Tibetan
་གི་ཚེ་ སྒྲའི་བྱེད་པ་ངག་གི་དོན་དུ་གྱུར་པ་ན། ངེས་སྦྱོར་དུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་དེས་བདག་ཉིད་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྐྱེས་བུ་གཞག་པར་བྱ་དགོས་ན། སྒྲའི་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྒྲའི་ཉིད་ལས་གྲུབ་པས་ན་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། །གལ་ཏེ་སྒྲ་ཡིས་མ་བསྐུལ་བར། །རང་གི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་ན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྐྱེས་བུ་བསྐུལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེར་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་གང་དུ་འཇུག་ཅེ་ན། །རང་གི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་ན། །ཞེས་སོ། །སྐྱེས་བུ་རང་གི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡང་སྒྲས་བསྐུལ་བའམ་མ་ཡིན་ན། མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ལ་འདི་ནི་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱེད་དང་པོ་ལྷག་མའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཕྱེད་ཕྱི་མའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚེ། དེའི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཉི་གའི་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉི་གའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དོགས་པ་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ངེས་སྦྱོར་གྱི་དོན་ཐོབ་པས་ནི། འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་ཀ་བསལ་ནས་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་འཁྲུལ་འཁོར་ལ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་དེའི་དོན་དུ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་མཉན་པར་དམིགས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འབྲེལ་བྱེད་ཅེས་གསུངས། ཅིའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་མེད་ཅེ་ན། སྤྱད་བྱའི་བདག་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་རྟོགས་པའི་དུས་ནའོ། །ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་མཐོ་རིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱད་བྱའི་བདག་ཉིད་མི་སྲིད་པ་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ངག་གི་ དོན་རྟོགས་པའི་དུས་ནའོ། །ཐམས་ཅད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གོ །དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོ་རིས་ལ་སོགས
Chinese
之时，声音的作用变成语言的意义时，如果想要在那时将人安立为决定的结合，那么声音的作用是从声音本身产生的，因此不应让人介入，这是总结性的词语。为了迎接其他的疑问：如果不是声音所驱动，而是自己投入到自己的行为中，就是这样。以“做供养”的声音来说，并不是以自己作为理由来驱动人，也不是投入其中，这样结合。那么投入到哪里呢？投入到自己的行为中。这是说人投入到自己的行为中。对此有两种分别：对于自己的行为，也是声音所驱动或者不是？对于不是的方面，例如“这是如何”等等是第一部分剩余的方面是后一部分。会变成没有目标。这是因为那时，没有那个作用的缘故。这本身也排除了两者作用的自性分别。与两者的行为分离的分别也不应怀疑，因为仅仅如此也能获得决定的结合的意义，因为没有投入。这样排除了全部八种分别之后，为了说明刚刚说过的没有目标，安住在轮涅等等剩余的三者上，因此说了“同样”等等。心中怀着“为什么”的疑问，为了那个意义说了“像这样”等等。那么如何变成没有听闻的目标呢？说了“连接的作用”。为什么没有连接呢？说了“可用的我”。那时是指领悟语言意义的时候。因为可享受的我没有天界的特征，所以人不住在那里。如果可用的我不可能，那又如何呢？说了“领悟的时候”，即领悟语言意义的时候。在一切中是指享用等等。那个本身，它的自性是指，那个本身是指安住在分别上。那个是指天界等等。
English
At the time when the function of sound becomes the meaning of language, if one wants to establish a person as a definite combination at that time, then the function of sound arises from sound itself, therefore one should not let a person intervene, this is a concluding word. To welcome other doubts: If it is not driven by sound, but invests itself in its own actions, that's it. In terms of the sound of "making offerings", it is not driving people with oneself as the reason, nor is it investing in it, combining in this way. Then where to invest? Invest in your own actions. This is to say that people invest in their own actions. There are two distinctions to this: For one's own actions, is it also driven by sound or not? For the aspect of not being, such as "how is this" etc. is the first part, the remaining aspects are the latter part. It will become without a target. This is because at that time, there is no such function. This itself also eliminates the distinction of the nature of the function of both. The distinction of being separated from the actions of both should not be doubted either, because just that is enough to obtain the meaning of a definite combination, because there is no investment. Having eliminated all eight distinctions in this way, in order to explain the targetlessness just mentioned, residing on Saṃsāra, Nirvāṇa, etc., the remaining three, therefore said "similarly" etc. Holding the question of "why" in mind, for that meaning, said "like this" etc. Then how does it become without the target of hearing? Said "the function of connection". Why is there no connection? Said "the usable self". That time refers to the time of understanding the meaning of language. Because the self to be enjoyed does not have the characteristics of heaven, people do not live there. If the usable self is impossible, then how? Said "at the time of understanding", that is, at the time of understanding the meaning of language. In everything refers to enjoyment etc. That itself, its nature refers to, that itself refers to residing on distinctions. That refers to heaven etc.
Tibetan
་པའིའོ། །ལན་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་མཐོ་རིས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཉམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསྒོམ་པ་དག་གི་དོན་ཡིན་པ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་ལིང་ང་ལ་སོགས་གཞན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དོན་གཞན་ཁོ་ནའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་སྒྲའི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་བུའི་སྒོམ་པར་རྟོགས་པ་གཞན་ཁོ་ན་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་ཤིག་འཚེ་བ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དོན་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲུབ་པ་དང་དག་ག་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་དག་ལའོ། །དེ་ལ་སྒྲའི་སྒོམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སྒྲའི་སྒོམ་པ་བསྟན་པའོ། །སྐྱེས་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འབྲས་བུའི་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དོན་གྱི་སྒོམ་པ་བསྟན་ཏོ། །ཁམས་ཀྱི་དོན་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི་མཐོ་རིས་སོ། །སྤྱིར་མི་འཐད་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་ནས། རེ་ཞིག་སྒྲའི་སྒོམ་པ་སུན་དབྱུང་བ་བརྗོད་པ་ནི། སྒྲའི་བྱེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲའི་སྒོམ་པ་ངག་གི་དོན་དུ་ཁས་ལེན་ན་ནི། བརྗོད་བྱར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྒྲ་རྗོད་བྱེད་དུ་ཁས་བླང་བར་འགྱུར་ལ། བྱ་བ་ཁས་བླངས་ན་ཡང་སྒྲ་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་རོ། །རྗོད་བྱེད་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྒྲའི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེའོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་ནི་རེ་ཞིག་སྤང་བར་དཀའ་བའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་དངོས་སུ་མ་ཡིན་མོད་རྟོགས་ པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ནི་མི་འཐད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱེད་པའོ། །དོན་འདི་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་ནི་སྒྲ་འདིས་འདི་ལས་ངེས་པར་སྦྱོར་རོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པས་ན། བརྗོད་བྱ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང་ངའི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་འདིའི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན་སྒྲའི་བྱེད་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་སྒྲས་བདག་ཉིད་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་རྟོགས་ན་
Chinese
的。回答说不是等等。如果安住于分别念的自性就是天界的自性，那么，因为已经是成立的缘故，所要成立的就退失了，是这个意思。观修的意义是分别观察，林伽等等是其他的，在这里，供养等等之中，供养吧等等，是其他的意义，这样来理解。那是声音的观修。这是作者的自性，做供养等等，是士夫的观修，是其他的理解，如供养吧，不要损害等等一样，所缘不是一定的，所说的是意义一切等等。一切所说之中，是成立和清净的自性所说之中。其中，声音的观修是从声音的观修是到是观修。从士夫的是到果的是，是意义的观修。处的意义是供养。果是天界。总的立宗为不合理之后，暂时驳斥声音的观修所说的是，声音的作者是等等。如果承认声音的观修是语言的意义，那么，因为成为所说，声音就成为能说，如果承认行为，声音也成为作者。能说和作者，因为不是互相一致的缘故，不合理。正因为如此，所以说依靠它，依靠声音的作者。如果是，是其他的。作者本身成为果，暂时是难以舍弃的。所要说本身虽然不是真实的，但是仅仅是理解
English
of. The answer is no, and so on. If the very nature of abiding in conceptualization is the nature of the heavenly realm itself, then, since it is already established, what is to be established is lost, that is the meaning. The meaning of meditation is to discern and examine, the linga and so on are other. Here, among offerings and so on, "make offerings" and so on, is another meaning, thus it is understood. That is sound meditation. This is the nature of the agent, making offerings and so on, is the purusha meditation, which is another understanding, like "make offerings, do not harm" and so on, the object is not fixed, what is said is all meanings and so on. Among all that is said, it is among the statements of the nature of establishment and purification. Among them, sound meditation is shown from the sound meditation to is meditation. From purusha's is to fruit's is, is the meaning meditation. The meaning of the element is offering. The fruit is heaven. After generally asserting that it is unreasonable, temporarily refuting the sound meditation, what is said is, the sound's agent is and so on. If the sound meditation is acknowledged as the meaning of language, then, because it becomes what is to be said, sound becomes the speaker, and if action is acknowledged, sound also becomes the agent. The speaker and the agent, because they are not mutually consistent, are unreasonable. For that very reason, it is said to rely on it, to rely on the sound's agent. If it is, it is another's. The agent himself becoming the fruit is temporarily difficult to abandon. What is to be said itself, although not real, is merely understanding.