Tibetan
ནི། འོན་ཏེ་དེ་དོན་དོན་བྱེད་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །མི་སླུ་བའི་རྟོགས་པས་འདས་པ་ཚད་མར་ཤེས་པ་ནི་མི་སྨྲ་ལ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱིས་དོན་བྱེད་པ་ཕྱིས་མངོན་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་ཚད་མ་སྔར་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་སྔར་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེ་དང་འབྲེལ་པར་གྲུབ་པའི་དོན་བྱ་བ་ལ་ཚད་མར་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་འོན་ཀྱང་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རུང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །འདི་ཉིད་སྡུད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་བྱ་བ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དཔོག་པར་ནི་མི་བྱེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དོན་ག་ལས་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་བྱ་བ་ཐོབ་པ་དེར་ཤེས་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་དོགས་པ་བསྟན་པ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སུན་འབྱིན་པ་ནི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མིན་པས་རྟོགས་ལས་ཀྱང་མཐོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །རླུང་གིས་གཙུབས་ས་པའི་རྡུལ་གྱི་ཚོགས་ལ་དུ་བ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལས་མེར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་བློས་ཞུགས་པའི་ཡུལ་དེ་ནི་རེས་འགའ་མེ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་དོན་བྱ་དེ་མིན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོགས་པ་སྟེ། དོན་བྱ་བ་དེ་ནི་ དེའི་ཡུལ་དུ་ཉེ་བར་སོང་བ་ན་ཚད་མ་གཞན་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལུགས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སུན་འབྱིན་པ་ནི་གཞན་ལས་ཀྱང་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་མེ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཐུན་མོང་པ་རྣམས་ལ། གཅིག་ནི་ཚད་མ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདི་སུས་བྱས། གཞན་གྱིས། དེ་ལ་རེས་འགའ་མི་འཐོབ་ཕྱིར། །སྨྲས་པས་སོ། །སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་དེ་ནི་གཞན་དུའང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མི་འཐོབ་པ་དེ་ནི་གང་གི་ཚེ་འགའ་ཞིག་གིས་ཡུལ་ཕྲོགས་སམ། ཉེ་བར་ལེན་པ་མི་བརྟན་པའི་ཡུལ་རང་ཉིད་ཟད་དམ་བར་དུ་འཇུག་པའི་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་ཆག་པ་དེའི་ཚེ་ཚད་མ་ལ་ཡང་མཐོང་ངོ༌། །གང་ལས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་ཐོབ་པ་མཚུངས་པ་
Chinese
是。然而，那是事物的作用本身。被称为如此。不欺骗的证悟而了知过去是量，这不说。也不是依靠成办的知识的力量，然而，它的意义成办，知识的对境起作用，后来显现而成办，先前的知识确定为是量，如果这样想。驳斥者说了“量先前成立”等等。意思是，如果名为“量”的事物先前成立，那么那时与它相关联而成立的事物作用，如果确定为是量，然而，即使是量的自性本身，也没有成立。这本身是总结，即“如果”等等。不是从事物的作用来衡量量本身。然而，当进入从何处了知事物时，获得作用，在那里说这个知识是量，如此显示怀疑。即“然而”等等。驳斥是“事物的作用”等等。从非量证悟也能见到。意思是，即使是从承认不是量本身也能见到。因为对于被风吹拂的土尘集合，过度执着为烟，从而以火来随念推测的心识所进入的对境，有时可能有火。如果不是从那事物的作用。意思是其他的怀疑，事物的作用是，当接近它的对境时，仅仅是从其他的量而来，因为道理是从那里产生的。驳斥是“从其他也是那”，意思是，也是从后来的现量而来。因此，对于极度显示火的进入和获得共同者们，谁做了“一个是量，另一个不是”这样的区分？其他人。因为在那里有时不能获得。这样说了。驳斥者说“那也是在其他”，意思是，不能获得，那是当某人抢夺对境，或者接近的接受不稳定的对境自身耗尽，或者中间进入的脚等等断裂时，在量中也能见到。从何处获得等等是其他的，如果那样，量和非量对于获得是相同的
English
Is. However, that is the action of the thing itself. It is called so. It is not said that knowing the past as valid cognition through unerring realization. It is also not dependent on the power of knowledge that accomplishes, however, its meaning is accomplished, the object of knowledge acts, and later it becomes manifest and accomplishes, the previous knowledge is determined to be valid cognition itself, if you think so. The refuter said, "Valid cognition is established earlier," and so on. The meaning is this: If something called "valid cognition" is established earlier, then at that time, the action of the thing that is established in relation to it, if it is determined to be valid cognition, however, even if it is the nature of valid cognition itself, it is not established. This itself is a summary, that is, "if" and so on. It is not that valid cognition itself is inferred from the action of the thing. However, when entering into knowing from where the thing is known, the action is obtained, and there it is said that this knowledge is valid cognition, thus showing doubt. That is, "however" and so on. The refutation is "the action of the thing" and so on. Even from non-valid cognition, one can see. It means that even from admitting that it is not valid cognition itself, one can see. Because for the collection of dust blown by the wind, excessively clinging to it as smoke, the object entered by the mind that infers fire may sometimes have fire. If it is not from the action of that thing. It means other doubts, the action of the thing is that when approaching its object, it is only from other valid cognitions, because the reason arises from there. The refutation is "from others also that," meaning, also from later perception. Therefore, for those who greatly show the entry and attainment of fire, who made the distinction that "one is valid cognition and the other is not"? Others. Because sometimes it cannot be obtained there. It was said so. The refuter said, "That is also in others," meaning, it cannot be obtained, that is when someone steals the object, or the approaching acceptance of the unstable object itself is exhausted, or the leg that enters in the middle is broken, it can also be seen in valid cognition. From where to obtain, etc., is others, if that is the case, valid and non-valid cognitions are the same for obtaining.
Tibetan
དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་པ་གང་ལས་ཞུགས་པ་ན་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དེ་ནི་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དག་རྣམ་པ་མཚུངས་པར་མ་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག །རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ནི་གང་ལས་ཐེ་ཚོམ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱི་གོམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ག་ལྟ་ཡང་རགས་པའི་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ནོར་བུ་དང༌། མུ་ཏིག་ལ་སོགས་པ་ལྟར། མི་མཐུན་པ་ཕྲ་མོ་གོམས་པ་ལས་ངེས་པར་འཛིན་ཏོ། །ཁྱད་པར་དེ་ལས་ནི་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་ངེས་སོ་ཞེ་ན། སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གོམས་པ་ཡོད་ན་འཐོབ་པར་ངེས་ལ་ངེས་པར་ཐོབ་པ་ངེས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། ཡང་ནས་ཡང་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གོམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་ནི་སྙོན་པའི་མི་ནུས་སོ་སྙམ་པས། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མེ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་མཐོང་བ་ན་བསྲེག་ པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་མཐོང་བ་ན། འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། མེ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སྔར་ཞུགས་པའི་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ལས་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྗེས་དཔག་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འདི་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་གསལ་ལོ། །འདི་ལྟར་དེ་མཐོང་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མཐོང་བཞིན་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་མཐོང་བ་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་འདྲ་བའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་འདྲ་བའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ལས་དོན་བྱ་བ་ངེས་པ་ཡིན་མོད། དེད་ལ་ཆད་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། རྗེས་དཔག་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་སྨོས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་མངོན་སུམ་ལས་བདག་ཉིད་ཐོབ་ལ་བཤད་ཟིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་འཛིན་པའི་མ
Chinese
即便如此，从何种知识入手才能获得，对此没有怀疑，那就会成为量吗？反驳者说：“那么”等等。如果量和非量没有变得相似，那么，那时就会变得没有怀疑。从何处相似才能消除怀疑呢？说了“从他人的习惯”等等。无论如何，即使存在粗略的相似之处，就像珍宝和珍珠等一样，也必定会从习惯于微细的差异中把握。如果说，从那种差别中就能确定存在获得，那么，反驳者说：“那是互相依赖的”。如果存在习惯，就能确定获得，即使确定获得是确定的，也是因为那是反复进入的特征的习惯。其他人认为，如果体验的意义是不可否认的，那么，为了显示体验的进入次第，就说了“那见到本身”等等。当见到火等时，就像见到燃烧等一样，在名言的时期见到时，就会变成进入等特征的名言。如何呢？回答说：对于见到火等的人们来说，应当理解为，那是从先前进入的体验的力量中产生的记忆而显现出来的意欲。反驳者说：“那样是从比量中产生的”。这并非是现量，这清楚地表明，这仅仅是对比量的自性进行推测。像这样，“那见到本身”等，并非是把握正在见到的自己的特征，因为先前见到本身是不合理的。因此，无论成为什么样，那都是做着那样的事情，例如像先前一样。这也是成为那样的。因此，做着那样的事情，就是量的意义。虽然从比量本身就能确定事情，但有什么过失呢？说了“比量也是”等等。比量是把握与事情相关的，从现量中获得自身，并且以已经说过的形式把握与事情相关的
English
Even so, from what kind of knowledge does one enter to obtain it without doubt, will that become a valid means of knowledge? The refuter says, "Then," and so on. If valid means of knowledge and non-valid means of knowledge do not become similar, then, at that time, there will be no doubt. From what similarity will doubt be eliminated? It is said, "From the habit of others," and so on. In any case, even if there is a rough similarity, like jewels and pearls, etc., one will definitely grasp it from the habit of subtle differences. If it is said that from that difference one can be certain that there is attainment, then the refuter says, "That is mutual dependence." If there is habit, one can be certain of attainment, and even if certain attainment is certain, it is because it is the habit of the characteristic of repeated entry. Others think that if the meaning of experience cannot be denied, then, in order to show the order of entry of experience, it is said, "That seeing itself," and so on. When seeing fire, etc., just as when seeing burning, etc., when seeing in the time of convention, it will become the convention of the characteristic of entry, etc. How is it? It is said: For those who see fire, etc., it should be understood that it is the desire that arises from the memory produced by the power of the previous experience. The refuter says, "That is from inference." This is not direct perception, but it clearly shows that this is merely inferring the nature of inference. Like this, "That seeing itself," etc., is not grasping the characteristic of one's own seeing, because seeing itself previously is unreasonable. Therefore, whatever it becomes, it is doing such things, for example, like before. This also becomes like that. Therefore, doing such things is the meaning of a valid means of knowledge. Although one can be certain of things from inference itself, what fault is there? It is said, "Inference is also," and so on. Inference is grasping the connection with things, obtaining itself from direct perception, and grasping the connection with things in the manner that has already been said.