Tibetan
་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་ལྟོས་ན་མ་རྫོགས་པར་དོགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །པྲ་ཏེའི་སྒྲ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ལ། འདིར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཀྱང་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་པའི་བློ་ནི་དབང་པོ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །པྲ་ཏེ་ཀྵའི་སྒྲ་ལ་ཡོད་པའི་པྲ་ཏེ་ནི། རྟེན་པའི་དོན་ཏེ། རྟེན་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་པའོ། །དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་དུ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རང་བཞིན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ནི་རྟོག་པ་དང༌། བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་དག་གོ །མངོན་སུམ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པའམ། འདོགས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་མཚན་པ་ཙམ་ནི་སྐབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིའོ། །དེས་ན་དབང་པོ་ དང་འབྲེལ་པ་མེད་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲ་འཇུག་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །དབང་པོའི་རང་བཞིན་ངེས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་ཏེ། །གཞན་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །རབ་རིབ་ལས་བྱུང་བ་ལ་ནི་དབང་པོའི་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཙམ་གྱིས་མངོན་སུམ་ཡིན། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཐལ་པ་ནི་དབང་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའོ། །ཡིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་སྐྱེ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གོམས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་པ་དེའོ། །ཡིད་དེ་ནི་དོན་གསལ་བར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཡང་ཡིན་ལ། ལྡོག་པ་གཞན་ལས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་པ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད། འོན་ཏེ་དབང་པོས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་སྨྲའོ། །འོན་ཀྱང་ཡོད་པ་དང་ཕྲད་ན་སྐྱེས་པའོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཉམས་པ་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ཟླ་བ་གཅིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་པས་ཇི་ལྟར་སྤོངས། འོན་ཏེ་གང་ཞིག་སྣང་བ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པ
Chinese
说生起者是现量，就他宗而言，有不圆满的疑虑。为了说明这一点，说“如果对于根”。“Prati”的语是相的意义，此处相的意义也应理解为所依的意义。依赖于根的智慧，仅仅是根的象征。“Prati”这个语中的“Prati”是依赖的意义，是依赖的意义。因为是意义，所以说“依赖于根”。回答说“此是”。仅仅依赖于根不是现量的自性。那么自性是什么呢？说“然而”。此即是离分别且无错乱的相。称之为现量，或使之被称为现量。因此说相即是自性。仅仅是略微的相，是由场合使其显现。因此认为，即使与根没有关联，仅仅通过使其显现，现量的语也成立。根的自性决定不是存在的，然而，其意义是显示，产生使意义显现的知识。另外说，从翳障产生者，有根的作用，但不是使事物自性显现。因此，仅仅依赖于根如何是现量？“彼是”是为了迎接他宗的疑惑。彼即是堕入根本身。“意也是”是说，显现明亮的现量生起，是各种形象串习的最终住处。因为此意是明了知晓意义之因，所以也是根，并且从其他相异处，也是紧随其后的缘，这有什么矛盾呢？然而，仅仅由根所生，不说为现量。然而，与存在相遇而生起。因此，如何会堕入退失呢？这样想：彼时也与一个月亮一同相遇，如何避免？然而，与所显现者一同相遇
English
To say that what arises is direct perception, in other systems, there is a doubt of incompleteness. To show this, it says, "If for the sense." The word "Prati" is the meaning of characteristic, and here the meaning of characteristic should also be understood as the meaning of support. The mind that relies on the sense is only a symbol of the sense. The "Prati" in the word "Prati" is the meaning of reliance, it is the meaning of reliance. Because it is meaning, it is said "relying on the sense." The answer is "This is." Merely relying on the sense is not the nature of direct perception. Then what is the nature? It says, "However." This is the characteristic of being free from conceptualization and non-erroneous. It is called direct perception, or it is made to be called direct perception. Therefore, it is said that characteristic is nature. Merely a slight characteristic is made manifest by the occasion. Therefore, it is thought that even if there is no connection with the sense, merely by making it manifest, the word of direct perception is established. The determination of the nature of the sense is not existent, however, its meaning is to show, to generate the knowledge that makes the meaning manifest. Furthermore, it is said that for what arises from a cataract, there is the function of the sense, but it is not to make the nature of things manifest. Therefore, how is it direct perception merely by relying on the sense? "That is" is to welcome the doubts of others. That is, falling into the sense itself. "Mind also" is to say that the arising of direct perception that manifests clarity is the ultimate abode of habituation of all kinds of images. Because this mind is the cause of clearly knowing the meaning, it is also the sense, and from other different places, it is also the immediately following condition, what contradiction is there? However, merely being born from the sense is not said to be direct perception. However, it arises when it meets with existence. Therefore, how will it fall into loss? Thinking like this: at that time also, it meets with one moon, how to avoid it? However, meeting with what appears