Tibetan
ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པ། ཉི་མ་སྦས་པ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པ། ཉི་མ་སྦས་པ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པ། བམ་པོ་དང་པོ། ད་ལྟར་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་བ་བཤད་ནས། ད་ནི་དེའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་དཔག་གིས། །ཚད་མ་གཉིས་ཏེ་འདྲ་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མའོ། །སླུ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དོན་ལས་སྐྱེས་པས་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཉིས་ཚད་མར་འགྱུར་གྱི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཚད་མ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདིས་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་འདོད་པ་བཀག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གྲུབ་པར་ངེས་པས་དེའི་དོན་དུ་དང་པོ་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་དོ། །ཚད་མ་གཞན་མེད་པར་ངེས་པར་གྱུར་ན་ཚད་མ་གཉིས་ཁོ་ན་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བར་རིགས་ཀྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་གཞན་འགེགས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་དང་ རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ཚད་མ་གཞན་ལས་ཡིན་གྲང་ན། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་འཛིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཚད་མ་གཞན་ཁེགས་པར་ངེས་ན་ཚད་མ་གཉིས་སུ་གྲུབ་ལ། ཚད་མ་གཉིས་སུ་གྲུབ་ན་ནི་ཚད་མ་གཞན་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཚད་མ་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མ་གཞན་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གཞན་པོ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས། གཞལ་བྱ་གཉིས་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས། །དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་དོན་མིན་ཏེ། །དོན་དུ་མོས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཚད་མ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། རྟོགས་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་དུ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་རིག་པས་ཤེས་པ་ནི། ཚད་མ་གཞན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་འགེགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཚད་མ་གཞན་དང་ ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཞལ་བྱའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི
Chinese
量理宝藏论释第三品，隐没之日。 量理宝藏论释第三品。 隐没之日。 量理宝藏论释第三品，第一卷。现在已经讲述了共同的量之特征，现在为了显示它的分类。 “现量与比量，二量即自性。” 这样说了，因为无欺故为量。无欺本身也是从义所生，因此对于义不迷惑。如果对于义不欺骗本身又如何得知呢？现量和比量二者成为量是从声音等产生的吗？量唯有现量和比量，这将会遮止世间顺世外道的观点。因此，通过比量可以确定有他世和一切智智，因此为了那个意义，首先宣说量的分类。如果确定没有其他的量，那么理应确定地执取唯有二量，否则不是，遮止其他的量也是通过现量和比量，或者是从其他的量呢？对此，如果采取第一种观点，那么如果确定其他的量被遮止，那么就成立二量，如果成立二量，那么因为确定没有其他的量，就会变成互相依赖的过失。或者如果是第二种观点，那么就不会成为二量，因为有成立没有其他量的其他的量，不是吗？为了遣除那个，造论者造了《释量论》： “所量二故量为二，有作用与无作用故，发梳等非义，于义无欲故。” 这样说了，通过现量和比量的差别，应当了知量唯有二种，因为是具有总相和别相之理的认识。因为除此之外没有其他的认识方式。因此，通达总相和别相之方式本身，以智慧了知，因为没有其他的量，这是遮止它的成立之因，因此不是具有其他的量。或者因为所量的自性是一，
English
Commentary on the Compendium on Valid Cognition, Chapter Three: The Hidden Sun. Commentary on the Compendium on Valid Cognition, Chapter Three. The Hidden Sun. Commentary on the Compendium on Valid Cognition, Chapter Three, Volume One. Now that the common characteristics of valid cognition have been explained, now, in order to show its divisions. "Direct perception and inference, two valid cognitions are the very nature." Thus it is said, because it is infallible, it is valid cognition. Infallibility itself also arises from the object, therefore, it is not mistaken about the object. If it is not deceiving about the object itself, how is it to be known? Are direct perception and inference, the two valid cognitions, derived from sound, etc.? Valid cognition is only direct perception and inference, this will prevent the views of the worldly Lokayatas. Therefore, it is certain that inference proves the other world and omniscience, so for that purpose, first the divisions of valid cognition are stated. If it is certain that there are no other valid cognitions, then it is appropriate to definitely grasp that there are only two valid cognitions, otherwise it is not. Is the refutation of other valid cognitions also by direct perception and inference, or is it from other valid cognitions? If the first position is taken, then if it is certain that other valid cognitions are refuted, then two valid cognitions are established, and if two valid cognitions are established, then because it is certain that there are no other valid cognitions, there will be the fault of mutual dependence. Or, if it is the second position, then it will not become two valid cognitions, because there is another valid cognition that proves that there are no other valid cognitions, isn't it? In order to eliminate that, the author composed the *Pramāṇavārttika*: "Because there are two objects to be measured, there are two valid cognitions, because of the ability and inability to perform a function, hair combs, etc. are not objects, because there is no desire for an object." Thus it is said, through the distinction between direct perception and inference, it should be understood that valid cognition is only of two kinds, because it is a cognition with the nature of general and specific characteristics. Because there is no other way of cognition other than that. Therefore, the very understanding of the manner of general and specific characteristics is known by wisdom, because there is no other valid cognition, this is the proof that refutes it, therefore it is not endowed with other valid cognitions. Or, because the nature of the object to be measured is one,
Tibetan
་ལྟར་ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་གཞལ་བྱ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཞིང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཐ་དད་དེ། གཞན་ཐ་དད་པས་གཞན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནམ། རྟ་ཐ་དད་པས་བ་དཀར་པོ་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཡང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་རག་ལས་པ་སྟེ། རྟོགས་པ་ཐ་དད་པས་ཀྱང་ཡུལ་ཐ་དད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དངོས་པོ་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་བརྒྱུད་ནས་ནུས་པ་མེད་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཐུན་མོང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་རུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་མཐོང་བ་དང༌། སྐྲ་ལས་དམིགས་པའི་དོན་མངོན་དུའམ་བེ་རྒྱུད་ནས་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དུ་མོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དུ་མེད་པར་ཡང་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མས་བཞག་པའོ། །འདིས་ཀྱང་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །འདྲ་དང་མི་འདྲ་ཉིད་ཕྱིར་དང༌། །སྒྲ་ཡི་ཡུལ་དང་ཡུལ་མིན་ཕྱིར། །རྒྱུ་མཚན་གཞན་ནི་ཡོད་པ་ན། །བློ་ནི་ཡོད་དང་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ཡང་ཇི་ཞིག་ལྟར་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་མི་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །འོ་ན་བ་ལང་ལ་སོགས་པ་མདུན་ན་གནས་པ་ཐུན་མོང་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཅི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་དུ་དཔེས་ཤེས་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་བ་མིན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དེ་ཡང་སྤྱི་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། འདྲ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་གང་ཁོ་ན་རྟོགས་པ་དེ་ནི་སྤྱི་ཡིན་གྱི། བ་མེན་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཤེས་པའོ། །འོན་ཏེ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྣང་བ
Chinese
如果像这样，境有两种，因为将会阐述自相是唯一的所量。如果这样说，这里说到，即使境是唯一的，但由于认识的方式有两种，所以它是两种。由于体验各不相同，所以成为不同，因此量也变得不同。然而，由于体验不同的差别，境如何成为不同呢？难道不是因为他者不同，所以他者才不同吗？马的不同不会导致白牛的不同，因为没有关联。即使是体验的境，也是因为没有关联吗？如果这样说，那样是不合理的。像这样，一切事物的存在的名称依赖于体验。通过不同的理解，也应该知道境是不同的。当事物的作用是显现的特征时，事物通过自身的能力被理解，那时，由于要通过自身的自性来了解，所以是自相。当事物通过间接的方式，因为没有能力而被理解时，那时，由于通过共同的自性来表示，所以是共相。然而，如果像看到两个月亮等，因为没有能力而被理解，所以会变成共相吗？不是的。像头发等被眼花缭乱的人看到，以及从头发中辨别出的事物，不是通过直接或间接的方式，而是通过能力来理解的，因为对事物没有兴趣。即使没有事物，也被有损害的量所确定。由此可知，所量有两种：因为相同和不同；因为声音的境和非境；当有其他理由时；因为有和没有智慧。就像这样，凡是以相似的自性来理解的，那是共相；凡是以不相似的自性来理解的，那是自相。那么，牛等在面前共同被理解，难道不是共相吗？同样，通过比喻得知这不是牛，这样的想法也会变成共相吗？那是不真实的。只有通过相似的自性来理解的才是共相，而对于非牛等，则是了解差别。然而，通过相似的自性显现
English
If it is like this, there are two kinds of objects, because it will be explained that the self-character is the only object to be measured. If you say so, here it is said that even if the object is unique, it is two kinds because there are two kinds of knowledge. Because the experiences are different, they become different, so the valid cognitions also become different. However, how does the object become different due to the difference in experience? Isn't it because the other is different, so the other is different? The difference of a horse does not lead to the difference of a white cow, because there is no connection. Even if it is the object of experience, is it because there is no connection? If you say so, that is not reasonable. Like this, the name of existence of all things depends on experience. Through different understandings, it should also be known that the objects are different. When the function of a thing is the characteristic of manifestation, the thing is understood through its own ability, then, because it is to be understood through its own nature, it is the self-character. When a thing is understood in an indirect way, because it has no ability, then, because it is expressed through the common nature, it is the common character. However, if it is like seeing two moons, etc., because it is understood without ability, will it become a common character? No. Like hair, etc., seen by a dazzling person, and things distinguished from hair, are not understood through direct or indirect means, but through ability, because there is no interest in things. Even without things, it is determined by a harmful valid cognition. From this, it can be known that there are two kinds of objects to be measured: because of similarity and dissimilarity; because of the object of sound and non-object; when there are other reasons; because of the presence and absence of wisdom. Just like this, whatever is understood by the similar nature is the common character; whatever is understood by the dissimilar nature is the self-character. Then, aren't cows, etc., commonly understood in front of you, common characters? Similarly, will the idea of knowing through metaphor that this is not a cow also become a common character? That is not true. Only what is understood through the similar nature is the common character, while for non-cows, etc., it is understanding the difference. However, appearing through the similar nature