Tibetan
་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ལས་ཅང་མ་ཤེས་པར་ནི་ཁྲ་བོ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་ མི་བྱེད་དོ། །དེས་ན་བདག་དེ་ལ་རྟོགས་དང་ཅིག་ཤོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། །མཇུག་སྡུད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའམ་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་ལས་ཞེས་བརྗོད་གྲང་ན། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་དཔེར་ན་རང་ལས་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ཅིག་ཤོས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །བྱུང་བ་ནི་ཚད་མའམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའོ། །ཆད་མ་འམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཚད་མ་ཉིད་རང་ལས་མིན་ཏེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རང་ལས་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ནི་ཚད་མ་ལ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཚད་མའམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་མཚུངས་ཀྱང་གང་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་གནོད་པ་མེད་པ་འདོད་དམ་ཕྱི་ས་དང་པོ་ལ་བརྗོད་པ་ནི། དང་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གནོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཚད་མར་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་ཕྱིས་གནོད་བྱེད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཡང་ཚང་མས་ངེས་པ་ནི་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། གནོད་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བ་དེ་ཡོད་པ་འམ་མེད་པར་ངེས་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་ལས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ཉིད་ལས་ངེས་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། བཤད་པ་ཚད་མ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཚད་མ་གཞན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ལས་ངེས་པར་བརྗོད་ལ། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གནོད་བྱེད་ལ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་འཇུག་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཕྱིས་གནོད་པ་ཡོད་པར་མ་ངེས་ལ་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཡོད་པ་མ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རང་ལས་ཚད་མར་སྨྲ་བ་སུན་འབྱིན་པ་ན། འདི་མི་སླུ་ བ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བས་དེ་ལྟར་བདག་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་བཟློག་པས་འཚོ་བར་འདོད་ནས། རེ་ཞིག་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།
Chinese
仅仅是在名称上使用，而一无所知，就说有“卡沃”，这是不成立的。 因此，对于“我”，像“认识”和“另一个”等等，就容易理解了。总结就是“因此，量”等等。意思是说，如果考虑到生起或认识而说“从自身”，那么，在第一种情况下，例如，从自身，即从自身的原因产生量，就像另一个不是量一样。产生的是量或非量。对于产生量或非量，不能证明其他的差别。量本身不是从自身产生，非量也会从自身产生，这就是意思。第二种情况是，显示量中也没有，就是“形式相同”。就在量或非量本身中。如果形式相同，但对任何事物都没有损害，那么它就不是量。对此应该思考：首先是想要没有损害，还是后来？对于第一种情况的陈述是，首先是“一切”等等，意思是说，非量也是。仅仅没有损害，就不能成为量。对于第二种情况的陈述是，后来对损害者产生怀疑。如果对怀疑也完全确定，那么，产生损害的事物，确定它存在或不存在，那将是从现量或比量而来。又为什么要说一定是从现量和比量本身确定呢？因为说了“其他的量是不存在的”。因为没有与现量或比量不同的其他量，所以一定是从这些确定，并且认为现量和比量不会介入将要产生的损害者。因此，对于非量来说，后来不确定有损害，而对于量来说，应该理解为不确定存在。这样，驳斥了说从自身产生量的人。认为这会因为不欺骗而落入定义的范畴，因此会障碍自己。想要通过颠倒自己的观点来生存，所以暂时思考这个观点，说了“如果”等等。
English
It is not valid to say that there is 'Kha-bo' just by using the name without knowing anything. Therefore, for 'I', it is easy to understand like 'knowing' and 'another' etc. The conclusion is 'Therefore, valid cognition' etc. The meaning is, if we say 'from oneself' considering arising or cognition, then, in the first case, for example, from oneself, that is, from one's own cause, valid cognition arises, just like another is not valid cognition. What arises is valid cognition or non-valid cognition. For what arises as valid cognition or non-valid cognition, it is not possible to prove other differences. Valid cognition itself does not arise from itself, and non-valid cognition will also arise from itself, that is the meaning. The second case is, showing that it is also not in valid cognition, is 'form is the same'. In valid cognition or non-valid cognition itself. If the form is the same, but it does not harm anything, then it is not valid cognition. This should be considered: first, do you want no harm, or later? The statement for the first case is, first is 'everything' etc., meaning that non-valid cognition is also. Just by not harming, it cannot be valid cognition. The statement for the second case is, later there is doubt about the harmer. If there is complete certainty even about doubt, then, the thing that causes harm, determining whether it exists or does not exist, that will be from direct perception or inference. Again, why should it be said that it is certain from direct perception and inference themselves? Because it is said that 'other valid cognition does not exist'. Because there is no other valid cognition different from direct perception or inference, therefore it is certain from these, and it is thought that direct perception and inference do not intervene in the harmer that will arise. Therefore, for non-valid cognition, later it is not certain that there is harm, and for valid cognition, it should be understood that it is not certain to exist. Thus, refuting those who say that valid cognition arises from itself. Thinking that this will fall into the category of definition because of not deceiving, and therefore will hinder oneself. Wanting to survive by reversing one's own view, so temporarily thinking about this view, said 'if' etc.
Tibetan
།གང་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཞུགས་པ་ཉིད་ལས་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་ཞུགས་པ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འཇུག་ན་དེ་ཉིད་ལྟར་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་ཡུལ་གཞན་ལ་ཞུགས་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ། ཡུལ་གཞན་ལ་ནི་འཇུག་འགྱུར་ན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་འགོག་པ་ནི་འདིའི་ཞེས་བྱ་བའི་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པས་ནི་ཚད་མ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། འདས་པ་ལ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དག་སྔ་མ་ཙམ་ནི་འདས་པར་མི་འདོད་དེ་དཔེར་ན་སྣམ་བུ་ལ་ལྟོས་ནས་སྔར་ཡོད་པའི་སྣལ་མ་རྣམས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདས་པའི་ཞེས་ཁྱད་པར་བྱེད། འོན་ཏེ་ཡང་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་གོམས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གྱུར་པས་ན། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མི་སླུ་བ་ཉིད་ངེས་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཕངས་ནས་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མི་སླུ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཚད་མ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དོགས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཞས་གསུངས་སོ། །ཅི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་མ་རྟོགས་ཤེ་ན། ཐེ་ཚོམ་གྱི་ནི་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཅི་འདི་ཚད་མ་འམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ཅི་ལྟར་ཡུལ་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཤེས་པ་དེ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཆད་མ་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་སྒྲུབ་ བྱེད་ཉིད་དུ་ངེས་ལ། ཡུལ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ངེས་པས་ཀྱང་ཆད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་གསལ་བར་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་དེས་ཚང་མ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི། གལ་ཏེ་མི་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ལ་སྐྱོན་ཡོད་དུ་ཆུག་མོད་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁྱོད་ལྡོག་པས་འཚོ་བར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་སུན་འབྱིན་པའི་དྲན་པར་བྱེད་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟོགས་པ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ནི་སྤྱོད་པ་རང་གི་ལུགས་ལས་སུ་རྐ་འབྱིན་པ་ཡལ་བར་དོར་ནས། མི་སླུ་བར་སྨྲ་བའི་ལུགས་འགོག་པ་
Chinese
在任何地方，仅仅是产生了能成立的识，并不承认由此产生不欺骗的识。如果产生，那么不了解它本身是不合理的。然而，这被承认为是对其他境产生的。因此，他说：“那，会对其他境产生。” 阻止这个，是指用这个所谓的后来产生的不欺骗的识来证成量，意思是说对已逝去的境没有证成。其他一些人并不认为仅仅是先前的就是已逝去的，例如就像看待棉布时，先前存在的棉线一样。因此，用“已逝去的”来加以区分。然而，也不能确定不欺骗的识本身就是量。但是，由于能成立的识通过串习变得非常清晰，因此，量的特征，即不欺骗性，必定是自己发出并安住的。因此，如果怀疑只有具有不欺骗特征的量才能存在，那么，能成立的识也……。 接下来会问：量本身如何证成呢？ 为什么量本身没有被证成呢？ 回答说：“因为是怀疑的境。” 也就是说，因为它是怀疑“这是否是量，或者不是”的境。 如果说，仅仅因为是能成立的境，所以才能确定为量，那么，反问道：那个境如何能成立，或者不能成立呢？ 为什么呢？ 因为那个识没有被证成为量，因为没有体验到它的作用已经完成。 因此，能成立的识依靠不是量的力量，确定境为能成立的；而依靠确定境为能成立，也确定为量，因此，显然是互相依赖的。 因此，由于已经成立为怀疑的境，量本身如何能驳斥一切呢？ 即使承认不说话本身的名词有错误，但即使那样，你如何依靠反驳来生存呢？想到这里，就回忆起先前已经说过的驳斥，例如“如果是证成，我……”等等。 现在，抛弃行为自己宗派的特殊性，来阻止说不欺骗的宗派。
English
Wherever the cognition that establishes something arises, it is not accepted that a non-deceptive cognition arises from it. If it did arise, it would be unreasonable not to understand it as it is. However, it is accepted that it arises for other objects. Therefore, it is said, "That, will arise for other objects." To prevent this, it means that the valid cognition is to be proven by the non-deceptive cognition that arises later, meaning that there is no proof for what has passed. Some others do not consider merely the former to be past, just as, for example, when looking at cotton cloth, the threads that existed before. Therefore, it is distinguished by "past." However, it is not certain that the non-deceptive cognition itself is valid. However, since the cognition that establishes becomes very clear through habituation, the characteristic of validity, non-deception itself, must emanate from itself and abide. Therefore, if one doubts that only the valid cognition with the characteristic of non-deception can exist, then the cognition that establishes also... Next, it will be asked: How does validity itself prove? Why is validity itself not proven? It is answered, "Because it is the object of doubt." That is, because it is the object of doubting "whether this is valid or not." If it is said that it is determined to be valid merely because it is the object that establishes, then it is countered: How can that object establish or not establish? Why? Because that cognition has not been proven to be valid, because its function has not been experienced as completed. Therefore, the cognition that establishes, by the power of not being valid, determines the object to be that which establishes; and by determining the object to be that which establishes, it also determines it to be valid, therefore, it is clearly mutually dependent. Therefore, since it has been established as the object of doubt, how can validity itself refute everything? Even if it is admitted that there is a fault in the term "not speaking" itself, even so, how will you survive by relying on refutation? Thinking this, one remembers the refutation that has already been said, such as "If it is proof, I..." etc. Now, abandoning the particularity of one's own system of practice, to prevent the system that speaks of non-deception.