Tibetan
་ས་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ནས། མངོན་སུམ་ཡིན་ཞིང༌། དགག་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། དེ་ཡང་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞལ་བྱ་གཞན་བཀག་པའི་ཕྱིར་ན། བཀག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བྱེད་པ་ལྷག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་མི་རིགས་སོ། །སྔོན་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟགས་ཀྱིས་རྨོངས་ཕ་ལ་ཐ་སྙད་ལྷག་པ་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ། མི་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ན་ནི། མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད་བ་རྟག་པའི་སྐབས་ལས་འཕྲོས་པ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཚད་མ་འམ་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞུང་བཙུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར། རིགས་མི་མཐུན་པའི་རིག་པ་སྐྱེ་བ་ཅམ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། བུམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་སྣམ་བུའི་ཤེས་པས་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །བུམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་སྣམ་བུའི་ཤེས་པ་གནོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པའི་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སད་པའི་ཤེས་པས་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར། ཚད་མར་ཐལ་བ་མ་སྤངས་སོ། །དེས་ན་གནོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་ཐ་སྙད་དུ་གནོད་པར་བྱ་བ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་སྤང་བར་དཀའ་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཞན་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ། དེས་ན་སད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པའི་གནོད་བྱེད་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་རྣམ་པ་ངེས་པ་ཅན་གྱི་རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་འབའ་ཞིག་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཟློག་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་སད་པའི་ཤེས་པའི་གནོད་བྱེད་ཡིན་པའམ། བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྣམ་བུ་ཤེས་པའི་གནོད་བྱེད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འབའ་ཞིག་འཛིན་པས་ན་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། སད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་འབའ་ཞིག་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་བྱེད་ཡིན་ལ། འབའ་ཞིག་འཛིན་པ་དེ་ནི་ རྨི
Chinese
从处所方面来看，是现量；从所要遮遣的事物方面来看，产生“没有”之想法的知识，如果认为这是因为是事物不存在之量，会有什么过失呢？但那也没有意义，因为凡是称为“事物不存在”的所量，都是因为遮止了其他事物，即使以遮止之相的分别念，也应当了知事物自性本身。因此，因为没有剩余的作用，所以不应安立为其他的量。对于跟随先前所见，以理证迷惑者，安立多余的名称，这与非现见本身并不相违。如果这样承认，那就是非现见本身，而不是称为“事物不存在”的其他量。这样，从破斥常法之际引申出，安立了“事物不存在不是量或所量”的宗义。因此，除了随顺显现的意愿之外，如果产生不相似的知识就成为损害，那么对于瓶子的知识，也会被氆氇的知识所损害，就会落入这种境地。对于瓶子的知识，氆氇的知识也不是损害。同样，醒觉的知识也不是梦境知识的损害。因此，因为醒觉的知识不损害梦境知识，所以没有舍弃成为量的过失。因此，没有损害本身不是量的定义。如果暂时在名言中难以舍弃所要损害和能损害的事物，并且以唯一决定的现量将其他事物称为事物不存在，那么还需要其他的损害者做什么呢？因此，醒觉的知识也是因为是唯一决定的，为什么不是梦境知识的损害者呢？因此，才说了“因为”等等。因为唯有产生自己相状决定的不相似知识才是损害者。同样，“反过来也”的意思是，梦境知识也会成为醒觉知识的损害者，或者瓶子也会成为氆氇知识的损害者。说了“因为是唯一执取”，醒觉的知识也是因为是唯一执取才是损害者，而唯一执取就是
English
From the perspective of location, it is direct perception; from the perspective of what is to be negated, the knowledge that arises with the thought of "non-existence," if one thinks that there is no fault because it is the valid cognition of non-existence, then that is also without essence. Because whatever is called the object of measurement of "non-existence" is because it prevents other things, even with the conceptual thought of the aspect of prevention, one should know the very nature of the thing itself. Therefore, because there is no additional function, it is not appropriate to establish it as another valid cognition. For those who are deluded by reasoning, following what was previously seen, establishing an additional term is not contradictory to non-perception itself. If one accepts it in this way, then it is non-perception itself, and not another valid cognition called "non-existence." Thus, from the occasion of refuting permanence, the tenet that "non-existence is not a valid cognition or object of measurement" is established. Therefore, unless it is in accordance with the desire for manifestation, if the arising of dissimilar knowledge becomes harmful, then the knowledge of a pot will also be harmed by the knowledge of cloth, and it will fall into this situation. The knowledge of cloth is not a harm to the knowledge of a pot. Similarly, waking consciousness is not a harm to dream consciousness. Therefore, because waking consciousness does not harm dream consciousness, the fault of being a valid cognition is not abandoned. Therefore, non-harm itself is not the definition of a valid cognition. If, for the time being, it is difficult to abandon the object to be harmed and the agent of harm in name, and because direct perception, which is uniquely determined, calls other things non-existent, then what need is there for another agent of harm? Therefore, since waking consciousness is also uniquely determined, why is it not the agent of harm for dream consciousness? Therefore, "because," and so on, is said. Because only the arising of dissimilar knowledge with a definite aspect of its own is the agent of harm. Similarly, "conversely also" means that dream consciousness will also become the agent of harm for waking consciousness, or a pot will also become the agent of harm for cloth consciousness. It is said "because it is solely grasping," waking consciousness is also the agent of harm because it is solely grasping, and that solely grasping is
Tibetan
་ལམ་དང་བུམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་དག་ཀྱང་གནོད་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེས་ན་གནོད་པ་དང་མི་གནོད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བསླད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་བསྙད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཉ་ཕྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་དངུལ་དུ་མཐོང་བའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་བཟློག་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །འབྲས་བུ་བརྗོད་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་གཞན་པ་དག་དང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀུན་དུ་ཐ་སྙད་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་དག་གི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་སོ། །འདིར་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ནི་གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་སྐྱེས་བུའི་དོན་འགྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེའང་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ཏེ། ཅི་སྐད་དུ་ཡང་ཤེས་པ་ང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྒྲུབས་པས་ཅི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །རང་དངོས་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལ་རྟོགས་ཤེ་ན། འདི་ཡང་ཕྱི་ནས་འཆད་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུར་རོ། །སྐབས་སུ་བབ་པ་ལ་ནི་འདི་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཚོལ་བ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ནི་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་པའི་སྐྱེས་བུ་དེའི་དེ་ལྟའི་སྐད་ཅིག་གཞན་གྱི་ཡང་གཏམ་ཙམ་མི་ཤེས་ན། སྐྱེས་བུ་གཞན་ལྟ་སྨོས་སུ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་ པར་རང་དངོས་སྨོས་པའི་ལྷུར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྤྱིའི་ཡུལ་འཛིན་པར་བརྗོད་པའི་ལྷུར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ནི
Chinese
道路和瓶子的知识中也有。因此，这些也会成为损害。这被称为“种类”，是“这是究竟”的同义词。因此，由于损害和不损害本身没有完全混淆，所以认为具有该特征的量和非量也只是分别假立的。在名言中，凭借人的想法，清醒的知识会损害梦境的知识，而看到冰片会损害看到银子的知识，反之则不然。因此，等等，是总结。陈述结果是：因此，与其他等等。因此，不欺骗本身是普遍的名言和究竟的量的共同特征。在这里，反驳的是，如果世尊等等。意思是说，由于成办一切人的利益，所以想要成办世尊，而这也是凭借现量等等的量，正如“知识我”等等所说的那样。因此，成办世尊有什么用呢？“那是不存在的”等等是成办的结尾。与自身事物，即执持自身的特征相关的是，现量是适用的。另外，执持普遍特征的是比量适用。如果现量和比量是量和非量，那么如何理解呢？这也会在后面解释，在现量品中。现在要说明的是，这二者的作用是不存在的，即“暂时”等等。为了什么目的而寻找世尊呢？即来世等等，这是相关的，对于此，如果需要了知来世的人，连那一瞬间其他人的话语都不知道，更何况其他人呢？这是在偈颂中陈述自身事物的要点。陈述比量执持普遍境的要点是：
English
It is also present in the knowledge of roads and pots. Therefore, these will also become harmful. This is called "kind," which is synonymous with "this is ultimate." Therefore, since harm and non-harm themselves are not completely confused, it is thought that measure and non-measure, which have that characteristic, are also merely nominally established. In conventional terms, by the power of a person's thought, waking consciousness harms the consciousness of dreams, and seeing mica harms seeing silver, but not the other way around. Therefore, and so on, is the conclusion. Stating the result is: Therefore, with others, and so on. Thus, non-deception itself is the common characteristic of all conventional and ultimate measures. Here, the refutation is, if the Blessed One, and so on. The meaning is that because it is the cause of accomplishing all the benefits of beings, it is desired to accomplish the Blessed One, and this is also by means of direct perception and other measures, as it is said, "Knowledge is me," and so on. Therefore, what is the use of accomplishing the Blessed One? "That is non-existent," and so on, is the end of accomplishment. In relation to self-objects, that is, holding one's own characteristics, direct perception is applicable. Alternatively, inference is applicable to holding general characteristics. If direct perception and inference are measure and non-measure, then how is it understood? This will also be explained later, in the chapter on direct perception. Now, to show that the function of these two is non-existent, is "for a while," and so on. For what purpose is the Blessed One sought? That is, the next life, and so on, is relevant, and for this, if the person who needs to know the next life does not even know the words of others in that moment, what need is there to mention other people? This is the point of stating self-objects in verses. The point of stating that inference holds the general object is: