Tibetan
ས་པ་ལ་གྲངས་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། དེས་ན་གཅིག་གོ་ཞེས་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་གྲངས་ནི་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །རྟེན་གྱི་གྲངས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་གཅིག་ཅེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རྟེན་གྱི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་ནི་རྫས་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན་རྟེན་ཐ་དད་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ཞེས་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ནོ། །རྫས་དུ་མ་ཅན་གྱི་གྲངས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ། །དེས་ན་རྟེན་གྱི་གྲངས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འོ་ན་རྟེན་གྱི་གྲངས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཞེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་དོགས་པ་བསུ་ནས་ལན་འདེབས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདིར་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་གཅིག་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་གང་གི་རྒྱུ་མཚན་དུ་དེ་ འདོད་པ་སྟེ། སྒྲ་དང་ཤེས་བ་གང་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྟེ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་འདིར་འདོད་པའི་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། སྒྲ་དང་ཤེས་པ་དེ་དག་གི་རྒྱུར་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། དེ་འདོད་ན་ཅུང་ཟད་ཆད་པ་ནི་མེད་ད་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་རྟོག་པས་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ནི་གཞན་དུ་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དང་ཤེས་བ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ལས་སོ། །གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དངོས་བརྟགས་པའི་སྐབས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ལན་དུ་ཐ་དད་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྩོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལ་ཨུཏྤལ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཐ་དད་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའི་ནི་དོན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སྟེ། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པར་ཡང་ངོ༌། །ལན་དུ་ཡོན་ཏན་རྫས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱི་ཕྱོགས་བསལ་ནས་རང་གི་འདོད་པ་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ནི་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏེ། ཡུལ་གང་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་སྒྲ་དང་རྟོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པའི་གཙོ་བོ་ཅི་ལ་བརྗོད་སྙམ་ན། གཙོ་བོ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ།། འདི་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཕལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ནི་མི་འཐད་དོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་གཙོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཁོ་ནར་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི། ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་གཙོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པ་ཁྱད་པར་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང༌། གང་ལས་ཞེས་ཁོང་ནས་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ཀྱང་གི་དོན་སྨྲས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་ བྱ་བའོ། དེའི་ཚེ་ཞེས་ཁོང་ནས་ཕྱུང་བ་ལ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་མཐའ་དག་ཅེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པར་མ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་མཐའ་དག་གོ །དབྱུག་བ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་པའི་སྐྱ་བ་སེང་གི་བུ་ལས་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱ་བ་སེང་གི་བུ་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཡུལ་ངོར་བརྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལ་ཐ་དད་དོན་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཐ་དད་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞི་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་རྣམ་གྲངས་པ་ཡིན་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཞི་མཐུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི། དེ་ལ་རྗོད་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པར་གྱུར་པར་བྱེད་པས་ན་ཐ་དད་དེ། གཞི་མཐུན་པ་གང་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ནིའོ། །སྒྲ་དག་གམ་དོན་དག་གི་གཞི་མ
Chinese
如果认为，色等具有数量。因此，会执着于“一”的观念。对此，经中说，彼等没有数量。其中的“彼”指的是功德等。如果认为，是根据所依的数目的假立而安立“一”这个名称。对此，经中说“所依”。功德的所依是事物。为什么这么说呢？因为经中说，所依是各别的。其中的“等”字包括具有支分的事物。具有多种事物，并具有数目的事物等，才会被称为“一”。因此，他认为，并非是根据所依的数目的假立而如此命名的。那么，如果因为没有所依的数目的假立，而对这“一”等名称如何理解呢？这就是“说”和“说”等的意思。这里是先提出疑问，然后回答。这就是“如果”等的意思。如果认为，坏灭和未生等，在此“一”等名称的延续，是被认为是“一”的假立。那么，在这种情况下，以什么理由认为它是 如此呢？也就是说，以声音和意识中的哪一个为理由，即以哪一个为生起的原因，而认为此处的假立是所有事物的理由呢？为什么不认为这些声音和意识是所有事物的因呢？如果这样认为，那么他认为，就不会有丝毫的缺失。为了阐明这一点，就是“无始以来”等的意思。无始以来的分别念，对“一”等进行增益，即假立，这才是理由，而看到其他，则不是增益其他的理由。其中的“声音和意识”等，是从上下文中推知的。“一”等事物被考察的情况是不存在的。如果认为，并非对一切都进行假立，这是因为依赖于主要事物。回答是“各别差异”。虽然没有各别的差异，但因为是无误分别念的对境本身的主要事物，所以是如此认为的。争论是，如果没有各别的差异，那么莲花和蓝色等不同的声音就没有意义了。对此，经部宗的观点是，意义是不同的。如果认为，在那里也
English
If it is thought that form, etc., have number. Therefore, one will be attached to the idea of "one." Regarding this, the sutra says that they do not have number. The "they" refers to qualities, etc. If it is thought that the term "one" is established based on the imputation of the number of the support. Regarding this, the sutra says "support." The support of qualities is things. Why is this said? Because the sutra says that the supports are distinct. The word "etc." includes things that have parts. Things that have many things and have number, etc., are called "one." Therefore, he thinks that it is not named in this way based on the imputation of the number of the support. Then, if there is no imputation of the number of the support, how can one understand the names such as "one" in this case? This is the meaning of "saying" and "saying," etc. Here, first a question is raised, and then an answer is given. This is the meaning of "if," etc. If it is thought that destruction and non-arising, etc., in the continuation of the names such as "one" here, are considered to be the imputation of "one." Then, in this case, for what reason is it considered to be so? That is, for what reason, which of sound and consciousness, that is, for what cause of arising, is the imputation here considered to be the reason for all things? Why are these sounds and consciousness not considered to be the cause of all things? If it is thought in this way, then he thinks that there will not be the slightest deficiency. In order to clarify this, it is the meaning of "since beginningless time," etc. The beginningless conceptual thought, which imputes, that is, imputes, to "one," etc., is the reason, but seeing other things is not the reason for imputing other things. The "sound and consciousness," etc., are inferred from the context. The situation in which things such as "one" are examined does not exist. If it is thought that imputation is not done to everything, this is because it depends on the main thing. The answer is "distinct difference." Although there is no distinct difference, it is thought to be so because it is the main thing of the object itself of unerring conceptual thought. The argument is that if there is no distinct difference, then the different sounds such as lotus and blue are meaningless. Regarding this, the view of the Sautrantika school is that the meaning is different. If it is thought that there also
Chinese
其他的，也在于功德等等方面。回答是“功德之物”。从其他的方面排除，而将自己的意愿靠近集合，就是非其他意义的意义，对于任何地方存在的音声和意识，都称之为“那个”。它们的自性就是那个本身。从相违的区分中不同的就是音声和领悟。如果说，要说什么叫做讲说的主体呢？回答说，主体也是这样说的。与此相反的就是庸常，所说的就是差别。因此，对于一切都进行比附是不合理的。对于佛来说，因为没有主体，所以比附是不合理的，所说的就是，对于差别来说，只有具有不同的差别才是主体，不具有不同差别就不是主体，这本身是从哪里来的呢？就是不是本身。即使不具有不同的差别，也是主体本身。说那个本身就是“即使没有不同的差别”。不同、差别、主体本身也是，从哪里挖掘出来呢？也说了“也”的意义，就是“其他也”。那时，从其中挖掘出来，就要加上像这样的所有方式。不观察具有不同差别的所有方式。具有木杖等等才是主体，是这个意思。具有差别也，就是不仅限于唯一等等的差别，从青莲花中产生等等，具有差别青莲花也是比附。因为没有战场上稳固等等的自性。对于没有不同的，如果说没有不同的意义，为了说明这个，所以说了“如果”。为什么呢？因为，这说明了进入的原因是不同的。那个，就是共同的基础。对于那个，为了避免青莲花等等的音声是多种名称，暂时排除由其他所遍计的共同基础。不称呼那个，就是这个意思。因为变成不同的，所以是不同，就是进入共同基础的原因是具有不同的差别。音声或者意义的基础
English
And also in terms of qualities and so on. The answer is "the substance of qualities." Excluding other aspects and closely gathering one's own intentions is the meaning of non-otherness itself. Those sounds and consciousnesses that exist in any place are called "that." Their essence is that itself. What is different from the distinction of opposition is sound and understanding. If one asks, "What is the main subject of explanation?" The answer is, "It is also said to be the main subject." The opposite of this is the ordinary, which is called "difference." Therefore, it is unreasonable to attribute it to everything. For the Buddha, since there is no main subject, it is unreasonable to attribute it. What is said is that for difference, only that which possesses different differences is the main subject, and that which does not possess different differences is not the main subject. Where does this itself come from? It is not itself. Even if it does not possess different differences, it is the main subject itself. To say that itself is "even without different differences." Difference, distinction, the main subject itself, also, from where is it to be excavated? The meaning of "also" is also stated, which is "other also." At that time, having excavated from it, all such forms should be added. Not observing all such forms that possess different differences. Only those with staffs and so on become the main subject, that is the meaning. Having difference also, that is, not only limited to differences such as oneness, arising from a blue lotus and so on, having difference, the blue lotus is also attributed. Because it does not have the nature of being steadfast on the battlefield and so on. For that which has no difference, if it is said that there is no different meaning, in order to explain this, "if" is said. Why? Because it is said that the reason for entering is different. That, is the common basis. For that, in order to avoid the sounds of blue lotus and so on being multiple names, temporarily excluding the common basis that is completely imputed by others. Not calling that, that is the meaning. Because it becomes different, it is different, that is, the reason for entering the common basis is having different differences. The basis of sounds or meanings