Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། བདག་མེད་པར་ལྷ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉམས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཉམས་པ་མེད་པ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྩ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་གནོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡིན་ཡང་སྐྱེས་བུ་གཞན་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། བདག་ཅད་རིག་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་ཤེས་པ་གཞན་ལ་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་བྱེད་ནི་མི་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྨྲ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་སྟེ་གཞན་ཡང་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྨྲ་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་གནོད་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་ཚད་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་དང་འགལ་ལོ། །རིག་བྱེད་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོབ་པ་ཉིད་མེད་པས་དོར་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་ཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འདོར་བ་མ་ཡིན་བས་དེ་བཞིན་དུ་རིག་བྱེད་ ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ནི་སྐྱོབ་པ་ཉིད་མངའ་བའི་ཕྱིར་ན་བཟློག་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། སྐྱོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དིའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། ཉིད་གཟིགས་སམ་གསུང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚིག་ནི་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་མཐོང་སྟེ། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སླུ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ལ་ནི་གཞན་དུ་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འབྲས་མེད་ཕྱིར་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ལུས་པར་ཐོབ་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གསུང་བ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་མ་ཐོབ་པ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཅན་ནོ། །ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཙམ་ཡང་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐོབ་བར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཡང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་ཉེས་པར་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་རྗེ་ཅན་ཡང་དགོས་པ་མེད་པར་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ
Chinese
之故。无我而神为，名为仅与境相合，故无过失。无颠倒分别，名为观无我无过失，乃是无我见之根本之损害。若世尊善逝亦如其他士夫般，自身是量，然于我等明论者则非也。他之识在他成为量则非也，以非为近示现之故。明论如人等般，于具彼者为量耶？若作是疑，即是“若说亦”之义。若谓由词之门于他亦为量耶？是则诚然，若说不颠倒，则如是转变。然善逝则非也，以示明论之量所损害之义故，如是说者，即是“量是”之义。颠倒者，即与明论相违。明论非量，以无救护之性故，是应舍之支分故。世尊是量，以能遮遣故。如以鱼胶得银之识，非不舍弃，如是明论亦然，如是说者，即是“世尊是”之义。世尊具有救护之性故，能作遮遣之损害，如是说者，即是“救护”之义。此之分别解释是，“亲见或说”之义。词是见为先导而见，故世尊亦如是转变。若谓于具欺诳之心者，于他亦见耶？即是“无果故”之义。所应得未尽得，于说颠倒则无所需。未得一切所应得者，乃是具我见者。为所应得之义，亦将说，以非圆满量故。若虽得所应得，然如圣声闻般，不示过失，唯是无所需故。具悲者亦无所需，不唯为他义而说耶？
English
Therefore. "Without self, the deity is," is merely combined with the object, so there is no fault. "Without inverted discrimination," means that the faultless view of selflessness is the harm to the root of the view of self. If the Bhagavan, the Sugata, is also a valid means of cognition like other individuals, but not for us, the logicians. The knowledge of another does not become a valid means of cognition for another, because it does not closely reveal it. Is logic a valid means of cognition for those who possess it, like humans and so on? If one doubts this, it means "even if one speaks." If one says that it is also a valid means of cognition for others through the door of words, then it is true, if one speaks without inversion, then it will change like that. But the Sugata is not, because it shows the meaning harmed by the valid means of cognition of logic, so saying that is the meaning of "valid means of cognition is." What is inverted is contradictory to logic. Logic is not a valid means of cognition, because it does not have the nature of protection, so it is a branch to be abandoned. The Bhagavan is a valid means of cognition, because he can refute. Just as one does not abandon the knowledge of silver obtained with fish glue, so too is logic, so saying that is the meaning of "Bhagavan is." Because the Bhagavan has the nature of protection, he can do the harm of refutation, so saying that is the meaning of "protection." The explanation of this is the meaning of "seeing or speaking oneself." Words are seen as preceded by seeing, so the Bhagavan also changes in the same way. If one thinks that one sees others even in those with deceptive thoughts? That is the meaning of "because there is no result." There is no need to speak in reverse when all that is to be obtained has been obtained. Those who have not obtained all that is to be obtained are those who have a view of self. One will also speak for the sake of what is to be obtained, because it is not a perfect valid means of cognition. If one has obtained what is to be obtained, but like the noble Hearers, one does not show faults, it is only because there is no need. Compassionate ones also do not speak only for the sake of others without need, do they?
Tibetan
་དུ་དོགས་ན། ཐུག་བརྩེར་ལྡན་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །རང་གི་དོགས་པ་མེད་ཀྱང་གཞན་གྱི་དོན་དོགས་པ། ཚིག་གི་བྱེད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཐུག་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་ཡང་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་མ་ཤེས་པ་ན་ཡང་རྨོངས་པ་ལས་ཉེ་བར་སྟོན་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དོན་དུ་རྩོམ་པ་མཐའ་དག་ནི་རྩོམ་ཀུན་ནོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་གོམས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཁྱད་པར་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་བའི་སྐྱོབ་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། གང་གིས་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་ཏེ། མི་བདེན་པ་བརྗོད་པའི་དོགས་པ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། གང་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པར་བྱ་བ་མེད་པས་སོ། །རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུང་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་གསུངས་ པ་ནི། བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩེ་བ་ཉིད་མེད་པའོ། །ཐུག་བརྩེ་ལྡན་ཕྱིར་རྩོམ་ཀུན་ཡང༌། གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱོར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་ཐུགས་རྗེ་མངའ་བའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཕེན་པའི་ཤུས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མཛད་བཞིན་དུ་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་སླུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྟོན་པ་ནི་འཆད་པ་སྟེ། དེ་ནི་འཕེན་པ་ལས་སྲིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་མེད་ཕྱིར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་གཅད་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་ལུང་རྟོགས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །རང་གིས་གཟིགས་པའི་ལམ་གསུངས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་གཞན་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱོགས་སྔ་མ་སྨྲ་བ་ཉིད་དོགས་བ་བསུ་བར་བྱེད་པ་ནི་འོན་ཏེ་དེ་དག་གི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིའོ། །ལན་འདེབས་པ
Chinese
如果怀疑，因为具有深厚的慈爱而这样说。所谓“为了他人”是指，即使自己没有怀疑，也为了他人的怀疑。因为特别说明了言辞的作用在于何处，所以这样说。如果即使具有深厚的慈爱，也不能了解，对于不能了解超出感官的对象，也看到了比愚昧更接近的显现，如果这样怀疑，那么为了遍知一切的意义而作的一切著作，就是一切著作。对此的运用是习惯，因此。为了使心意明朗，为了完全了解没有遗漏的差别，在此没有不能了解的超出感官的对象的意思。如果认为吠陀中也有那样的救护，那么就说了“谁”。如果对其他人也如何相信呢？如果怀疑不能避免说不真实的话，那么就是“对于谁”。因此，因为没有想要显现的必要。因为没有原因，所以不可能说颠倒的话，这样说是因为具有慈爱。所谓没有原因，是指没有慈爱本身。“深爱具故作一切，为利他故而运用。”这说明了是近于显现的原因，这说明是因为具有慈悲。所谓“从投掷的势力中”是指，从圆满的习惯中，不作分别而显现。这样，因为世尊具有不欺骗的性质，所以如同现量和比量一样是量，这样说就是“因此”。显现是指讲述，那是从投掷中产生的缘故。所谓“因为没有结果”等等，三种差别的区分，是按照顺序的教证和证悟，以及圣者声闻和菩萨们。自己所见的道，因为与外道相同。因此，不能成为量，这样陈述前一方就是“如果”。陈述前一方本身就是为了迎接怀疑，所以说了“然而他们的”，是指外道们。回答
English
If there is doubt, it is said that it is because of having deep love. The so-called "for the sake of others" means that even if one has no doubts, it is for the sake of others' doubts. Because it is specifically stated where the function of words lies, it is said so. If even with deep love, one cannot understand, and for not understanding objects beyond the senses, one also sees a manifestation closer to ignorance, if one doubts like this, then all the works composed for the meaning of omniscience are all works. The application of this is habit, therefore. In order to clarify the mind, in order to fully understand the differences without omission, there is no meaning here of not being able to understand objects beyond the senses. If it is thought that there is such protection in the Vedas as well, then it is said "who". If one also trusts others, how? If one doubts that one cannot avoid saying untrue words, then it is "for whom". Therefore, because there is no need to want to manifest. Because there is no reason, it is impossible to say inverted words, it is said that it is because of having love. The so-called no reason means that there is no love itself. "Because of deep love, one does everything, and uses it for the benefit of others." This explains that it is the cause close to manifestation, which explains that it is because of having compassion. The so-called "from the power of throwing" means that from the perfect habit, one manifests without making distinctions. Thus, because the Bhagavan has the nature of not deceiving, it is a valid means of cognition like direct perception and inference, so it is said "therefore". Manifestation means explaining, which is because it arises from throwing. The distinction of the three differences such as "because there is no result" is the scriptural authority and realization in order, as well as the noble Shravakas and Bodhisattvas. The path seen by oneself, because it is the same as other heretics. Therefore, it cannot become a valid means of cognition, so stating the former side is "if". Stating the former side itself is to welcome doubts, so it is said "however, their", which refers to the heretics. Answering