Tibetan
་ནི་འོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ལམ་མོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་འདི་ལ་བཤད་ཟིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལམ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་ལམ་མོ། རིགས་པ་ནི་བསྒོམ་ལམ་སྟེ། དེ་དག་མེད་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ལ་རང་གིས་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་དེ་དག་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་དག་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་སྣ། ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་དེ་ལས་ཚད་མ་ཡིན་ལ་སུ་ཡིན་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཞེས་གསུང་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ལམ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོབ་པའི་སྒྲའི་བཤད་པ་གཞན་གསུངས་པ་ནི་ཡང་ན་སྐྱོབ་ ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་གཞན་སྐྱོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོའི་ལུགས་དང་མཐུན་པར་བཤད་ནས་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ར་ཞིག་སྐྱོབ་པའི་སྒྲའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་ཡང་ན་སྐྱོབ་ཅེས་བྱ་བའོ།། འཆད་པ་ནི་ཡང་ན། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པར་ལུས་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོངས་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་ཞེས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བདག་གིར་ལྟ་བར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པ་མཐོང་བ་ནི་བྱང་གྲོལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་བདེན་པ་སྟོན་པ་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས། གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ལམ་འདི་ཡང་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་རིགས་པས་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན་གང་གིས་ཞིག་ཡོད་ན་གང་གིས་འདི་ཁོ་ན་ལམ་ཡིན་སྙམ་ན། བདག་ཏུ་སྲ་བའི་ལྟ་ན་ཡང་ལུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཁོ་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་གྱི། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ལམ་འདི་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བདག་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད
Chinese
是为“彼”。 此外，所谓“此”是佛所说的道。 已经由立宗者对此进行了解释，如是说。 道是见道和修道的自性。 所谓“彼等”是指自在天和遍入天等。 见到无我即是见道。 理性是修道，因为没有这些，所以不是量。 如果他们自己没有见到吗？ 那么他们就是量，如果这样想。 那么，如是说。 为什么呢？ 如是说，是近似的指示。 那么，除了它之外，谁是量呢？ 如是说，是薄伽梵。 因此，这是因为此本身所见的道，是所说之相的缘故。 救护之语的其他解释是，或者救护。 这是因为不是共同的，所以不是救护其他，如是思。 或者，因为与第一偈的规矩相符地解释后，又解释为不符合规矩。 再次解释救护之语的意义是，或者救护。 解释是，或者，真实。 如果在理性的论典等中，将身体等无我的事物视为有我，以及将一切共同的色等也视为他的，即以非共同的方式执着为我，是痛苦的因。 见到与此相反的事物，是解脱的因，如是等等不是已经指示了吗？ 那么，如何说指示真实是非共同的呢？为了消除这样的疑惑，如是说，如果又。 指示，就是使之清晰。 如果这条道也不与事物的实相在理性上相符吗？ 那么，有什么特别殊胜之处，凭什么，凭什么说唯独此是道呢？ 那么，指示即使在坚固的“我”的见解中，唯有视蕴等为无我，才是贪欲等的对治，而执着于我则不然，因为没有矛盾。 如是说，这条道是。 如果痛苦有无常性、痛苦性、空性、无我性这四种行相，也以痛苦的行相来称说
English
It is called "that." Furthermore, "this" refers to the path taught by the Buddha. It has already been explained by those who assert philosophical tenets, so it is said. The path is the nature of seeing and cultivating. "Those" refers to Ishvara and Vishnu, and so on. Seeing the absence of self is the path of seeing. Reason is the path of cultivation, and because they lack these, they are not valid cognitions. If they themselves do not see, then are they not valid cognitions? If you think so, then it is said. Why? It is said to be a proximate indication. Then, who is the valid cognition other than that? It is said to be the Bhagavan. Therefore, it is because this itself sees the path, it is the characteristic of what is said. Another explanation of the word "savior" is, or savior. This is because it is not common, so it is not saving others, so it is thought. Or, because after explaining in accordance with the rule of the first verse, it is explained in a way that does not conform to the rule. Again, explaining the meaning of the word "savior" is, or savior. The explanation is, or, truth. If in treatises on reasoning and so on, regarding the body and so on, which are without self, as having self, and also regarding all common forms and so on as his, that is, clinging to them as mine in a non-common way, is the cause of suffering. Seeing the opposite of this is the cause of liberation, and so on, has it not already been indicated? Then, how can it be said that indicating the truth is non-common? To dispel such doubts, it is said, if again. To indicate is to make clear. If this path also does not conform to the reality of things in reason, then what is so particularly excellent, by what, by what is it said that this alone is the path? Then, indicating that even in the firm view of "I," only seeing the aggregates and so on as without self is the antidote to desire and so on, but clinging to self is not, because there is no contradiction. It is said, this path is. If suffering has four aspects: impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, it is also referred to by the aspect of suffering.
Tibetan
་པ་ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་ནས། འདི་དག་ནི་མིང་གིས་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་ལས་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ཚོལ་བའི་དེ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། དོན་དམ་པར་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཡིན་པར་ནི་མ་ཟད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་དང་འགོག་པའི་རྣམ་པར་བརྗོད་པར་ཞི་བ་དང་གྱ་ནོམ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྗོད་པ་ཡང་རིགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་བཤད་པ་ཡང༌། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །འགྲོ་ཞིང་འཁོར་བས་འཁོར་བ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བའི་རྒྱུན་ནོ། །དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་འཁོར་བ་ཅན་ནོ། །འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ། །འཁོར་བ་ཅན་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་ན། གོམས་ལས་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཡིད་ཀྱི་གོམས་པ་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ངེས་པ་དེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་རྒྱལ་དུ་གློ་བུར་བར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་འགལ་ཕྱིར་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། རྟག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རྒྱུ་མེད་པར་ཏེ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །བཤད་པ་མཛད་པས་ནི་འཁོར་བ་ཅན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ་བཟློག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པ་ནི་གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཞེ་སྡང་ཡང་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བར་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །འོ་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ཡིན་སྙམ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་ནའོ། །བསྟན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དུག་དང་བཅས་པའི་ཟས་བཞིན་དུ་སྡུག་བ
Chinese
因为怀疑这是为了什么，所以说“这些也以名”，为了从中舍弃，寻求方法，那会变得沮丧，实际上不仅仅是因为那是它的自性。如果问怎样，就说例如。总的来说，解释说：原因和条件以及完全产生的各种形态，以及描述止息的形态，寂静、殊胜和决定产生等等，以及描述道路的形态，也包括理智、修行和决定产生的各种形态。其中，首先解释痛苦的真谛，所谓痛苦，是需要证实的。行走和轮回是轮回，是生与死的延续。那些存在于其中的，就是轮回者。这是理由。所谓蕴，是法。如果想知道轮回者的自性如何成立，就说从习惯而来。因为从行为所包含的心的习惯中，看到贪欲等显现的差别。从他者产生，并非是那决定的殊胜。不是随意突然产生，因为产生果实是相违的，因为不存在。如果没有原因，就不会产生果实，所以会变成常无。或者，没有原因，即从没有原因的事物中产生是相违的，因为不存在，所以会变成常有。宣说者说，轮回者的自性与痛苦的自性是相违的，因为反过来是普遍的，所以说，如果贪欲等是安乐的原因，那么就会随顺安乐。那么，如果认为身体等如何是安乐，就说贪欲和嗔恨等。所谓“如是”，是因为是安乐的原因，所以称为安乐。因此，因为一切都是安乐的原因。所教导的是解释痛苦的真谛。其中，安乐的形态与痛苦的形态并不相违，因为它们同时存在。然而，这是不确定的，就像有毒的食物一样，是痛苦的。
English
Because of doubting what this was for, it was said, "These are also by name," in order to abandon it, seeking a method, that would become disheartened, indeed, not only because that is its very nature. If asked how, it is said, for example. In general, it is explained that: the causes and conditions and the various forms of complete arising, and the forms of describing cessation, such as peace, excellence, and definite arising, etc., and the forms of describing the path, also including reason, practice, and the various forms of definite production. Among them, first, the truth of suffering is explained, what is called suffering is what needs to be proven. Going and revolving is samsara, it is the continuum of birth and death. Those in whom it exists are the samsaric ones. This is the reason. What is called aggregates is the subject. If you wonder how the very nature of samsaric beings is established, it is said, from habit. Because from the habit of mind contained in actions, the distinction of the manifestation of desire etc. is seen as special. What arises from another is not that which is distinguished by certainty. It is not arbitrarily born suddenly, because the arising of fruit is contradictory, because it does not exist. If there is no cause, then the fruit will not arise, so it will become eternally non-existent. Or, without cause, that is, arising from the absence of the entity of cause is contradictory, because it does not exist, so it will become eternally existent. The speaker said that the very nature of samsaric beings is contradictory to the very nature of suffering, because the reverse is pervasive, so it is said that if desire etc. are the cause of happiness, then it will follow happiness. Then, if it is thought how the body etc. are happiness, it is said, desire and hatred etc. What is called "suchness" is called happiness because it is the cause of happiness. Therefore, because everything is the very cause of happiness. What is taught is the explanation of the truth of suffering. Among them, the aspect of happiness is not contradictory to the aspect of suffering, because they exist together. However, it is uncertain, like food with poison, it is suffering.