Tibetan
་ཅད་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་སྟོན་པ་ན། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དཔྱད་ནས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། གང་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་མེད་པའི་སྒྲ་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡང་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་མིང་གིས་ནུས་པ་སྟེ། གང་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། ཉེ་བར་བཅོམ་པའི་དབང་པོས་མ་ངེས་པ་ནི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཆོས་ཀྱང་ངེས་པར་སྦྱར་བར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བས་བརྡར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡུལ་དང་ལྷན་ཅིག་འཁྲུལ་པ་མེད་དེ། ཟླ་བ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཟླ་བ་ཡུལ་མ་ཡིན་ན་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་འདི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་དབང་པོ་གཅིག་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། འོན་ཏེ་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་གྱི། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པས་ཡུལ་འཛིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་མོད། བརྗོད་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལྟ་བ་ལ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཡུལ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཡུལ་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དབང་པོའི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་པས་མངོན་ སུམ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཚོན་པར་ནུས་ཀྱི། ཡུལ་གྱི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡུལ་བརྗོད་པས་ཀྱང་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པར་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་བ་ན་དོན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་རྟོག་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཤེས་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་དོན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཉམས་པ་ལ་སྐྱེས་པས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་མེད་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཡིས་ཐ་སྙད་གདགས་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་འདི་ལ་ནི། །རང་བཞིན་གྱིས་རྟགས་ངེས་པར་སྦྱར། །ངོ་བོ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི། །ལོག་པའི་ཕྱིར་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དཔྱད་ནས་ཐ་སྙད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་འདི་ལ་ནི་རྟགས་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་གོ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་རྟགས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དེ་ཡང་ཡུལ་བརྟེན་པའི་སྒྲ་ལ་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱད་པའི་རང་བཞིན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་གདགས་པར་རིགས་སོ། །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་གང་འདི་སློབ་དཔོན་སྔ་མས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ཚོགས་ནི་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེར་ནི་དུ་མའི་དོན་སྐྱེད་ཕྱིར། །རང་གི་དོན་ལ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསགས་པ་རྟོགས་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། བསགས་པ་དག་ནི་ཚོགས་པ་ཡིན། །དེ་སྤྱི་དེ་ལ་དབང་པོའི་བློ། །སྤྱི་བློ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡང༌། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྗེས་འབྲེལ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་མང་པོ་བསགས་པ་ནི་ཚོགས་པར་བརྗོད་དེ། ཚོགས་པ་དེ་ཡང་སྤྱི་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ལུས་ཅན་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ལ་འདུས་པའི་བློ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཐ་དད་པའི་ཚོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་ཐ་དད་པ་ཚོགས་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་དབེན་པར་ཚོགས་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལས་ལོག་པའི་འདུས་པ་འཛིན་ན་ནི་ཐ་མི་དད་པ
Chinese
所有要表达的事物，都是通过分析来理解和组合的。如果一个声音不能被理解，那就不是组合。直接的自性是通过依赖感官的名称来理解的。依赖感官的就是直接的，而通过被扰乱的感官所不确定的是清晰的。理解事物的性质也应该被确定地组合。因此，通过感官之门被称为“直接”是一种约定俗成。如果与对象没有混淆，因为月亮不是错觉意识的对象，那么，这不是真的。如果月亮不是对象，那么它如何成为其他人的直接对象？从感官中产生的事物与一个感官的存在与否有关联。感官是独特的因，是命名的理由，但不是对象，因为它是所有人的共同之处。因此，被称为“麦芽的芽”是一种独特的命名方式。如果认为“依赖于对象”是指具有对象性质的意识，那么自证本身就会变成直接的，而从感官中产生的事物就不能被理解。如果因为世俗的声誉而说它持有对象，那不是真的。仅仅因为“直接”这个词在世俗中广为人知就足够了，为什么还需要其他的表达方式呢？在分别说者的观点中，意识的意念形式也变成了直接的，因为它持有对象。然而，对象是共同的，因为它是意识的意念形式和其他因中存在的意识的因。因此，通过感官的声音来表达，可以直接地描绘出与概念分离的自性，但通过对象的声音来表达则不能。如果通过表达对象也能显示出与概念分离，因为它是由事物的力量产生的，那么，这不是真的。当出现两个月亮时，它不是由事物产生的。因此，那是概念。
English
All things to be expressed are shown by analyzing and combining what is to be understood. If a sound cannot be understood, then it is not a combination. The self-nature of the direct is understood through the name that relies on the senses. That which relies on the senses is direct, and that which is uncertain by the disturbed senses is clear. The nature of what is to be understood should also be definitely combined. Therefore, it is conventionally designated as "direct" through the gate of the senses. If there is no confusion with the object, because the moon is not the object of illusory consciousness, then this is not true. If the moon is not an object, then how does it become the direct object of other people? That which arises from the senses is related to the presence or absence of one sense. The senses are the unique cause, the reason for naming, but not the object, because it is common to all beings. Therefore, it is said that what is called "the sprout of barley" appears as a unique designation. If it is thought that "relying on the object" means consciousness that has the nature of the object, then self-awareness itself becomes direct, but that which arises from the senses cannot be understood. If it is said that it holds the object because of worldly fame, that is not true. It is sufficient that the very term "direct" is well-known in the world, why would other expressions be needed? In the view of the Vaibhashikas, the mental consciousness also becomes direct because it holds the object. However, the object is common, because it is the cause of the mental consciousness and the consciousness that exists in other causes. Therefore, by expressing with the sound of the senses, the direct can be depicted as the very nature that is separate from conception, but not by expressing with the sound of the object. If it is possible to show separation from conception even by expressing the object, because it arises from the power of the thing, then this is not true. When two moons appear, it does not arise from the thing. Therefore, that is conception.
Chinese
也不会改变。然而，如果说由事物力量所生的颠倒之识不存在，如果是这样，那么既然一切现量都由事物所生，就不能说成是无分别。因为这样一来，由感官缺陷所生的一切都将成为无分别，因此用感官本身的词语来施设名言才是合理的。因此，对于这个名言来说： \t自性之相决定应结合， \t本体周遍而行者， \t以其颠倒故而将退还。 这是因为，凡是那些先入为主地进行思考的人，在考察之后才施设名言，因此对于这个现量的名言，应该决定结合自性之相，即依现量自身的本体而理解的本体。因此，对于能认识者，要结合相。那个决定的结合，也是对于依于所缘之声的退还，因为周遍而行的自性，其能认识者会退还。因此，仅仅依靠感官，才能施设现量之名言。因此，现量是远离分别的，这是成立的。如果现量是无分别的，那么先前论师所说的五种识的集合是以积聚为对境，以及“于彼多义生，自义总境性”的说法，就会产生矛盾。因为以过去为对境的识不是分别，而认识积聚与无分别相矛盾。如下所说： \t积聚即是集合， \t彼总彼上感官识， \t总识无疑亦， \t与分别相随连。 这是说，众多极微的积聚被称为集合，而集合也是总，即世俗谛中存在的。对于显现为各自不同的身相的极微，没有聚集的意识，因此不同的集合是不存在的。如果说集合与极微不同，那是不对的，因为离开了极微，集合是不会显现的。如果执着于与极微不同的聚集，那么就不会有差别。
English
it will not change. However, if it is said that the inverted knowledge born from the power of things does not exist, if that is the case, then since all direct perception arises from things, it cannot be said to be non-conceptual. Because in that case, everything born from sensory defects will become non-conceptual, therefore it is reasonable to apply terms using the words of the senses themselves. Therefore, for this term: \tThe sign of self-nature should definitely be combined, \tThe entity that pervades and acts, \tBecause of its inversion, it will be returned. This is because, those who think with preconceived notions, apply terms after investigation, therefore for this term of direct perception, the sign of self-nature should be definitely combined, that is, the entity that is understood by relying on the entity of direct perception itself. Therefore, for the knower, the sign should be combined. That definite combination is also a return to the sound based on the object, because the nature that pervades and acts, its knower will return. Therefore, only by relying on the senses can the term of direct perception be applied. Therefore, direct perception is free from conceptualization, which is established. If direct perception is non-conceptual, then the previous teacher's statement that the collection of five consciousnesses is focused on accumulation, and the statement "In that, many meanings arise, the nature of the general object of one's own meaning" will be contradictory. Because the consciousness focused on the past is not conceptualization, and the recognition of accumulation contradicts non-conceptualization. As it is said: \tAccumulation is a collection, \tThat generality, on that, sensory consciousness, \tGeneral consciousness undoubtedly also, \tIs connected with conceptualization. This means that the accumulation of many atoms is called a collection, and the collection is also general, that is, existing in conventional truth. For atoms that appear as different bodies that are different from each other, there is no consciousness of gathering, therefore different collections do not exist. If it is said that the collection is different from atoms, that is not correct, because the collection will not appear without atoms. If one clings to an aggregation that is different from atoms, then there will be no difference.
Tibetan
་ཉིད་དུ་འཛིན་པས་འདུས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། འོན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་བདག་གི་བའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་འདུས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདུས་པ་རྟོགས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། ནགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྱི་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་འཛིན་པའི་བློ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའོ། །དེ་བས་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་བློ་རྣམས་སྤྱི་འཛིན་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་རྙེད་པར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། །དོན་གཞན་དང་ནི་མངོན་འབྲེལ་ཕྱིར། །རྡུལ་ཕྲན་གཞན་གང་སྐྱེས་འགྱུར་བ། །དེ་དག་བསགས་བཤད་དེ་ཡང་ནི། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་གཞན་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། སྔར་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གང་ཞིག་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ཤེས་པའི་རྒྱུར་སྐྱེས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ཉིད་ལ་བསགས་པ་ཞེས་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་གིས་བཤད་ཀྱི། གཞན་པའི་བསགས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཉིད་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། འོ་ན་ནི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་མ་འདྲེས་པ་ཡང་རིང་པོ་ནས་མ་འདྲེས་པར་མི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་ཐ་དད་པར་མི་སྣང་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་རང་གི་རྣམ་པ་འཇོག་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་འདིར་གང་གི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་དངོས་པོ་ཉིད་སྣང་ བ་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་ཞིང༌། གཞན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པ་སྣང་བ་མངོན་སུམ་རྟོག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱིའི་བློ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མཐུག་པོ་བར་མེད་པར་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་ལ་རྣམ་པར་སྣང་བར་འགྱུར་ན། འོ་ན་རྟོག་པ་རྒྱང་རིང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་རང་གི་སྣང་བ་ཉིད་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་ལན་བཏབ་པ། མ་དག་པར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ལུས་ཅན་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དག་པ་མཐོང་བ་ཅན་རྣམས་ནི་སྣང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཐམས
Chinese
那么，执着于自身而形成的聚集是什么呢？然而，微尘并非显现为具有自性的，如果生起具有微尘聚集之相的智慧，那是否就是聚集的证明呢？（答：）聚集只是认识上的假立，就像森林等一样。总的来说，执着于所有微尘共同之处的智慧，是与分别念相联系的。因此，眼等识执着于总相，难道不是很难获得无分别的吗？（答：）说道：因为与他义及现相关联的缘故，任何其他的微尘产生变化，那些积累被说，那也是知识产生的理由。因为与安立不同于微尘的其他意义的因相关联的缘故，从先前的微尘中，任何其他的微尘，在任何可容纳的处所，作为知识之因所产生的微尘，经文中说，那本身就是积累，是具有积累之相的。其他的积累是不存在的。因为产生为特殊微尘的那个本身，就是产生现量知识的理由。那么，如果微尘本身就是相互差别之知识的因，那么，它就会显现出来吗？（答：）梳子等未混合之物，不也是从长远来看不显现为未混合的吗？同样，如果即使不显现为差别，微尘也能安立自己的相，那么这又有什么过失呢？如果这样，那么事物本身显