Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མ་འབྲེལ་པ་ཉིད་དོ། །ངག་དང་པོས་ནི་རིགས་གཞན་ཙམ་ལས་རྣམ་པར་ཆད་པ་སྟོན་ལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ནི་དེའི་རིགས་ཅན་ཉིད་སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཆད་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གཏམ་སྒྲོགས་པ་ཙམ་ངག་དང་པོ་དེས་བསྟན་བཅོས་དེའི་དོན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ནི་དག་དེའི་འགྱུར་ཏེ། འོན་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་གོམས་པ་ལས་སོ། །དེ་ལ་ནི་འཇུག་པ་ལ་མཁོ་བའི་ཕྱིར་ངག་དང་པོར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ལས་ངག་དང་པོ་འཇུག་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་འདི་འདིར་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡོད་དེ། ངག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པ་མེད་པར་འཇུག་ན་ནི་དང་པོ་ཡང་ཐལ་བའི་ཕྱིར། དག་དང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ངག་དང་པོ་ནི་འཇུག་པའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གང་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བས་སྟོང་པ་དེ་ནི་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་ཕྱིར་འཇིལ་བར་བྱེད་པ་ལ། མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱང་དེ་གཞུང་གཟུགས་པའི་དོན་དུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་མ་གྲུབ་པའི་བརྗོད་པའི་སྒོ་ཉིད་ནས་འཇུག་པའི་དོན་དུའོ་ཞེས་ཁ་སྐོང་ བར་བྱེད་དོ། །དེ་གཉི་ག་ཡང་ཆོས་མཆོག་གི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་མི་བསྐྱེད་དོ། །གང་ཡང་ཛ་ཡན་ཊ་ན་རེ། འདི་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གི་དོན་དམ་འཆའ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཞན་དོན་གྱི་རྗེས་དཔག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་ཆད་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་བཅའ་བ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་བཀག་ཅན། ཁྱབ་པ་བརྗོད་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་མི་མཁོ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་རིགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡལ་བར་དོར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ཐོས་པའི་རྟོག་ལྡན་ནི། སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་ཡང་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་གཞན་ལ་མི་སླུ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆ་གསལ་བའི་ཐེ་ཆོམ་སྐྱེའོ། །ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་ནི། རྟེན་གཞན་མེད་པས། དེ་ཙམ་གྱི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་གོ །གཅིག་ཉིད་ལ་སྔ
Chinese
被称为“不相关”也是一样的。第一个陈述仅仅表明与其他类别分离，而论著则表明该类别本身与所有虚构的附加物分离，因此，仅仅宣称第一个陈述并不能理解该论著的含义。论著实际上是它的结果，但它来自对论著的熟悉。因此，它不会变成第一个陈述，因为它需要进入。如果说第一个陈述对于进入是必要的，并且这是这里要表达的内容，那么对此有什么证据呢？因为陈述与外部事物无关。如果毫无把握地进入，那么最初的陈述也会是错误的。那么，最初的陈述有什么用呢？对此，有些人说，第一个陈述不是为了进入的目的，而是为了消除这样的普遍观点，即空无一物的陈述是不值得开始的。未建立的陈述是为了表达的目的，而论著也是为了构建文本的目的。另一些人则通过未建立的陈述本身作为进入的手段来补充。这两者都遵循了法胜的观点，因此已经被驳斥，不会增加篇幅。还有人说，这实际上是对所有将被解释的论著的意义的承诺，并且由于它是为了他人的推论，因此“声音是无常的”等等不会在其他地方中断。承诺也显示了推论的对象是接近的，因此它本身就是推论。那么，如何阻止它呢？因为它不需要具有普遍性陈述的理由。这与理性和学者的观点背道而驰，因此应该被抛弃。因此，听到承诺的含义的有辨别力的人，由于人们的各种想法，必然是不合理的。即使事物和非事物以不确定的性质显现，但由于看到论著的作者没有欺骗他人，因此会产生通过事物来识别非事物部分的犹豫。对于非常隐蔽的事物，由于没有其他依据，仅仅寻求它的意义就会进入。对于同一个事物，之前
English
It is also the same to be called "unrelated." The first statement merely indicates separation from other categories, while the treatise indicates that the category itself is separated from all fictional additions, so merely proclaiming the first statement does not understand the meaning of that treatise. The treatise is actually its result, but it comes from familiarity with the treatise. Therefore, it does not become the first statement because it is needed to enter. If it is said that the first statement is necessary for entering, and that this is what is to be expressed here, then what evidence is there for this? Because the statement is unrelated to external things. If one enters without certainty, then the initial statement would also be fallacious. So, what is the use of the initial statement? To this, some say that the first statement is not for the purpose of entering, but rather to eliminate the general view that a statement that is empty of what is to be expressed is not worth beginning. The unestablished statement is for the purpose of expression, and the treatise is also for the purpose of constructing the text. Others supplement by saying that the unestablished statement itself is the means of entering. Both of these follow the views of Dharmakirti and have therefore already been refuted and will not add to the length. Still others say that this is actually a commitment to the meaning of all the treatises that will be explained, and because it is an inference for others, "sound is impermanent" and so forth will not be interrupted elsewhere. The commitment also shows that the object of inference is near, so it is itself an inference. So, how is it prevented? Because it does not need a reason that has a statement of universality. This is contrary to reason and the views of scholars and should therefore be abandoned. Therefore, the discerning person who hears the meaning of the commitment is necessarily unreasonable due to the various thoughts of people. Even though things and non-things appear with an uncertain nature, because one sees that the author of the treatise does not deceive others, hesitation arises from identifying the non-thing part through the thing. For very hidden things, since there is no other basis, merely seeking its meaning will enter. For the same thing, before