Tibetan
ཏེ་དངོས་སུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ངའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པས་ན། དེ་ཉིད་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐུལ་བ་ཉིད་ངེས་སྦྱོར་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཞན་གྱིས་ལན་བཏབ་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བཞི་པ་ཡིས། །དགུ་པ་དེ་ནས་བཞི་རྣམས་ཀྱིས། །ལྔ་པ་དང་ནི་དྲུག་པ་བསལ། །གཞན་པ་དག་ནི་གསུམ་པས་བཟློག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའོ། །འཁྲུལ་འཁོར་ལ་གནས་སོགས་མི་ འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སུན་འབྱིན་བསྟན་པའི་དོན་དུ། ངེས་སྦྱོར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཀྱང༌། ཚད་མའི་རང་བཞིན་བསམ་པ་འཕངས་པའི་ཕྱིར་ན། ཐ་མའི་རྣམ་པ་རྟོག་པ་བརྒྱད་པོ་སུན་འབྱིན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ངེས་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་མཁོ་བའི་ངེས་སྦྱོར་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཚད་མའམ་གཞལ་བྱ་གཅིག་གི་ཁོངས་སུ་འདུ་དགོས་སོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ངེས་སྦྱོར་དག་གི་དོན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དམ་བཅས་པ་ཙམ་གྱིས་ངེས་སྦྱོར་གྱི་ཚད་མའི་སྐྱབས་བཙལ་དོགས་ན། དེ་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ནུས་པ་མེད་དེ་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཙམ་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་ན་ནི་ད་ལྟར་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ངེས་སྦྱོར་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ལ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངེས་སྦྱོར་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་སྨོས་སོ། །ངེས་པར་སྦྱོར་བྷ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡུལ་གྱིས་འཛིན་བྱེད་དུ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་འཕངས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱེད་པ་ཡུལ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་སྟེ། དབང་པོ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཚད་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉི་གའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྩོལ་བ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་བཀག་པ་གྲུབ་པོ། །སྐྱེས་བུ་དང་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ འདིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་ཀ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་བསལ་བ་ནི་སྒྲའི་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ཞེས་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཡང༌། ངེས་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་ངེས་པར་སྦྱར་བྱའི་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་གྲགས་སོ། །སྲིད་པ་ཙམ་གྱི་ནི་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་དབང་གིས་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའི་ངག་གི་ནང་དུ་འདུས་པ་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པའི་སྒྲ་དང༌། སྐྱེས་བུ་ནི་བྱེད་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཟློས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངག་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗོད་བྱེད་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིའི་ནི་ཚིག་གཞན་ཉིད་དོ། །དེའི་ཚེ་བསྒོམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཉིད་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྒྲའི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི། ངག་གི་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་གཞན་དག་གང་ལ་སྒྲའི་བྱེད་པར་འདོད་ཅེ་ན། གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་ཉིད་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ནི་ངག་གི་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། སྒྲ་ཡི་སྒོམ་པར་དེར་འགྱུར་ཏེ། །སྒྲ་ཡི་བདག་ཉིད་བྱེད་པར་བརྗོད། །ལིང་ང་ལ་སོགས་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་པའི་སྒྲའི་བདག་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དེའི་སྒོམ་པ་ནི་བསྐུལ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཤིག་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་རྟོགས་བཞིན་པ་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཀུན་དོན་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡོད་པ་འདི་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདྲི་བར་འགྱུར་རོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ལོཊ་དང་ཀྲྀཏ་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲའི་བྱེད་པ་ཡོངས་སྦྱོར་དུ་ཁས་ལེན་ན་ནི་དེའི་ཕྱོགས་ལ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཉེས་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ན། །དེ་ནི་སྒྲ་ཉིད་ལ་འགྱུར་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནིའི་སྒྲ་ནི་དང་གི་དོན་ནམ་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ངེས་སྦྱོར་ནི་བདག་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གང
Chinese
即使没有真正地证悟，但因为有“我应当修行”这样的分别念，所以它会成为一种策励。因此，因为它是主要的，所以策励本身就是决定的结合，这样提出疑问后，用其他的偈颂回答就容易理解了。其中的第二个偈颂，用第一个四句，第九句，然后用四个，第五个和第六个排除，其他的用第三个遣除，这是总结。 “安住于轮等不变”等，为了显示将要阐述的驳斥之义，用“决定结合就是证悟”的语句，因为舍弃了量之自性之念，所以显示驳斥最后八种分别念。如果说，名为决定结合等，对于士夫之义有用的决定结合，必定要包含在量或所量之一的范畴中。如果说，是决定结合的意义，那么，仅仅凭借誓言就担心寻求决定结合的量之庇护，对此，现量和比量是没有能力的，因为“用供施吧”仅仅是针对显示未来之义而设立的缘故。正因为如此，从声音产生的量也不是量，因为事物的自性不显现的缘故。如果显现，就会变成现在，因为太过而不允许的缘故。正因为如此，说了“什么才是量呢”。因此，因为没有量，所以驳斥了所量之分别念。那么，决定结合本身就是量。如果说，量也需要其他的量来证悟，那么，就说了“决定结合就是量的自性”。名为“决定结合”的某些事物，对于以境的方式来执持是没有证悟的。如果又舍弃了士夫的作为等证悟，即使那样，作为也不是以境的方式来执持，然而却是以暗示的方式舍弃的。如同根一样，从作为等生起的智慧也不是量，因为遮止了根本身是量的缘故。这是遮止量的分别念。正因为如此，二者
English
Even if there is no actual realization, because there is a conceptualization like "I should practice," it will become an encouragement. Therefore, because it is the main one, the encouragement itself is the determined combination. After raising this doubt, the answer is given with other verses, which is easy to understand. Among the two, the second verse, with the first four lines, the ninth line, and then with four, the fifth and sixth are excluded, and the others are refuted with the third, this is the summary. "Abiding in the wheel and not changing" etc., in order to show the meaning of the refutation that will be explained, with the words "determined combination is the realization itself," because the thought of the nature of validity is abandoned, it shows the refutation of the last eight conceptualizations. If it is said that the determined combination, which is useful for the meaning of the individual, must be included in the category of either validity or object of validity. If it is said that it is the meaning of the determined combination, then, just by relying on the oath, there is a concern of seeking the refuge of the validity of the determined combination. For this, direct perception and inference are not capable, because "perform offerings" is only established for the purpose of showing the future meaning. For this very reason, the validity arising from sound is also not validity, because the nature of things does not appear. If it appears, it will become the present, because it is too much and not allowed. For this very reason, it is said, "What is validity?" Therefore, because there is no validity, the conceptualization of the object of validity is refuted. Then, the determined combination itself is validity. If it is said that validity also needs other validity to realize, then it is said, "The determined combination is the nature of validity." Some things called "determined combination" do not have realization for holding in the manner of an object. If the realization of the individual's action etc. is abandoned, even so, the action is not held in the manner of an object, but it is abandoned in an implied way. Like the senses, the wisdom arising from action etc. is also not validity, because the senses themselves are prevented from being validity. This is the prevention of the conceptualization of validity. For this very reason, both
Chinese
其自性之分别，亦不观待其他功用而遮止，成立矣。以士夫与义就近所需之故，二者皆非之分别亦不应理。故如是偈颂，此即遣除四种分别也。余者遣除者，乃从声之作用至士夫之作用而安立之次第也。所谓“决定合”，乃世间决定应合之法性极著名也。仅有存在者，乃决定应合之法之故。以彼之力，显示即是士夫之作用也。设若合等随说之语中，包含士夫作用之语，与士夫是彼作用，不成为重叠，以语不同故。所谓“能诠异也”，决定应合者，乃此之异词也。尔时，乃意指观修方面之过失也。今乃破斥声之作用之分别者，乃“于语之作用方面”等也。复次，他人谓何为声之作用耶？他人之言说即是询问者，乃于语之作用方面，于声之观修彼即转成，声之自性说为作用，另有灵伽等。所谓声之自性，乃是自性，彼之观修乃是劝勉之自性，即是说彼也。所谓“另有”，如云以法供养等，恒常觉知者，唯于士夫之作用上是相异也。如是云：“一切所说之诸义，此有即是他异也。”如是询问也。等字乃指祈使语及 कृत (梵文天城体，kṛta，梵文罗马拟音，krita，已作)之词尾等也。若许声之作用为完全结合，则意指于彼方面转成之过失也。复说其他过失者，“彼即转成声”等也。彼之语，乃是与之义，或是差别之义也。此处之差别乃是此，谓决定合乃是欲令入于自成立之义也。何
English
Its self-nature's discrimination is also prevented without depending on other functions, and it is established. Because it is close to the needs of the person and the meaning, the discrimination of neither is not reasonable. Therefore, this verse eliminates all four discriminations. The remaining elimination is the order of establishing from the function of sound to the function of the person. The so-called "definite combination" is the nature of the world that must be combined, which is extremely famous. Only existence is the nature of the law that must be combined. By its power, it shows that it is the function of the person. Suppose that the words of the subsequent statement, such as combination, contain the words of the function of the person, and the person is the function, it does not become an overlap, because the words are different. The so-called "the expression is different", the definite combination is the different word of this. At that time, it refers to the fault in the aspect of contemplation. Now, the one who refutes the discrimination of the function of sound is "in the aspect of the function of language" and so on. Furthermore, what do others call the function of sound? The other's speech is the questioner, that is, in the aspect of the function of language, in the contemplation of sound, it turns into it, and the nature of sound is said to be the function, and there are other lingas and so on. The so-called nature of sound is nature, and its contemplation is the nature of encouragement, which is to say it. The so-called "other", such as offering with Dharma, etc., the constant knower is only different in the function of the person. As it is said: "All the meanings that are said, this existence is other." So ask. The word etc. refers to the imperative and the कृत (梵文天城体，kṛta，梵文罗马拟音，krita，done) suffix, etc. If the function of sound is allowed to be fully combined, it means the fault of turning into that aspect. Furthermore, the other faults are said, "It turns into sound" and so on. The word of it is the meaning of and, or the meaning of difference. The difference here is this, that the definite combination is to make it enter into the meaning of self-establishment. What