Tibetan
ར་ན་གཞན་རིག་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞིག་རིག་སྙམ་ན། གང་ལ་རིག་པའི་བདེ་བ་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའམ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་བདག་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པར་མཐོང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་གང་ལ་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས། རིག་པའི་བྱེད་པ་རྣམ་པར་གནས་པ་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་རིག་བཞིན་པ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ། གཞན་དུ་གྱུར་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ངེས་པར་བརྟགས་བཞིན་པའི་རིག་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དུ་གྱུར་པའོ། །རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་དག་གསལ་བ་ཡིན་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། རིག་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ། རྫ་མ་ལ་རྫ་མཁན་བཞིན་དུ། རིག་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པའི་བྱེད་པ་ཡང་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་འདྲ་བ་རྟོགས་ན་ནི་རྟོག་པ་མཐར་ཐུག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུས་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བ་ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་པའི་དོགས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྫ་མ་ལ་རྫ་མཁན་ལྟར། རིག་པ་ལ་ཡང་ལུས་ཉིད་བྱེད་པར་འཇུག་པར་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགག་པའོ། །བདེ་བ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་གཏོགས་པ་ནི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། བདེ་བ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དམིགས་བྱེད་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དབང་པོ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །བོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་བྱེད་ཉིད་དོ། །ཤིན་ཏུ་བསྐལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མེད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནུས་དངོས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོའོ། །མ་རྟོགས་པར་དེ་མ་ཤེས་པར་ནུས་པ་དེ་ཅི་ལྟར་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བར་ཡོད་པར་འགྱུར་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ནུས་པ་ནི། །འབྲས་བུའི་དོན་གྱིས་གོ་བའི་ཡུལ། །ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་སྨྲ་བ་ནི། འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཡོད་
Chinese
认为没有其他的知识。那么，应该知道什么呢？对于什么来说，知识的快乐本身就是知识。快乐等等，或者蓝色等等这些，也不是没有变成自性，因此，那本身就是知识，这是被认为是知识的。如果对于什么来说，有作者的法，知识的作用以各种方式存在，进行认知的是否不是与正在认知的那两者完全不同呢？对于这样的疑惑，说成了“变成其他的”。是相对于正在确定地考察的认知者来说，变成了其他的。因为是知识，所以是为了清晰。会这样说： 如果那些是清晰的，仅仅因为那样，认知的名称就完成了，用其他的认知者做什么呢？就像陶器之于陶工一样，以不同的方式进行认知的作者，也没有通过量成立。如果理解了那样，也不会变成最终的思考。如果是身体本身呢？说“如果是身体本身呢”，这是对方提出的疑问，意思是说，就像陶器之于陶工一样，也认为身体本身在知识上起作用。回答“不是”，这是否定。除了快乐和蓝色等等之外，没有叫做身体的东西，而且快乐和蓝色等等，因为确定是所缘，所以不是能缘。因为是什么原因那样，所以这样关联。所谓“那样”，就是能缘本身。认为是，因为根不是所缘。所谓“拿取”，就是接受。如果是那样，就是能缘本身。因为仅仅是刹那，所以就像来世等等一样，因为没有而不存在差别。所谓“那个能力真实存在”，就是根。如果不理解，不了解那个能力，那怎么行呢？所谓“那样”会存在，紧接着的偈颂的解释就是眼睛等等。一切事物的能力是，通过果的意义来理解的境。以这样的想法说，就是通过果的方式。这与来世等等不同。
English
It is thought that there is no other knowledge. Then, what should be known? For what, the pleasure of knowledge itself is knowledge. Pleasure and so on, or blue and so on, these are not without becoming self-nature, therefore, that itself is knowledge, this is considered to be knowledge. If for what, there is the dharma of the author, the function of knowledge exists in various ways, isn't the one who cognizes completely different from those two who are cognizing? For such a doubt, it is said to have "become other". It is in relation to the cognizer who is definitely examining, that it has become other. Because it is knowledge, it is for clarity. It will be said like this: If those are clear, just because of that, the name of cognition is completed, what is the use of another cognizer? Just like pottery to a potter, the author who cognizes in different ways, is also not established through measurement. If one understands that, it will also not become the ultimate thought. If it is the body itself? Saying "If it is the body itself", this is the question raised by the other party, meaning that just like pottery to a potter, it is also thought that the body itself plays a role in knowledge. The answer "no", this is negation. Apart from pleasure and blue and so on, there is no such thing as the body, and pleasure and blue and so on, because it is determined to be the object, therefore it is not the subject. Because of what reason it is like that, therefore it is related like this. What is called "like that", is the subject itself. It is thought that it is because the sense faculty is not the object. What is called "taking", is accepting. If it is like that, it is the subject itself. Because it is only a moment, therefore just like the afterlife and so on, because there is none, there is no difference. What is called "that ability truly exists", is the sense faculty. If one does not understand, does not know that ability, how can that be? What is called "like that" will exist, the explanation of the immediately following verse is the eyes and so on. The ability of all things is, the object understood through the meaning of the result. Speaking with such a thought, it is through the way of the result. This is different from the afterlife and so on.