Tibetan
པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཉི་མ་ལ་ཁང་བཟངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང༌། མཚན་མོ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ནི་སྒྲོན་མ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་དཔྱོད་ན་དོན་ཉིད་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་སྔར་སེར་པོའི་རྣམ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འཛིན་ལ་ད་ལྟ་ནི་ཡན་གར་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་གྱི་དུས་སུ་ནི་མཐོང་བ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང༌། ཤེས་ གང་ཇི་ལྟར་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང༌། །དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ཤེས་པའང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་དང༌། སེར་པོའི་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཞན་དུ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་གཅིག་པུ་དང་ལྡན་པར་སྣང་བར་འགྱུར་པའི་ཤེས་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཅིག་གི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གཞན་དང་གཞན་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་སྔ་ཕྱིའི་ཤེས་པ་དག་གཅིག་མ་ཡིན་པས་ཐ་དད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྔར་གྱི་ལ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྔར་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དྲན་པས་ཤེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་མྱོང་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཡང༌། གཅིག་པ་ལ་ཚད་མར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་མྱོང་བའི་དུས་ན་དྲན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་གིས་ནུས་པས་བསྐྱེད་པའི་དྲན་པ་མི་མཐོང་ལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བྱས་པའི་དྲན་པ་སྐྱེས་པས་མྱོང་བ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་མྱོང་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།། སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཐོང་བ་ནི་དྲན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བ་ཉིད་དེའི་ཚེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཅན་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དེ། ཐ་དད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ཡང་ཐ་དད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་ལུས་ཅན་གཅིག་གིས་སྣ་ཚོགས་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་གཞན་ལ་མི་མཐུན་པར་སྣང་བས་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་གཟུང་བ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་གསལ་བར་ཐ་དད་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྐྱེ་བོ་གཅིག་ལ་སྣང་བར་གྱུར་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། རྒྱུ་གཞན་ལ་སྣང་བ་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་སྐྱེས་བུ་སོ་སོ་བ་ལ་ངེས་པའི་རང་རིག་པ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བ། བམ་པོ་བཅུ་ གཅིག་པ། དེ་བས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་གི་ངོ་བོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། ཤེས་པ་ཉིད་སྤངས་ན་ནི་དབྱེར་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་སྣ་ཚོགས་མཐོང་བ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་པ་ཉིད་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་གནས་སོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཁྲ་བོར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་གཟུགས་གཅིག་ན། །དེ་ཚེ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར། །ཐ་དད་ཅན་ནི་བོར་བ་ན། །ཐ་དད་མེད་ཅན་གཞན་མི་མཐོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྣམ་བུ་དང་ཕྱེ་བ་ལེབ་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། །དེའི་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་མེད་ན་ནི་སྣམ་བུ་ཁྲ་བོའི་གཟུགས་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པའི་ཆོས་དང་མཚུངས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་མི་གཞན་གྱིས་མཐོང་ཞིང་དུས་གཞན་དུ་སོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གེགས་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་ཉིད་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་གི་དོན་རྣམས་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བ་ན། སྣམ་བུ་ཁྲ་བོའི་གཟུགས་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཤེས་པ་བཞིན་ཡན་ལག་ཅན་ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་སྨྲས་པ། ཡན་ལག་གི་གཟུགས་ཐ་དད་པ་ཅན་བོར་ན་གཞན་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པའོ་ཞེས་ཐ་དད་པར་མི་ནུས་ལ། ཡན་ལ
Chinese
因为是显现的缘故。如果是这样，那么太阳具有宫殿的形状，夜晚显现的形状即使没有灯也有，如果进行推究，就变成了承认了意义本身，因为意义是蓝色等等的认知。如果说，蓝色的形状先前与黄色的形状一起执持，而现在因为显得分离而进行区分，这是存在的，那么，这不合道理，因为先前的时候，见是不进入的。然而， 所显现的任何事物，就那样去体验。 对于那样去认识的事物，认知也就会那样改变，具有蓝色和黄色两种形状，以及在其他情况下只具有蓝色形状的显现的认知，就会那样体验到具有两种形状和具有一种形状，因此要理解为是不同于其他的。在这里，要认识到前后出现的认知不是同一个，而是不同的，因为现在产生的认知的自性不会进入到隐蔽的事物中。因此，说存在体验，先前的认知是不会进入的。如果说，通过先前的体验，通过记忆来进行认识，那么，不是的，因为记忆不是量。如果说，从见产生的记忆是量，那么，不是的，即使记忆是从体验产生的，对于同一个事物来说，也不能成为量，就像这样，在体验的时候没有记忆的缘故。体验本身的自力所产生的记忆是不可见的，通过体验所产生的记忆的产生，并不能认识到体验，因为那个时候体验是不可见的。先前体验到的见，会使记忆变得没有意义，因为见本身在那个时候是存在的。因此，在显现为不同的认知中所存在的各种各样的事物，实际上是同一个，因为不能将它们区分开来。如果说，因为也不能将外境显示为不同的，所以会变成同一个，那么，当一个有情看到各种各样的事物时，这些事物对于其他众生来说，会显现为不相同，所以不是外境。如果说，其他人所执持的同一个事物，对于其他人来说也是显现的，那么，
English
Because it is manifested. If that is the case, then the sun has the shape of a palace, and the appearance of light at night exists even without a lamp. If one investigates, then one would be admitting the meaning itself, because the meaning is the cognition of blue and so on. If one says that the appearance of blue was previously held together with the appearance of yellow, but now it appears separately and is distinguished, then that is not reasonable, because at the previous time, seeing does not enter. However, Whatever appears, Is experienced as such. For that which is to be known, the cognition also changes in that way, the cognition that appears to have both blue and yellow shapes, and in other cases only the blue shape, will be experienced as having both shapes and having one shape, so it should be understood as being different from others. Here, it should be recognized that the cognitions that appear before and after are not the same, but different, because the nature of the cognition that arises now does not enter into hidden things. Therefore, saying that there is experience, the previous cognition does not enter. If one says that through the previous experience, one knows through memory, then no, because memory is not a valid cognition. If one says that the memory that arises from seeing is a valid cognition, then no, even though memory arises from experience, it cannot be a valid cognition for the same thing, just like this, because there is no memory at the time of experience. The memory produced by the power of experience itself is not seen, and the arising of memory produced by experience does not realize the experience, because the experience is not seen at that time. Seeing the previously experienced makes memory meaningless, because seeing itself exists at that time. Therefore, the various things that exist in the cognition that appears as different are actually the same, because they cannot be distinguished. If one says that because the external world cannot be shown to be different, it will become the same, then when one sentient being sees various things, these things will appear different to other beings, so it is not the external world. If one says that the same thing held by others also appears to others, then,
Chinese
然而，外境的种种显现将会被清晰地显示为各不相同。如果说，对于一个人来说，显现的种种事物是相同的，而对于其他原因来说，显现的则是不同的，那么，对于每个个体来说，因为能够确定地看到各自的自证，所以只有意识才是真实的。 《释量论》的注释，第十一卷。 “因此，心的相状，会变成种种事物的一个本体。” 也就是说，与心相关的种种相状，会变成一个整体。如果舍弃了意识本身，那就不是无分别的。因此，快乐等等，以及自身显现的蓝色等等的种种相状，都是一个整体。或者说，不是显现为种种，因为种种事物被认为是种种。因此，种种和非种种的区别是不存在的。自证本身是唯一且无二的。能取和所取的差别如何消失，将会如此解释。如果说，就像显现为杂色一样，布匹等等也是一个整体，那有什么问题呢？回答说： “如果布匹等是一个形体，那时就会没有差别。如果舍弃了差别，就不会看到其他的无差别。” 也就是说，如果布匹和各种杂色碎片等等不是一个形体，那么，就像在它的意识中所显现的种种一样，就会变得没有差别。如果没有看到差别，那么杂色布匹的形体就会变成意识的本体，因为它与意识的性质相同。就像意识不能被其他人看到，也不能回到过去，也不能被阻碍一样，外境也是如此。这样一来，因为意识本身就是自证的本体，当各部分的意义显现为无差别时，杂色布匹的形体也会变得无差别。正如所说，意识就像具有无差别部分的整体一样。对此回答说：如果舍弃了各部分的形体的差别，就不会看到其他整体的本体是无差别的，因为没有看到，所以不能说是存在的，也不能说是不同的，各部
English
However, the various appearances of external objects will be clearly shown to be distinct from each other. If it is said that for one person, the various things that appear are the same, while for other causes, what appears is different, then for each individual, because they can definitely see their own self-awareness, only consciousness is real. Commentary on the Pramāṇavārttika, Volume Eleven. "Therefore, the aspect of mind becomes the nature of one of many." That is to say, whatever various aspects are related to the mind become one. If consciousness itself is abandoned, then it is not non-dual. Therefore, happiness and so on, and the various aspects of blue and so on that appear to oneself, are all one. Or rather, it is not that various things appear, because various things are regarded as various. Therefore, the distinction between various and non-various does not exist. Self-awareness itself remains as one and non-dual. How the difference between the grasped and the grasper disappears will be explained in this way. If it is said that, just as it appears as variegated, what fault is there if cloth and so on are also one? The answer is: "If cloth and so on are one form, then there will be no difference. When the differentiated is abandoned, others who are undifferentiated are not seen." That is to say, if cloth and various variegated fragments and so on are not one form, then, just as the various things that appear in its consciousness, they will become without difference. If difference is not seen, then the form of variegated cloth will become the very nature of consciousness, because it is of the same nature as consciousness. Just as consciousness cannot be seen by others, nor can it go to another time, nor can it be obstructed, so it is with external objects. In this way, because consciousness itself is the nature of self-awareness, when the meanings of the parts appear without difference, the form of variegated cloth will also become without difference. As it is said, consciousness is like a whole with undifferentiated parts. To this it is answered: If the difference of the forms of the parts is abandoned, then the undifferentiated nature of the other whole is not seen, because it is not seen, so it cannot be said to exist, nor can it be said to be different, the parts