Tibetan
ར་མི་སླུ་བ་མཐོང་བའི་ཚིག་གཞན་ལ་ཡོད་པ་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་དམ་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་གཞུང་བྱེད་པ་གཞན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་སླུ་བ་མ་མཐོང་བར་ནི་ཁྱད་པར་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །སླུ་ན་ནི་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་ན་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བར་རིགས་ཏེ། དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེས་འཇུག་གོ །བརྗོད་བྱ་མ་བརྗོད་ན་ནི་ཆ་གཉིས་ཀ་ལ་མཚུངས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་བ་ནི། ཡལ་བར་དོར་བའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འདི་འམ། གཞན་ནམ་ཡང་ན་བརྗོད་བ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཐེ་ཙོམ་ཟ་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་ཡང་བརྗོད་བྱའི་ཁྱད་པར་ཚོལ་བའི་རྟོགས་པ་པོ་ལ་བརྗོད་ཟིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་ནི་དེའི་ཚེ་ཉིད་འགའ་ཞིག་ལས་ཐོས་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཐོས་པ་ནི་འདི་ལ་ཡིན་བཞིན་དུ་དང་པོར་འཆད་པར་རྩོམ་པ་ནི་དད་པའི་ ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་དག་ཏུ་དཀའ་བའི་ཆ་དག་དབུས་དང་མཐར་མཐོང་ཡང་དང་པོ་དང་པོར་འཆད་པ་ལ་བརྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ན། འཆད་ན་ཡང་གོ་རིམས་འཁྲུལ་པ་མི་སྲིད་དོ། །མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་དཀའ་བ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྩོམ་པ་ལ་ངག་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་འཆད་པར་ལྷུར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་ན། རྣམ་ངེས་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟོན་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མངོན་སུམ་ལ་ལོགས་སུ་འབྲས་བུ་སྟོན་པར་བཞེད་པ་ནི་མེད་ལ། རྣམ་ངེས་སུ་ནི་རང་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་མེད་དེ། ཚད་མ་སྟོན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་སྤངས་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་པོར་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ངག་དང་པོའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་གནས་གསུམ་པ་ན་གནས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་པོ་འཆད་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་པོར་འཆད་ཅེས་དོགས་པ་ལ། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཤད་པར་བྱའི་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་རིགས་ཀྱི་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་མདོ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་པོར་ཅི་སྟེ་བརྗོད་ཅེས་དོགས་པ་ན་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་དང་པོར་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི། བཤད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱི་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མང་དུ་སྨྲས་པས་ཆོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ལྷ་དབང་བློ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཛ་ཡཱནྟ་དང་ངེས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་བཤད་པ་བྱེད་པ་དག་ལ་དགོས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡིན་པ་མཆོག་གོ །གཞན་ཡང་ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་པོ་ཡིན་ན། རྟོག་པའི་དྲ་བ་རྣམ་བསལ་ཞིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་འདི་ ཉིད་ཀྱི་དང་པོར་བྱ་བར་འགྱུར་གྱི། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དང་པོར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་དཔག་གི་དང་པོར་བཤད་ཀྱང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུ་དང་པོར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེར་ལྟོས་མོད། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དེ་ཉིད་དུ་མ་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཡུལ་འདི་ལ་སློབ་དཔོན་ནི་མི་མཁས་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བདག་ཅག་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་སྤངས་སོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་བཤད་པ་ལ་སྙད་བཏགས་ནས་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐྱོན་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་འདི་རིགས་ན། དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་ལྟར་དོན་འགྲིབས་པར་དཀའོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པའི་ཐུགས་ལ་གནས་པ་འདིས། ངག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྩོད་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ། རྟོག་པའི་དྲ་བ་རྣམ་བསལ་ཞིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་གཉིས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་བཞིས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཚུལ་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་མི་འགྲིགས་པ་ནི་དོ། ཡང་གང་གི་ཚེ་ཚད་མ་ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་བཤད་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས་ཚད་མ་གྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁོང་ནས་ཕྱུང་ནས་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང༌། གལ་ཏེ་རྟོག་པའི་དྲ་བ་རྣམ་བསལ་ཞིང༌། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཉིད་ཚད་མ་ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་བསྟན་པར་གྱུར་ན། བརྗོད་པ
Chinese
如果有人说，在其他地方有见到不欺骗的语言，那是因为种族不同。即使存在不欺骗其他人的，或者属于同类的论典，只要没有见到欺骗，就没有特别的矛盾。如果欺骗，那么对两者都无法信任。因此，如果说出来，很可能会对意义产生怀疑，正是对意义的怀疑导致了进入。如果不说出所要表达的内容，那么对双方来说，共同的怀疑就像是被抛弃的果实一样，不会成为进入的因素。还有，当怀疑“这个要表达的内容，或者其他内容，或者根本没有要表达的内容”时，又怎么能进入呢？对于寻找所要表达内容的特点的觉悟者来说，这已经说过了。有些人可能会在那个时候从其他人那里听到，然后去追求意义。如果没有听到这样的情况，那么像这样一开始就试图解释，也不是信仰的对象。如果说是因为困难，那么就不是这样了。即使在论典中看到困难的部分在中间和结尾，也不是一定要先解释开头。即使解释，也不可能出现顺序错误。也没有见过比现量品更难以进行比量的情况。另外，在开始进行比量时，如果最初的言语仅仅是为了证明进入到显示比量的论典中，那么这样做有什么用呢？因为致力于解释量（pramāṇa， प्रमाण， pramāṇa， प्रमाण，量）的定义，就像现量一样，在特殊定义的场合中，就像《释量论》一样，也已经成立了进入到显示比量中。这里并不认为现量需要单独显示结果，而在《释量论》中，也没有为自义比量显示结果，因为致力于显示量本身就能够实现进入。因此，为什么要舍弃顺序而首先显示比量呢？因此，为了最初的言语，要做的事情就是进入到最初。如果有人致力于首先解释处于第三位的比量，那么，为什么要首先解释比量呢？对于这个疑问，区分有意义和无意义是依赖于比量的。
English
If someone says that there are languages seen elsewhere that are not deceptive, it is because of different races. Even if there are those who do not deceive others, or treatises of the same kind, as long as deception is not seen, there is no particular contradiction. If there is deception, then neither can be trusted. Therefore, if it is said, it is likely to cause doubt about the meaning, and it is the doubt about the meaning that leads to entry. If the content to be expressed is not said, then the common doubt for both sides is like a discarded fruit, and it will not be a factor for entry. Also, when doubting "this content to be expressed, or other content, or there is no content to be expressed at all," how can one enter? For the enlightened one who seeks the characteristics of the content to be expressed, this has already been said. Some may hear from others at that time and then pursue the meaning. If such a situation is not heard, then attempting to explain it like this from the beginning is not an object of faith either. If it is said because of difficulty, then it is not so. Even if difficult parts are seen in the middle and end of the treatises, it is not necessary to explain the beginning first. Even if explained, there is no possibility of confusion in the order. Nor has it been seen that inference is more difficult than the chapter on direct perception. Furthermore, when starting to infer, if the initial speech is only to prove entry into the treatise showing inference, then what is the use of doing this? Because it is dedicated to explaining the definition of valid cognition (pramāṇa), just like direct perception, in the context of special definitions, just like in the Pramāṇavārttika, entry into showing inference has also been established. Here, it is not considered that direct perception needs to show results separately, and in the Pramāṇavārttika, there is also no showing of results for self-benefit inference, because dedicating oneself to showing valid cognition itself achieves entry. Therefore, why abandon the order and show inference first? Therefore, the thing to do for the initial speech is to enter into the initial. If someone is dedicated to explaining the inference that is in the third position first, then why explain inference first? To this question, distinguishing between meaningful and meaningless relies on inference.
Chinese
因此，说“应当解说”，像那样说是合理的，因为是为了如是安立，说“解说”不是的。这是因为，做论者如果怀疑“为什么首先说比量”，是为了引入而首先显示，不是仅仅解说。因为那是依赖于作者的第一个。说多了就够了。因此，导师天力不是愚笨的。对于胜论派和确定完全把握的解说者来说，也没有必要，因此导师的是最好的。此外，如果量成立本身是第一个，那么“断除分别之网”等两个偈颂就成为这本身的第一个，而不是比量的第一个。如果说，即使说是为了自己的意义的比量的第一个，也应当把这两个偈颂看作是量成立的第一品，那么，虽然可以那样看，但导师没有那样做，这用自己的话就完全可以了。为什么呢？因为这地方的导师是不精通的，然而我们是精通的，为了成为这样，所以没有舍弃。因此，如果以解说为借口而隐藏智慧的来源，想要说导师的过失，那么在这种时候，那样也很难减少意义。如果说，以“量是正确的”等造《释量论》的心中忆念的这个，应当用语言说，在这种没有争论的时候，“断除分别之网”等以两个果位向薄伽梵顶礼后，又以因和果的四个位次顶礼，说“应当如理宣说量成立”是不合理的。又，在什么时候，“量是正确的”等是仅仅通过作注释而有的，在这种情况下，向如此的薄伽梵顶礼后，造《释量论》者说“应当宣说量成立”，在这种从心中取出而表达意义的时候，如果“断除分别之网”等的意义本身由“量是正确的”等显示出来，那么，说
English
Therefore, saying "should be explained," it is reasonable to say so, because it is for establishing it as such, saying "explanation" is not. This is because, if the commentator doubts "why first say inference," it is to introduce and first show, not just explain. Because that is the first that depends on the author. It is enough to say a lot. Therefore, the teacher The Power of the Gods is not foolish. For the Vaisheshika school and the explainers who have determined complete grasp, there is also no need, therefore the teacher's is the best. Furthermore, if valid cognition itself is the first, then the two verses such as "severing the net of conceptualization" become the first of this itself, not the first of inference. If it is said that even if it is said to be the first of inference for one's own meaning, these two verses should be regarded as the first chapter of establishing valid cognition, then, although it can be seen that way, the teacher did not do so, which can be completely done with one's own words. Why? Because the teacher in this place is not proficient, but we are proficient, in order to become like this, so it was not abandoned. Therefore, if one hides the source of wisdom by using explanation as an excuse, wanting to speak of the teacher's faults, then at this time, it is also difficult to reduce the meaning in that way. If it is said that this, which is remembered in the mind of the one who composed the Commentary on Valid Cognition, such as "valid cognition is correct," should be spoken in language, at this time when there is no dispute, after prostrating to the Bhagavan with two fruit positions with "severing the net of conceptualization" etc., and again prostrating with four positions of cause and effect, saying "valid cognition should be properly explained" is unreasonable. Also, at what time is "valid cognition is correct" etc. only through making commentaries, in this case, after prostrating to such a Bhagavan, the one who composed the Commentary on Valid Cognition says "valid cognition should be explained," at this time when taking it out from the heart and expressing the meaning, if the meaning of "severing the net of conceptualization" etc. itself is shown by "valid cognition is correct" etc., then saying