Tibetan
་རིག་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དེ་དག་དེ་ཙམ་དུ་གནས་པ་ནི་མ་ཡེན་ཏེ། བསྒོམ་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་གཞོལ་བ་ རྣམས་དུས་གང་ཡང་དོན་དམ་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲད་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པར་འདོད་པས་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ཀྱང་བསྒོམ་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བས་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་དང་དེ་ཙམ་དུ་གནས་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་རིགས་སོ། །འདི་ནི་སྙན་དང་གས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐ་མས་བསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ངག་གཉི་ག་དང་འབྲེལ་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དོགས་པ་གཅོད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་དང་གི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ལ་མི་ལྟོས། ཞུགས་གྱུར་དེའི་ལག་རྩེ་ལ་ཆུ། །འདོད་ལྷའི་ཡིད་ལ་མྱ་ངན་མེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དཔེར་ན་འདི་ཉིད་དུ་ཕལ་ཆེར་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དབུས་ནས་གསལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་བཤད་པ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་རྩོམ་སྙམ་དུ་དོགས་ན་བཤད་པ། མནོག་མེད་ཚུལ་ནི་ལུགས་ཏེ་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་གང་གི་རོ་བྲོ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་དེར་མི་འཇུག་གི །རྣམ་འགྲེལ་ལ་ནི་བཤད་ཀྱང་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ལ་གགས་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཆ་འདི་ལ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་སློབ་མའི་དངས་མ་སློབ་དཔོན་ལྷ་དབང་བློ་གནས་དང་གནས་དག་ཏུ་འགྲེལ་བཤད་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་རོ་བྲོ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་མ་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བྱེད་པ་དང་པོ་སྨྲས་པ། འདིར་སྨྲ་བ་པོ་སྟེ་འཆད་པ་པོ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །སྤྱིར་མ་གྲུབ་པ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། སྐབས་དོན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐབས་སུ་འབབ་པའི་དོན་རྒྱ་ཆེར་ཏེ་ངག་གི་ཚོགས་ཅི་སྙེད་ཀྱིས་གཞལ་བྱའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་གི་བྱེད་པ་མཐོང་བ་མེད་པ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་བསལ་བ་ཉིད་དེ། བཤད་ཟིན་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲེལ་པ་འཇུག་ཅིང་འགྲེལ་ཤད་ཀྱང་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷག་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་བྱེད་དེ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ཙམ་ཞིག་བདག་གིས་བྱ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ཡང་གོལ་བས་འཇིགས་སམ། འབྲས་བུའི་བློས་མ་ ངེས་སོ། །འདིས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་སྨྲས་པ་བརྗོད་དོ། །འདིར་སྐབས་དོན་གྱི་ཚིག་འདི་སྐབས་དོན་མ་ཡིན་པར་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པར་ཡང་བསྟན་ཏེ། དཔེར་ན་འདི་ཉིད་ཀྱི། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་འཛིན་པའི་གཞུང་དུ་རྒྱ་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པའི་ཚུལ་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་སྒྲས་ནི། དོན་མ་ཡིན་པ་རྒྱ་ཆེར་བྱེད་པ་བསྟན་ཏེ། དཔེར་ན་རྣམ་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དུ་འམ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པའི་དེ་ཁོ་ནར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་གཞུང་འཛུགས་པར་རྒྱ་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ངག་གི་སྐྱོན་བརྗོད་ནས་ཡིད་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུམ་སྟེ་གཞལ་བྱའི་དོན་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དང༌། དགོས་པ་མ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་གཟོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཕྱིར་འཛིན་ཅིང་ངེས་པར་འཛིན་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་བློ་དེས་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་རིགས་པས་མི་གནས་ཕྱིར་གསོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཚུལ་གང་ངག་གིས་བསལ་བའི་སྨྲ་བ་པོ་དེ་དག་མཐོང་བ་མེད་དོ། །གཞལ་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་བསལ་བར་འགྱུར་ན་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་བསལ་བས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པར་གྲུབ་པོ། །གང་དང་གང་དག་བསླང་ནས་སུན་འབྱིན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཟིན་པ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་བསྟན་བཅོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་བརྗོད་བྱ་འམ་དགོས་པའོ། །དེ་འཛིན་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་འམ་དགོས་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་སྟེ་དེའི་བློས་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་བསལ་བའི་སྨྲ་བ་པོ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །དོན་དམ་པ་དེ་ཡང་ཉི་ཚེའམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་ཚེ་བ་ནི་དཔེར་ན། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་སྐུ་བ་ཉིད་འཐད་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཞིང་གཞན་དག་དད་མ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། མཉན་པའི་བློ་ཡང་ཚད་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསལ་བ་དགོས་པ་ཡིན་པ་མ་རྟོགས་པས་སྤངས་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་ པའི་དོན་དང་སྦྱོར་བ་ནི་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཡང་དག་མིན་པ་བཟློག་དོན་དུ། །ཡང་དག་ཉིད་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །ག
Chinese
雖然說智慧也是同樣的，但是，它們並非僅僅停留在那個程度，因為經常勤於禪修的人們，無論何時都安住在究竟的意義上。這些並非為了禪修的目的而追隨，然而，因為想要了解而進入實踐，即使生起了證悟，如果不與禪修相結合，就沒有最終的結果，並且說僅僅停留在那個程度，這是合理的。這是在於用微小的讚頌和諷刺的功德來消除，僅僅與兩種語言相關聯，也能夠斷除疑惑，因此毫無疑問，不需要加上「和」這個詞。浸濕了，在那的手指尖上有水。欲天的心中沒有悲傷。等等，首先是使之清晰，例如，就像在這裡幾乎看不到一樣，從中間開始清晰一樣。那麼，有人會想，如果存在其他的《釋量論》的解釋，為什麼要寫這個呢？如果懷疑，那就解釋說，沒有豐富的規矩，因為與之分離。對於什麼沒有什麼味道，那就不會進入那裡。對於《釋量論》，即使有解釋，因為有那個，所以進入沒有障礙。如果那樣的話，對於這部分進行解釋，學生的精華，導師天自在智，以及在清淨的地方進行解釋，導師法勝等等，不是有嗎？那麼，有什麼味道呢？雖然有很多，但是因為沒有語言和思想的錯誤，所以不迷惑導師的想法，那些是沒有看到的，為了顯示這個意義，首先說，在這裡說話者，也就是解釋者，是沒有看到的。一般來說，沒有成立的是什麼樣的呢？說了「場合意義」，在場合中出現的意義廣大，也就是用多少語言的集合可以衡量的集合完全圓滿，那些的行為是沒有看到的，沒有看到。這暫時是一種消除，僅僅是重複已經說過的，解釋就進入了，即使解釋非常廣大，也不會特別圓滿，如果我僅僅是做一種行為，那就說了。不詳細做，也是因為害怕錯誤嗎？還是因為對結果的智慧不確定呢？這是否定了要說的
English
Although wisdom is also the same, they do not merely remain at that level, because those who are constantly diligent in meditation always abide in the ultimate meaning. These are not followed for the purpose of meditation, however, because they want to understand and enter into practice, even if realization arises, if it is not combined with meditation, there is no final result, and it is reasonable to say that it only remains at that level. This is to eliminate with the slightest merit of praise and irony, merely being associated with two languages can also cut off doubts, so there is no doubt, there is no need to add the word "and". Immersed, there is water on the tip of his finger. There is no sorrow in the mind of the desire deity. And so on, first is to make it clear, for example, just as it is almost invisible here, it is clear from the middle. Then, one might wonder, if there are other explanations of the Pramāṇavārttika, why write this? If in doubt, then explain that there are no abundant rules, because it is separate from it. For what has no taste, it will not enter there. For the Pramāṇavārttika, even if there is an explanation, because there is that, there is no obstacle to entering. If that is the case, for this part to be explained, the essence of the students, the teacher Devendrabuddhi, and the explanation in pure places, the teacher Dharmakīrti and so on, are there not? So, what taste is there? Although there are many, but because there is no error of language and thought, so it does not confuse the teacher's thought, those are not seen, in order to show this meaning, first say, here the speaker, that is, the explainer, is not seen. In general, what kind of non-establishment is it? It is said "occasional meaning", the meaning that appears in the occasion is vast, that is, the collection that can be measured by how many collections of languages is completely fulfilled, the actions of those are not seen, not seen. This is temporarily an elimination, merely repeating what has been said, the explanation enters, even if the explanation is very vast, it will not be particularly complete, if I am only doing an action, then it is said. Not doing it in detail, is it also because of fear of error? Or is it because the wisdom of the result is uncertain? This negates what is to be said.
Chinese
已经说过的还要说。这里也显示了，存在将符合主题的词语扩展为不符合主题的情况。例如，就像将“以无相的智慧，不混杂地执持微尘”的教义，扩展到经部宗的观点一样。通过“意义”这个词，显示了将不符合主题的内容广泛扩展。例如，就像在无相瑜伽行派的教义中，或者在解释中，将因果的实体建立为教义而广泛扩展一样。这指的是说了不该说的话。像这样说了语言的过失之后，现在要说意的过失。意有三种过失，即因为对可测量的唯一真理产生错觉，以及没有考察论著的主题和必要性，以及不庄严。其中，对于真实事物的唯一真理，凡是正确执持和确定执持的智慧，由于这种智慧认为非本质，即不符合理性的缘故，而积累起来的那些被语言排除的说法者，是看不到的。如果领悟了可测量的唯一真理，那么无疑会排除非本质，如果排除了非本质，那么就证明没有领悟事物的唯一真理。无论提出什么来反驳，例如，被怀疑所笼罩的事物也会变成量等等。或者，论著本身的究竟意义就是主题或必要。执持它，就是正确地概括了主题或必要，通过这种智慧排除了非本质的说法者，是看不到的。这个究竟意义，要么是部分的，要么是整体的。部分的情况，例如，“从声音中产生，也是为了显示显现的意欲”这句话，对于声音的对象所具有的知识，仅仅是显现意欲的圆满就足够了，这是合理的，因为其他的与此无关。如果将“听闻的智慧也不会变成量”这句话排除，而没有意识到这是必要的，那么将经文的意义与偈颂的意义结合起来，就是非本质的情况。同样地，在“为了遣除非真实，才宣说了真实”等等之中，也应该这样看待。
English
What has been said is said again. Here it is also shown that there are cases where words that are relevant to the topic are expanded into what is irrelevant. For example, like expanding the doctrine of "holding the subtle particles without mixing them with formless wisdom" to the view of the Sutra School. By the word "meaning," it shows the extensive expansion of what is not relevant to the topic. For example, like expanding the establishment of the entities of cause and effect as a doctrine in the teachings of the formless Yogacara school, or in the commentary itself. This refers to saying what should not be said. Having spoken of the faults of speech in this way, now we will speak of the faults of mind. There are three faults of mind: because of being mistaken about the sole reality of what is to be measured, and because of not examining the subject matter and necessity of the treatise, and because of being unseemly. Among these, with regard to the sole reality of ultimate reality, those speakers who have verbally eliminated whatever is accumulated because that wisdom, which correctly and definitely holds it, considers it to be non-essential, i.e., not in accordance with reason, are not seen. If the sole reality of what is to be measured is realized, then undoubtedly the non-essential will be eliminated; if the non-essential is eliminated, then it is proven that the sole reality of things is not realized. Whatever is brought up to refute, such as even that which is enveloped by doubt becomes valid cognition, and so on. Or, the ultimate meaning of the treatise itself is the subject matter or necessity. Holding it is to correctly summarize the subject matter or necessity; those speakers who have eliminated the non-essential through this wisdom are not seen. That ultimate meaning is either partial or complete. A partial case is, for example, in the statement, "Arising from sound, it is also for the purpose of showing manifest desire," it is reasonable that for the knowledge that has sound as its object, the mere perfection of manifest desire is sufficient, because others are unrelated to it. If the statement, "The wisdom of hearing will not become valid cognition either," is excluded without realizing that it is necessary, then combining the meaning of the scripture with the meaning of the verse is a non-essential case. Similarly, in "In order to reverse the untrue, the true is spoken," and so on, one should also look at it in this way.