Tibetan
འགྲེལ་པའོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མར་གྱུར་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྔ་མ་དང་ཕི་མའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་མི་ནུས་པ་དེས་ན། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་ཤེས་པ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཏུ་རིག་པ་མ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་འདས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་གཅིག་ཏུ་མི་རིག་ཅེ་ན། དབང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་དག་ལ་དབང་པོ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་གིས་མངོན་སུམ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་བྱེད་པ་མེད་པར་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་བ་དང་འབྲེལ་བ་ནི། །མིག་སོགས་དག་གིས་འཛིན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གཞན་གྱི་ཡང་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་སྤོང་བ་ནི། ངེས་སྦྱོར་ཡུལ་གྱི་ཆོས་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་སྦྱོར་དེ་ངེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་འགྲེལ་པ་ནི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་དུ་མི་སྟོན་པ་འདི་ནི་དོན་དམ་པར་ཡིན་ཏེ་ལྷག་པར་ཞེན་ པས་དེ་བསྟན་པ་ནི། དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས། གཞན་དག་སྨྲ་བ་ནི་རང་བཞིན་འགའ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་སྦྱོར་ནི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་ཡོད་པ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དངོས་པོ་ཆ་མེད་པ་ལ་དུམ་བུར་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ན་གཞན་ནས་སུན་འབྱིན་པ་གཞན་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི་ངེས་སྦྱོར་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་དེས་ངེས་སྦྱོར་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དེ་ནི་ཡོད་མིན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་སྟེ། ཉེས་པ་སྔ་མ་ལས་མི་འགྲེལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སུན་འབྱིན་པ་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པས། རང་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སྨྲ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྨྲས་པ་ནི། དེ་ཡི་རྟོགས་བཞིན་ཉིད་གྲུབ་ཅིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་སྦྱོར་གྱིའོ། །སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་
Chinese
释论。所谓“先前和后来的自性”是指成为过去和未来的刹那。因为不能见到先前和后来的自性，所以，从根产生的识不是与先前和后来一起成为一体而了知的，也不是与后来的过去一起了知的，应如是连结。为什么不是现量一体而了知呢？说是“因为随顺根”，因为根不能进入到生起和生起等中，不是随顺根的。因此，它们不是现量一体而执持的。没有根的作用，过去等等不是成为现量的，与现在相连的是，眼睛等执持。因为这是其他宗派的观点。所谓“因此”是总结。遣除第二种观点是，即使是决定的对境之法，也应如是连结。所谓“那怎么样呢”，这个“决定”怎么样呢，这个的解释是，成为随所应成之境。不显示声音等随所应成的自性，这实际上是，因为特别执着而显示那个是，意指仅仅是无所缘。认为过失会转到唯一决定的方面，其他人说的是“有些自性”。如果说，因此连结是，是了知随所应成的自性，并且仅仅是了知存在于那个上面的自性，这也是不合理的，因为对于无分微尘来说，分割了知是不合理的。为了从其他方面驳斥而说其他的是，说“那不是”。总的来说，所谓“体性”是决定的究竟。体性不是决定。所谓“以何者彼非有”，是第二种观点，是说不能从先前的过失中解脱的总结语。想要说驳斥其他，自己为了阐明其他的说法而说的是，“彼之觉如是成就”等等。所谓“彼”是指决定。成为驳斥的是，彼
English
Commentary. The so-called "nature of prior and subsequent" refers to becoming moments of past and future. Because the nature of prior and subsequent cannot be seen, therefore, the consciousness arising from the senses is not known as being one with the prior and subsequent, nor is it known as being with the subsequent past, and should be connected in this way. Why is it not known as a direct perception as one? It is said, "Because it follows the senses," because the senses cannot enter into arising and arising, etc., it does not follow the senses. Therefore, they are not held as a direct perception as one. Without the function of the senses, the past, etc., do not become direct perceptions, what is connected with the present is, the eyes, etc., hold. Because this is the view of other schools. The so-called "therefore" is a summary. Rejecting the second view is, even if it is the dharma of the determined object, it should be connected in this way. The so-called "how is that," how is this "determination," the explanation of this is, becoming the object of what should be accomplished. Not showing the nature of what should be accomplished following sounds, etc., this is actually, because of special attachment, showing that is, meaning only without object. Thinking that the fault will turn to the only determined aspect, others say "some nature." If it is said, therefore, the connection is, it is knowing the nature of what should be accomplished, and it is only knowing the nature of existence on that, this is also unreasonable, because for indivisible particles, dividing knowledge is unreasonable. In order to refute from other aspects, saying others is, saying "that is not." In general, the so-called "essence" is the ultimate of determination. Essence is not determination. The so-called "by what that is not," is the second view, is the concluding remark that cannot be liberated from the previous fault. Wanting to say refuting others, oneself in order to clarify the sayings of others, saying is, "his realization is thus accomplished," etc. The so-called "his" refers to determination. Becoming a refutation is, that
Tibetan
ཡི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་སྦྱོར་དེའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ན། ངེས་སྦྱོར་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། །རྟོགས་བཞིན་པ་ཉིད་ཙམ་ཞིག་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་སྦྱོར་རོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ངེས་སྦྱོར་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནས་ཡང་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལའོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་སྦྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཞན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ནི་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་གྱིས་ངོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ ནས། རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ངེས་སྦྱོར་ནི་ཡུལ་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་རིག་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འཐད་པ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་བཞིན་པ་ཉིད་ཙམ་ཞིག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་སྤྱི་རིག་ཡིན་ན་དེ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་རིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དང་གཞི་མཐུན་པའི་བདུན་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་རིག་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེར་སྨྲ་བའི་ངེས་སྦྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །འདི་ཡང་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེར་སྨྲ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་སྦྱོར་ངག་གི་དོན་དུ་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་ལ་ངེས་སྦྱོར་ངག་གི་དོན་ཡིན་པ་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྤང་བའི་དོན་དུ་གལ་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གང་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྟོགས་པར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ། རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་གསུམ་གྱིས་ཕྱེ་བའི་ངེས་སྦྱོར་གྱི་རྟོགས་པ་ནི། གཅིག་ཀྱང་འགོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་པོར་མི་འདོད་ཅེས་དོགས་པ་ན། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིག་བྱེད་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་སྨྲས་པ་སྟེ། གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་དང༌། ངེས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་པོ་དག་གི་རྟོགས་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡུལ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་རྟོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གང་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མེད་ན། དེར་རང་གི་རང་བཞིན་རིག་པ་ཡིན། རིག་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སུས་འགོག་ཅེས་བརྗོད་པ་ནི། གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ལ་མ་རེག་པའི་རིག་པས་ཀྱང་གལ་ཏེ་རིག་པ་ཡིན་ན་ནི། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་རིག་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་དེ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་མེད་ལ་རང་གི་རང་བཞིན་རིག་པར་འགྱུར་མོད་འདི་ལ་ཡོད་ཅེ་ན། དམིགས་པར་བྱེད་པ་དང་དམིགས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་བརྗོད་ནས། ཡོད་པ་བསྒྲུབ་པར་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ངེས་པར་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་འགལ་ལོ། །གང་གིས་དམིགས་པ་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་གང་ཞིག་དམིགས་པ་དམིགས་པ་རང་གི་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་དེ་མེད་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་པོ་དེ་ནི་དགག་པར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་ན་ཡང་གཞལ་བྱ་མེད་ཀྱང་ཚད་མར་འགྱུར་པས་ཚད་མ་ལ་གུས་པ་ཐག་རིང་དུ་སྤངས་པ་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་རྟག་པར་བསམས་ནས། གང་ཞིག་སྣང་བ་དེ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་འཁྲུལ་པ་འབའ་ཞིག་ཟད་ལ་འཁྲུལ་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་ཐ་
Chinese
其自性是，名为。彼决定的自性是应当随其证成的。否则名为随其证成的自性不是，则不成其为决定。此即是阐明：唯是正在了知，名为。彼名为决定。若非如此，则非，其意为不是其他。显示了随其证成即是决定的所证成，为了再次显示彼，故说如果。彼，指的是境。随其证成而显现，是决定的相。非他，即不是随其证成。此意是，随其证成并非仅以不相关之分别就能成立，而是以与他者相连之分别。若非如此，则随逐非随其证成，亦将变为非随其证成。因此，决定不是境之法。对于不是普遍知识，此句是为了阐述道理，忆念先前所说的唯是正在了知。彼即是说，若是普遍知识，则对于彼。彼，指的是与普遍知识是同一基础的第七格。因为供养等不是应当随其证成的意义之知识，所以是剩余部分。在那里宣说的决定是等，是总结。此也应视为因此。在那里宣说的，是指在决定语的意义中宣说，对于决定的语的意义，不会成为彼，不应成为。为了舍弃此，故说如果。因为此之意义是此，而非此，对于此，确定有与无，并且认为彼了知也是存在的。以决定结合等三种了知来区分的决定的了知，即使是一个也要安立，这是总结。
English
Its own nature is, it is called. The nature of that determination is what should be proven accordingly. Otherwise, if what is called 'other' is not the nature of what is to be proven accordingly, it will not become a determination. This is to clarify: only what is being realized is, it is called. That is called determination. If it is not so, then it is not, which means it is not other. It is shown that what is to be proven accordingly is what is to be proven by determination, and in order to show that again, it is said 'if'. 'That' refers to the object. 'Appearing to be proven accordingly' is the characteristic of determination. 'Not other' means it is not what is to be proven accordingly. The meaning is that what is to be proven accordingly is not established merely by distinguishing what is unrelated, but by distinguishing what is connected with others. If it is not so, then following what is not to be proven accordingly, it will also become what is not to be proven accordingly. Therefore, determination is not a property of the object. Regarding 'not being general knowledge', this is to explain the reason, recalling what was said earlier, 'only what is being realized'. That is to say, if it is general knowledge, then for that. 'That' refers to the seventh case, which is the same basis as 'being general knowledge'. Because offerings and so on are not knowledge of the meaning that should be proven accordingly, it is the remaining part. 'The determination spoken of there' and so on is the conclusion. This should also be seen as 'therefore'. 'Spoken of there' means speaking in the sense of the words of determination; for the meaning of the words of determination, it will not become that, it should not become. To abandon this, it is said 'if'. Because the meaning of this is this, and not this, for this, determining what exists and does not exist, and thinking that that realization also exists. The realization of determination, distinguished by the three realizations of determination and so on, even one should be established, this is the summary.
Chinese
是其意义。如果怀疑为何不认为补特伽罗是必然的作者呢？他人说道：因为吠陀的补特伽罗没有量故。因为凡是造吠陀的补特伽罗，他没有量。这是不真实的，等等，是回答，说一个也没有，这是没有成立的同义语。如此，如果一定要有被造作的，以及造作者们的觉悟，即使那样，也没有作为对境的供养的觉悟，因为那时没有。如果暂时觉悟是存在的，如果不是想要被觉悟的，那么那是自性之识。如果说识是存在的，那么谁能遮止自性呢？说凡是以自性。等等。即使以没有触及其自性的识，如果是识，那么一切都会识一切，这样想。说唯有显现其自性才是识。说对于没有自性。等等。即使那是没有，自性也会被识，如果这有呢？说了能缘和所缘的自性后，为了成立有，必然要说缘是存在的。因为那样，所以缘被称为有，但那也是没有，所以相违。以谁识缘之时，有被称为对于有的名言是决定的意义。不是被二月所迷惑，在那里，凡是缘，缘自己的相，那唯有是有的，凡是那没有之外的二月，那是不应该遮止的。即使遮止，因为没有所量也能成为量，所以是对量远离恭敬。世间因为远离观察，所以恒常认为显现的本身，凡是显现，那本身是没有，仅仅是错乱穷尽，安立错乱也依赖于它。因此，因为缘本身是有，唯有缘的
English
That is the meaning. If there is doubt as to why the person is not considered a necessary author? Others say: Because the person of the Vedas has no measure. Because whoever creates the Vedas, he has no measure. This is not true, etc., is the answer, saying that there is not one, which is synonymous with not being established. Thus, if there must be something to be created, and the awareness of the creators, even so, there is no awareness of the offering as an object, because it is not there at that time. If awareness exists temporarily, if it is not desired to be aware, then that is the knowledge of self-nature. If it is said that knowledge exists, then who can prevent self-nature? Saying that everything is self-nature. etc. Even with the knowledge that does not touch its self-nature, if it is knowledge, then everything will know everything, so think. Saying that only manifesting its self-nature is knowledge. Saying for those who have no self-nature. etc. Even if that is not there, self-nature will be known, if this is there? After speaking of the nature of the object and the object, in order to establish existence, it is necessary to say that the cause is existence. Because of that, the cause is called existence, but that is also non-existence, so it is contradictory. When one knows the cause, existence is called the meaning that is determined for the expression of existence. It is not deceived by the two moons, there, whatever is the cause, the appearance of the cause itself, that is only existence, whatever is the second moon outside of that non-existence, that should not be prevented. Even if it is prevented, because it can become a measure even without a measurable object, it is abandoning respect for the measure from afar. Because the world is free from observation, it always thinks of the appearance itself, whatever appears, that itself is non-existent, only confusion is exhausted, and the establishment of confusion also depends on it. Therefore, because the cause itself is existence, only the cause's