Tibetan
་ཉིད་ཡིན་གྱི། བ་མེན་གྱི་གཟུགས་ཐ་དད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བ་མེན་འདི་ནི་བ་ལང་ལྟ་བུའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ཤེ་ན། ལྷག་པར་ཞེན་ཀྱང་འདྲ་བ་ལོག་པར་འཛིན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། མདུན་ན་གནས་པའི་བ་མིན་མཐོང་བ་མ་གཏོགས་པར་འདྲ་བ་ཤེས་པ་གཞན་མེད་དེ། དེ་བས་ན་བ་མེན་ལས་ཐ་དད་པའི་འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་འདྲ་བར་རྟོགས་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་དཔེ་དང་ཐུན་མོང་བ་མི་གསལ་བའི་ཡུལ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་བརྡའི་དུས་སུ་མཐོང་བ་དྲན་པ་ཡང་སྒྲའི་ཡུལ་ཡིན་པས་སྤྱི་ཚད་མའི་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། དོན་དུ་མོས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས་ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །སྒྲའི་ཡུལ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། འོ་ན་གལ་ཏེ་སྒྲའི་ཡུལ་སྤྱི་ཡིན་ན་ནི་སྒྲ་ཀུན་ཚད་མར་འགྱུར་ཏེ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ། སྒྲའི་ཡུལ་ནི་སྤྱི་ཉིད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་རུང་སྟེ། འོན་ཀྱང་སྒྲའི་ཡུལ་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ཞིང༌། སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདོད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སྒྲའི་ཡུལ་ཁ་ཅིག་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ། ལ་ལ་ནི་དོན་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། ལ་ལ་ནི་དོན་མེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་བརྡ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་ ན། གང་ལ་བློ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། ཡང་གང་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཡོད་ཀྱང་བློ་མེད་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ངེས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གཞན་རྣམས་ཡོད་ན་ཤེས་བྱ་གང་ལ་བློ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་ལ་རྒྱུ་གཞན་རྣམས་ཡོད་ཀྱང་བློ་མེད་པ་དེ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ། དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྣང་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ
Chinese
确实是这样。如果说，不是因为羚羊的形体各不相同，那是因为不认识相似之处。那么，如何知道这只羚羊像牛呢？即使特别执着，也不会错误地认为相似之处是不同的吗？除了看到眼前的羚羊之外，没有其他认识相似之处的方法。因此，因为没有体验过与羚羊不同的相似之处，所以才认为无所指的就是相似之处。对于比量来说，因为作为例子的共同之处并不明显的境相显现，所以，它的境就是相似之处。如果是这样，那么在约定时所见的回忆也是声音的境，岂不是会变成总相的量吗？对于这个问题，回答说：这没有意义，因为没有对意义的希求。已经这样回答了。声音的境是总相的特征，不是境的是自相的特征吗？那么，如果声音的境是总相，那么所有的声音都会变成量，因为它们具有总相的境。这并非如此，凡是根据其他意义进行推测的声音，它的境是总相，但不能确定地说声音的境就是总相。然而，必须确定声音的境是总相，不是声音的境就不是总相。同样，不是声音的境就不仅仅是自相，但是，应该理解为不是声音的境本身就是自相。因此，有些声音的境是总相，有些则没有意义。同样，有些不是声音的境是自相，有些则没有意义。此外，如果存在与境不同的因，如约定和作意等，
English
Indeed it is. If it is said that it is not because the forms of the gazelles are different, it is because the similarities are not recognized. Then, how does one know that this gazelle is like an ox? Even if one is particularly attached, is it not the case that one does not mistakenly perceive the similarity as different? There is no other way to recognize the similarity except by seeing the gazelle in front of one. Therefore, since one has not experienced a similarity different from the gazelle, one understands that the objectless is the similarity. For inference, since the aspect of the commonality as an example is not clear, its object is the similarity itself. If that is the case, then the memory of what was seen at the time of the agreement is also the object of sound, wouldn't it become a general valid cognition? To this, the answer is: This is meaningless, because there is no desire for meaning. This has already been answered. Is the object of sound the characteristic of the general, and what is not the object is the characteristic of the particular? Then, if the object of sound is the general, then all sounds would become valid cognitions, because they have the object of the general. That is not the case, the object of any sound that infers another meaning is the general, but it cannot be definitively said that the object of sound is the general. However, it must be determined that the object of sound is the general, and what is not the object of sound is not the general. Similarly, what is not the object of sound is not only the particular, but it should be understood that what is not the object of sound itself is the particular. Therefore, some objects of sound are general, and some are meaningless. Similarly, some that are not objects of sound are particular, and some are meaningless. Furthermore, if there are causes other than the object, such as conventions and attention, etc.,
Tibetan
། གཞན་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡུལ་དབྱེ་བ་ཚད་མ་གང་གིས་ཤེས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་སམ། ཡང་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ན། །ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཡིན་གྲང་ན། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཡུལ་གཉིས་ཤེས་ན་ནི་རྒྱུ་དང་འགལ་བ་སྟེ། ཡུལ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་གསུམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུལ་གཉིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། གཞལ་བྱ་གཉིས་ཀྱིས་ཚད་མ་གཉིས་དང༌། ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞལ་བྱ་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གསལ་བར་ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡུལ་ཐ་དད་པར་སྒྲུབ་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཇི་ལྟར་དཔོག་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ལ། འཇུག་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་མངོན་སུམ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་འཇུག་ན་ཇི་ལྟར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་མངོན་སུམ་མི་འཇུག་པས་དེས་དེ་ཤེས་ན་ནི་འགལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞལ་བྱ་གཉིས་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་གཉིས་མ་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཡུལ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མ་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པར་རྟགས་ངེས་པར་ བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། འབྲེལ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཉིད་ནི་སྤྱི་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར། ཚད་མ་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པར་ཡང་དེས་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་གཉིས་སུ་འཐད་པ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡུལ་གཉིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་ཆོས་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པའི་ཆོས་ཀྱང་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཤེས་པ་ནི་རང་བཞིན་ལ་འཁྲུལ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཚད་མ་ཐ་དད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་ཚད་མར་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ
Chinese
其他的是共同的体性，那是隐蔽的。如果那样成立，那么具有显现和隐蔽体性的对境差别，由什么量来了知呢？由现量来知，还是由比量来知呢？如果是其他量的话，那么，如果由其他量来知二种对境，则与因相违，因为有成立对境的第三量之故。如果由二量成立二种对境，那么，所量二者成立二量，二量也成立二所量之故，明显成为互相依赖的过失。如果由比量成立对境各异，那么如何衡量隐蔽的呢？因为比量是现量先行的缘故。现量不缘隐蔽的，如果缘的话，那么比量就变成无意义了。如果现量缘隐蔽的，那么如何是隐蔽的呢？因为现量违背的自性就是隐蔽的缘故。现量不缘隐蔽的，如果它了知隐蔽的，那么就应说是相违的。因此，现量的对境由现量来体验，因为对于隐蔽的没有量，所以二种所量无法证悟。因此，如果二种对境不成立，那么如何成为能成立的呢？另外，如果二种对境是存在的，即使是那样，如何成为二量呢？就像这样，关系没有成立，则不能确定为可靠的征相，体验关系也不是从现量的量所产生的，因为二者是共同的，如何能由现量来了知呢？在没有成立二量的情况下，它又如何能成为二量呢？因此，如果说是不确定的，那么，这里说到，唯有现量成立二种对境，因为了知之法是共同和不共同的缘故。了知之法也应由自证现量来证悟。了知在自性上是不可能错乱的。即使存在不同的证悟，又如何成为不同的量呢？从进入和退出的体性的名言中成立为量，那
English
The other is the common characteristic, which is hidden. If that is established, then by what valid cognition is the distinction of objects with the characteristics of manifest and hidden known? Is it known by direct perception, or by inference? If it is by another valid cognition, then if another valid cognition knows the two objects, it contradicts the reason, because there is a third valid cognition that establishes the object. If the two objects are established by two valid cognitions, then at that time, the two objects to be measured establish the two valid cognitions, and the two valid cognitions also establish the two objects to be measured, so it clearly becomes the fault of mutual dependence. If inference establishes that the objects are different, then how is the hidden measured? Because inference is preceded by direct perception. Direct perception does not engage with the hidden, and if it does, then inference becomes meaningless. If direct perception engages with the hidden, then how is it hidden? Because the very nature of what is contrary to direct perception is the hidden. Since direct perception does not engage with the hidden, if it knows it, then it should be said to be contradictory. Therefore, the object of direct perception is experienced by direct perception, because there is no valid cognition for the hidden, so the two objects to be measured cannot be realized. Therefore, if the two objects are not established, then how can it be a means of establishment? Furthermore, if the two objects exist, even if that is the case, how can they become two valid cognitions? Like this, without the relationship being established, it is not possible to determine a reliable sign, and experiencing the relationship is not born from the valid cognition of direct perception, because the two are common, how can it be known by direct perception? Without the two valid cognitions being established, how can it be valid as two valid cognitions? Therefore, if it is said to be uncertain, then here it is said that only direct perception establishes the two objects, because the nature of knowledge is understood as common and uncommon. The nature of knowledge should also be realized by self-aware direct perception. It is not reasonable for knowledge to be confused about its own nature. Even if there are different realizations, how can they become different valid cognitions? From the terminology of the characteristics of entering and withdrawing, it is established as a valid cognition, that