Tibetan
ང་གཅིག་ཏུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྒྱུད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་བྱ་དང་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །བཤད་པ་དང་པོ་ལ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་བྱ་ཉིད་ངག་དང་པོ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །ཚིག་བཤད་དང་པོའོ།། །།གལ་ཏེ་དགོངས་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའམ། ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་འཆད་པ་པོ་དེའི་དང༌། བསྟན་ བཅོས་མཛད་པའི་ཁུར་བསྐུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་རིགས་སོ་ཞེས་གཉི་ག་ཡང་འདོགས་པར་བྱས་ནས། ཚིགས་བཤད་དང་པོས་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་བཤད་ནས། བདག་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་འདིར་བློ་བསྒྲུབ་པོ་སྟེ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཉའི་སྐད་དབྱིངས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་དེའི་དོན་དུ་སྦྱོར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འབར་བི་ན་རེ། འཇིག་རྟེན་བླ་མ་ཁྱོད་མཐོང་བས། །ཚངས་བཞིན་ཅི་སྟེ་དོན་མི་སྒྲུབ། །ཅེས་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིས་འདི་འཆད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་འདིའི་བརྗོད་བྱ་རྣམ་འགྲེལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་བློ་སྒྲུབ་ཅེ་ན་བློ་ནི་སྟེ། བློ་གྲོས་དེ་མཐའ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཏེ་ཅི་ལྟར་དག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་དེ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་དོན་དུའོ། །རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྟོགས་པ་དེའི་དོན་ངེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དོན་ཡང་ཚད་མར་གྱུར་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ལམ་གོམས་པའི་སྒོ་ནས། རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་དང༌། ཀུན་དུ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བློ་གྲོས་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དེ་ངེས་པ་ལ་ཡོད་པར་རིགས་ཏེ་དེ་ངེས་པར་ནི་དེའི་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ནི་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཚད་མ་ཉིད་ལས་དེའི་ལམ་ངེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཟབ་པས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ཆེས་ཟབ་པ་དེ་འདྲ་བའི་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མེད་པར་ཚད་མ་འཇུག་པ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཟུང་བའི་བློ་ཅན་རང་བཞིན་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚད་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཉིད་སྐྱབས་ཡིན་ན། འོ་ན་སྐྱེས་བུ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྒྱུ་མེད་པར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་གཏོགས་པར་ངག་གི་རྒྱུ་
Chinese
因为我唯一地接近，并且通过传承，世尊是果，所以显示了所说和必要。在第一个解释中，究竟的自性，所说本身，安住在第一个语言被显示的地方。第一个词的解释。如果意图非常著名，或者通过暗示抛出，那么解释者和造论者的负担的原因的解释，如果表达了其他人不理解的内容，那么两者都应该被附加。通过第一个词的解释，解释了学者的意图。为了自己的教义，所说的《释量论》应该被正确地阐述，以实现智慧。一些鱼的语言也被用于那个目的，正如所说的那样：“啊，比那瑞！见到世界的上师您，为何像梵天一样不成就意义？”因此，如果说“他解释这个”，那么就会说“这个的所说是《释量论》”。此外，为什么在这里要实现智慧呢？因为智慧是，智慧超越了极限，为了区分它如何变得纯洁，是为了产生的目的。对于《释量论》的证悟，那个意义的确定是不共的。那个意义也是成为量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的世尊。因此，通过他所指示的道路的习惯，完全的迷惑和完全分离的果，善逝的智慧是什么，这应该存在于那个确定中，因为在那个确定中，具有他所指示的门径的果的成就不会发生。如果通过将要解释的方式，从量本身确定了那个道路，那么指示有什么用呢？不是的，因为深刻，什么比非常深刻的对境更深刻，如果没有指示，量本身是不可能进入的。通过那种指示本身，具有所取之心的自性，确定地进入证悟的量被产生。如果指示本身是救护，那么人就没有意义了吗？不是的，因为它不会无因而生。没有努力，语言的原因
English
Because I am uniquely close, and through the lineage, the Bhagavan is the fruit, therefore the subject matter and purpose are shown. In the first explanation, the ultimate nature, the subject matter itself, abides in the place where the first speech is shown. The explanation of the first word. If the intention is very famous, or thrown by implication, then the explanation of the reason for the burden of the explainer and the author of the treatise, if expressing what others do not understand, then both should be attached. Through the explanation of the first word, the intention of the scholar is explained. For the sake of one's own doctrine, the stated Pramāṇavārttika should be correctly elucidated to accomplish wisdom. Some fish language is also applied for that purpose, as it is said: "Ah, Bhināre! Having seen you, the world's guru, why not accomplish meaning like Brahma?" Therefore, if it is said, "He explains this," then it will be said, "The subject matter of this is Pramāṇavārttika." Furthermore, why accomplish wisdom here? Because wisdom is, wisdom is extremely beyond the limit, in order to distinguish how it becomes pure, it is for the purpose of generation. For the realization of Pramāṇavārttika, the ascertainment of that meaning is uncommon. That meaning is also the Bhagavan who has become प्रमाण (pramāṇa, valid cognition). Therefore, through the habit of the path indicated by him, whatever is the fruit of complete delusion and complete separation, the wisdom of the Sugata, this should exist in that ascertainment, because in that ascertainment, the accomplishment of the fruit with the gateway indicated by him does not occur. If, through the manner of what will be explained, the path is ascertained from प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) itself, then what is the use of indication? It is not so, because of profundity, what is more profound than such an extremely profound object, without indication, it is impossible for प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) itself to enter. Through that kind of indication itself, the nature of having a grasping mind, the प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) that enters into certain realization is generated. If indication itself is refuge, then is a person meaningless? It is not so, because it does not arise without a cause. Without effort, the cause of speech
Tibetan
གཞན་ནི་མི་འཐད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྤྱིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལམ་པོ་ཆེའི་མི་དང་འདྲ་བའི་བྱེད་པ་པོ་དམིགས་པ་ན་དེའི་ཚིག་ལ་གུས་པས་སུ་ཡོད་ན་གང་གིས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བུ་གྲུབ་ན་ནི་རེས་འགའ་དེས་བྱས་པ་ཉིད་འདི་འདྲ་བ་ཤིན་ ཏུ་ཟབ་མོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོགས་པ་ན་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་སྐབས་རིགས་སོ། །ཚད་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐ་མའི་ཐབས་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཆར་ནི། དེ་ལྟ་བུ་སྲིད་པ་ཉིད་དག་པ་གསུམ་མཐོང་བའི་སྐྱབས་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་མཐོང་བ་དེ་ཡང་ཐར་པའི་ཉེ་བར་མཚོན་བྱེད་ཀྱིས་གཟུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ངེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་དངོས་སུ་སྟོན་པས་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་བརྗོད་བྱ་ཚད་མར་གྱུར་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང་པོ་བསལ་ལོ། །ཡང་ན་དོན་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་བརྗོད་བྱ་དང་དགོས་པ་ཉིད་འདི་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དགོས་པ་ཡང་དེའི་སྒོ་ནས་བརྟགས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་གང་དག་གི་བློ་དེ་ལྟར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྩོན་ཞེ་ན། སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ། །གང་དག་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བའི་ཡིད་ཅན་ངེས་པར་ལེགས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ཡིན་གྱི། གང་དག་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བསྒོམ་པའི་བློ་ཅན་རྟོག་གེ་ངན་པ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་ལམ་ཤེས་པས་མངོན་པར་རློམ་པས་བསྐྱེད་པ་རྒོད་བག་ཅན་དེ་དག་གི་ནི་དེ་ལྟར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་སྲ་བའི་རིགས་པའི་ཐུན་མོང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བཅོམ་པ་རྣམས། གང་ལས་རིམ་གྱིས་ཀྱང་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་མཐར་ལམ་འདི་ཉིད་བདེན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བློ་མི་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བློ་ནི་ཡང་དག་རིག་པའི་དོན་དུ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རིག་པ་འདི་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་རིག་པ་འམ་ཡང་དག་པར་སད་པ་སྟེ། སྔར་ནི་གཉིད་མཐུག་པོ་ལོག་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར
Chinese
其他是不合理的。然而，像那样的形态，因为总的来说也没有成立，如果指定了像大路人一样的作者，那么谁会对他的话语恭敬呢？又将由什么来成立为量呢？如果那样成立了，那么有时他所做的这件事就会变得非常深奥，如果这样认为，那么在修行的时候就应理了。对于不是量之行境，而是显示士夫究竟利益之方便的论典来说，像那样存在本身就是见到清净三者的救护。并且，明显地见到，也应知晓是以解脱之近取因为所取的。因此，必须毫不怀疑地确定薄伽梵。因此，由于以论释的对境所应成办的，确定的果实真实地显示，如果没有就不会产生，因此，由于论释的所说成为量，那薄伽梵本身将被显示，因此，第一个诤论被遣除了。或者，由于趣入一个意义，论释的所说和必要本身也是这个，他的所应成办是，论释的意义理解本身，如是已说。因此，自己的所说之必要，也正是通过他的门径来观察的。还有，哪些人的智慧会为了做那样的意义而精勤呢？说是具福者们，是成为法器的具福者们。哪些对于轮回具有厌离之心，为了必定获得善妙而趣入寻求道路，具有分别念的那些人，是他们的。哪些对于自己的宗派具有强烈的执着，具有修习之心的，与恶劣的寻思相联，从了知道路而生起的，以为了知而自诩的，具有骄慢的那些人，不是那样安住的。那些摧毁了非常坚固的理性的共同显现之我慢者们。从哪里逐渐地也成为法器，最终这条道路本身是真实的，如是即使如此，也仅仅是生起正确的智慧之人，为了显示，说了心不稳固者们，智慧是为了正确的智慧之意义，如是关联。正确地智慧，这是了知道路和非道路，或者正确地醒觉，以前就像厚重的睡眠消退了一样，是这个意思。如果又是具福者们的正确地
English
Others are unreasonable. However, such a form, because it is not established in general either, if an agent like a great path person is designated, then who would have respect for his words? And by what would it be established as valid cognition? If that is established, then sometimes what he has done will become very profound, if it is thought like that, then it is reasonable in the context of practice. For the treatises that are not the object of valid cognition, but show the means of the ultimate benefit of the individual, such an existence itself is the refuge of seeing the three purities. And, it should be understood that manifest seeing is also taken by the proximate cause of liberation. Therefore, without a doubt, the Bhagavan must be determined. Therefore, since the object to be accomplished by the object of the commentary is actually shown as the definite fruit, if there is no arising without it, therefore, since the statement of the commentary becomes valid cognition, that Bhagavan himself will be shown, therefore, the first dispute is eliminated. Or, since entering into one meaning, the statement and necessity of the commentary itself is also this, his object to be accomplished is, the understanding of the meaning of the commentary itself, as has been said. Therefore, the necessity of one's own statement is also examined through his gateway. Also, whose minds will strive for the sake of doing such a meaning? It is said that it is those who are fortunate, those who have become vessels of Dharma. Those who have a mind weary of samsara, who have entered into seeking the path in order to surely obtain goodness, those who have discrimination, it is theirs. Those who have strong attachment to their own side, who have a mind of meditation, who are associated with bad thoughts, who arise from knowing the path, who boast of knowing, those who have arrogance, are not abiding in that way. Those who have destroyed the common manifestation of pride of very solid reason. From where gradually becoming a vessel, in the end this path itself is true, even so, it is only a person who gives rise to correct wisdom, in order to show, it is said that those who are not stable in mind, wisdom is related to the meaning of correct wisdom. Correct wisdom, this is knowing the path and the non-path, or correctly awakening, before it is like a thick sleep has subsided, that is the meaning. If again, the correct wisdom of the fortunate ones