Tibetan
ལས་གྲུབ་ན་དེའི་ཚེ་འགའ་ཡང་བསླུས་པའམ་ཐེ་ཚོམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བ་སོན་འདུག་གོ་ཞེ་ན། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལས་སམ། རྒྱུ་དབང་པོའི་སྐྱོན་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ལས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གནོད་དང་རྒྱུ་ནི་ཉེས་ལྡན་པར། །ཤེས་པ་དག་གིས་དེ་དམིགས་སེལ། །ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཐུག་པ་མེད་དོ་ཞེས་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདིས་ནི་ཚད་མའོ་ཅོག་ནི་ཐམས་ཅད་རང་ཉིད་ལས་ཡིན་ལ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཆོས་ཚད་མ་ནི་གཞན་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་འབྲེལ་ཡང་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རང་ལས་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་འདི་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱོགས་གཞན་སྟོན་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་པ་རང་སྐྱེ་བའི་དོན་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ན་མ་སྐྱེས་པར་སྔར་གནས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱིར་གནས་པ་ནི་དམིགས་ཀྱིས་སེལ་བ་གཞན་གྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་ཡང་རང་ཉིད་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིར་བཏུབ་པའི་ཚད་མ་དེ་དམིགས་ཀྱིས་ བསལ་བའི་ཡུལ་སྤངས་ནས་ངེས་པའི་ཡུལ་ལ་རང་ཉིད་གནས་སམ། འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་དམིགས་ཀྱིས་སེལ་བས་རང་གི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ནི། གནས་དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་བསལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་པ་རང་ཉིད་ལས་ཚ་དམ་འམ། ཚད་མ་མ་ཡིན་དེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལས་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དེ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཉི་ག་ཡང་གཞན་ཁོ་ན་ལས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བསལ་བམ་ཐོབ་པ་ཡང་རང་ཉིད་ལས་ཚད་མང་ངེས་ན། དེའི་ཚེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ཡང་རང་ཉིད་ལས་ངེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རེ། །དེས་ན་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཉིད་ཁྱེད་ཀྱིས་མདུན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་
Chinese
如果已经完成，那么任何时候都不会被欺骗或疑惑，这样的结论已经出现了。如果有人说：不是量，就说：应该从损害的知识，或者从根源感官的缺陷，如眼花等知识来观察。因为说过：损害和根源是具有过失的，通过知识来排除它。如果损害者也是其他的量，那么就不会有穷尽，所以说了损害的知识等等。这表明，所有的量都是从自身产生的，而非量是从他者产生的。如果知识是从他者产生的，而它的法，量，不是从他者产生的，这有什么关系呢？或者说，为了消除非量也从自身产生的疑惑，而展示另一种观点，就是其他等等。意思是说，例如，知识自身产生的意义依赖于因，同样，已经产生的知识，量，不依赖于他者，因为它是俱生。知识产生时，并非是未生之前就存在的。因此，普遍存在的是通过排除来排除，是其他不会侵蚀地排除。因此，即使不是量，也不是从自身产生的。驳斥是：如果知识的普遍可接受的量，在排除所排除的境后，自身存在于确定的境中吗？或者说，普遍存在，通过排除而远离自己的境。在那个境中，对于第一种情况，因为获得了排除，所以是从自身产生的吗？不是非量，而是从某种差别产生的。那个差别也必须是不会侵蚀地被认可，如果不是这样，那么区分之后，就不会成为量和非量的名称。因此，两者都必须从他者来确定。或者说，如果排除或获得也是从自身来确定量，那么非量确定也会同样变化，因此两者都从自身来确定。因此，你们已经提出了第二种情况。对此
English
If it is completed, then at no time will there be deception or doubt, such a conclusion has appeared. If someone says: not valid cognition, then say: it should be observed from the knowledge of harm, or from the defects of the root senses, such as blurred vision, etc. Because it is said: harm and root are with faults, eliminate it through knowledge. If the harmer is also another valid cognition, then there will be no end, so it is said the knowledge of harm, etc. This shows that all valid cognitions arise from themselves, and non-valid cognition arises from others. If knowledge arises only from others, and its dharma, valid cognition, does not arise from others, what is the connection? Or, in order to eliminate the doubt that non-valid cognition also arises from itself, showing another view, is other, etc. The meaning is this: for example, just as the meaning of knowledge arising from itself depends on the cause, similarly, the knowledge that has already arisen, valid cognition, does not depend on others, because it is co-emergent. When knowledge arises, it is not the same as existing before it was not born. Therefore, what exists universally is eliminated by exclusion, is eliminated without being eroded by others. Therefore, even if it is not valid cognition, it does not arise from itself. The refutation is: if the universally acceptable valid cognition of knowledge, after excluding the object that is excluded, does it itself exist in the determined object? Or, universally existing, through exclusion, is it far from its own object. In that state, for the first case, because exclusion is obtained, is it produced from itself? It is not non-valid cognition, but it is produced from some difference. That difference must also be recognized without being eroded, if it is not so, then after distinguishing, it will not become the name of valid cognition and non-valid cognition. Therefore, both must be determined from others. Or, if exclusion or attainment is also determined as valid cognition from itself, then the determination of non-valid cognition will also change in the same way, therefore both are determined from themselves. Therefore, you have put forward the second case. To this
Tibetan
ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་རང་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེ། རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་འམ་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།། དེ་ལྟར་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུའོ། །གནོད་པར་བྱེད་པས་ནི་མེད་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་མེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་ཚད་མའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོའི་གནས་པར་ཚད་མ་ཉིད་གནས་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་གནོད་བྱེད་པས་གཞིག་པར་བྱ་བའི་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ནི་ཞོ་བྱིན་ལ། དར་བ་ནི་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་འདིར་དངོས་པོའི་གནས་པས་ཀཽ་ཎྜི་ནྱ་ལ་ཞོ་བྱིན་པ་ཉིད་ཡོད་པ་དམིགས་ཀྱིས་སེལ་བས་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཞེས་སྤྱིར་བརྗོད་པ་ལས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེར་ཡང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཞོ་སྦྱིན་པར་སྨྲ་བ་ཅི་ལྟར་ཐོས་པའི་དོན་མེད་ན། མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཀཽ་ཎྜི་ནྱ་ལ་ཞོ་སྦྱིན་པ་ཡང་དངོས་པོའི་ལུགས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར། ཅི་ལྟར་དགག་སྟེ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཚད་མ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱིར་བཏང་བ་དང་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་དག་ནི་ངག་དག་ལ་གནས་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་གནས་པ་འཇུག་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སེལ་བ་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་སོང་བའོ། །བཏགས་པའི་རྫས་ནི་བདག་ཡིན་ལ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་གྲངས་ནི་ཤེས་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་བརྟག་པ་ནི་འགའ་ལས་ཀྱང་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཕྱིར་འཇིལ་བར་སེལ་ན། སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པར་ཁས་ལོང་ཞིང་བདག་གི་རང་བཞིན་ལྷག་པ་ཡང་
Chinese
再者，有两种分别：遍及一切识的自性是量，它要么是从自己的因产生的，要么是不产生的。对此，第一个分别通过“如果”等来消除。如此“产生”是指产生为量本身。“其他”是指非量的自性。损害者是指将不存在的执著为不存在本身。 “毁灭存在并产生不存在”这并非毁灭，因为仅仅如实地认识才能见到量的名称。当识产生为量的自性时，在事物存在的某个地方，量本身存在，如果损害者能破坏它，那是不合理的。例如，“给婆罗门们酸奶，给达尔瓦（Darva）给孔迪亚（Kauṇḍinya）”，在这里，事物存在本身并不能通过特别排除给孔迪亚酸奶的存在来否定它。然而，从普遍地说“给婆罗门们”来否定执著，因为仅仅随念的意义是不确定的。如果即使在那里也说“给婆罗门们酸奶”，如果听到的意义没有意义，如果是不变的，那么给孔迪亚酸奶也因为是事物存在的规律。如何否定它，就像成为识的自性的量本身一样。因此，普遍的和特别排除的都存在于语言中，而不是存在于事物存在的进入中。消除第二个分别是什么，通过“为什么”等。具有心性的在所有状态中都随之而去。假立的物质是自我，而成为其自性的名相是识和快乐等。量是正确的，因为是识的自性。考察自我不是从任何事物产生的，并且其自性识在任何方面都不是产生的，因为其自性不是不产生的，如果这样反驳，那么驳斥者承认不产生并且自我的自性也更加
English
Furthermore, there are two distinctions: the nature of being a valid cognition that pervades all consciousnesses, it either arises from its own cause or does not arise. To this, the first distinction is eliminated by "if" and so on. Thus, "arising" means arising as the valid cognition itself. "Other" means the nature of not being a valid cognition. The harmer is the one who realizes the non-existence of what is clung to as non-existence itself. "Destroying existence and producing non-existence" is not destruction, because only by knowing things as they are can the name of valid cognition be seen. When consciousness arises as the nature of valid cognition, in some place where things exist, the valid cognition itself exists, if the harmer can destroy it, it is unreasonable. For example, "Give yogurt to the Brahmins, give Darva to Kaundinya," here, the existence of things itself does not negate the existence of giving yogurt to Kaundinya by specifically excluding it. However, clinging is negated by saying generally "Give to the Brahmins," because the meaning of mere following thought is uncertain. If even there it is said "Give yogurt to the Brahmins," if the meaning heard is meaningless, if it is unchanging, then giving yogurt to Kaundinya is also because it is the law of the existence of things. How to negate it, just like the valid cognition itself that has become the nature of consciousness. Therefore, the general and the specifically excluded both exist in language, but not in the entering of the existence of things. What is the elimination of the second distinction, through "why" and so on. The one with the nature of mind goes along in all states. The imputed substance is the self, and the categories that have become its nature are consciousness and happiness, and so on. Valid cognition is only correct, because it is the nature of consciousness. Examining the self is not produced from anything, and its nature, consciousness, is not produced in any way, because its nature is not unproduced, if it is refuted in this way, then the refuter admits non-production and the nature of the self is even more