Tibetan
་བྱེད་པའོ། །གཞན་དག་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་མེད་ན་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ལན་ནི་འདི་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལའོ། །དེ་ལྟར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དང་མི་ལྡན་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འགལ་བ་ཚད་མས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་གཞན་ནི་མེད་ལ་ཡོད་ཀྱང་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པོ། །ངེས་སྦྱོར་ཙམ་ལ་འཇུག་ན་སྒྲ་གཞན་སྨོས་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་མེད་པ་ནི་དོགས་པ་མེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོགས་པ་གསུམ་པ་ལ་ལན་སྨྲས་པ་ནི། འོ་ན་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ངེས་པར་སྦྱོར་བས་ཅི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་སྲེག་གིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རིག་བྱེད་དོན་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཡང་མི་རིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འབྲེལ་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པ་ལ་ཡང་མི་རིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྟགས་ཏེ། སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པ་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ནི་སྐྱེས་བུའོ། །ཡུལ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ནོ། །ངེས་སྦྱོར་བྱེད་པོ་ནི་སྒྲ་སྟེ་འདི་རྣམས་གང་རུང་གི་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པར་སྦྱར་བྱ་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་གི་ཆོས་ལའོ། །བཤད་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། ངེས་པར་སྦྱོར་བ་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་བྱ་བ་ལས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཀྱི་ཆོས་སུ་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་རིགས་ཀྱི། ཡུལ་གྱི་ཆོས་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ་ཉེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དག་ངེས་སྦྱར་ནི། མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སུན་ཕྱུང་ཡང་དོགས་པ་མི་ལྡོག་པ་དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་སྦྱར་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ནའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ངེས་སྦྱོར་ངེས་པར་
Chinese
是为作。其他疑惑的是，对于非人所作也说“也”字，心想如果没有意义，岂不是就变成非人所作了吗？回答是，这没有丝毫的量。对于“非人所作没有意义是不合理的”这句话。因为没有那样见到，因为以量没有确定相违。非人所作其他的没有，即使有，也不是没有意义所遍及的，没有成立。如果仅仅是限定连接，说其他的词就没有意义了，这是通过“如果”来说明的。没有意义就是没有疑惑。为什么呢？因为“供养”等等。对于第三个疑惑所说的回答是，“那么就是果”等等。 “限定连接做什么”就是通过“用供养来……”等等来说明的。即使是吠陀没有意义，也不会没有道理，就像不相关一样，对于没有意义的也没有不合理的，然而仅仅是道理的意思。又从法的方面进行观察，驳斥所说的一定要连接的是人。境是供养。限定连接的作者是声音，是“这些任何一个”等等的剩余。那时“对于一切”等等，是对于一定要连接等等任何一个的法。从解释的方面进行阐明，是“限定连接就像布匹”等等的意思。如果供养的行为因为是具有业的，所以在作者和业的法中，两种分别是可以的，是境的法分别。怎么样呢？确实是这样，因为有近的差别。如果其他人限定连接，说供养等等是境本身的某些法，那么那时即使驳斥了两种分别，疑惑也不会消除，因此是第三种分别，因为所有的分别都不是事物本来的样子。 “一定要连接等等仅仅是法”这句话是从哪里来的呢？对于此，就是“对此”等等。对此，暂且限定连接一定要
English
It is to do. What others doubt is that even for what is not done by humans, the word "also" is used, thinking that if it has no meaning, wouldn't it become something not done by humans? The answer is that there is no measure in this. For the statement "It is unreasonable for what is not done by humans to have no meaning." Because it has not been seen that way, because the contradiction has not been determined by measure. What is not done by humans does not exist, and even if it does, it is not pervaded by meaninglessness, which has not been established. If it is only a limited connection, then saying other words is meaningless, which is explained through "if." Meaninglessness is no doubt. Why? Because of "offering" and so on. The answer to the third doubt is "then it is the result" and so on. "What is the use of limited connection" is explained through "using offering to..." and so on. Even if the Vedas are meaningless, it will not be unreasonable, just like being irrelevant, and there is no unreasonableness for the meaningless, but only the meaning of reason. Also, observing from the aspect of Dharma, what is said to be necessarily connected is refuted is the person. The object is offering. The author of the limited connection is the sound, which is the remainder of "any of these" and so on. At that time, "for everything" and so on, is for the Dharma of any of those that must be connected and so on. Clarifying from the aspect of explanation is the meaning of "limited connection is like cloth" and so on. If the act of offering is because it is with karma, then in the Dharma of the agent and the karma, two distinctions are possible, which is the distinction of the Dharma of the object. How is it? It is indeed so, because there is a close difference. If others limit the connection, saying that offering and so on are some Dharmas of the object itself, then even if the two distinctions are refuted at that time, the doubt will not be eliminated, so it is the third distinction, because all distinctions are not the way things are. Where does the statement "what must be connected and so on is only the Dharma" come from? For this, it is "for this" and so on. For this, for the time being, limit the connection to be sure to
Tibetan
སྦྱར་བྱའི་ཆོས་ཡིན་པ་སུན་འབྱིན་པ་ནི། དེ་ནི་སྦྱར་བྱའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་གྱིས་ངེས་སྦྱོར་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པ་ནི་ངེས་པར་སྦྱར་བྱ་མ་ཡིན་པས་ངེས་པར་སྦྱར་བྱ་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་དེའི་ཆོས་ཀྱང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ག་ལས་འགྱུར། དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི། རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པས་ངེས་པར་སྦྱར་བྱ་དེ་ལའོ། །བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། ཡོད་པ་ལ་ཆོས་གཞན་སྒྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ལའོ། །བྱ་བ་འདུ་བྱེད་གཞན་གྱིས་བྱེད་ན་དོན་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཞེས་ཡ་བའོ། །འགལ་བ་ནི་ཉམས་པའོ། །གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པ་ལ་རང་བཞིན་གཞན་བྱེད་ན་ཅི་འགའ་ལ་ཞེ་ན། གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་མ་གྲུབ་པ་གཞན་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་ལ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མི་རུང་སྟེ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་གཙོར་བྱེད་པའི་དེས་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པས་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གྲུབ་པ་ལམ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ཉིད་ཟློག་པ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པར་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། ཕྱིས་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གང་གི་རང་བཞིན་དུ་ནམ་ཡང་མ་དམིགས་པ་དེ་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་མོད། གྲུབ་པ་ནི་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཕྱིས་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོར་རོ། །ཕྱིས་དམིགས་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་གྲུབ་བ་ཟིན་པ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ཀྱི་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་ད་ལྟ་བར་ནི་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་མ་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་འཛིན་མོད་ཀྱི། འདས་པའི་རང་བཞིན་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟ་བར་འཛིན་པས་ཀྱང་འབྱུང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འཛིན་ཏོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན་མངོན་སུམ་ད་ལྟའི་རང་བཞིན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ལྟའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་
Chinese
驳斥作为应结合之法的观点是：那应被称为应结合之法。以随后要证明的自性，它本身就是确定的结合。已成立者，并非必须结合，因为就像必须结合的士夫一样，它的法也已成立，那么怎么会变成随后要证明的呢？将它本身分析为二，从而进行驳斥，即：通过随后的证明，对于必须结合者而言。所谓行为的差别，是指有为法的差别，意思是说，如果对已存在者证明其他法。所谓完全成立者，是指自身全部生起者。如果行为由其他造作者所作，则会变成其他事物。遣除第二种分别念是：证明自己的体性是……。相违是指退失。如果证明者造作其他自性，那又有什么关系呢？回答说：对于已成立者，则有其他未成立者。为什么对于已成立者，已成立的自性不成立呢？回答说：说了“凡是……”等等。所谓“彼是彼之自性”，这是强调必须确定“彼即是彼之自性”，因此所谓“彼之自性”，是指：以缘彼之自性而周遍，这是所说之意。因此，当遣除已成立者缘已成立之自性时，就是排除是彼之自性。对于未成立者产生怀疑是： 以后会成为所缘，这是所说的。这是这样想的：凡是从未缘为某某之自性者，那不是某某之自性，然而，已成立者以后会成为未成立之自性，这是所说的。所谓“彼”，是指已成立之自性的体性。所谓“以后不能成为所缘”，是指：认为是未成立者，因为那时已成立者已经过去了。相对于以后的时间，现在则认为是未成立者，虽然有非现量的执著，但与过去之自性并非同一。同样，现在执著时，也不会与未来同时执著。这是为什么呢？因为“现量的现在之自性是……”等等。所谓现在之自性等等，是分别……
English
The refutation of the view that it is a dharma to be conjoined is: That should be called a dharma to be conjoined. By the nature of what is to be proven later, it is itself the definite conjunction. What is established is not necessarily to be conjoined, because just like a person who must be conjoined, its dharma is also established, so how could it become what is to be proven later? Analyzing it itself into two, thereby refuting it, is: through subsequent proof, for what must be conjoined. The so-called difference of action refers to the difference of conditioned phenomena, meaning that if one proves another dharma for what exists. The so-called completely established refers to what is born by all of itself. If the action is done by another agent, it will become another thing. Eliminating the second distinction is: proving one's own nature is... Contradiction means loss. If the prover creates another nature, then what does it matter? The answer is: For what is established, there is another that is not established. Why is it that for what is established, the established nature is not valid? The answer is: It is said, "Whatever..." etc. The so-called "That is its nature" emphasizes that it must be determined that "That is indeed its nature," therefore the so-called "its nature" refers to: being pervaded by focusing on its nature, this is what is said. Therefore, when eliminating the established focusing on the nature of the established, it is eliminating being its nature. Doubting what is not established is: It will become an object later, that is what is said. This is what is thought: Whoever has never been focused on as the nature of so-and-so, that is not the nature of so-and-so, however, what is established will later become the nature of what is not established, that is what is said. The so-called "that" refers to the nature of the established nature. The so-called "cannot become an object later" refers to: considering it as not established, because at that time what is established has already passed. Relative to the future time, now it is considered not established, although there is a non-manifest apprehension, but it is not the same as the past nature. Similarly, when apprehending now, it will not apprehend simultaneously with the future. Why is this? Because "the present nature of the manifest is..." etc. The so-called present nature etc. is the distinction...