Tibetan
་ལྟ་ན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ནི་སྣ་ཚོགས་སོ། །རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དོན་ནི། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་གི་ལམ་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་དོན་ནི་སྨན་པའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དཔག་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཚད་མ་སྟོན་པ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་མ་གྲགས་པའི་དོན་ནི། མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་བསྟོད་པ་བཞིན་ནོ། །མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་ནི་དགོས་པ་འགའ་ཞིག་སྤྱིར་ཡང་རྟོགས་པའམ། ལུང་མ་གཏོགས་པར་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་དཔག་པར་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔག་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་ནི་འདོད་པ་སྤྱོད་དེ། གཞན་གྱི་ངལ་བ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེས་བུའི་དོན་མཆོག་ལ་བརྩོན་པ་དག་བསྟན་བཅོས་ལ་གུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སེམས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལོག་པར་རྟོགས་པ་མང་བས་བརྗོད་པ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་བརྗོད་པའི་སྐབས་ཅི་ཡོད་དེ། རྟོགས་ཟིན་པ་སྟོན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཙམ་ཐོས་པ་དགོས་པ་ཡོད་པའམ་མེད་པའམ་འདོད་པའམ་མི་འདོད་པ་ངེས་པས་འཇུག་པའམ་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་བརྗོད་བྱའི་ཆའི་དགོས་པར་ངེས་པ་མེད་ལ། གང་གིས་དེ་བརྗོད་པར་ངེས་པར་སྲིད་པ་བརྗོད་བྱའི་དགོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དགོས་པ་དགོས་པའི་ཆེད་ཀྱང་སྲིད་དེ། དཔེར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་ནི་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དག་གི་དོན་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་འཇུག་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སྤྱད་པ་མི་མཁོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་པོ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་སྐད་ཅིག་མའི་དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར། སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་རྟོག་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་ཏུ་གནང་ན་སྐད་ཅིག་ཉིད་བརྟག་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཅི་ཡོད། དེས་ན་སྐད་ཅིག་མའི་ཡང་དོན་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐད་ཅི
Chinese
然而，並非一定說不會被鬼神所食。論著的內容是多種多樣的。最為著名的意義就像是指示如意樹的道路。通過暗示所表達的意義就像是醫生的建議。可以推測的意義就像是指示正量。完全不為人知的意義就像是對供養等的讚頌。通過供養等行為，或許可以大致理解一些必要性，但除了聖言之外，其他正量無法推測，因此必須明確說明相似的結果。對於可以推測的意義，可以隨意使用，因為不忍他人辛勞、致力於最高目標的人們，會特別尊重論著，並且由於存在許多錯誤理解，因此也可能需要說明。否則，還有什麼說明的必要呢？因為沒有必要說明已經理解的事情。那時，僅僅聽到所說的內容，無論是否必要、是否願意，都會因為確定而進入或退出。那時，並不能確定所說內容的必要性，如果因為所說內容的必要性而追求意義，那也不是進入。然而，為了必要性而需要也是有可能的，例如進入僅僅說明剎那等的論著。對於剎那本身來說，不可能存在任何行為，那時，為了具有法的人們的利益而進行的行為也不存在。如果真是這樣，那就不需要使用了，因為沒有其他的蘊，就像藍色本身等。如果有人認為不是剎那，那麼完全捨棄它，追求剎那的意義，成為進入剎那本身的理由，確定剎那本身的自性，就會產生帶有結果的理解，就像理解藍色本身一樣。但事實並非如此，因為完全排除了非剎那。因此，如果允許完全進入，那麼還有什麼必要接近研究剎那呢？因此，即使是剎那的意義，也因為行為的緣故而
English
However, it is not necessarily said that it will not be eaten by ghosts and spirits. The content of treatises is diverse. The most famous meaning is like pointing the way to the wish-fulfilling tree. The meaning expressed through implication is like a doctor's advice. The meaning that can be inferred is like indicating valid cognition. The meaning that is completely unknown is like praise for offerings and the like. Through actions such as offerings, some necessities may be generally understood, but other valid cognitions besides the scriptures cannot infer, so it is necessary to clearly state similar results. For meanings that can be inferred, one can use them freely, because those who cannot bear the suffering of others and strive for the highest goal will especially respect treatises, and because there are many misunderstandings, it may also be necessary to explain. Otherwise, what is the need to explain? Because there is no need to explain what has already been understood. At that time, just hearing what is said, whether it is necessary or not, whether one is willing or not, one will enter or exit because of certainty. At that time, the necessity of what is said is not certain, and if one pursues meaning because of the necessity of what is said, then it is not entering. However, it is also possible to need it for necessity, such as entering treatises that only explain moments and the like. For the moment itself, it is impossible for any action to exist, and at that time, there is no action for the benefit of those who possess Dharma. If this is the case, then there is no need to use it, because there are no other aggregates, like blue itself, etc. If someone thinks it is not a moment, then completely abandon it, pursue the meaning of the moment, become the reason for entering the moment itself, and determine the nature of the moment itself, which will produce an understanding with results, just like understanding blue itself. But this is not the case, because non-moments are completely excluded. Therefore, if complete entry is allowed, then what is the need to approach the study of moments? Therefore, even the meaning of the moment is because of the sake of action.
Tibetan
ག་མའི་སྤྱད་པ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྤྱོད་པའི་དགོས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །འདི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པས་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རང་བཞིན། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་འབྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན། དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། །དེ་འདོད་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ཅི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་སྣང་བཞིན་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་བརྟགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་བརྗོད་དེ། སྒྲའི་དོན་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡང་བསྟན་པར་ངེས་པ་མེད་དོ། །གཉི་གའི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་གཉི་གའི་བརྗོད་བྱ་ནི་གཉིས་པོ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་བསལ་ན་གཞན་ཅི་ཞིག་ལུས། འདྲེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱང་བསལ་ཟིན་ཏོ། །གང་ཞིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ནི་དགོས་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེས་ནི་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་བསྟན་བཅོས་ཉན་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་ངེས་སོ། །གལ་ཏེ་མ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འཇུག་པ་ལ་མཁོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ན། བརྗོད་བྱ་ནི་འགའ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བརྗོད་བྱའམ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མ་ཤེས་པའི་བརྗོད་བྱ་བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དགོས་པ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པས་ན་དགོས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ནང་དུ་འདུས་པ་ཅན་གྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱས་པ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པ་ལ་མཁོ་བ་མེད་པ་ཉིད་འདིར་མ་གྲུབ་པོ། །གང་དུ་བརྗོད་བྱ་དེའི་དགོས་པ་བརྗོད་པ་དེར་ཡང༌། དགོས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིམས་ནད་སེལ་བའི་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་སྟོན་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགོས་པ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་ན་དེས་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དགོས་པ་གཉི་ག་ལ་ལྷུར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྗོད་པ་ཉིད་གཅིག་ལ་ངེས་ཀྱི་ལྷུར་བྱ་བ་ནི་ཤུགས་བཞིན་དུ་དུ་མ་ལ་མི་འགལ་ལོ། །ལྷུར་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་བརྗོད་པར་འདོད་དོ། །དགོས་བ་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དེའི་བརྗོད་བྱ་འཕངས་སོ་ཞེས་ཀྱང་རྟོ
Chinese
不是进入嘎玛的行持，而是要看行持的必要。像这样，通过对刹那等的确定而修习，从而使之显现的处境的自性，能获得脱离轮回痛苦的果实。那么，如果不是有作用的能力，对它的意欲进行观察有什么用呢？如果这样问，回答是：确实，那是就显现之法之自性进行观察的角度而言说的，就像词语的意义一样。不是意欲法之有者本身的法的自性。为什么必须说呢？也没有必要一定说明。也不是两者，因为两者的所说是两者，如果排除这两者，还剩下什么呢？混合的处境也已经排除了。对于将要说的事物，也没有任何必要。因此，士夫也不是进入。完全地说，所要说的事物不是在听闻论典之前就知道的，因此，必须说它。如果仅仅因为不知道就不说，而是为了进入的需要。如果成办进入是由于追求意义本身，那么，所说的事物没有任何追求意义，而是所说或能说的必要。因此，如果显示不知道的所说，那有什么用呢？那是不合理的，因为必要不是所说，所以，说了包含两种必要之认识的所说，是为了进入。 进入所不需要的，在这里没有成立。在所说事物的必要被说到的地方，仅仅因为必要也不是进入，因为也会出现显示消除瘟疫的无量珍宝的过失。因此，必要也是与了知方法之差别相伴的进入之理由，因此，应该重视所要说的事物和能说的事物的两种必要。能说本身确定为一个，但重视则如影随形般对多个也不相违背。重视是想要说必要。也应理解为，通过说必要的势力，抛弃了它的所说。
English
It is not entering into the practice of Karma, but rather looking at the necessity of practice. Like this, through meditating with certainty on moments and so on, the nature of the state of manifesting it, one obtains the fruit of separating from the suffering of samsara. Then, if it is not the ability to perform a function, what is the use of examining its desire? If one asks this, the answer is: indeed, that is said from the perspective of examining the nature of the appearing dharma, just like the meaning of words. It is not the intention of the nature of the dharma of the possessor of dharma itself. Why must it be said? There is also no need to necessarily explain. It is also not both, because the object of both is both, and if these two are eliminated, what else remains? The mixed state has also already been eliminated. For what is to be said, there is also no need whatsoever. Therefore, the individual is also not entering. The object to be said in its entirety is not known prior to hearing the treatise, therefore, it must be said. If one does not speak merely because one does not know, but rather for the sake of the need for entry. If accomplishing entry is due to pursuing meaning itself, then the object of speech does not pursue any meaning, but rather it is the necessity of the object of speech or the speaker. Therefore, if one shows an unknown object of speech, what is the use? That is unreasonable, because the necessity is not the object of speech, therefore, speaking the object of speech that contains the realization of two necessities is what causes entry. That which is not needed for entry is not established here. Also, in the place where the necessity of the object of speech is spoken, merely because of necessity it is not entry, because there would also be the fault of showing the infinite jewel that eliminates epidemics. Therefore, necessity is also the reason for entry accompanied by the realization of the difference in methods, therefore, one should pay attention to both the necessity of what is to be said and what can be said. The speaker himself is determined as one, but paying attention to it, like a shadow, does not contradict the many. Paying attention is wanting to speak of necessity. It should also be understood that through the power of speaking of necessity, its object of speech is abandoned.