Tibetan
།འོ་ན་གང་ཚད་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གོམས་པའི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །རྣམ་ཤེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་སོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །ལུས་ལས་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་དོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད། སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བྲིས་པ་ལས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོགས་པའི་སྐབས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་ན་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ན། རྣམ་ཤེས་ཉིད་ལས་རྣམ་ཤེས་ནི་སྐྱེ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། ཆགས་པ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བར་བྱས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་སྐྱེ་བ་ནི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངེས་བྱེད་ཉིད་ནི་བརྒྱུད་ནས་གོམས་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མི་རིགས་སྙམ་ན་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་པའི་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། གང་ལ་འཇིག་རྟེན་གཞན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གོམས་པ་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་སྐྱེ་བ་མ་བཟློགས་པས་སོ། །དང་པོ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་མ་གཏོགས་པ་ནུས་པའི་ལུས་ལས་ཡང་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་ན་ཚོགས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ནི་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཟློག་པའོ། ། གཅིག་གི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །ཕྱི་མར་གྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུར་ནུར་པོ་ལས་སོ། །དང་པོ་ནུར་ནུར་པོའི་གནས་སྐབས་ཉིད་སེམས་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ནོ། །ཁོ་ནའི་སྒྲ་ནི་འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འོག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའོ། །ཇི་ལྟར་སྙམ་ན་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འགའ་ཞིག་ལས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེད་པ་ཡིན་མོད། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན
Chinese
那么，什么是量（pramāṇa）的行境呢？名为“唯识（rnam par shes pa nyid las）”。从串习的自性而来。名为“识（rnam shes）”的是贪著的自性。名为“以何（gang gis）”是因为具有分别。名为“然而（’on te）”是其他的。名为“从身识（lus las rnam shes）”是回答。名为“无理由的怀疑也不是”：如果其他宗派是那样，但在佛教宗派中，由于没有由分别所写的成立和损害，难道不是产生怀疑的场合吗？那么怎么会是无理由的呢？那是不合理的。因为两种相都不成立。为了显示“因为是损害者本身”，对“从识本身，识是生起”的后半部分进行解释，名为“贪著堕入一方”。那生起是堕入一方的生起。因此，识的决定者本身是通过串习而生起的。名为“如果（gal te）”是其他的。怎么不合理呢？因为说了不是贪著的自性。如果彼岸庄严者也是那样呢？名为“对于没有其他世间者”。虽然有许多根识，但生起一个识，那是由串习而来的，已经成立了。因此，名为“因此（des na）”是因为没有遮止其他识的生起。除了最初生起的识的相续之外，从能力的身也那样生起时，成为集合，是名为“状态的究竟”。名为“那是不可见的”是遮止。 因为在一个人的一生中，见到一个分别的识。名为“然而（’on te）”是其他的。名为“成为后来的”是从软软者而来。最初软软者的状态本身是心的生起者。唯的语气，名为“仅仅（’ba’ zhig）”，这要在下面看。仅仅是没有。怎么说呢？因为说了“要利益”。从一些产生第一个刹那，但心的相续依赖于身体。
English
So, what is considered the domain of valid cognition (pramāṇa)? It is called "from consciousness itself (rnam par shes pa nyid las)." From the nature of habituation. What is called "consciousness (rnam shes)" is the nature of attachment. What is called "by what (gang gis)" is because it possesses discrimination. What is called "however ('on te)" is of others. What is called "consciousness from the body (lus las rnam shes)" is the answer. Regarding "doubt without reason is also not": If it were so in other schools, but in the Buddhist school, since there is no establishment or harm written by discrimination, isn't it a situation that creates doubt? Then how could it be without reason? That is unreasonable. Because neither aspect is established. To show that "because it is the harmer itself," the latter half of "from consciousness itself, consciousness arises" is explained as "attachment falls to one side." That arising is the arising of falling to one side. Therefore, the determiner of consciousness itself arises through habituation. What is called "if (gal te)" is of others. How is it unreasonable? Because it is said that it is not the nature of attachment. If the one adorned on the other shore is also like that? It is called "for whom there is no other world." Although there are many sense consciousnesses, whatever the arising of one consciousness is, that is only from habituation, it has been established. Therefore, what is called "therefore (des na)" is because the arising of other consciousnesses is not prevented. Except for the continuum of the first arising consciousness, when it also arises like that from the body of ability, it becomes an aggregate, which is called "the ultimate of the state." What is called "that is invisible" is prevention. Because in one's lifetime, one sees a single discriminating consciousness. What is called "however ('on te)" is of others. What is called "becoming later" is from the soft one. The state of the first soft one itself is the producer of mind. The word "only," called "merely ('ba' zhig)," this is to be looked at below. It is merely non-existent. How so? Because it is said "to benefit." From some, the first moment arises, but the continuum of mind depends on the body.