Tibetan
ས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཚད་མ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དམ་བཅས་པའི་དོན་ཡང་གང་གི་ཚེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་རུང་བའི་གནས་སྐབས་དང་དེ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་བྱེད་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་འཕེན་པའི་ཕྱིར། གནས་སྐབས་བཞི་བརྗོད་པའི་ཚིག་བཞིའོ། །དེ་ལ་འགྲོ་ལ་ཕན་པ་ནི་འདོད་པའི་དོན་ཏེ། ཅི་ལྟར་པན་པ་དང་མི་ཕན་པ་ཐོབ་པ་དང་སྤང་བའི་དག་གི་དོན་བཞིན་ནོ། །དེས་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པ་དང༌། མངོན་པར་མཐོ་བ་གཟུང་བའམ། གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ངེས་པར་ལེགས་པ་ཉིད་བཟུང་བའོ། །དེ་བཞེད་པས་ནི་དམ་བཅས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཐབས་གོམས་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པས་ནི་མངོན་པར་མ་ཐོབ་པར་ངེས་པར་ལེགས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་རུང༌། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པའི་རང་བཞིན་བདེ་བར་གཤེགས་པས་ནི་རུང་བའི་གནས་སོ། །སྐྱོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དམ་བཅས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །སྐྱོབ་པ་ནི་སྐྱོང་བའི་དོན་ཏེ། ངན་འགྲོ་དང་འཁོར་བ་ལས་སྐྱོབ་པའི་ཐབས་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ལམ་གསུང་བ་ཉིད་དེ། ཐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོབ་བ་དེ་ཉིད་ནི་བསྔགས་པར་བྱ་བའམ། མང་བ་འམ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ སྟེ། དེ་འདི་ལ་མངའ་བའོ། །ཡང་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་རྟག་པ་ཉིད་འདི་ལ་མངའ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་གཞན་གྱི་ངོར་ནི་བཞུགས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཚུལ་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་བརྗོད་བྱ་ཙམ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་འབྲས་བུ་དོན་གྱིས་འཕངས་པའམ་གྲགས་པ་ཡིན་པའི་བྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས། སྨོན་པའི་དུས་ན་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དེར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་པོ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་སྐབས་འདི་བརྩེ་བས་འགྲོ་བ་ལས་འཕགས་པ་ཡིན་ཡང༌། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །
Chinese
说了地等（事物）。在世间，为了不欺骗，能使誓言之义得以实现的士夫，被称为量。誓言之义，在何时成为应发生之义，以承诺的方式存在，在那时能实现它，并且是能实现它的适当的境地，以及那作为理由的作用，为了无疑地投射，（所以）说了四种境地的四句话。其中，利益有情是欲求之义，如利益和不利益，获得和舍弃的清净之义一样。因此，必定是摄取了善妙和增上生，或者因为是主要的缘故，而摄取了能表示其他的必定善妙本身。以彼之意乐，显示了誓言。以彼之自性，是种姓圆满。以显示串习方便之相，能使未获得的必定善妙得以获得，是具有理由的作用。以一切方式，观见一切义之自性的善逝，是可行的境地。仅仅是救护者，就能使誓言得以实现。救护者是守护之义，仅仅以从恶趣和轮回中救护之方便，宣说了所见的道，因为没有其他方便。那救护者本身是应赞叹的，或者众多，或者殊胜，因为他具有这些。或者，不间断的常性本身，他具有，因为不超越完全的寂灭，而进入了完全摄持一切有情。如所说，如住在他人面前一样。因此，应当如理宣说已成立的量。这样，仅仅显示了所说之事物，因为论典的所说之果，是以意义投射或者著名的缘故。如果是这样，那么以现量和比量以及圣教，断除了大悲之相续中他者的痛苦之后，在发愿之时，成为智慧的自性，因为没有其他的知者。虽然此境地以慈爱超越了有情，但因为以智慧的自性与一切共同，所以宣说结合之境地的差别，称为导师。
English
The earth and other things are mentioned. In the world, a person who can fulfill the meaning of a vow in order not to deceive is called a valid means of cognition. The meaning of the vow is that when it becomes something that should happen, it exists in the form of a promise, and at that time it can be realized, and it is a suitable situation to realize it, and that acts as a reason, in order to undoubtedly project, (therefore) four sentences are spoken about the four situations. Among them, benefiting sentient beings is the meaning of desire, just like the meaning of purity of benefit and non-benefit, obtaining and abandoning. Therefore, it is certain to take the good and the higher realms, or because it is the main reason, it takes the good itself that can represent others. By his intention, the vow is shown. By his nature, it is the perfection of lineage. By showing the characteristics of habitual means, it is possible to obtain the definitely good that has not been obtained, which is the action with reason. In all ways, the Sugata, whose nature sees all meanings, is the feasible situation. Only the protector can make the vow come true. The protector is the meaning of guarding, and only by the means of protecting from evil destinies and samsara, he proclaimed the path he saw, because there is no other means. That protector himself is to be praised, or many, or excellent, because he possesses these. Or, the constant nature of non-interruption, he possesses, because he does not transcend complete extinction, but enters into completely holding all sentient beings. As it is said, like living in front of others. Therefore, the established valid means of cognition should be properly declared. In this way, only the things to be said are shown, because the fruit of what is said in the treatise is projected or famous by meaning. If so, then by direct perception and inference and scripture, after cutting off the suffering of others in the continuum of great compassion, at the time of aspiration, it becomes the nature of wisdom, because there is no other knower. Although this state transcends sentient beings with love, because it is common to all with the nature of wisdom, the difference of the state of union is explained, which is called the teacher.
Tibetan
འདི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ལུང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །ལུང་གི་གཟུང་བ་སྐྱེས་བུའི་དོན་མཆོག་གི་ཡན་ལག་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་པས་རྣམ་པར་གཞག་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའམ། ཡང་ན་ངེས་པར་ལེགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས། མངོན་པར་མཐོ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་ལུང་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་ངེས་ནས་ཚོགས་གཉི་ག་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཉི་གའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་བསྐྱེད་པ་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཐུས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཡུལ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་བསྒྲུབ་པའི་ལུང་ལས་བྱུང་བས་འགྲོ་བ་དེ་སྣང་བ་ཅམ་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་འདིའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོའི་ཚད་མའི་གནས་སྐབས་ཏེ། དོན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལུང་སྤྱད་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་དང་པོར་བཤད་དོ། །གནས་སྐབས་འདི་ནི་ངེས་པས་འགྲོ་བ་ལས་འཕགས་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་བསླད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པ་བཤད་པ་ནི་བདེ་གཤེགས་ཞེས་བྱའོ། །ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་གྱུར་པ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་ཚད་མའི་གནས་སྐབས་ཏེ། ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དག་ལས་གཅིག་ཡང་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལ་ནི་འདིའི་གཏམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཟབ་མོ་ལ་ལྟོས་ནས། མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ་གནས་སོ། །ཁྱད་པར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ཡང་རང་གི་དོན་གྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་སྐྱོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁ་ཅིག་གི་འདོད་པས་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདིའི་འདོད་པ་ལྟར་ན་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོ་སོར་འགྲོ་བ་མཐོང་ཡང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཤེས་པ་དག་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རམ། ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་ལན་བརྗོད་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །གཉིས་སུ་མེད་པ་ལྟར་ན་ནི་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱི་རླབས་
Chinese
此乃比量与圣教之体性。圣教所摄，即以人为最胜义利之支分，名为比量，以理智善加安立而修习之。又，决定善妙之能立为比量，增上生之能立则为圣教及依于彼之比量等，由决定而串习二资粮故，成为二者之智慧自性。彼时，以思所生慧之自在所生，由论典之威力，如实决定，从具足三相之好相所生，以及由三境完全清净所成立之圣教所生，周遍观察有情，故此不共之自性即为比量与圣教，故为最初之量之位。以彼义故，则为圣教之行用，并于俱时比量之第一品中宣说。此位虽决定超胜有情，然乃是错乱之自性，故说圆满者名为善逝。从长久串习中，一切相皆显现，此乃彼之量之位，以于法与补特伽罗之无我等，一亦未涉入故，于有情则亦无此说。是故，观待补特伽罗之无我，则善逝自身之能立为量成立品，观待甚深之法无我，则安住现量品。虽是殊胜之差别，然仅以自义成就，则不能令具差别之智增长，故说为救护。其中，于补特伽罗无我之方面，以某些人之承许，则清净世间之分别现量生起是可能的，又依此之承许，则以修所生慧，虽见微尘一一运行，然分别与另一识同时生起是不相违的，或以极度串习，对无分别亦可作答之故，广说即可。若如二无别，则如梦境般之加持
English
This is the nature of inference and scripture. What is contained in the scriptures, that is, the limb of the supreme benefit of beings, is called inference, which is cultivated by establishing it well with reason. Also, the decisive and excellent proof is inference, and the proof of higher birth is scripture and the inferences based on it, etc. Because of the determination and familiarity with the two accumulations, it becomes the wisdom nature of both. At that time, it is born from the power of the scriptures of reasoning, which are born from the freedom of wisdom born of thought, and which are determined as they are, born from the good sign of the three aspects, and born from the scriptures established by the complete purification of the three realms. Because of the universal observation of sentient beings, the uncommon nature of this is inference and scripture, so it is the position of the first measure. Because of that meaning, it is the use of scripture, and it is explained in the first chapter of simultaneous inference. Although this position is definitely superior to sentient beings, it is the nature of confusion, so the one who speaks of completeness is called Sugata. From long-term familiarity, all aspects become clear, this is the position of that measure, because not even one of the selflessness of Dharma and person is involved, so there is no talk of this for sentient beings. Therefore, in relation to the selflessness of the person, the establishment of the Sugata himself is the chapter on the establishment of measure, and in relation to the profound selflessness of Dharma, the chapter on direct perception abides. Although it is an excellent difference, it is said that it is not possible to increase the wisdom of the distinguished only by the accomplishment of one's own meaning, so it is said to be protection. Among them, in the aspect of the selflessness of the person, according to the acceptance of some people, it is possible for the pure worldly conceptual direct perception to arise, and according to this acceptance, although the wisdom born of cultivation sees the movement of each dust particle, it is not contradictory for the conceptualization and another consciousness to arise simultaneously, or because it is possible to answer even the non-conceptualization from extreme familiarity, so it is enough to explain in detail. If it is like non-duality, then it is like the blessing of a dream.