Tibetan
ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྤྱད་པས་ཟད་བ་ཞིག་ཏུ་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། འོན་ཀྱང་མ་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཟད་ན། ལས་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བ་འཕེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་ནི་མ་རིག་པ་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་ཡང་གཉེན་པོ་མེད་པར་མི་ལྡོག་གོ །དེ་ལྟར་འདིས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འཕངས་བ་ཡིན་ནོ། །སྔར་གྱི་རྒྱུ་ཡང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བདེན་པ་གསུམ་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པ་ནི་མདུན་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ལྟོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཉིད་སྐྱོན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ནའོ། །རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྐབས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བདག་ཉིད་ལ་གདུང་བར་བྱས་པས་ན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་གཞན་ལ་བྱམས་པ་ལའོ། །ཇི་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་ངམ་སྙམ་ན། བདག་གི་བ་ལ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བུ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པས་ཀུན་འཛིན་པའོ། །ཕྱེད་ཕྱི་མ་ཉིད་རྣམ་པར་འཆད་པ་ནི་བུ་ལ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་འོ་ན་ཆགས་པ་གང་ནས་བྱུང་སྙམ་ན། བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇིག་ལ་ལྟ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་གཞན་དང་གཞན་ཐོག་མ་ཅན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ནའོ། །འཇིག་པས་ན་འཇིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཚོགས་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་འཇིག་ཚོགས་སོ། །དེར་ལྟ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བས་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད། གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ ན་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་འགལ་བ་ཡིན་པས་ན་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་དང་བདག་མེད་པར་རྟོག་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ལ་དེའི་སྐབས་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ནི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་དང༌། བདག་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་གཉིས་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་གཅིག་གིས་གཞན་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱི་ལྡན་ཅིག་མི་གནས་པའི་འགལ་བྱའི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁས་ལེན་ན་ནི་གྲང་བ་དང་ཚ་བའི་རིག་པ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ལྟ་ན་ཅིག་གནས་པར་ཐལ་ལོ། །གཉི་གས་ནུས་པ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་བ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་ལྟོས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆེར་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་མ་ཡིན་སྙམ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང། འགལ་བ་གསུམ་པ་རྣམ་པར་གནས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་བདག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་ཁོ་ནའི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་དེ་སྒོ་ཉིད་ནས་འདོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་མེད་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་དང་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་གཞན་ལ་ཡང་ཉེ་བར་བརྟགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དགོས་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དགག་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ལ་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དང༌། གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པས་ཅི་བྱ། འདིར་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་བརྟན་པར་བྱས་པ་ན་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་ལ། ཡོད་པ་ལ་ཡང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གོ་སྐབས་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྲིད་དོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་མི་འགལ་ལོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགལ་བར་ཐལ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་བཏགས་པར་ཤེས་པའི་ཡོད་པའི་མེད་ པའི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་བློ་འཇུག་པ་ཉིད། བག་ཆགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱུ་མི་མཐུན་པ་སྐྱེད་པ་ལས་དངོས་པོ་མེད་པའི་བློས་རྒྱུན་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་གཉིས་གཅིག་གི་ཚེ་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་པར་བརྗོད་པར་དེ་ལྟན་ཡང་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅིག་ཅར་འཕྲད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་སྐྱེད་བར་མི་འགལ་ལོ། །འོན་ཏེ་ཡང་དེའི་ཚེ་མེ་ལས་གྲང་བ་ལྟར། དེའི་ཚེ་གསལ་བའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཐ་དད་པ་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་དང་གང་ལྷ
Chinese
那么，如果（业力）在那时被用尽，它也会变成耗尽的。然而，如果无明的自性之因没有耗尽，那意思是说，其他的业会投生到其他的地方。业和痛苦的延续就是无明，而无明没有对治是不会退转的。像这样，这阐述了道的真谛。先前的原因也返回，这阐述了三个真谛。那些的详细阐述将在后面展示。无过失，这指的是道的所依之自性本身就是过失。因此，这指的是多种的自性。原因是，由于当下的痛苦使自身感到痛苦，所以这样连接。那指的是，没有原因地对他人慈爱。如果有人想知道是否见过这样的情况，那么就提到了“我的”，例如对儿子等等。执着指的是因为非常喜爱而完全执取。解释后半部分，就是提到了儿子。因此，贪执本身就是痛苦的原因。因此，贪执，那么有人会想贪执是从哪里产生的呢？所以说，对我和我的东西也有贪执。看待毁灭是指看待坏聚见，由其他有始之物所产生。因此，这指的是通过传承成为原因的情况。因为毁灭，所以是毁灭，那既是（五蕴）也是（聚合），所以是坏聚。在那里看是指看坏聚见，也就是执着于我。会造成伤害，因为是相违的。意思是说，因为是坏聚见自性，而且见到无我与此不相容。这有什么矛盾呢？如果说是互相舍弃而存在的自性，那么那时就是法上的矛盾，因此对于认为有我和认为无我的两个事物来说，根本没有那种情况。这实际上是认为有我和认为无我的两者之间的转变。然而，两种分别念仅仅是假立而已，仅仅凭此，一个不会使另一个退转。这是两个事物不能同时存在的相违作用。如果承认这一点，那么就像冷和热的认知一样，瞬间
English
Then, if (karma) is exhausted by being used at that time, it will also become exhausted. However, if the cause of the nature of ignorance is not exhausted, it means that other karmas will project rebirths in other places. The continuation of karma and suffering is ignorance, and ignorance will not be reversed without an antidote. In this way, this explains the truth of the path. The previous cause also returns, which explains the three truths. The detailed explanations of those will be shown later. Without fault, this refers to the fact that the very nature of what the path relies on is itself a fault. Therefore, this refers to the nature of multiplicity. The reason is that because the suffering of the present makes oneself feel pain, so it is connected in this way. That refers to loving others without a reason. If someone wonders if they have seen such a situation, then "mine" is mentioned, such as for sons, etc. Attachment refers to completely grasping because of extreme fondness. Explaining the latter half, it is mentioned about the son. Therefore, attachment itself is the cause of suffering. Therefore, attachment, then one might wonder where does attachment arise from? So it is said that there is also attachment to myself and what is mine. Looking at destruction refers to looking at the view of the perishable aggregates, which are produced by other things that have a beginning. Therefore, this refers to the situation where it becomes a cause through transmission. Because of destruction, it is destruction, that is both (the five skandhas) and (the aggregates), so it is the perishable aggregates. Looking there means looking at the view of the perishable aggregates, which is clinging to self. It will cause harm because it is contradictory. It means that because it is the nature of the view of the perishable aggregates, and seeing no-self is incompatible with this. What contradiction is there in this? If it is said to be the nature of existing by mutually abandoning each other, then at that time it is a contradiction in terms of dharma, therefore, for the two things of thinking there is a self and thinking there is no self, there is no such situation at all. This is actually a transformation between thinking there is a self and thinking there is no self. However, the two discriminations are merely imputed, and merely by that, one will not cause the other to reverse. This is the conflicting action of two things that cannot exist simultaneously. If this is admitted, then like the cognition of cold and heat, in an instant.
Chinese
也因此会成为同时存在。如果需要依靠无能的刹那生起，那肯定无疑。如果认为即使刹那也不可能同时存在，所以并非非常相违，那么，所有分别念都会成为互相违背，并且第三种违背也会成为存在，如果这样认为。对此，说有我和无我，这些是互相舍弃的唯一的违背。两种分别念是从那个角度安立的，因为对此是确定的。那么，对于无有不迷惑的角度来说，会成为不违背吗？如果是，那是仅仅是假立和承认的缘故。对于无有不迷惑，也会对其他进行假立吗？不是的，因为没有必要。违背是为了遮止同时存在。实际上是为了追求，瓶子和氆氇以及，色和味等等，因为同时存在，假立有什么用？在这里，如果坚定了无我等等，那么就没有存在的分别念的机会，对于存在来说，也没有无有的分别念的机会，从类别上来说也不可能。蕴等等的分别念，从类别上来说是不违背的。因此，分别念成为违背是没有的。因此，就像从如何假立所知的有无境的角度进行名言一样，同样也是违背的缘故，没有过失。同时不存在的名言也不是不一致，因为是事物之识的进入本身。习气的体性，从产生不一致的因来说，无事物的识是断绝相续。对此，如果说两个分别念的识在一个时候没有同时存在，即使那样，产生事物分别念的习气和产生无事物分别念的习气以及无事物分别念同时相遇的缘故，对于生起无能的刹那来说是不违背的。然而，又在那个时候像火中寒冷一样。那个时候，从清晰的无事物分别念来说，名为习气的异体不是存在的，因为那是它的能力的自性。因此，任何和任何同
English
it would also become coexistent. If it is necessary to rely on the arising of an incapable moment, then that is certainly without doubt. If it is thought that even a moment cannot coexist, so it is not very contradictory, then, all discriminations would become mutually contradictory, and the third contradiction would also become existent, if that is thought. Regarding this, saying "I exist" and "I do not exist," these are mutually abandoning, the only contradiction. The two discriminations are established from that very angle, because it is certain about this. Then, for the angle of not being confused about non-existence, would it become non-contradictory? If so, it is because it is merely imputed and acknowledged. For non-existence without confusion, would it also be imputed to others? No, because there is no need. Contradiction is for negating coexistence. In reality, it is for seeking, such as a pot and woolen cloth, and form and taste, etc., because they coexist, what is the use of imputation? Here, if non-self, etc., is firmly established, then there is no opportunity for the discrimination of existence, and for existence, there is no opportunity for the discrimination of non-existence, even in terms of categories. The discriminations of aggregates, etc., are not contradictory in terms of categories. Therefore, there is no fault in discriminations becoming contradictory. Therefore, just as one makes statements from the angle of the existence and non-existence of the knowable, in the same way, it is also contradictory, so there is no fault. The statement of non-coexistence is also not inconsistent, because it is the very entry of the consciousness of things. The nature of habit, from the cause of generating inconsistency, the consciousness of non-things is what severs the continuum. Regarding this, if it is said that the two consciousnesses of discrimination do not coexist at one time, even so, because the habit that generates the discrimination of things and the habit that generates the discrimination of non-things, and the discrimination of non-things, meet simultaneously, it is not contradictory for the arising of an incapable moment. However, again at that time, like coldness in fire. At that time, from the clear discrimination of non-things, the trace called habit, which is a different entity, is not existent, because that is the nature of its ability. Therefore, whatever and whatever co-