Tibetan
དངོས་པོ་འཇིག་རྟེན་ན་རྟོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་བསྟན་བཅོམ་སུ་ཕྱོགས་ཀྱི་གནོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་བཀོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། འོ་ན་ཅི་ལྟར་ཞེས་འདྲི་བར་བྱེད་དོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲས་པ་ནི་འདི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་ རྫོབ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཅི་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐབས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་སྐབས་སུ་བབ་པ་གྲུབ་པ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིས་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། གནོད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཐ་སྙད་ལྟོས་ནས་འགྱུར་རོ། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་བཀོད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སླུ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། གནོད་པ་མེད་པས་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པར་སྤྱད་པར་ནུས་ཀྱི། མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་དོན་བྱེད་པ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གཉི་ག་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་དོན་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཚད་མ་ཆོལ་བ་ན། ངེས་པར་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སླུ་བ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོར་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་གནོད་པ་མེད་པས་ནི་འགའ་ཡང་དོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གནོད་པའི་ཕྱིར་དོན་བྱ་བ་མ་ཐོབ་པས་ན། གནོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཕྱོགས་པའི་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་རྒྱུ་ནི་དེ་ལས་མི་སླུ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་གནོད་པ་མེད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །མི་སླུ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་དོགས་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟོན་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིས་ནི་གང་ལ་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སླུ་བ་ཡོད་པ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ལས་གནོད་པ་མེད་པ་ཚད་མར་འགྱུར་པ། གང་དུ་ཡུལ་གནོད་པ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ན། སྡུད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་སོ། །གཞན་གྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རྨི་ལམ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། གནོད་པ་མེད་པར་ནི་དེར་མི་འབྱུང་སྟེ། རྨི་ལམ་ན་ཡང་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྨི་ལམ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཚད་མ་ དང་གཞན་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡང་གནོད་པས་བྱས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་དུ་ན་ནི། རྨི་ལམ་མི་མིན་ཁྱད་མེད་ཅེས་སྨོས་སོ། །རྨི་ལམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ། །འོ་ན་ཚད་མ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་གཉི་ག་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ནང་འདིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེར་ཡང་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན། གང་གི་མཚན་ཉིད་ཧ་ཅང་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་འོན་ཀྱང་དོན་བྱེད་པར་གནས་པར་མི་འགྱུར་པའི་རང་བཞིན་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཞེ་ལ་བཞག་འདི་ནི་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་གཉི་ག་ལ་ཡང་དོན་བྱེད་པ་རིང་དུ་གནས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། མོད་ལ་འགྱུར་བ་ནི་རེས་འགའ་སད་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་མི་གཡོ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། བདེན་ཏེ་ཞིབ་མོར་བརྟགས་ན་རྨི་ལམ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན་སད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཕྱི་རོལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། ཉི་མ་དེ་འདས་ཏེ་མཚན་མོ་ལ་སོགས་པས་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་དྲན་པ་ཡོད་པ་ན་བདེན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། དེས་བྱས་པའི་ཕན་པ་རིམ་གྱིས་ཟད་པས་ཅུང་ཟད་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་རློམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི། གཉིད་ཀྱི་ཆའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་དོན་བྱེད་པ་བརྟན་པ་དང་མི་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲོ་འདོགས་བརྟན་པ་དང་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའོ། །གོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་སོ། །དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་འདི་ནི་གོམས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། བདེན་པས་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན། ཚིམ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སད་པས་ནི་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ན་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་
Chinese
难道事物在世间不是通过认识而存在的吗？因为导师（释迦牟尼）已经阐述了四种方面的损害，难道你没有承认吗？这样想着，就提出了“那么怎么样呢？”的问题。立宗者认为：“这是真实的世俗”，这样想着，就回答说：“无论如何也不是”。请参考“当下之真实”。像这样，为了说明“是这样”和“当下成立”，就说了“因为那”等等。这表明，就胜义谛而言，无害不是其特征。如果是这样，那么就依赖于名言而改变。在名言中，并非没有所害和能害的事物，因为那样会导致阐述四种损害是不合理的。不欺骗的特征也仅仅是世俗的，那么这些有什么区别呢？无害能够用于梦境中的意识，但不欺骗本身却不能，因为在那里也能体验到作用。如果说，如果两者都是世俗的，那么即使所有人都追求有作用的事物，当衡量 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण，pramāṇa，量）时，也必然要依赖于对作用不欺骗。因此，在名言的自性中，不欺骗本身才应是 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण，pramāṇa，量）的特征。这样，无害并不能使任何事物成为有作用的。然而，因为没有获得损害的事物，所以无害本身就是对它不欺骗的，如果这样说，那么对于趋向于作用的 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण，pramāṇa，量）的名言，原因仅仅是不欺骗它，而由事物所抛弃的无害不是其特征。为了通过怀疑的方式来总结不欺骗的特征，就说了“因此”。这表明，对于任何不欺骗事物作用的事物，那才是 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण，pramāṇa，量）。任何从中产生无害的事物成为 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण，pramāṇa，量），任何地方的对境受到损害，那不是 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण，pramāṇa，量），并非如此。为了阐明这一点，总结就是“如果”。“自己”是指像显现为有作用一样，通过自己的自性。“通过其他”是指像成立一样显现，通过其他显现为有作用的意识的自性。如果暂时
English
Is it not the case that things in the world exist through cognition? Since the Teacher (Shakyamuni) has explained the four kinds of harm, have you not also acknowledged it? Thinking this, the question "Then how is it?" is asked. The proponent thinks, "This is a true conventional truth," and answers, "It is not so in any way." Refer to "The Reality of the Present Moment." In this way, to show that "it is so" and "the present establishment," he says, "Because of that," and so on. This shows that, with respect to the ultimate truth, harmlessness is not its characteristic. If that is the case, then it changes depending on convention. In convention, it is not that there are no things to be harmed and things that harm, because that would lead to the absurdity that explaining the four kinds of harm is unreasonable. Since the characteristic of non-deception is also merely conventional, what is the difference between them? Harmlessness can be used for consciousness in dreams, but non-deception itself cannot, because even there, the function is experienced. If it is said that if both are conventional, then even if everyone seeks things that have a function, when measuring प्रमाण （pramāṇa, measure, प्रमाण, pramāṇa, measure）, it is necessary to rely on non-deception of the function. Therefore, in the nature of convention, non-deception itself should be the characteristic of प्रमाण （pramāṇa, measure, प्रमाण, pramāṇa, measure）. In this way, harmlessness does not make anything functional. However, because the thing to be harmed is not obtained due to harm, harmlessness itself is non-deceptive to it, if it is said so, then for the term of प्रमाण （pramāṇa, measure, प्रमाण, pramāṇa, measure） that tends towards the function, the reason is only non-deception of it, and harmlessness abandoned by the thing is not its characteristic. To conclude the characteristic of non-deception through doubt, he says, "Therefore." This shows that whatever does not deceive the function of things, that is प्रमाण （pramāṇa, measure, प्रमाण, pramāṇa, measure）. Whatever arises harmlessness from becomes प्रमाण （pramāṇa, measure, प्रमाण, pramāṇa, measure）, wherever the object is harmed, that is not प्रमाण （pramāṇa, measure, प्रमाण, pramāṇa, measure）, it is not so. To clarify this, the summary is "If." "Self" means through one's own nature, as it appears to be functional. "Through others" means that it appears to be established, through the nature of other consciousness that appears to be functional. If temporarily
Chinese
梦境和清醒状态的区别不是真实存在的吗？因为没有损害就不会在那里产生，因为在梦境中也看到有作用显现。因此，梦境和清醒状态的量以及其他方面的区分也是由损害造成的吗？如果这样说，那么，梦境和非梦境没有区别，这样说了。梦境和，这叫做分别解释。那么，量和非量的区别就变成真实存在了吗？像这样说了。这两个仅仅是名称吗？如果这样问，将要解释，这样说了。从名称上来说，就是量本身，在这里面。正如所说，即使在梦境中也有作用显现，仅仅凭作用显现就不是量，因为那样的定义会犯过分宽泛的错误，然而不欺骗的自性是作用存在但不改变的，那也是量，像这样放在心里，这是所说的。如果两者都没有长久存在的作用，难道不是吗？但是改变有时在清醒时也会发生，那么如何区分不动摇和另一种状态呢？确实，如果仔细观察，梦境和清醒状态没有任何区别，这已经说过了。例如，在清醒的状态下，向外执著，太阳过去了，夜晚等等阻隔，仍然有作用显现的体验，当有记忆时，就执著为真实，并且认为由此产生的利益逐渐耗尽，稍微留下一点痕迹，但梦境中不是这样，因为它的执著是睡眠状态的终极。因此，所谓作用稳定和不稳定，就是指执著稳定和不稳定。为了说明这一点，就是梦境的。所谓作用，就是指作用显现。所谓习惯，就是指习气。为了确定这种作用显现是从习惯的力量产生的，而不是由真实产生的，所以，满足是不存在的。因为清醒会颠倒，所以完全的满足是存在的，这样说。
English
Isn't the distinction between dreams and the waking state truly existent? Because without harm, it wouldn't arise there, for in dreams too, one sees the appearance of things being effective. Therefore, is the distinction between dreams and the waking state, as well as valid cognition and other aspects, also caused by harm? If so, then it is said that there is no difference between dreams and non-dreams. 'Dreams and' is an explanation. Then, does the distinction between valid cognition and non-valid cognition become truly existent? It is said, 'Likewise.' How do these two become mere terms? It is said, 'It will be explained.' From the perspective of terms, it is within this very thing called valid cognition. As it is said, even in dreams there is an appearance of things being effective, but merely the appearance of being effective is not valid cognition, because such a definition would be too broad. However, the nature of not being deceptive, which is the existence of effectiveness without change, is valid cognition. This is what is said, keeping this in mind. If neither has a lasting effect, isn't that so? But change sometimes occurs even in the waking state, so how do you distinguish between the unwavering and the other state? Indeed, if examined closely, there is no difference between dreams and the waking state, as has already been said. For example, in the waking state, there is external clinging, and even though the sun has passed and is interrupted by night and so on, there is still the experience of the appearance of effectiveness, and when there is memory, one clings to it as real, and one thinks that the benefits derived from it gradually diminish, leaving only a slight trace. But it is not so in dreams, because its clinging is the ultimate of the state of sleep. Therefore, what is called stable and unstable effectiveness refers to stable and unstable clinging. To show this, it is 'of dreams.' What is called effectiveness refers to the appearance of effectiveness. What is called habit refers to latent impressions. To be certain that this appearance of effectiveness arises from the power of habit and is not caused by truth, satisfaction does not exist. Because waking reverses it, complete satisfaction exists, it is said.