Tibetan
་ཤེས་པ་གང་ཞིག་གཞན་གྱི་རིག་པར་བྱེད་པ་དེས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་གཞན་གྱི་རིག་པར་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ པས་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་རང་རིག་པའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འདི་ལྟར་དེ་དག་རིག་པ་ཡིན་པས་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་བཞིན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་གཅིག་ལ་བདག་ལ་བརྟེན་པ་གང་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་དེས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ལ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་ཤེས་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ཆོད་པར་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་པ་ཁ་ཅིག་ཟེར་བ་འདི་ལ་ལན་བཏབ་པ། དེ་དང་དེ་མིན་དངོས་ཚུལ་ཅན། །དེ་དང་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུས་བསྐྱེད། །ཤེས་ལས་ཐ་དད་མིན་སྐྱེས་རྒྱུ། །བདེ་སོགས་ཅི་སྟེ་མི་ཤེས་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་དངོས་པོའི་ཚུལ་ཅན་ནི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའོ། །དེ་རྣམས་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ཡིན་ལ། ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའོ།། གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་ན། ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་པ་ཡིན། འདིའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་ནི་ཐ་དད་པར་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཐ་དད་པའི་རྟགས་བསྟན་པར་ནུས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནུས་ཏེ། ངེས་པར་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཐ་དད་པར་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ཙམ་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པར་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཐལ
Chinese
如果某种知识能够认知他者，那么只要它不了解自己的本性，它就不是认知他者（如快乐等）的主体。 那么，它如何能了解自己的本性，即自性的本质呢？如果说，因为快乐等是可知的，所以它们能自知，那是不对的，因为自知尚未成立。如果这样说：因为这些是知识，所以认知他者的快乐等也是知识，就像瓶子等一样。如果是这样，那么快乐等就会像瓶子等一样，显现为外在的形态。因为存在着依赖于同一对象的知识，所以快乐等是可知的。它们不是显现为外在的，而瓶子等不是通过汇集于同一对象的知识来认知的。因此，一些分别论者说它们是截然不同的显现，对此作答：彼与非彼事物之体性，彼与非彼事物所生，识与异识非异因，乐等为何不能知？意思是说，彼之事物之体性，是指稻芽。它们是由彼与非彼的自性所产生的。稻芽的因，如种子等所生的是稻芽，而青稞芽的因，如种子等所生的是青稞芽。因为在任何情况下，使果产生差异的原因都是不同的。因此，如果快乐等是从与识无异的因，如眼等所生，为什么不能被认知呢？此处的意图是：快乐等不是与识相异的执著，因此现量不能成立为异体。如果说，可以通过比量来认识快乐等与识相异，那么，如果能在此处显示快乐等是异因的标志，就可以通过比量来认识，因为不同的果不一定是不同的因。如果说，可以通过不同的果来了解快乐等的因是不同的，那么仅仅是不同的果并不能证明因是不同的，因为我们看到从同一个因产生不同的果。
English
If a certain knowledge cognizes others, then as long as it does not know its own nature, it is not the subject that cognizes others (such as happiness, etc.). Then, how can it understand its own nature, that is, the essence of self? If it is said that because happiness, etc., are knowable, they can know themselves, that is not correct, because self-knowledge has not yet been established. If it is said like this: because these are knowledge, the happiness, etc., that cognize others are also knowledge, just like a vase, etc. If that is the case, then happiness, etc., will appear as external forms, just like a vase, etc. Because there is knowledge that depends on the same object, happiness, etc., are knowable. They are not manifested as external, and vases, etc., are not cognized through knowledge that gathers on the same object. Therefore, some Vaibhashikas say that they are distinctly different manifestations, to which the answer is: The nature of that and non-that thing, Born from that and non-that thing, The cause of consciousness and non-consciousness is not different, Why can't happiness, etc., be known? It means that the nature of that thing refers to the rice sprout. They are produced by the nature of that and non-that. The cause of the rice sprout, such as the seed, etc., produces the rice sprout, and the cause of the barley sprout, such as the seed, etc., produces the barley sprout. Because in any case, the cause that makes the fruit different is different. Therefore, if happiness, etc., are born from the cause that is not different from consciousness, such as the eye, etc., why can't it be cognized? The intention here is: happiness, etc., are not attachments that are different from consciousness, therefore direct perception cannot be established as a different entity. If it is said that one can understand that happiness, etc., are different from consciousness through inference, then if one can show here that happiness, etc., are a sign of different causes, one can understand it through inference, because different fruits are not necessarily different causes. If it is said that one can understand that the cause of happiness, etc., is different through different fruits, then merely different fruits cannot prove that the cause is different, because we see different fruits arising from the same cause.
Tibetan
་བ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །བདེ་བ་དང་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་སྒྲུབ་པའི་ འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཉིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་མེད་པ་དེ་བས་ན་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་ཅན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ཅན་དུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ། བམ་པོ་བཅུ་གཉིས་པ། རྒྱུ་མཚུངས་པ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་དོན་དང་དབང་པོ་དང༌། །སེམས་པ་ཇི་ལྟར་རང་ནུས་པས། །བདེ་བ་ལ་སོགས་སྐྱེ་བར་སྣང༌། །ཡིད་ཀྱང་དེ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་གི་དོན་ནི་རང་གི་ཡུལ་ཡིད་འཕྲོག་པ་ཡོད་ཅིང༌། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མཉམས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་རང་རང་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པས་སྐྱེད་པའི་ཡིད་དེ་ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་གི །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་མིག་ལ་སོགས་པས་སྐྱེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་ཡོད་དང་མེད་པ་ན། །ལ་ལར་སྐྱེ་ཞིང་མི་སྐྱེ་བའི། །བདེ་སོགས་སམ་ནི་བློ་སྣང་བ། །དེས་དེ་ལས་གཞན་པ་སྐྱེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཡོད་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་སྣང་ཞིང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། མིག་གི་བློ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའམ་བློ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ལས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་སྒྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ལས་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཕྲེང་བ་དང་བྱུག་པ་སྟེར་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བྱུག་པ་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་བདེ་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡོད་ན་ཡང་མྱ་ངན་གྱིས་བསླད་ན་ཡིད་བདེ་བར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། །ཕྱི་རོལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཆོས་མ་ ཡིན་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལ་
Chinese
如烟雾一般。为了证实快乐和知识是不同的，因为没有看到不同的结果，所以不同的原因本身就是证实快乐等不同的因素，但没有不同的原因，因此，应该知道快乐等与识是无差别的，因为它们具有无差别的因和无差别的自性。 《释量论》的注释，第十二卷。 为了说明具有相同的原因，颂曰： 自境与诸根，以及心如何，以自力，显现生快乐等，意亦与此同。 意思是说，自己的境是具有吸引自己意念的境，眼等诸根是与忧愁等事物相同的，以及如何以各自产生的能力的心，显现生起快乐等，以及眼等所生的意念也是相同的。因此，不是因为不同的原因而不同。 然而，快乐等是由法和非法之力的作用产生的。如果识是由眼等原因产生的，那么怎么会不是不同的原因呢？ 颂曰： 彼等有与无，于一些生与不生，乐等或为心显现，彼不从彼生。 意思是说，如果眼等存在，快乐等就不会显现生起，如果眼等不存在，快乐等就不会显现生起。而且也不是眼的意识，因为如果眼等存在，快乐等或意识就会生起，这是总结性的说法。因此，从识的原因之外的原因，不会产生那些快乐等。因为法等没有产生快乐的能力，因为从获得想要和不想要的成就本身，法等的行为不会产生。 如果快乐等的原因本身就是法等，那么即使没有给予花环和涂香等，也会产生快乐等。然而，即使有涂香供养等快乐的成就，如果被忧愁所迷惑，意念也不会生起快乐，因此，法本身就是快乐的原因，而不是外在的，如果这样说，那么非法本身就是忧愁的
English
like smoke. In order to prove that happiness and knowledge are different, since different results are not seen, different causes themselves are the factors that prove different happinesses, etc., but there are no different causes, therefore, it should be known that happiness, etc., are not different from consciousness, because they have undifferentiated causes and undifferentiated self-nature. Commentary on the Pramāṇavārttika, Volume Twelve. In order to explain that it has the same cause, the verse says: The self-object and the senses, and how the mind, with its own power, appears to generate happiness, etc., the mind is also the same as this. It means that one's own object is the object that attracts one's own mind, the senses such as the eye are the same as things such as sorrow, and how the mind with its own power to generate each appears to generate happiness, etc., and the mind generated by the eye, etc., is also the same. Therefore, it is not different because of different causes. However, happiness, etc., arise from the power of Dharma and non-Dharma. If consciousness is generated by causes such as the eye, how can it not be a different cause? The verse says: When they are present and absent, in some they arise and do not arise, happiness, etc., or the mind appears, it does not arise from it. It means that if the eye, etc., exist, happiness, etc., will not appear to arise, and if the eye, etc., do not exist, happiness, etc., will not appear to arise. Moreover, it is not the consciousness of the eye, because if the eye, etc., exist, happiness, etc., or consciousness will arise, this is the concluding statement. Therefore, those happinesses, etc., do not arise from a cause other than the cause of consciousness. Because Dharma, etc., do not have the ability to generate happiness, because the actions of Dharma, etc., do not arise from obtaining the achievement of wanting and not wanting itself. If the cause of happiness, etc., is Dharma, etc., itself, then even without giving garlands and incense, happiness, etc., will arise. However, even if there is the achievement of happiness such as offering incense, if it is confused by sorrow, the mind will not generate happiness, therefore, Dharma itself is the cause of happiness, not external, if you say so, then non-Dharma itself is sorrow