Tibetan
་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྩོད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་འདི་ཡང་རྟོགས་པ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དག་གཅིག་ཉིད་ལ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གཅིག་ཉིད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཁ་ཅིག་ཉིད་སེམས་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན། རྩོད་པ་མེད་པ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་ཙམ་གྱི་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་རྩོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ལྟར་བ་ཞེས་དངོས་པོར་བསྟན་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་མི་དད་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་གི་གཅིག་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་རྩོད་པ་ཡོད་པ་དེར་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་སྐབས་སུ་བབ་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། སྔ་མ་དེ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་གཅིག་ཉིད་མི་འཛིན་པ་ཙམ་གྱིས་རྩོད་པ་ཡོད་པར་ནི་བརྗོད་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། ད་ནི་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ལས་བཟློག་པ་ཁོ་ནའོ། །དངོས་པོ་སྔ་མ་དེ་ཡང་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ད་ལྟར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་སྔ་མས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་ཐ་དད་པ་ཅི་ལྟར་ངེས་ན་ཞེས་པ་སྔ་མ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། རྫས་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་ལ་ཞེ་ན། སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་ཡང་དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལས་ཅི་འདྲ་བར་གྱུར་པ་ཞིག་ཅེ་ན། ཐ་དད་པར་བརྟགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་རྫས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་བྱས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་བཏགས་ཤེ་ན། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་དང་ལྡོག་པས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྷ་སྤྱིན་ཉིད་ནི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དང༌། མི་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་གཉི་གར་རྗེས་སུ་འགྲོ་ ལ་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ནི་རེས་འགའ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བས་ན་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཉི་ག་ལ་ཁྱབ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། མ་ཁྱབ་པའི་དོགས་པ་ས་རྫས་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་བྱ་བ་དང་ཁམས་ཀྱི་དོན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉི་ག་ལ་ཉེས་པ་གཞན་བརྗོད་པ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དམན་པ་དག་སྐྱོན་འདི་ཙམ་དུ་
Chinese
名为“关联”的意义。争论和随之关联，这也是对于先前和之后显现的自性，理应是同一的。因为显而易见是同一的缘故。如果某些自性认为，那时就像蓝色莲花一样，因为显而易见成立的缘故。显示没有争论，仅仅是现在。同样，仅仅先前的无有差别的自性，也不是有争论的，这是它的意义。现在，作为事物显示，是为了显示自性没有差别的意义。因此，对于先前和之后的同一性是有争论的。在哪里有争论，在那里不是也见到确定了吗？那么，对于当下所及，如何如实转变呢？说是“先前的那个也是”。仅仅不执着于显而易见的同一性，就已经说过了有争论，现在只是从执着于差别中遣除而已。先前的那个事物，也不是叫做之后的，也不是现在的。为什么呢？因为被先前的意识所执持的缘故。如果问这个差别如何确定，回答说“先前是”，这是理由。说了“对于物质本身”等等。如果问变成什么样了，回答说“变成了先前和之后”。对于先前和之后，也不是那个本身，因为那个本身不是刹那的缘故。虽然如此，却是变成了先前的和之后的觉悟。如果问从其他变成了什么样，回答说是被假立为差别的具有自性的物质。如果问以什么理由假立为差别，回答说“以随行和相违”，意思是说，天授本身，在做供养和不做供养的两种情况下都随行，而做供养的情况下有时不随行，所以是相违的。因此，对于普遍随行和不普遍的疑惑，是假立为土物质的差别。为了阐明这个，就是“即使没有差别”。“自己的作用和界限的意义”等等，是为了忆念对于两者都说的其他过失，低劣者们仅仅在这个过失中。
English
The meaning is called "relation." This dispute and subsequent relation are also reasonable for the nature appearing in the former and latter cognitions, as they are the same. Because the oneness is evident. If some selves think, then like a blue lotus, because it is manifestly established. Showing that there is no dispute is just the present. Similarly, the nature of the mere former without difference is also not disputable, which is its meaning. Showing the present as an object is to show the meaning that the self-nature is not different. Therefore, there is a dispute about the oneness of the former and the latter. Where there is a dispute, is it not also seen that it is settled? So, how does it change as it is for the present occasion? It is said, "The former one is also." It has already been said that there is a dispute merely by not grasping the manifest oneness, and now it is only to remove it from grasping the difference. The former object is neither called the latter nor the present. Why? Because it is grasped by the former consciousness. If you ask how this difference is determined, the answer is "the former is," which is the reason. It is said, "For the substance itself," and so on. If you ask what it has become like, the answer is, "It has become the former and the latter." For the former and the latter, it is not the same itself, because that itself is not momentary. Nevertheless, it has become the former and the latter cognition. If you ask what it has become like from others, the answer is that it is a substance with its own nature that is assumed to be different. If you ask for what reason the difference is assumed, the answer is, "By following and contradicting," meaning that the god-given itself follows in both cases of making offerings and not making offerings, but sometimes does not follow in the case of making offerings, so it is contradictory. Therefore, the doubt of universal following and non-universal is assumed to be the difference of earth substance. To clarify this, it is "even if there is no difference." "The meaning of one's own function and realm," and so on, is to remind one of other faults that are said to both, and the inferior ones are only in this fault.
Tibetan
ཟད་དོ་སྙམ་དུ་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་དུའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྩོད་པ་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཡང་ངོ༌། །དེར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུའོ། །སྐུལ་བ་ནི་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། རྒྱང་རིང་བ་དང་ཕྲ་བ་དང༌། བསྐལ་པ་རྗོད་པར་བྱེད་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པས་ན་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཅི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ཞེས་དོགས་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེར་ནི། དེ་ལྟར་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་གནས་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །གང་དང་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ངོ༌། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་ཡོད་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་བྱའོ། །འོ་ན་འབྱུང་དང་བྱུང་བ་བསྐུལ་བ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཅི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། བཤད་པས་བསྐུལ་བས་བསྐྱེད་པའི་བློ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནིའོ། །དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ ལས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་མོད་ཞུགས་པས་ངེས་པར་བྱས་པ་ཐོབ་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་བསྐུལ་བ་ཚད་མར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་ངེས་པར་བྱས་པ་ཐོབ་པར་ངེས་པར་འབྲེལ་བ་ནི་མེད་དོ། །འོན་ནི་ནུས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པར་མཐོང་བ་སྟེ། དེས་ན་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པར་གནས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་པའི་མེའི་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུ
Chinese
为了不做会穷尽的想法，是为了特别的意义。就像争论“或者”一样。因为这是从相（梵文：lakṣaṇa，梵文罗马拟音：lakṣaṇa，汉语字面意思： लक्षण， लक्षण）没有产生的知识的情况，所以没有说比量。虽然是它的境，是指虽然是产生和已产生等等的境。在那里不会改变，是指没有对境本身。促使是指已产生和将要产生，以及遥远的和微小的，以及能说劫的自在等等，不是其他的。没有见到是指那时因为没有自己的体性，所以不显现。如果这样，你的比量也因为自己的体性不显现，怎么能确定比量是存在的呢？如果怀疑，就说了“比量则”。比量在那里，确定了像那样存在的意思。解释是指隐蔽的境等等。什么是，是指相的体性的意义。什么和，是指所要成立的和。那个，是指相的体性的意义，如果存在那个，是指所要成立的。如果这样，怎么能了知对产生和已产生的促使没有对境本身呢？由所说促使所产生的智慧没有对境本身。从它的自性不存在，是指从产生和已产生等等的自性不存在。虽然不执持自己的体性，但因为进入而获得的确定是存在的，仅仅这样，促使是量（梵文：pramāṇa，梵文罗马拟音：pramāṇa，汉语字面意思： प्रमाण， प्रमाण）的说法者们的意义就成就了吗？说了“将要产生”，对于什么获得确定，确定地关联是没有的。或者从能力之因也能推断果，但那也是因为事物本身就是将要产生的缘故吗？说了“从比量则”。因为像那样在其他处见到，是指在其他处见到没有因和果，因此安住于从因推断果等等，也将会像那样解释。如果吠陀的教义的火的火供等等也同样会
English
It is for the sake of not changing to the thought that it will be exhausted, it is for the sake of special meaning. It is like the argument "or". Since it is the occasion of knowledge that has not arisen from the sign (lakṣaṇa, लक्षण, लक्षण), inference is not mentioned. Although it is its object, it means although it is the object of arising and having arisen, etc. There is no change there, which means there is no object itself. Urging means what has arisen and what will arise, and what is far and small, and the master who can speak of kalpas, etc., is not other. Not seeing means that at that time, because there is no own entity, it is not visible. If so, your inference also does not appear because of its own entity. How can it be certain that inference exists? If there is doubt, then it is said, "Inference then." Inference is there, and it is certain that the meaning of existing like that is certain. Explanation refers to hidden objects and so on. What is it, refers to the meaning of the nature of the sign. What and, refers to what is to be established and. That, refers to the meaning of the nature of the sign, if that exists, refers to what is to be established. If so, how can one know that there is no object itself for urging arising and having arisen? The wisdom generated by the urging of what is said has no object itself. From the absence of its own nature, it means from the absence of the nature of arising and having arisen, etc. Although it does not hold its own entity, it is true that the determination obtained by entering exists, and only in this way, is the meaning of those who say that urging is valid (pramāṇa, प्रमाण, प्रमाण) accomplished? It is said, "Will arise," and there is no certain connection to what is certain to be obtained. Or, the fruit can also be inferred from the cause of ability, but is that also because the thing itself is going to arise? It is said, "From inference then." Because it is seen otherwise in that way, it means seeing that there is no cause and effect elsewhere, so it abides in inferring the fruit from the cause, etc., and it will also be explained in that way. If the fire offering of the teachings of the Vedas, etc., would also be the same