Chinese
嗡 恰 昂！现在依靠古代论师们的宗派，为了再次驳斥，没有分别念是：其他行为清净的，自性决定结合说吗？这被称为一种分别念，因为其他古代的人们说过。这的解释是：因为决定结合等有三个偈颂。其中，以“用火供来做”来说，因为抛出了催促语，催促林伽的意义和自生的意义，所以一定是结合，并且因为是之后要证实的，所以也认识到行为的自性，那也是正确的，因为是无差别的。因此，行为清净的自性是决定结合。如果行为等的差别也不是认识吗？那么就说了“那是什么差别”等。比如，想要升天的人用火供来做，虽然认识到界等的意义，但是并没有认识到林伽的意义，因此林伽的意义就是那个。虽然依靠界等的意义和想要升天的差别这两个不同的方面，清净性并没有丧失，但是依靠成为自己体性的催促本身，怎么会不丧失呢？这里就说了“这里是”。通过意义的力量而来的，那不是缘起之义。第二个分别念是“或者随便催促”，要依靠“说决定结合吗”。这的解释是“催促清净”等。对于宗派们，只要稍微思考一下不同之处就可以了，不要考察，因为是为了全部驳斥。行为和相关吗，这是其他的分别念。或者说是颠倒，这是和催促相关的行为。这的解释是“这是我的行为”等。之前的解释是“这里什么行为也没有”等。意欲的顺序是这样的，简略的指示是要看偈颂方面的顺序颠倒。因为主要，行为的自性，认为是决定结合吗？这被称为第五个分别念。这的解释是：行为
English
Om Chiamg Om! Now, relying on the tenets of ancient logicians, in order to refute again, the absence of conceptualization is: other actions are pure, is it said that nature is definitely combined? This is called a kind of conceptualization, because other ancient people have said it. The explanation of this is: because there are three verses such as 'definite combination'. Among them, by saying 'do it with fire offerings', because the urging word is thrown out, urging the meaning of Linga and the meaning of self-generation, so it must be a combination, and because it is to be proved later, so also recognize the nature of the action, which is also correct, because it is without difference. Therefore, the nature of pure action is a definite combination. If the difference of action etc. is also not recognized? Then it is said 'what is that difference' etc. For example, a person who wants to be born in heaven does it with fire offerings, although he recognizes the meaning of the realm etc., he does not recognize the meaning of Linga, therefore the meaning of Linga is that. Although relying on the meaning of the realm etc. and the difference of wanting to be born in heaven, these two different aspects, purity is not lost, but relying on the urging itself that becomes one's own nature, how can it not be lost? Here it is said 'here is'. What comes through the power of meaning is not the meaning of dependent origination. The second conceptualization is 'or urge casually', it is necessary to rely on 'say definite combination?'. The explanation of this is 'urge purity' etc. For the tenets, it is enough to think a little about the differences, do not examine, because it is for the sake of refuting all. Is action related, this is another conceptualization. Or it is reversed, this is the action related to urging. The explanation of this is 'this is my action' etc. The previous explanation is 'here there is no action' etc. The order of intention is like this, the brief instruction is to look at the order reversed in terms of the verses. Because it is the main, the nature of the action, is it considered a definite combination? This is called the fifth conceptualization. The explanation of this is: action
Tibetan
སྐུལ་བའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནི་རང་ཉིད་སྐུལ་བྱེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོར་གྱུར་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་གཞལ་བྱ་དེ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་སྐུལ་བར་བྱེད་མཁན་གྱི་བྱེད་པ་སྐུལ་བྱེད་ཉིད་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིས་ངེས་པར་སྦྱོར་བས་ན་དེ་ཉིད་ངེས་སྦྱོར་ཡིན་ནོ། །དེ་གཙོ་ཡིན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲུག་པའོ། །སྐུལ་བྱེད་དེ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་ངེས་སྦྱོར་ཡིན་པར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་གཙོ་ཡིན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རྟོགས་སླ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མ་བཀྲོལ་ལོ། །བྱ་བ་དང་བསྐུལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་པའོ། །འདིའི་འགྲེལ་པ་ནི། བྱ་བ་མེད་པའི་སྐུལ་བ་འམ། །སྐུལ་མེད་བྱ་བ་འགའ་ཡང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐུལ་བ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐུལ་བར་བྱེད་པ་བྱ་བ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཆོས་སྐུལ་བྱེད་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་འབྲེལ་ན། འདིའི་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་ཡང་སྐུལ་བ་མེད་པར་རང་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་གི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པས་ངེས་སྦྱོར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ངེས་པ་སྦྱོར་ཚོགས་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པའོ། །འདིའི་འགྲེལ་པ་ནི། གཉིས་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་གཉིས་ལས་གཞན་གང་ཡིན་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའོ། །ཆ་ཤས་གཉིས་ལ་གནས་པ་ནི་གཉི་ག་སྟེ་ཆ་ཤས་དང་འབྲེལ་པས་ན་གཉིས་ཏེ་ཚོགས་པའོ། །གཉི་ག་འདི་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ཚོགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་དང་བསྐུལ་བ་ནི་གཉི་གར་བརྗོད་དོ། །དེ་གཉིས་ལས་གཞན་བྱ་བ་དང་བསྐུལ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ངེས་ སྦྱོར་གྱི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་འཆད་པ་ནི་གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་མེད་པ་སེམས་པའི་རང་བཞིན་ནི་མན་ངག་ལས་ཞེས་རིག་བྱེད་ལས་རྟོགས་ཏེ། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ཚངས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ན་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པ་ནི་གནས་པ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པས་ན། རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐབས
Chinese
所谓的“是劝勉的境”等等。所谓“那不是自己劝勉者”，是因为不成立的缘故。那是应当被证成的事物本身成为主要，因此，对于所量的事物本身，正量作为劝勉者的作用，是近取劝勉者本身。因此，因为此者必定结合，所以彼者即是必定结合。所谓的“彼是主要之故”等等，是第六个分别。劝勉者，即劝勉的作者，也应结合为必定结合。所谓的“彼是主要之故”，是因为不是考察的缘故。因为这容易理解，所以没有详细分析。所谓的“行为和劝勉”是第七个分别。此的解释是：没有行为的劝勉，或者没有劝勉的行为，等等。所谓“劝勉不是劝勉者”，是因为劝勉者，作为行为的法，其功德劝勉者本身，是近取于劝勉的法，如果与彼关联，则此的劝勉者本身是不合理的缘故。行为也是，如果没有劝勉，为了使自己成立，则不会成为劝勉者本身。因此，那些的结合，即互相关联，是必定结合，这是总结语。所谓的“必定结合的集合”是第八个分别。此的解释是：第二个此，等等。所谓的“那二者之外的任何”是第九个分别。安住于两个部分是二者，因为与部分关联，所以是二，即集合。因为“二者存在于此”而与集合关联，所以行为和劝勉被说成是二者。与那二者不同的，不是行为和劝勉的自性，必定 结合的词语所表达的事物会变成其他。解释那本身是“因为什么”等等。所谓的“梵”是无二，思考的自性是从口诀，即从吠陀经中理解的，因为说“这全部是梵”。所谓的“一”是“在全部中”等等，因此是遍及。成立是安住，与“恒常”关联，因此是恒常的意思。场合。
English
The so-called "is the object of exhortation" and so on. The so-called "that is not the self-exhorter" is because it is not established. That is because the thing to be proven itself becomes the main thing, therefore, for the thing to be measured itself, the valid quantity as the function of the exhorter is the near-taken exhorter itself. Therefore, because this one must be combined, that one is the inevitable combination. The so-called "that is the main reason" and so on, is the sixth distinction. The exhorter, that is, the author of exhortation, should also be combined as an inevitable combination. The so-called "that is the main reason" is because it is not an examination. Because this is easy to understand, it is not analyzed in detail. The so-called "action and exhortation" is the seventh distinction. The explanation of this is: exhortation without action, or action without exhortation, and so on. The so-called "exhortation is not the exhorter" is because the exhorter, as the dharma of action, its merit, the exhorter itself, is close to the dharma of exhortation, if it is related to that, then the exhorter itself is unreasonable. Action also, if there is no exhortation, in order to establish itself, it will not become the exhorter itself. Therefore, the combination of those, that is, mutual relation, is an inevitable combination, this is the concluding remark. The so-called "inevitable combination of collection" is the eighth distinction. The explanation of this is: the second this, and so on. The so-called "anything other than those two" is the ninth distinction. Abiding in two parts is both, because it is related to the part, so it is two, that is, the collection. Because "both exist in this" and are related to the collection, so action and exhortation are said to be both. Different from those two, not the nature of action and exhortation, the things expressed by the words of inevitable combination will become other. Explaining that itself is "because of what" and so on. The so-called "Brahma" is non-dual, the nature of thinking is understood from the oral instruction, that is, from the Vedas, because it says "this is all Brahma". The so-called "one" is "in all" and so on, therefore it is pervasive. Establishment is abiding, related to "constant", therefore it is the meaning of constant. Occasion.
Tibetan
་ཀྱིས་ན་གང་ཕྱིར་ངེས་སྦྱོར་དུ་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བ་ཉིད་ནི་རང་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྐུལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྐུལ་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེས་ན་གཉི་ག་ལས་གྲོལ་བའི་ངེས་སྦྱོར་དག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་འཁོར་ལ་གནས་སོགས་ཞེས་གང་བཤད་པ་དེ་ལས་དང་པོ་པ་སྟོན་པ་ནི། དེ་བཞིན་འཁྲུལ་འཁོར་ལ་གནས་པའམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིའི་བཤད་པ་ནི། གང་འགའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོ་རིས་ལའོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཏེ། སྦྱིན་སྲེག་གིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་ངེས་སྦྱོར་ཡོད་ནའོ། །ཡུལ་ནི་འདོད་པའི་ཡུལ་མཐོ་རིས་ཏེ་དེ་ལ་གནས་པའོ། །བདག་འདི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ན་ངེས་པར་མཐོ་རིས་ཐོབ་བོ་ཞེས་བསམས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་དེ་ལ་གནས་པ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དག་གིས་འབྲེལ་པར་ངེས་སྦྱོར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་དེ་སྤྱད་བྱའི་རང་བཞིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་པ་འཆད་པར་བྱེད་པ་ནི། འདི་ནི་ང་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིའོ་ངའི་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་ལྷུར་བྱ་བ་སྟོན་པ་ནི། ང་ཡི་ཞེས་ནི་རྣམ་ཤེས་པ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་ཙན་དན་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རུང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མི་འདོད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོས་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་འབྲེལ་པ་ངེས་སྦྱོར་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་དེ་འདྲ་བའི་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ཐ་དད་དོ། །ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ལོངས་ སྤྱད་པར་བྱ་བའི་བདག་པོའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་བདག་པོ་ནི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། བདག་པོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་དེ་འང་གལ་ཏེ་ལོངས་སྤྱད་པ་པོའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ངེས་སྦྱོར་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས། གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྱིར་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རང་བཞིན་གང་གིས་དེའི་ཞེས་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེའི་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་གྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ངེས་སྦྱོར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གྲུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་
Chinese
因为如果认为什么是决定的行为，那么因为它已经成立，所以那不是行为。行为本身是为了自我成立的目的而努力，因此努力本身也不存在。因此，这是从两者中解脱出来的决定行为的意义。关于所说的安住于幻轮等，其中首先要展示的是：如是安住于幻轮等。对此的解释是：凡是称为某某等等。凡是称为何处，即是天界。在那里，因为那个理由，即使有通过火供来……的决定行为。处所是所欲的处所，即天界，安住于那里。我，这个具备供养布施的人，必定会获得天界，这样想之后才会进入。像这样，处所和安住于那里，应当享受的，以及享受者，通过这些关联，是决定行为，这是它的意义。为了阐述什么那是应当享受的自性，第二点是：这是我所……等等，有四个偈颂。为了展示我这个词的重心，有：我即是识。像花鬘和旃檀等一样，仅仅是适合，并不认为是应当享受的，而是被享受者所占据。像这样，是关联的决定行为，而这里是像那样应当享受的自性，因此是不同的。享受者也被认为是应当享受的事物的主人的自性，就像牛一样，快乐的主人，为了展示这一点，有：即是主人等等。如果应当享受的事物也是享受者的所要成就，那么，以那种情况，安立为决定行为是合理的，怀着这样的想法，有：谁的……等等。总的来说，以所要成就的自性，近似地表示的自性，通过谁的那个认识，那个也是，这是剩余的部分。以那个所要成就的自性，即以享受者所要成就的自性。还有，为什么说以所要成就的自性，自己的应当享受的事物是决定行为呢？因为已经成立的享受
English
Because if one thinks that something is a definite action, then because it is already established, that is not an action. Action itself is to strive for the purpose of self-establishment, therefore the striving itself does not exist. Therefore, this is the meaning of definite actions that are liberated from both. Regarding what is said about abiding in the magic wheel, etc., the first to be shown is: Thus abiding in the magic wheel, etc. The explanation for this is: Whatever is called so-and-so, etc. Whatever is called where, that is the heavenly realm. There, because of that reason, even if there is a definite action of coming through fire offerings... The place is the desired place, which is the heavenly realm, abiding there. I, this person who possesses offerings and generosity, will definitely attain the heavenly realm, only after thinking this will one enter. Like this, the place and abiding there, what should be enjoyed, and the enjoyer, through these connections, it is a definite action, this is its meaning. In order to explain what that is, the nature of what should be enjoyed, the second point is: This is what I... etc., there are four verses. In order to show the focus of the word 'I', there is: I am consciousness. Like flower garlands and sandalwood, etc., merely being suitable is not considered something to be enjoyed, but rather it is occupied by the enjoyer. Like this, it is a definite action of connection, but here it is like that nature of what should be enjoyed, therefore it is different. The enjoyer is also considered to be the nature of the owner of what should be enjoyed, just like a cow, the owner of happiness, in order to show this, there is: It is the owner, etc. If the thing to be enjoyed is also what the enjoyer wants to accomplish, then, in that case, it is reasonable to establish it as a definite action, with this thought, there is: Whose... etc. In general, with the nature of what is to be accomplished, the nature that is approximately expressed, through whose that recognition, that is also, this is the remaining part. With that nature of what is to be accomplished, that is, with the nature of what the enjoyer wants to accomplish. Also, why is it said that with the nature of what is to be accomplished, one's own thing to be enjoyed is a definite action? Because of the already established enjoyment.