Tibetan
་ཐབས་ནི་ཐབས་གོམས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡི་ལ་གང་ལ་དེ་ཚད་མ་དེ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་གཙོར་བྱ་བའི་དོན་བཤད་ནས་ཡི་གེའི་དོན་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་མ་ཐག་པའི་གནས་སྐབས་བཞི་པོ་བཤད་པ་ཉིད་ཡན་ལག་གི་དོན་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་བཤད་པ་དེས་ཅི་བྱ་སྟེ་གཙོ་བོའི་དོན་བཤད་པ་ལྷུར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཀྲལ་ན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཡི་གེའི་དོན་དང་མི་ཉེ་བར། ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཙམ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པའི་གཙོར་བྱ་བའི་དོན་བྱ་བ་ནི་མེད་དེ། དེས་ན་གཙོར་བྱ་བ་རྣམས་པར་གཞག་པའི་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡི་གེའི་དོན་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལྟར་དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་སྐད་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་ལྡས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཚད་མ་གྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཚད་མར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་ཡང་ཐོས་ཤིང་ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཡང་བརྩམ་པ་སྤྱིའི་སྒྲ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱིས་མཐར་ཐུག་པར་སྲིད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཙམ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལ་འཇུག་པར་བསམ་པས་སྐབས་འདི་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་མོད། འདིར་གལ་ཏེ་རྩོལ་བ་གཞན་གྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་པ་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདོད་ཕུགས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་སུ་བསྟན་པ་ཉིད་རིགས་པས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྩོལ་བ་གཞན་དང་ཚུལ་བཞིན་གྱི་ཚིག་དང༌། རྐང་གསུམ་པ་ལ་ནི་བཤད་པ་བྱེད་པ་མ་རེག་སྟེ། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པའི་དོན་དམ་པ་འཇེབས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡར་གྱི་སྤྲོས་པ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བརྗོད་ཀྱང་ མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོགས་པར་མི་བྱའོ། །ཟབ་མོའི་བློ་ཅན་དེ་ལ་བསམ་པ་ལ་གནས་པ་གཞན་ཡང་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སུས་ངེས་པར་བྱེད། ཡང་ན་དོགས་པ་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཚད་མ་གྲུབ་པ་འཆད་ཅེ་ན། གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདིས་ནི་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ཚར་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འབད་པས་ཚད་མ་ཚོལ་བ་ཡིན་ནོ། །འཇལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་འབྲེལ་པ་ལྷུར་གྱུར་པ་གཞལ་བྱའི་སྒྲས་ནི། གཞལ་བྱ་དང་དེ་ཁོ་ན་དང༌། སྒྲུབ་བྱེད་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་བསྟན
Chinese
方法是习惯方法。像那样与它分离，对于不是量（ प्रमाण ，pramāṇa， प्रमाण ）的任何事物，那个量（ प्रमाण ，pramāṇa， प्रमाण ）本身就是薄伽梵，这样就成立了。像那样，在说了主要的内容之后，在说文字的意义的时候，说刚才说的四种情况，就是说支分的内容，像那样的等等，是这样说的。说了支分的内容，做什么呢？就是使主要的内容变得重要。如果解释它，因为它不依赖于其他。如果有人问：它的文字的意义不接近，仅仅是接近的显示就变成了救护的主要的内容是没有用的。因此，仅仅因为安立主要事物的基础，才适合说文字的意义。像这样，像那样的意思是，顶礼于如所说具有差别的殊胜者，然后将要说量成立。听闻仅仅成为量（ प्रमाण ，pramāṇa， प्रमाण ）就赞叹了薄伽梵，并且也开始了量成立，一般的词语也通过差别而最终可能存在，因此不会仅仅附加为接近的显示。或者，考虑到进入后来的续部，因为这个场合是相关的，所以没有过失。在这里，如果通过其他的努力显示了第四个偈颂，即使那样，也因为成为了意愿的究竟，所以显示事业本身是通过理智获得的，这样想之后，就说了“薄伽梵”。其他的努力和如理的词语，以及第三句，没有接触到解释，因为想要说非常简略的真实意义的悦意本身。正因为如此，即使我们说了懦弱的戏论，也不应该附加说不是显现的意愿。具有甚深智慧的人，因为还有其他的想法存在于思考中，谁能确定呢？或者，以什么样的疑惑为依据来解释量成立呢？说了“所量之认识是”等等。这表明了所量之认识依赖于完整的。正因为如此，为了人的利益而努力，通过努力来寻找量。以衡量者来说，与所量的词语相关的重要的，显示了所量和它本身，以及能立和所立。
English
The method is to become accustomed to the method. Thus, being separated from it, for whatever is not a valid cognition (pramāṇa, प्रमाण ), that very valid cognition (pramāṇa, प्रमाण ) is the Bhagavan, thus it is established. Thus, having spoken of the main meaning, when speaking of the meaning of the words, speaking of the four situations just mentioned, that is, speaking of the meaning of the limbs, like that, etc., is what is said. What does speaking of the meaning of the limbs do? It makes the main meaning important. If it is explained, it is because it does not depend on others. If someone asks: its meaning of the words is not close, merely showing closeness does not serve the purpose of the main meaning that has become refuge. Therefore, it is only appropriate to speak of the meaning of the words because it is the basis for establishing the main things. Like this, like that means, having prostrated to the excellent one who is distinguished by the differences as spoken, then the establishment of valid cognition will be explained. Hearing that just becoming a valid cognition (pramāṇa, प्रमाण ) praised the Bhagavan, and also began the establishment of valid cognition, the general word also ultimately exists through the difference, therefore it will not be merely attached as a close display. Or, considering entering the later tantra, because this occasion is relevant, there is no fault. Here, if the fourth verse is shown through other efforts, even so, because it has become the ultimate of intention, showing the activity itself is obtained through reason, thinking like that, "Bhagavan" was said. Other efforts and proper words, and the third line, did not touch the explanation, because it is intended to speak of the very pleasing true meaning that is very concise. For that very reason, even if we speak of the cowardly elaboration, it should not be attached that it is not a manifest intention. A person with profound wisdom, because there are other thoughts that exist in contemplation, who can be sure? Or, based on what doubts should the establishment of valid cognition be explained? "The object to be measured is understanding" etc. was said. This indicates that the understanding of the object to be measured depends on being complete. For that very reason, striving for the benefit of beings, valid cognition is sought through effort. As the measurer, the important connection related to the word of the object to be measured, shows the object to be measured and itself, and the proof and the proven.
Tibetan
་ཏེ། གང་ཡང་རུང་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི། དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ན་གཞན་བསམ་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པོ་འདི་ལས་གཞལ་བྱ་ཡི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ནར་གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྐད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་གཞལ་བྱ་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ནའི་སྒྲ་ནི་སྤྱིའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཁོ་ནའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་ལུགས་དང་ངང་དང་ཡིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི། དང་པོར་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཅུ་དང་མེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས། དེའི་བཏུང་བ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པའི་ཆོས་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེ་ཐོབ་པ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་འཇུག་པ་ལ་གསལ་བར་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དྲན་པས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ནི། མཐར་བཏུང་བ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་དོན་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང༌། དང་པོ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཞལ་བྱ་ཡོངས་སུ་གཅོད་དོ། །དེ་ནས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པས་མཐོང་པ་གསལ་བར་འགྱུར་བའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལས། མཐར་སྤྱིར་ཡོངས་སུ་བཅང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ དངོས་སུ་སྣང་བས་དོན་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་སྣང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ། །གཞན་གསུམ་ལ་ནི་ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གི་བྱེད་པ་འཇུག་པའོ། །མངོན་པར་མཐོ་བ་ལན། གལ་ཏེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་བསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་ལས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ། ཚད་མས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་རྗོད་པའི་ཕྱིར་ན། ལུང་ཙམ་ལས་སྒྲུབ་བྱེད་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་མི་སླུ་བའི་ཚིག་ལ་ལྟོས་པ་ན། གཞལ་བྱ་དང་དེ་ཁོ་ན་དག་མི་སླུ་བ་འདི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་གཞལ་བྱ་བཞི་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཆེ་
Chinese
，因为任何其他的指示都是不必要的，因为仅此一点就足以完成人的目标，因此没有必要考虑其他。在这四个之中，可衡量的是其自身的特征，因为只有它才是可衡量的。正如所说，自身的特征是唯一可衡量的。这个“仅此”的声音，仅仅是普遍规律中最著名的。证明者也以适当的方式，通过习俗、本性和意愿来应用其特征。被证明者是世俗和超世俗的自性之果。在世俗中，首先，在某些情况下，诸如盐和火等事物，其事物的自性被完全确定，然后，确定其行为的性质，如饮用和烹饪等，然后，为了获得它，成为证明的原因，前往该地等，其特征的应用是清晰的，通过先前体验的记忆来随之证明，最终，饮用和烹饪等显现出来，从而完成目标。同样，在超世俗中，首先，完全确定蕴等可衡量之物。然后，仅仅是无常等。然后，具有通过冥想而变得清晰的见解的记忆，从冥想的特征的存在的证明中随之证明，最终，普遍持有的仅仅是
English
, because any other indication is unnecessary, because this alone is sufficient to accomplish the human goal, therefore there is no need to consider others. Among these four, the measurable is its own characteristic, because only it is measurable. As it is said, one's own characteristic is the only measurable. This sound of "only this" is only the most famous in the general law. The prover also applies its characteristics in an appropriate way, through custom, nature, and intention. The proven is the fruit of the nature of the mundane and the supramundane. In the mundane, first, in some cases, things such as salt and fire, the nature of the thing is completely determined, then, the nature of its actions, such as drinking and cooking, etc., is determined, then, in order to obtain it, becoming the cause of proof, going to that place, etc., the application of its characteristics is clear, followed by proof through the memory of previous experience, and finally, drinking and cooking, etc., appear, thereby accomplishing the goal. Similarly, in the supramundane, first, completely determine the measurable things such as aggregates. Then, only impermanence, etc. Then, having the memory of the view that becomes clear through meditation, followed by proof from the proof of the existence of the characteristic of meditation, and finally, the universally held is only