Tibetan
ས་པར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་གཅད་བྱ་བརྗོད་པ་ནི། མིག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སོགས་པའི་སྒྲ་ས་ལྡན་པ་དང༌། འདུ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་པ་བཟུང་སྟེ། མིག་གདངས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་ནུས་པ་ཉམས་པས་ཤེས་པ་ མ་སྐྱེས་པ་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་བློ་ཚད་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཆད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་འཇུག་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཁྱད་པར་དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཉིད་དུ་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །སྔར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེལ་བའོ། །བློ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་གཅོད་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅོད་པ་དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་མ་གོམས་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་འཇུག་བྱེད་ཡིན་པས་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གོམས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །འགའ་ཞིག་གང་གི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་ལ། གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བརྟན་པོ་ཞུགས་པ་དེ་སྙེད་དེ་ནིའོ། །གཞན་ལ་མེད་པའི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱས་པ། བར་དུ་ཆོད་པ་མེད་ན་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་འདྲ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདི་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངེས་པ་ཡང་གཅིག་གི་ཐ་སྙད་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་དུས་ཐ་དད་པ་ལ་གཅིག་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཅི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དང་མི་འགལ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་བྱ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དུས་ཐ་དད་པ་ལ་གཞན་ཉིད་བཀག་ཀྱང་འཆད་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོར་བ་པའི་རྙེད་པས་ན་བདག་པོ་ཉིད་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་གཅིག་ཉིད་ཅི་སྟེ་མི་འགྲུབ་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པའི་གཅིག་དང་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡ་གྲུབ་པས་ནི་ཁྱབ་པ་རྙེད་པར་གྱུར་ཏོ། །མ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤང་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་དུ་མ་གོམས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་པའི་གཅིག་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་དེར་ནི་ངོ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ གཟུང་ངོ༌། །དེར་ཡང་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པར་འཇུག་པ་ཅན་དོན་གཅིག་བྱེད་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ལ། གང་ཞིག་ལ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བརྟན་པོ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཡང་བསལ་བ་ལ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་པོའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྡོག་པའི་བྱིར། བརྡའི་དུས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར་བས་དེས་ན་གཟུང་བ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉམས་སོ་ཞེ་ན། དེ་སྐད་དུ་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཚོགས་པ་ཉེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཚད་མར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོག་པར་རྟགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཚད་མའི་གོ་སྐབས་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདིའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་མཐོང་བ་གཉིས་སྣང་བ་ཙམ་ལ་གཟུང་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་འདོད་པ་དོན་དམ་པའི་གཅིག་ཉིད་ལ་ནི་རང་རྒྱུད་པའི་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཀུན་རྫོབ་པའི་གཅིག་ཉིད་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་གཞན་དུ་ཡང་ལྟར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་འཇུག་པ་བསལ་ན་སྔོན་པོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཟུང་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། མི་གསལ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ཞིང༌། སྔོན་པོའི་ཡོན་ཏན་གཞན་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་དངོས་པོ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དམ་བཅའ་ཙམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་པའི་དངོས་པོ་ཅན་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང༌། འཁོར་པ་ཡང་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ཅི་ལྟར་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་བསལ་བའི་ངོ་ཤེས་པ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཏེ། སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །རིགས་པ་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ནི་དོན་གཞན་དང་གཞན་དྲན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་ཏེ། སྔ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་པ་ཉིད་རྩོད་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་མི་བཟོད་པས་དེ་ལ་ངོ་ཤེས་པའི་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་
Chinese
对于以地为所取的对境进行决断的阐述是：名为“眼等”。“等”字是包含地，以及集合等的关联而说的。即使睁开眼睛，由于心力衰弱，如果没有生起了知，也不会产生作用。如果说，产生作用的意识是量，那么分别念本身就会变成错谬。对此回答说：经中说“分别念是”。意思是认为，即使对于非常熟悉的事物，没有分别念也能产生作用，这是可以观察到的。在具有差别的场合，就会进行总结。所谓“先前的”，是为了排除分别念。所谓“意识本身”，是为了排除眼等。为了说明排除分别念这一点，经中说“分别念等”。那么，对于不熟悉的事物，分别念本身就是产生作用的，因此会成为量吗？对此回答说：经中说“对于不熟悉的事物”。对于某些依赖于时间差别的，一个相同的名称稳定地存在，这就是所谓的。通过与他者不同的相似之处而形成的，如果没有间隔就会发生变化，就像母亲等一样。同样，对于怀疑的对境，也是因为看到了类似的相似之处，所以会认为“这就是那个”，从而确定为一个相同的，这就是比量。那么，这个比量会妨碍刹那生灭吗？不会的，因为仅仅是确定了一个相同的名称而已。如果说，确定也是一个相同的名称，那么，对于不同时的事物，如何确定为一个相同的，这与确定为刹那生灭不矛盾吗？不会的，因为我们想要在世俗层面称之为一个相同的。因此，即使在不同时的事物上遮止了他者，也没有任何过失。正因为如此，丢失之物被找回，与物主本身并不矛盾。如果说，为什么不能成立胜义谛的相同呢？不是的，因为没有成立胜义谛的相同和周遍。通过建立名言，就能获得周遍。因为对于母亲等来说，难以舍弃。因此，在不熟悉的事物上，由于没有成立名言的相同，所以会取认识等。 在那里，也是无差别地产生作用，意义相同。
English
The explanation of deciding on the object taken as the ground is: it is called "eye, etc." The word "etc." includes the ground and the connection of aggregation, etc. Even if the eyes are open, because the power of the mind is weak, if knowledge does not arise, it will not function. If it is said that the consciousness that functions is valid, then the conceptual thought itself will become erroneous. In response to this, it is said in the sutra, "Conceptual thought is." It means that even for very familiar things, it is thought that even without conceptual thought, it can function, which can be observed. In the case of having differences, it will be summarized. The so-called "previous" is to eliminate conceptual thought. The so-called "consciousness itself" is to eliminate the eye, etc. In order to explain the elimination of conceptual thought, it is said in the sutra, "Conceptual thought, etc." Then, for unfamiliar objects, conceptual thought itself is what functions, so will it become valid? In response to this, it is said in the sutra, "For unfamiliar things." For some that depend on the difference of time, the same name is firmly established, which is what is called. Formed by the similarity that is different from others, if there is no interval, it will change, just like mothers, etc. Similarly, for the object of doubt, it is also because similar similarities are seen, so it is thought that "this is that," thereby determining it as the same, which is inference. Then, will this inference hinder momentary arising and ceasing? No, because it is only establishing the same name. If it is said that determination is also the same name, then how can it be determined as the same for things at different times, which is not contradictory to determining it as momentary arising and ceasing? No, because we want to call it the same on the conventional level. Therefore, even if otherness is negated on things at different times, there is no fault. Precisely because of this, the lost object is found, which is not contradictory to the owner himself. If it is said, why can't the same of ultimate truth be established? No, because the same and pervasiveness of ultimate truth are not established. By establishing conventions, pervasiveness can be obtained. Because it is difficult to abandon for mothers, etc. Therefore, on unfamiliar things, because the same of name is not established, recognition, etc. will be taken. There, too, it functions without differentiation, with the same meaning.
Chinese
某些色等事物，对于其中具有稳固的“一”之名者，在某些颠倒认识的境域中，会成立那样的名称。如果那样，即使去除功德，所谓的“蓝色”，是指能被蓝色的声音所表达，因为与非蓝色相违背。如同约定俗成之时一样，所有这些都将成为推测，因此，因为是能取所取，所以推测不是量，如果这样说，那就错了。不应那样说，因为在非常清晰的现量本身是名称的原因，并且分别念是在接近的集合中产生的，那么在所有这些情况中，分别念都不应是量，因为依赖于颠倒认识的境域，量的机会才是合理的。因此，认为“那就是这个”的知识，仅仅在显现二相时才是能取所取。而其他人的观点，对于胜义谛的“一”，仅仅是自续派的承诺不是量，对于世俗谛的“一”，则是推测，这样进行区分。同样，在其他方面也应类推。例如，对于蓝色，如果去除现量的作用，那么对于蓝色的分别念就是能取所取，不清晰的就是推测。依赖于具有其他蓝色功德，仅仅是非实有的承诺不是量。疑惑的实有也不是量，这样安立。如果现量也起作用，并且轮涅也仅仅是起作用和不起作用，那么如何能够完全成立，因此分别念本身应该舍弃，因为如同过失一样，如果不是仅仅是忆念，那么现量排除了同一境，又会变成什么呢？ 省略不谈。陈述理由是：这分别是与他物和他物忆念的自性有关的两种知识。 这样，通过成立能取所取本身的认识不是量，先前与现在一起的“一”是争论的焦点，因为所说无法忍受，所以认识的证悟不依赖于现量的作用。
English
Regarding some things like form, for those that have a stable name of "one," in some realms of mistaken cognition, such a name is established. If that is the case, even if qualities are removed, the so-called "blue" refers to what can be expressed by the sound of blue, because it is contrary to non-blue. Just like in conventional times, all of these will become inferences, therefore, because it is the grasper and the grasped, inference is not a valid cognition. If you say that, then it is wrong. It should not be said that way, because in this way, where the very clear direct perception itself is the cause of names, and conceptual thought arises in a close gathering, then in all these cases, conceptual thought should not be a valid cognition, because depending on the realm of mistaken cognition, the opportunity for valid cognition is reasonable. Therefore, the knowledge that thinks "that is this" is only the grasper and the grasped when two appearances manifest. And the views of others, for the ultimately true "one," only the self-sufficient commitment of the Svatantrika is not a valid cognition, for the conventionally true "one," it is inference, thus distinguishing. Similarly, it should be inferred in other aspects as well. For example, for blue, if the function of direct perception is removed, then the conceptual thought of blue is the grasper and the grasped, and what is unclear is inference. Depending on having other qualities of blue, only the commitment of non-entity is not a valid cognition. The doubtful entity is also not a valid cognition, thus it is established. If direct perception also functions, and samsara and nirvana are only functioning and not functioning, then how can it be completely established, therefore conceptual thought itself should be abandoned, because like a fault, if it is not just recollection, then what will happen from the recognition that direct perception excludes the same object? Enough with the elaboration. The reason stated is: these are two kinds of knowledge related to the nature of remembering other things and other things. Thus, by establishing that the recognition of the grasper and the grasped itself is not a valid cognition, the "one" together with the former and the present is the focus of the dispute, because what is said is unbearable, therefore the realization of recognition does not depend on the function of direct perception.