Tibetan
་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་འབའ་ཞིག་པར་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི། འདིར་ཁྱད་པར་ལྷག་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་གྱི་འབའ་ཞིག་པ་གང་ཡིན་པའམ། འབའ་ཞིག་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མངོན་སུམ་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་མེད་པའམ་དེ་འཛིན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་གཞན་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་པོ་མ་རྨོངས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། འབའ་ཞིག་འཛིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་རྨོངས་པས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་ མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མའི་གོ་སྐབས་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་མིན་ན་ནི་དམིགས་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྟོག་པ་པོ་རྨོངས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་འབའ་ཞིག་པར་འཛིན་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །ས་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འབའ་ཞིག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བུམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་འབའ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་རིག་པ་མེད་ན་འབའ་ཞིག་ཏུ་ག་ལས་འཛིན། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ཟློག་པ་ལ་ཡང་ན་ཚུངས་སོ་ཞེས་ལན་སྨྲས་པ་ནི། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པར་རིག་པའོ། །འབྲེལ་པ་རྟོགས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། རང་དབང་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་རྟོག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པ་གཞན་ཡང་སྨྲས་པ་ནི་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱོགས་འབའ་ཞིག་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཉིད་མ་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པའམ། འབྲེལ་པར་རྟོགས་པ་ཞིག་འབའ་ཞིག་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལ་ནི། ས་ཕྱོགས་དང་ཡང་འབྲེལ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འབའ་ཞིག་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་པར་རྟོགས་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དངོས་པོའང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་འཇལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་མི་རྟོགས་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ད
Chinese
仅仅执着于唯一，在这里并不依赖于额外的差别。因此，什么是显而易见的唯一，或者是不欺骗执着于唯一自性的显现，而不是不存在的事物或者执着于它的唯一，这是它的意义。因此，“它”这个词是总结。因为不存在的事物不欺骗其他事物的理由，因此依赖于未迷惑的觉悟者，执着于唯一就是显现本身。如果迷惑者不这样称呼，那么不存在的事物的量就没有机会了吗？如果不是这样，那么就说了“目标”。依赖于迷惑的觉悟者，执着于唯一，推测的自性，不显现，本身就是建立名称的原因，这是它的意义。如果说“不存在的事物”是其他的。任何地方都不是唯一的，但却是特殊的。这个特殊也不是不存在的事物之外的，如果不是这样，那么连同瓶子也会变成唯一的。因此，如果不认识不存在的事物，怎么会执着于唯一呢？因为不存在的事物也没有显现的作用。有人认为不存在的事物的量已经成立了。回答说，反驳也是一样的。也就是说，认识不存在的事物。如果认识到关系，因为不存在的事物，所以是互相依赖的，因为禁止独立地思考不存在的事物。还说了其他的过失，那就是“怎么样”。凭借认识的力量，将要认识的唯一一方，那个不存在的事物，是不联系地认识，还是联系地认识，如果成为认识唯一的因，那么对于后一方面来说，因为也与地方联系地认识，所以不会变成不存在的事物。也不会成为认识唯一的因，因为那是它自己的自性。因此，必须认识到不存在的事物是唯一的。同样，事物也衡量不存在的事物，这是联系。如果也不认识不存在的事物是唯一的，但是
English
It is only holding on to the mere uniqueness, and here it does not depend on additional differences. Therefore, what is the obvious uniqueness, or the non-deceptive manifestation of the nature of holding on to uniqueness, but not the non-existent thing or the mere holding on to it, that is its meaning. Therefore, the word "it" is a summary. Because the reason why non-existent things do not deceive other things, therefore, relying on the unconfused awakened one, holding on to uniqueness is the manifestation itself. If the confused one does not call it that way, then is there no opportunity for the measure of non-existent things? If not, then it is said "target". Relying on the confused awakened one, holding on to uniqueness, the nature of inference, non-manifestation, itself is the cause of establishing the name, that is its meaning. If it is said that "non-existent things" are others. Any place is not unique, but it is special. This special is also not other than non-existent things, if not, then even with the vase it will become unique. Therefore, if you do not know non-existent things, how can you hold on to uniqueness? Because non-existent things also have no function of manifestation. Someone thinks that the measure of non-existent things has been established. The answer is that the refutation is also the same. That is to say, knowing non-existent things. If the relationship is recognized, because of non-existent things, they are mutually dependent, because it is forbidden to independently think about non-existent things. Other faults are also said, that is "how". By the power of recognition, the one to be recognized as the unique side, that non-existent thing, is it recognized without contact, or recognized with contact, if it becomes the cause of recognizing uniqueness, then for the latter aspect, because it is also recognized in connection with the place, it will not become a non-existent thing. It will also not become the cause of recognizing uniqueness, because that is its own nature. Therefore, it must be recognized that non-existent things are unique. Similarly, things also measure non-existent things, this is the connection. If you also do not recognize that non-existent things are unique, but
Tibetan
ངོས་པོ་མེད་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་འབའ་ཞིག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ་ནི་དེ་ལྟ་ནི། མིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅི་ལྟར་དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལའོ། །ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ཁས་བླངས་ན་ནི་སྔོན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་གཞན་དང་གཞན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འབའ་ཞིག་པ་ལས་དངོས་པོ་མེད་པ་གཞན་མ་ཡིན་པ་ལ། དེས་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཚད་མ་གཞན་མེད་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་མི་དམིགས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་ལས་གཞན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མར་ཅི་ལྟར་ཁས་ལེན་ཅེ་ན། དེ་ཉིད་དྲན་པའི་དོན་ལ་ལྟོས་ཏེ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་པར་འཇུག་པས་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་དགག་པར་བྱ་བ་དན་པའི་དོན་ལ་ལྟོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་འདིར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་མ་དམིགས་པར་སྨྲས་པས། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མི་དམིགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལྟར་མངོན་སུམ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ནི་དགག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་མངོན་སུམ་ལས་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དགག་པ་འགྲུབ་ཅེས་དོགས་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པའོ། །རྨོངས་པ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་ཏེ་མི་དམིགས་པ་མངོན་སུམ་ལས་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འབའ་ཞིག་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེར་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མེད་པའི་ཐ་སྙད་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་སོགས་པས་གང་དུ་དྲན་པ་དེར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཅི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་མི་དམིགས་པ་མངོན་སུམ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ནར་བདག་ཅག་གི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ནི
Chinese
如果说，无事物依赖于他者，唯一的事物也是如此。对此的解释是，情况并非如此。如果对“无事物”等偈颂进行解释，那就是“未领悟无事物”等。如果对“如何无事物”等偈颂进行解释，那就是“唯一无事物也是”等。其中， “也”是指无事物。如果承认无止境的过失，那么就像先前不存在等一样，应当理解，这是为了驳斥其他无事物没有被量所证实。如果从唯一的事物来说，无事物不是他者，因此，如果无事物不是其他量，因为它本身就是现量的对境，那么，既然如此，为何承认非现量的不见为证实无事物的量呢？对此回答说，那是因为不见依赖于忆念之义。如果问，如何所见为不见呢？回答说，因为进入非有，所以必须遮止能力等，意思是说，依赖于已知的意义。因此，在此说领悟本身为不见，我们说，我们并不承认不见为像无事物一样，是与现量相异的量。如果有人怀疑，既然说“一即是否定之因”，那么难道不是承认不见与现量相异吗？如果不是那样，如何成立否定呢？对此回答说：“证实无事物是”，意思是说，证实无事物的名言。对于愚昧者来说，意思是说，依赖于名言，承认不见与现量相异。如果仅仅因为是所见，现量就是无事物名言的原因，那么，为何那时所有不存在的事物都不会变成无事物的名言呢？对此回答说：“不存在的名言是”。“由习气的力量”的意思是说，由于追求等，在忆念的地方。如果问，既然你的不见与现量不相异，那么同样，我们的无事物之量也是如此。那个知识就是
English
If it is said that non-entities depend on others, and that the only entities are also the same, the explanation for this is that it is not so. If the verses such as "non-entity" are explained, it is like "not understanding non-entity." If the verses such as "how non-entity" are explained, it is like "the only non-entity is also." Among them, "Also" refers to non-entity. If one admits the fault of endlessness, then just as with non-existence before, it should be understood that this is to refute that other non-entities are not proven by valid cognition. If, from the perspective of the only entity, non-entity is not other, therefore, if non-entity is not another valid cognition because it is itself the object of direct perception, then, since this is the case, why admit non-perception as a valid cognition that proves non-entity other than direct perception? To this, it is said that non-perception depends on the meaning of remembrance. If one asks, how can what is seen be non-perception? The answer is that because it enters into non-existence, it is necessary to negate abilities, etc., meaning that it depends on the known meaning. Therefore, here, by saying that the realization itself is non-perception, we say that we do not admit non-perception as a valid cognition that is different from direct perception, like non-entity. If someone doubts, since it is said that "one is the reason for negation," is it not admitted that non-perception is different from direct perception? If it is not so, how can negation be established? To this, it is answered, "proving non-entity is," meaning proving the name of non-entity. For the ignorant, it means that, relying on name, one admits that non-perception is different from direct perception. If, merely because it is seen, direct perception is the cause of the name of non-entity, then why would all non-existent things not become the name of non-entity at that time? To this, it is answered, "the name of non-existence is." "By the power of habit" means that, due to seeking, etc., in the place where there is remembrance. If one asks, since your non-perception is not different from direct perception, then likewise, our valid cognition of non-entity is also the same. That knowledge is