Tibetan
རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན་གཞན་ཞིག་དགོས་པས། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་མཐས་གཏུགས་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཅན་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་དུ་མའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པར་འཛིན་ན། ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་མདོ་མཛད་པས་ལན་གསུངས་པ། ཆོས་ཅན་དུ་མའི་ཚུལ་ཅན་དེ། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་དབང་པོས་མིན། །རང་རིག་བསྟན་དུ་མེད་པའི་དངོས། །དངོས་པོའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཅན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་ནི་དབང་པོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་འདུས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པའི་དོན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་ཁོ་བོས་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་རེག་པའོ་སྙམ་ངོ་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཞི་གཅིག་པ་ཉིད་ཅན་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་རང་རིག་པ་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ན་ནི། ཇི་ལྟར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཀུན་ལས་ལོག་པའི་ཆོས་ཅན་ནི། གང་དང་གང་ལས་ལྡོག་དེ་ལས། །ཐ་དད་རྟོགས་ པའི་ཐ་དད་ཅན། །དེ་ནི་དུ་མའི་ཚུལ་ཅན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པའི་བ་ལང་གི་གོང་བུ་མཐོང་ན་ནི། བ་ལང་གི་རྫས་མ་ཡིན་པ་དག་དང་དཀར་པོ་མ་ཡིན་པ་གང་ལས་ལྡོག་པའི་ལོག་པ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་ཡིས་གཞག་པའི་རྟོག་པ་གང་ལས་ཡོད་པ་དུ་མའི་ཚུལ་ཅན་དེ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱིས་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་གྱིས་དུ་མའི་ཚུལ་ཅན་དུ་ལྡོག་པའི་བྱས་པའི་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་གསེར་གྱི་གདུ་བུ་མཐོང་བའི་ཚེ་ན་རིགས་དང༌། དབྱིབས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་གསེར་དུ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ནི་རྟོགས་པས་གཞ
Chinese
由于对推论也需要其他的有法，那么法和有法就会变成没有边际的。因此，有法应当通过现量来了解。如果认为它是多种法的所依，那么怎么会没有现量证悟呢？对此，造论者回答说：具有多种体性的有法，不是以一切方式通过根识来认识的。自证是不可指示的事物，是事物之识的行境。也就是说，有法如瓶子等具有多种体性，不是通过根识以一切方式来认识的。然而，通过自身的体性而成为作者是合理的，因为该体性本身就是现量的行境。形色和味道等有法不是显现给根识的，因为形色等是互相独立的。聚集的独立性也是不存在的，因为安住于此的意义，形色等是现量的对境。然而，当认出我所见的瓶子等就是我所触及的那个时，就会产生认知。如果形色等成为一体性的，那么就不是这样，因为认知不是现量。那么，如果自证是不可指示的体性，是根识的对境，那么法和有法怎么会变成不同的呢？回答说：从一切中分离的有法，从什么和什么中分离，就从那分离中，具有区分的区分。那就是多种体性的本身。也就是说，如果看到从一切同类和异类中分离的牛的肉团，那么从不是牛的物质和不是白色中分离的分离，就从那分离中，由那区分所安立的分别，就是存在于其中的多种体性。因此，这将表明：有法以所作性等体性，被认为是多种体性的分离的所作性的区分。例如，当看到金手镯时，种类和形状不是显现为不同的，然而，由于具有形状和颜色的自性，它是显现为金的对境。有法的不同是由分别来安
English
Since inference also requires another subject of dharma (chos can), dharma and subject of dharma will become limitless. Therefore, the subject of dharma should be known through direct perception. If it is held to be the basis of many dharmas, then how can there be no direct realization? To this, the author of the treatise replies: 'That which has many characteristics as a subject of dharma, is not by the senses in every way. Self-awareness is an object that cannot be pointed out, it is the object of the knowledge of things.' That is to say, the subject of dharma, such as a vase, which has various characteristics, is not realized in every way by the senses. However, it is reasonable that the agent is its own nature, because that characteristic itself is the object of direct perception. Subjects of dharma such as form and taste are not apparent to the consciousness of the senses, because forms and so on appear to be mutually distinct. The aggregation of distinct things is also non-existent, because the meaning of abiding in it, forms and so on, are objects of direct perception. However, because the recognition arises that 'what I saw as a vase and so on is what I touched,' if forms and so on become of one essence, then it is not so, because recognition is not direct perception. So, if self-awareness is an essence that cannot be pointed out, and is the object of sense consciousness, then how can dharma and subject of dharma become different? It is said: 'The subject of dharma that is separate from all, from what and what it is separate, from that separation, is the distinction of distinguishing. That is the very nature of multiplicity.' That is to say, if one sees a lump of cow that is separate from all similar and dissimilar things, then the separation from what is not the substance of a cow and what is not white, from that separation, the distinction established by that distinction is the multiplicity that exists therein. Therefore, this will show that the subject of dharma, with its nature of being made, etc., is considered to be the distinction of being made, which is the separation of many characteristics. For example, when seeing a gold bracelet, the kind and shape do not appear to be different, but because it has the nature of shape and color, it is the object that appears as gold. The difference of the subject of dharma is established by distinction.
Tibetan
ག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པས་གཞག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་རྟོག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་བརྟགས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས། །སྣ་ཚོགས་མིན་པའི་རེས་འགའ་བ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པས་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་སེམས་རེས་འགའ་བ་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་ནི་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། དེ་རྟོག་པས་བཞག་པ་རྣམས་འཛིན་པ་ཅན་དུ་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་འབྲེལ་པས་ཀྱང་མངོན་སུམ་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་རེས་འགའ་བ་ནི་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ནི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དུ་མའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་མཐོང་བ་དག་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐ་དད་པ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གལ་ཏེའང་དཀར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཇི་ལྟར་དབང་པོའི་ཡུལ་ཡིན་པས། །ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཕྱིར། །དེ་ནི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱ་ མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་དཀར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཇི་ལྟ་བུའི་དཀར་པོ་གསལ་བ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་དཀར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དབང་པོས་དཀར་པོ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚུལ་ནས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཞིང། དབྱིབས་ལས་ཐ་དད་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ཡིས་ནི་དབྱིབས་ལས་ཐ་དད་པ་དང་མི་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྨྲས་པ། མངོན་སུམ་དང་སྒྲ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ། སྒྲ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་གཅིག་ཅན་ཡིན་ཡང༌། །བློ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་རྟེན་ཅན་ཉིད། །ད་ནི་རྣ་བ་ལ་སོགས་སེམས། །ཐ་དད་དོན་ཅན་དེ་དག་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། མངོན་སུམ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཅན་ཡིན་ནའང༌། སྒྲས་བསྐྱེད་པའི་བློ་རྣམས་རྒྱུ་དུ་མ་ཅན་ཉིད་དེ་དེ་སྣ
Chinese
是哪一种呢？然而，由于认识到法和有法是不同的，所以安立的是现量所取，如果说没有现量分别，那么，这里说到，那是由本体各异所考察，没有分别的心，不是多种的偶尔有，是多种显现的行境。就是说，法和有法的差别是由本体各异所考察而安立的，因为没有分别的现量的心偶尔有不是多种的显现，所以分别的知识的多种显现不是所见的境，因为现量是显现的相，而不是以分别所安立的来执持。由于与意义相关联，现量偶尔有本身所考察的自性各异的偶尔有不是所见的。现量是事物的相，因为是多种相的法各异的缘故。因此，分别和所见是由于因各异，相各异的缘故，各异是究竟的。那么，白色等法各异，没有分别的也有吗？是现量的境吗？回答说，如果也是白色等，如何是根的境呢？由于知识的本体各异的缘故，那不是声音的所说。就是说，如果白色等是根的行境，即使是那样，什么样的白色显现是根的行境的白色等，那不是声音的所说，像这样，根不是以白色有法的形式来了解，也不是从形状上各异来了解。声音是从形状上各异和不明显显现的法性来执持所见的。因此说，现量和从声音产生的知识的本体，显明和不显明的差别是各异的，从声音产生的智慧不是进入根的境。如果是一个意思，智慧是多种所依，现在耳朵等心，从各异意义的那些中。
English
What kind is it? However, because of recognizing that dharma and dharmas are different, what is established is taken by direct perception. If it is said that there is no direct perception of conceptualization, then, here it is said, that is examined by different entities, the mind without conceptualization, not a variety of occasional occurrences, is the object of various appearances. That is to say, the difference between dharma and dharmas is established by examining different entities, because the occasional occurrence of the mind without conceptualization is not a variety of appearances, so the various appearances of the knowledge of conceptualization are not the object of what is seen, because direct perception is the aspect of manifestation, but not holding what is established by conceptualization. Because of the connection with meaning, the occasional occurrence of direct perception itself, the occasional occurrence of different natures examined is not what is seen. Direct perception is the aspect of things, because it is the reason why the dharmas of various aspects are different. Therefore, conceptualization and what is seen are different because of different causes and different aspects, and difference is ultimate. So, are there also different dharmas such as white that are without conceptualization? Is it the object of direct perception? The answer is, if it is also white, etc., how is it the object of the senses? Because of the different nature of knowledge, that is not what the sound says. That is to say, if white, etc., is the object of the senses, even so, what kind of white appearance is the white, etc., that is the object of the senses, that is not what the sound says, like this, the senses do not understand white in the form of dharmas, nor do they understand it differently from the shape. Sound holds what is seen from the nature of the dharma that appears different from the shape and unclear. Therefore, it is said that the nature of direct perception and the knowledge arising from sound, the difference between clarity and unclearness is different, and the wisdom arising from sound does not enter the realm of the senses. If it is one meaning, wisdom is based on various things, now the ears, etc., the mind, from those of different meanings.