Tibetan
བའི་ཕྱིར། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་བརྗོད་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་ཁོ་ན་གཉིས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ནི། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་དང་དེའི་བློར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་དང་པོར་ནི་རང་གི་དོན་སྣང་བ་ཡིན་ལ། ཕྱི་ནས་ནི་དེའི་བློ་སྣང་བར་ འགྱུར་ཏེ། དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དོན་སྣང་བའི་རྗེས་ལ་བློ་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཕྱིས་དོན་གྱིས་གོ་བས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དོན་གྱིས་གོ་བས་བློ་ཤེས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དོན་དང༌། དེའི་བློ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དོན་འཛིན་པ་ན་དེའི་བློ་མི་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་གཞན་འཕོ་བ་ན། །ཐ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་མིན་ན། །གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །ཐམས་ཅད་མྱོང་མེད་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཅི་སྟེ་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བའི་དུས་ན་ཐ་མའི་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོས་པ་ལས་སྔ་མའི་ཤེས་པ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐ་མའི་ཤེས་པ་སྔ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་མ་སྔ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ནི་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་མྱོང་བ་མེད་དེ། རང་གིས་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་མྱོང་མངོན་སུམ། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ན། །བདག་ཉམས་མྱོངས་བ་དེ་གང་ལས། །གྲུབ་ན་གང་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཤེས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཚད་མ་གང་གིས་གྲུབ་ན། རྒྱུ་མཚན་ཅི་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་རྗོད་པར་བྱེད། བདག་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པས་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་དེ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་གང་ལས་ཤེས་ཏེ། རང་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གསལ་བའི་རྒྱུ་མིག་ལ་སོགས་པས་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བར་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་མྱོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་ལན་བཏབ་པ། གསལ་བའི་རྒྱུ་ནི་གྲུབ་
Chinese
之故。先前和后来的陈述显现为二。同样，唯一的事物显现为二，是因为事物的自性和其在心中的显现之故。暂时来说，首先是自己的事物显现，之后则变成其心识的显现，是体验事物的自性。因此显现为二。然而，事物显现之后，心识并非以现量执持，而是之后通过事物来理解，如果这样说。如果通过事物来理解心识，那么那时事物和其心识的显现不是吗？如果不是这样，那么在执持事物时，就会变成不执持其心识的过失，因此会显现为二。然而，如果说：如果转移到其他境，最后的体验与否？如他人所体验，一切皆无体验成过。这是说，如果转移到其他境的时候，从最后的境转移之后，先前的意识不会显现。因此，最后的意识不是体验先前的意识，如果这样说。如果是这样，那么所有的意识，先前先前都会变成体验，因为不是体验，就像他人所体验一样。对于他人所体验的，没有未体验的体验，因为不是自己体验的。如果说：若自体验现量，非他所体验，自体验彼从何，成立谁说彼。这是说，即使意识是隐蔽的，自己所体验的事物也不是现量，不是他人所体验的现量，如果这样说。那是不对的，因为什么？自己体验的那个以什么量成立呢？依靠什么理由而说那样的话呢？因为自己有体验，所以不会变成他人的自性，从何得知呢？因为没有自证。然而，通过明亮之因，如眼睛等，即使没有体验，也确定为体验。同样，自己体验为体验，也确定为体验，如果这样说。对此回答说，明亮之因已成立。
English
Therefore. The previous and subsequent statements appear as two. Similarly, the single entity appears as two because of the nature of the object and its appearance in the mind. For the time being, first, the object itself appears, and then it becomes the appearance of its mind, which is the nature of experiencing the object. Therefore, it appears as two. However, after the object appears, the mind does not hold it directly, but understands it through the object later. If you say so. If the mind is understood through the object, then at that time, are the object and its appearance in the mind not there? If not, then when holding the object, it will become a fault of not holding its mind, so it will appear as two. However, if you say: If one moves to another object, is the last experience or not? Like others experience, all become without experience. This means that if one moves to another object, after moving from the last object, the previous consciousness will not appear. Therefore, the last consciousness is not experiencing the previous consciousness, if you say so. If so, then all consciousness, the previous one will become experience, because it is not experience, just like others experience. For what others experience, there is no unexperienced experience, because it is not experienced by oneself. If you say: If self-experience is direct perception, not experienced by others, from what does self-experience arise, who establishes and says that? This means that even if consciousness is hidden, the object experienced by oneself is not direct perception, not the direct perception experienced by others, if you say so. That is not right, because of what? By what valid cognition is that which is experienced by oneself established? Relying on what reason does one say that? Because one has experience, it will not become the nature of others, how is it known? Because there is no self-awareness. However, through the cause of clarity, such as the eyes, even if there is no experience, it is determined as experience. Similarly, experiencing oneself as experience is also determined as experience, if you say so. To this, the answer is that the cause of clarity is established.
Tibetan
མི་འགྱུར། །གསལ་མིན་གསལ་བར་འདོད་པ་ནི། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་མི་གྲུབ་ན། །གསལ་ཡིན་འགྲོ་འདི་གསལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གསལ་བའི་རྒྱུ་མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན། ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་མ་གྲུབ་ཀྱང་གསལ་བ་ཡོད་པས་གསལ་བའི་དོན་དུ་འདོད་ཀྱི། མི་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོའི་མིག་གསལ་བའོ་སྙམ་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་ན། འདི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་པ་ནི་གསལ་བའི་གསལ་བ་འདོད་པས་གསལ་བའི་རྒྱུ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གཞན་ཁོ་ནའི་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གང་དུ་གསལ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་གསལ་བ་སྟེ། གསལ་བ་ཉིད་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཡང་གསལ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་གསལ་བ་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། །གསལ་ཏེ་དངོས་པོ་གསལ་བ་ཡིན། །གསལ་བ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་དེའི་ཚེ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་གསལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་འབྲེལ་བ་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་སྣང་བ་དང་རང་རིག་པར་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེའི་སྒྲོན་མ་སྙིང་པོའི་དོན། །ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་ལྷ་དབང་བློས། །མུན་པར་བྱས་པ་ཤེས་རབ་ཞབས། །དྲིན་གྱིས་བྲིས་ལས་གསལ་གྱུར་ཅིག །ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པའི་བཤད་པའོ།། །།སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པའི་སློབ་མ་སློབ་དཔོན་ཉི་མ་སྦས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པ། ཉི་མ་སྦས་པ།
Chinese
不改变。 想要不明显而明显， 如果明显不成立， 那么明显之行将变得明显。 如是说，如果明显的因，如眼等不成立，因为没有体验到知识的果。即使那些不成立，也有明显，所以认为是明显的意义，但不是不明显。如果认为“我的眼睛是明亮的”，因为这不是产生它的原因。如同没有体验到而说体验到，是因为体验到体验。或者，佛教徒想要明显的明显，所以不是明显的因不成立，然而仅仅是其他的（因）不成立。或者，哪里产生明显，那就是明显，即使明显本身不是明显，也称之为明显。如果是这样，即使明显不成立， 明显，事物是明显的。 仅仅是明显产生之时，一切众生都将变得明显。以何为明显之差别，因为没有关联不能成立，仅仅以自性就能使一切事物变得明显。因此，在境显现和自证中，一切知识都成立。 正理之灯核心义， 量释天授慧， 贤足所作黑暗事， 愿因恩德书写而明晰。 《释量论》之释，名为第三品之释。 大导师慧生隐之弟子，导师日藏尊者所造圆满。 《释量论》之释，第三品，日藏。
English
Unchanging. The desire for the unclear to be clear, If clarity does not arise, Then this act of clarity will become clear. As it is said, if the causes of clarity, such as the eye, do not arise, it is because the fruit of knowledge has not been experienced. Even if those do not arise, there is clarity, so it is considered the meaning of clarity, but it is not unclear. If one thinks, "My eyes are clear," it is because this is not what produces it. Just as one says one has experienced what one has not experienced, it is because one experiences experiencing. Or, Buddhists desire the clarity of clarity, so it is not that the cause of clarity does not arise, but rather that only other (causes) do not arise. Or, wherever clarity arises, that is clarity, and even if clarity itself is not clarity, it is called clarity. If that is the case, even if clarity does not arise, Clarity, things are clear. Just by the arising of clarity, all beings will become clear at that time. The distinction of what is clear is that, because it cannot be established without connection, all things will become clear by their own nature alone. Therefore, in the appearance of objects and self-awareness, all knowledge is established. The essence of the Lamp of Reasoning, The wisdom of the Lord of Gods in the Commentary on Valid Cognition, May the darkness done by the feet of the Wise One, Be clarified by the kindness of writing. The commentary on the Commentary on Valid Cognition, called the explanation of the third chapter. The great teacher, the disciple of Hidden Wisdom, the Venerable Sun Hidden, has completed it. The commentary on the Commentary on Valid Cognition, the third chapter, Sun Hidden.