Tibetan
། །སྒྲ་ཡིས་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་བརྡ་དྲན་པས་བླང་བར་བྱ་བའི་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གཉིས་ལ་རག་ལས་ནས་སྐྱེ་བ་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པར་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་རག་ལས་པ་དང་ཡུལ་ལ་རག་ལས་པ་ནས་མངོན་སུམ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའི། ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པར་རིགས་ཀྱི་དབང་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་རིབ་ཀྱིས་བཅོམ་པའི་མིག་ལས་སྐྱེས་པས་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མཐོང་བ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། ཡུལ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། བརྗོད་པ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཡུལ་གྱི་ཕན་བཏགས་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཟླ་བ་ནི་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་ལ་དྲན་པ་འཇོག་པར་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་དབང་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་རབ་རིབ་ཀྱིས་བཅོམ་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་བཅོམ་པའི་དབང་པོ་ནི་དབང་པོ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མིག་དང་ཡུལ་དག་མཚུངས་པ་ཡིན་ན་བརྩད་པར་རིགས་ཏེ། ཡུལ་ཡང་དབང་པོ་བཞིན་མངོན་སུམ། །ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་ན་ནི། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གཉིས་ལྟོས་པའི། །སྐྱེ་བ་དེ་ནི་དེས་མི་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། འོ་ན་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ཡུལ་ལ་ནུས་པ་མངོན་དུ་ཡོད་དེ་དབང་པོ་བཞིན་ཡིན་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གཉིས་ལ་རག་ལས་ནས་མངོན་སུམ་ སྐྱེ་བ་དེ་ནི། ཡུལ་དེའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྗོད་ཅེ་ན་འདིར་སྨྲས་པ། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དཔྱད་ནས། །ཐ་སྙད་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད། །ད་ཡང་དབང་པོའི་མིང་ལ་ཡོད། དེ་ཡི་ཆོས་ཀྱང་ངེས་སྦྱོར་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐ་སྙད་ཐམས
Chinese
声音所作的近取，是具有由表诠忆念而应取的生，具有前后分别的意本身。因此，成立为现量是离分别的。那么，为什么依赖二者而生，却说依赖根，而不依赖境呢？这部论典的意义是这样的：如果依赖眼和依赖境而生现量，为什么说依赖根，而不说依赖境呢？这是责难之词。从色等境的角度来说，也可以说，但不仅仅是根。仅仅从根所生，不是现量。因为从被翳障蔽的眼所生，见到二月，不是现量。进入境之相状的见，都是现量，因此，不迷惑于境者是现量，说也是无迷惑是合理的。那么，如果说，境所增益的二月显现，不就是迷惑吗？因此，即使由境的力量所生，也不是全部不颠倒。或者说，月不是显现为二月的识的境，因为识不能安立忆念。如果说，那不是境，那么，如果那样，那么，显现为颠倒的因，不就是根本身吗？因为是具有被翳障蔽之因的缘故。被近取障蔽的根，是相似根。因此，如果眼和境相同，则可以辩驳，如果境也像根一样是现量，能够产生识，那么，为什么依赖二者的生，不用它来说呢？如果说，如果境在产生现量识方面，具有明显的能力，像根一样，那么，如果那样，依赖根和境二者而生的现量，为什么不从那个境的角度说成是依赖境呢？这里说到，应当考察能了知者本身，从而确定术语的运用。现在也在根的名词中存在，它的法也确定地存在。
English
That which is closely established by sound is the mind itself, which has the birth of being taken by the remembrance of the sign, and has the discrimination of before and after. Therefore, it is established that direct perception is free from discrimination. Then, why is it said that birth depends on the sense faculty, not on the object, since it depends on both? The meaning of this treatise by the teacher is this: If direct perception arises from dependence on the eye and dependence on the object, why should it be said to depend on the sense faculty, and not on the object? This is a word of reproach. From the point of view of objects such as form, it can also be said, but not only from the sense faculty. It is not only from the birth of the sense faculty that it is direct perception. Because what is born from an eye obscured by cataracts, seeing two moons, is not direct perception. Entering into the appearance of the object, all are only direct perception, therefore, that which is not deluded about the object is direct perception, and it is reasonable to say that it is also without delusion. Then, if the appearance of two moons enhanced by the object is not delusion itself, is it? Therefore, even if it is produced by the power of the object, it is not all non-inverted. Or rather, the moon is not the object of the consciousness that appears as two moons, because consciousness cannot establish remembrance. If that is not the object, then, if that is the case, then, is not the cause of appearing as inverted the sense faculty itself? Because it is the cause of having been obscured by cataracts. The sense faculty that is closely obscured is a seeming sense faculty. Therefore, if the eye and the object are the same, then it is reasonable to argue, if the object is also direct perception like the sense faculty, and is able to produce consciousness, then, why is the birth that depends on the two not spoken of by it? If it is said that if the object has the obvious ability to produce direct perception consciousness, like the sense faculty, then, if that is the case, why is the direct perception that arises from dependence on the sense faculty and the object not said to be dependent on the object from the point of view of that object? Here it is said that one should examine the knower himself, and then determine the use of terminology. Now it also exists in the name of the sense faculty, and its dharma also certainly exists.