Tibetan
སངས་རྒྱས་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་འདི་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཅིག་ཉིད་ནའང་མང་གསལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སུན་འབྱིན་པའོ། །གཅིག་ཉིད་དུ་འཐད་པ་ནིའོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་རྔུབ་ལས་སོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་འབྱུང་རྔུབ་ལས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་གང་ལས་ངེས་པ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ཞེས་ཡང་བཟླ་བར་བྱའོ། །སྔ་མ་སྔ་མའི་འདུ་བྱེད་པ་ལས་སེམས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་བློ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དུ་མ་འཛིན་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གཅིག་གིས་དུ་མ་ཤེས་པར་མཁས་པར་གྱུར་པ་ན། དོན་དུ་མ་ཅིག་ཅར་ཉིད་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འགལ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པའི་རང་བཞིན་དོན་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དོན་ཅིག་ཅར་འཛིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རིམ་གྱིས་ཀྱང་མིན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་བློ་གཅིག་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེས་ན་མང་པོ་གསལ་བར་ཐལ་བ་ཇི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་སངས་རྒྱས་པ་ལ་འདྲི་བའོ། །གལ་ཏེ་རིམ་གྱིས་དོན་མཛད་པའི་བློ་དུ་མར་གྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་བརྗོད་པ་མཛེས་པ་མཛེས་པ་ཞིག་ན། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པར་བྱེད་པ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་དོན་དུ་མར་རིམ་གྱིས་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་དེས་ནའོ། །འདི་ལ་རེ་ཞིག་རང་ཉིད་ལན་འདེབས་པ་ནི་དེ་ཡང་ཞེས་བརྗོད་པའོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ རྣམ་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཡིད་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དོན་དུ་མ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་གྱི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྣང་བ་ཡང་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་མེད་པ་བློ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། གཞན་གྱིས་གལ་ཏེ་ཡིད་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང་མ་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དོན་རྣམ
Chinese
相对于佛来说，这并非过失，因为这正是所期望的。所谓“说”是指驳斥“即使是唯一，也会显现众多”等观点。唯一性是合理的。所谓“从那”是指从呼吸中。或者，如果不是从呼吸中确定，那么从何处确定呢？因此，应该重复说“从那确定”。意思是说，从前一个前一个的造作中，后一个后一个的心是确定的。或者，如果先前和后来的自性相同的心本身不执持众多意义，那么，当一个人不了解众多而变得聪明时，就会同时了解众多意义。为什么呢？因为没有矛盾。意思是说，对于恒常的自性同时执持意义没有任何矛盾。或者，如果认为不能同时执持意义，那么就说了“也不是次第的”。从呼吸等中，心并不是唯一确定的。因此，思考着如何避免显现众多的过失。所谓“那么”是向他人提问。如果次第地行事的众多心，在那时说它们同时产生是美好的，美好的话。然而，思考着那只是唯一，就是“然而”。因为唯一是次第执持众多意义的自性的缘故。暂时自己回答这个问题，就是说“那也是”。 除了安乐等相之外，因为没有心所缘，所以怎么能说它不执持众多意义呢？或者，如果色等相是意义本身的，而不是识的自性。在那里的显现也是影像，因为无相的唯是心的自性是随顺一切相的缘故。这样想着，他人就说了“如果心是”。如果依赖于无作用的识，所谓“依赖于”是指依赖于与那个相的自性不相关的识。如果仅仅产生意义的影像，那么那时意义的诸
English
In relation to the Buddha, this is not a fault, because it is precisely what is desired. The term "saying" refers to refuting views such as "even if it is one, it will manifest as many." Uniqueness is reasonable. The term "from that" refers to from breathing. Alternatively, if it is not determined from breathing, then from where is it determined? Therefore, it should be repeated that "it is determined from that." It means that from the preceding preceding actions, the subsequent subsequent mind is determined. Or, if the mind itself, whose nature is the same in the preceding and subsequent, does not apprehend multiple meanings, then, when one becomes wise without understanding the many, one will simultaneously understand multiple meanings. Why? Because there is no contradiction. It means that there is no contradiction in the constant nature simultaneously holding meanings. Or, if it is thought that it is not possible to hold meanings simultaneously, then it is said that "it is not even sequentially." From breathing and so on, the mind is not uniquely determined. Therefore, thinking about how to avoid the fault of manifesting many. The term "then" is asking another. If the many minds that act sequentially, then saying that they arise simultaneously at that time is beautiful, beautiful. However, thinking that it is only one, that is "however." Because the only reason is that it is the nature of sequentially holding multiple meanings. Temporarily answering this question oneself is saying "that also." Apart from aspects such as happiness, because there is no object for the mind, how can it be said that it does not hold multiple meanings? Or, if the aspects of form and so on are of the meaning itself, and not of the nature of consciousness. The appearance there is also an image, because the nature of the formless, which is only mind, follows all aspects. Thinking this way, another said, "If the mind is." If relying on the inactive consciousness, the term "relying on" refers to relying on the consciousness that is unrelated to the nature of that aspect. If only the image of the meaning arises, then at that time the meanings of the
Tibetan
་ལ་ཤེས་པ་དང་ཉེ་བའི་རིམ་པ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ལ་ཤེས་པར་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རིམ་པས་གང་ལ་ཆགས་པ་དེ་ལ་གཟུགས་བརྙན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཅིག་ཅར་དོན་འཛིན་པར་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ལན་དུ་འོ་ན་དེ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། བསྒོམས་པ་ཉིད་དོ། །དོན་གྱི་རྣམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བརྙན་གྱིའོ། །དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ནི་ཡོད་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ལ་ཆགས་པ་ན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པ་དག་ཐ་མི་དད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་འདྲ་ང་ལ་འཆོལ་བ་མེད་དོ། །གང་གི་དབང་གིས་ཡུལ་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ། གོམས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་གྲུབ་སྟ། འབྱུང་དང་རྔུབ་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་གྲུབ་པ་དང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ཐ་སྙད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་འདིར་གཟུགས་བརྙན་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཤེས་པ་བཙལ་བ་ས་ས་ཅི་ཞིག་བྱ། གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན། སྔ་མ་སྔ་མའི་གོམས་པ་ལས་རྒྱུན་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་བོ་ཅག་ཤེས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཐ་དད་ པའི་ཤེས་པ་གྲུབ་པ་ནི་རིགས་པས་ཀྱང་གསལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་བརྙན་འདི་ནི་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཡང་གོམས་པ་སྔ་མ་སྔ་མའི་བདག་པོ་ལ་སྟོས་པ་ཁོ་ནའོ། །ལྟོས་པ་མེད་ན་ནི་ཤེས་པ་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཉེས་པ་དེ་གནས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་ཕྱེད་པོ་ཕྱི་མ་འཆད་པ་ནི། མེ་ལོང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པའི་ཡུལ་ལས་གཞན་འཛིན་པའི་ནུས་པའོ། །དོན་གཞན་དེ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་བརྟག་པའི་ཕྱོགས་ལ་དབུགས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་བསལ་ནས། སྐད་ཅིག་གི་ཕྱོགས་དགག་པའི་དོན་དུ་གཞན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དེ་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ལ་ཡང་ངོ༌། །སྐད་ཅིག་མང་པོ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱ་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་
Chinese
因为对于知识和邻近的次第没有差别，所以会变成同时执持所有邻近的事物。在贪着等情况下，也只能看到对其中一部分的认知。然而，这个“然而”是别人的观点。因为通过串习的差别次第，对所贪着的事物会产生影像，所以才会有认知。对于其他事物则不然。因此，认为不会变成同时执持事物是错误的。回答说，那么，就是那个本身，就是禅修本身。所谓事物的形象，就是影像。所谓呼吸等，是因为它们虽然存在，但在贪着某些事物时才会起作用。对于此，我们也在努力证明认知和形象没有差别，我对此没有疑惑。凭借什么来区分对境的认知呢？如果成立了以先前的串习为先导的影像，那么呼吸就不是原因。仅仅如此，就成立了无始的识，并且认知和所知的术语也完全具备，那么在这里寻找与影像无别的认知又有什么意义呢？用影像这个词所要表达的意义是，从先前的串习中持续产生的，那就是我们所说的认知，因为除此之外没有其他的认知。从那之外成立不同的认知，从道理上也显而易见。因此，即使这个影像是身体所产生的，也仅仅依赖于先前的串习的主人。如果没有依赖，那么即使承认了不同的认知，那个过失仍然存在。为了说明这一点，后半部分解释说，就像镜子一样。所谓“然而”，是指具有执持贪着对象之外的能力。不会执持其他的对象。到此为止，在考察的方面，排除了呼吸等是认知的因，为了驳斥刹那的观点，接受了别人的疑问，那就是“然而”。所谓“在那之中也”，不仅仅是指某些没有形象的认知，也包括呼吸。众多的刹那是因为驳斥了有支分。怀疑是否会变成在同一时间接近一百个。
English
Because there is no difference in the order of knowledge and proximity, it would follow that all proximate things are held simultaneously. In situations such as attachment, it is also seen that only some are known. However, this "however" is someone else's view. Because through the order of the difference of habituation, an image arises for what is attached to, therefore there is knowledge. It is not so for others. Therefore, it is wrong to think that it does not become simultaneously holding things. The answer is, then, it is that very thing, it is meditation itself. The so-called image of things is the image. The so-called breathing, etc., is because they exist, but they only function when attached to certain things. For this, we are also trying to prove that cognition and image are not different, and I have no doubt about this. By what means is the cognition of objects distinguished? If the image that precedes the previous habituation is established, then breathing is not the cause. Just by that, the beginningless consciousness is established, and the terms of cognition and knowable are fully possessed, then what is the point of seeking knowledge that is not different from the image here? The meaning to be expressed by the word image is that which continuously arises from previous habituation, that is what we call knowledge, because there is no other valid cognition besides that. The establishment of different cognition from that is also clear from reasoning. Therefore, even though this image is produced by the body, it only depends on the owner of the previous habituation. If there is no dependence, then even if different cognitions are admitted, that fault still remains. To illustrate this, the latter half explains, like a mirror. The so-called "however" refers to the ability to hold something other than the object of attachment. It will not hold other objects. Up to this point, in the aspect of investigation, it excludes breathing, etc., as the cause of cognition, and in order to refute the view of momentariness, it accepts the doubts of others, which is "however." The so-called "also in that" refers not only to some formless cognitions, but also to breathing. The many moments are because the limbs are refuted. Doubt whether it will become nearly dwelling at one time in a hundred.