English
If it is said that the connection between conceptual thought and the eye is uncertain, then wouldn't the luminous nature of the cow itself not become a form of sound with a common basis, saying, "This is it"? That is not the case, because merely knowing that sound establishes a common basis with what is seen does not establish that seeing and conceptual thought have the same cause. Because there is a common basis, such as "This mountain has fire," for fire known through inference and an object established through seeing. Furthermore, if the form of sound appears to conceptual thought, and seeing is the nature of clarity, then what common basis is there in that? Then how does it become a common term, saying, "The cow is this"? If it is said that dualistic consciousness is an object with different supports, that is not the case, because when doing the same thing, it is a term with a common basis. In ultimate truth, there is no common basis. Like this, there are only two kinds of consciousness: the hidden one that thinks, "That is this," and the one that appears to be happening now. If there are some non-conceptual ones, having causes similar to it, all the results are different, because they change from the difference of causes. If it is said that some non-conceptual ones also recognize differences by seeing something first, if that is the case, then whatever other cause is similar to that non-conceptual one, along with the eye and things, all knowledge will become non-conceptual, because the results of non-conceptual knowledge are different due to different causes. Therefore, everything that arises from the eye and so on is only non-conceptual. If it is said that the knowledge of conceptualization is precisely what is blessed by the object, thinking, "This is a cow." Therefore, it is not established that the causes of conceptual thought and seeing are different. It is said in reply: Because of remembering the sign, the combination is independent of external objects. Similarly, without depending on the sign, the eye-consciousness changes by the power of the object itself. That is to say, the combination of sounds that does not depend on external objects arises from the cause of remembering the sign of the sound previously experienced, and the eye-consciousness, without depending on the sign of the sound, abides in a place where it can be an object.
Tibetan
་པའི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་དང་མིག་གིས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་མིག་གི་བློ་ལ་རྟོག་པའི་རྒྱུ་བརྡ་དྲན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལས་འདས་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་དང་གཟུགས་ཀྱི། །སེམས་ནི་བརྡ་དྲན་ལ་ལྟོས་ཅན། །ལྟོས་མེད་མ་ཡིན་རྟགས་བཞིན་དུ། །དྲན་པ་ཉིད་ལས་ནུས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འོ་ན་བ་ལང་ངོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དབང་པོའི་སེམས་བརྡ་དྲན་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་གྱི་གཟུགས་དང་དབང་པོ་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། བརྡ་ དྲན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་གཟུགས་འགའ་ཞིག་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་བརྡ་དྲན་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། དབང་པོའི་སེམས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ངེས་པའི་སྒྲ་དྲན་པ་མེད་ན་སྒྲ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ངེས་པའི་དོན་མཐོང་བ་མེད་ན་ཡང་ངེས་པའི་ཚིག་དྲན་པ་སྐྱེ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བ་ལང་མཐོང་བ་ཡོད་ན་བ་ལང་གི་སྒྲ་དྲན་པར་འགྱུར་ལ་བ་ལང་གི་སྒྲ་དྲན་པར་གྱུར་ན་ཡང་བ་ལང་ངོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་རྣམ་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དྲན་པའི་རྟགས་ཉིད་དུ་རིགས་ཏེ། དེ་བས་ན་སྦྱོར་བས་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟགས་ཅན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རིགས་མ་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་རྟགས་ལས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་མཚུངས་པ་ཉིད་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་མཚུངས་པ་ནི་སྔར་མཐོང་བ་དེ་ད་ལྟར་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཅན་གྱི་འདྲ་བ་གཞན་ཡིན་ནོ། །མཚུངས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་འདྲ་བ་ཉིད་དེ། བློ་མཚུངས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བློ་ཡང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། རྟོགས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བག་ཆགས་ཐོག་མ་མེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྒྲ་སྦྱོར་བ་དང་རིགས་སྦྱོར་བ་ནི་རྟགས་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་གྱི། དབང་པོ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ནི་དེ་དང་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཏེ་དབང་པོའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྦྱོར་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རིལ་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་རི་དང་མེ་སྦྱོར་བ་ནི་དབང་པོའི་བྱེད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།
Chinese
是眼根的对境之能力和由眼根所生。因此，眼识没有分别的因，即名言和记忆，所以不是声音的行相。因为，没有从因之外产生果的缘故。如果说：根与境之心，依赖于名言记忆，如无依赖之因，由记忆本身而有能力。对于此，如果说：那么具有认为“是牛”之分别的根识，是依赖于名言记忆的境和根，是有能力的。如果不依赖于名言记忆，某些境对于具有分别的识是不具有能力的，应该这样承认吗？对此，我在此答复说：能诠释的名言记忆之自性本身是有能力的，但对于根识不是。如此，如果没有决定的声音记忆，则不是声音的连结；如果没有见到决定的意义，也不会生起决定的词句记忆。因此，如果见到牛，则会忆起牛的声音；如果忆起牛的声音，也会生起“是牛”的想法，因此，所见的行相理应是能诠释的记忆之因。因此，由连结所理解的一切都是有因的。然而，如果没有见到种类，如何从因中得知呢？不是的，因为支分相同本身就是种类。支分相同，就是先前所见，现在忆起，是具有支分的其他相似之处。对于具有相同名称之境的识来说，相同本身就是，因为智慧理解为相同，所以智慧也是相同本身。因为理解相同，所以理解没有差别，是由无始以来的习气之力所生。因此，声音连结和种类连结仅仅是由因产生的，不是由根产生的。因是见到与其相似的自性。如果说，由根的力量所生的连结是现量，这样说吗？如果是这样，那么所有比量都变成由根所生，因此变成现量。因为，说“山上有火”而连结山和火，如果没有根的作用，就不会产生，因此变成现量。
English
It is the power of the object of the eye sense and generated by the eye. Therefore, the eye consciousness does not have the cause of conceptualization, namely name and memory, so it is not the aspect of sound. Because, there is no arising of a result from beyond the cause. If it is said: The mind of the sense and the object depends on name and memory, like a cause without dependence, the ability is from memory itself. Regarding this, if it is said: Then the root consciousness with the conceptualization of thinking "it is a cow" is the object and root that depends on name and memory, and is capable. If it does not depend on name and memory, some objects are not capable for the consciousness with conceptualization, should it be admitted? To this, I reply here: The nature of the expressive name memory itself is capable, but not for the root consciousness. Thus, if there is no definite sound memory, then it is not a connection of sound; if the definite meaning is not seen, then the definite word memory will not arise either. Therefore, if a cow is seen, then the sound of the cow will be remembered; if the sound of the cow is remembered, then the thought of "it is a cow" will also arise, therefore, the seen aspect should be the cause of the expressive memory. Therefore, everything understood by connection is causal. However, if the type is not seen, how can it be known from the cause? No, because the similarity of the limbs themselves is the type. The similarity of the limbs is what was seen before, and is now remembered, it is another similarity with limbs. For the consciousness of the object with the same name, the same itself is, because wisdom understands as the same, so wisdom itself is also the same. Because the understanding is the same, so the understanding is without difference, it is generated by the power of beginningless habit. Therefore, the sound connection and the type connection are only produced by the cause, not by the root. The cause is seeing the nature similar to it. If it is said that the connection produced by the power of the root is said to be manifest, is that so? If so, then all inferences become manifest because they are produced by the root. Because, saying "there is fire on the mountain" and connecting the mountain and the fire, if there is no function of the root, it will not arise, therefore it becomes manifest.
Tibetan
།འོན་ཏེ་མེ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་གྱི་མེ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ས་ཕྱོགས་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་མེར་རྟོག་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། མེ་ལ་ནི་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། མ་མཐོང་བ་ཡང་སྦྱོར་བ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཉེ་བར་ བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་སྦྱོར་བ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དྲན་པས་དྲངས་པའི་མིང་ལ་སོགས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་གྱིས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། །དེ་དག་འདུས་པས་དེ་སྐྱེད་ཕྱིར། །དྲན་ལས་དབང་པོའི་བློར་འགྱུར་བའམ། །མིན་ཏེ་དེ་ལས་དུས་གཞན་འགྱུར། །ལ་ལར་རྣམ་གཡེང་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དྲན་པ་དེ་དག་འདུས་པ་ལས་ཏེ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལས་དབང་པོའི་བློ་དེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱའི་ཕྱིར། དྲན་པ་ལས་དབང་པོའི་བློར་འགྱུར་གྱི་དོན་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པར་གྱུར་པའི་མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་བློ་དྲན་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དྲན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དུས་གཞན་དུ་ཡང་མིང་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་དེ་ལས་དབང་པོའི་བློར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་ལ་ལར་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཡང་ཕྱིས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་དྲན་པ་དེ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དུས་གཞན་དུ་དྲན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དོན་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྟག་ཏུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །རིམ་གྱིས་གཉི་གའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན། །ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་སྔོན་ཉིད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིམ་གྱིས་དོན་ནི་ཤེས་པ་གཉི་གའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། ཕྱི་ནས་ནི་རྟོག་པའོ་ཞེ་ན། དྲན་པ་ལས་སྔ་མའི་ཤེས་པའི་དུས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དྲན་པའི་གྲོགས་ཅན་དབང་པོ་དང་དོན་གྱི་རྟོག་པ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་གྲོགས་བྱེད་པ་ཅན་གྱིས་དྲན་པ་མ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དབང་པོ་
Chinese
如果认为，火是比量，而与火的结合是现量。那么，也可以说，地处是现量，而对火的认识是比量，不是吗？因为没有见到火，没有见到也无法结合。因此，通过比量来接近 应该接受的结合，那是认识，而现量是与结合分离的。如果认为，由于记忆所引起的名称等隐蔽之物，现量也会介入，所以现量可以结合。对此，这里说到：因为彼等聚合故，彼生；从念转为根识，或非也，从彼异时转，于一些散乱故。意思是，由于那些记忆聚合，即接近，是产生根识之因。从记忆转为根识，并不依赖于意义的接近。如果说，会介入已成为记忆的名称等，或者说，会依赖于意义的接近。不是的，根识不是从记忆中产生的，因为使意义显现的不是记忆。此外，在其他时候，名称等记忆也会转为根识，因为在某些境况下，后来也可能存在那种自性的形象的记忆。因此，根识在其他时候会变成记忆的自性。如果又认为，事物是无分别识的因，因为事物是恒常产生无分别识的因，所以无分别就是现量。如果次第成为二者的因，无差别故，先者即转。意思是，如果次第地，事物成为两种识的因，首先是无分别识产生，然后是有分别识。那么，从记忆开始，在先前的识的时刻，有分别识会从无差别的意义之因中产生。或者认为，具有记忆助伴的根和事物会产生分别。如果这样认为，具有眼根助伴的记忆不是没有见到吗？根
English
If it is thought that fire is inference, but the combination with fire is perception. Then, could it not also be said that the location is perception, but the cognition of fire is inference? Because fire is not seen, and what is not seen cannot be combined. Therefore, it is through inference that the combination that should be approached is understood, but perception is separate from combination. If it is thought that because perception also engages with names and so on that are brought about by memory and are hidden, therefore perception is what combines. Here it is said: Because those assemble, therefore that is produced; from memory it transforms into sense consciousness, or not, from that it transforms at a different time, because in some there is distraction. That is, because the aggregation of those memories, that is, what is near, is the cause of producing that sense consciousness. It is not the case that it transforms from memory into sense consciousness, relying on the nearness of meaning. If it is said that it will engage with names and so on that have become memories, or that it relies on the nearness of meaning. It is not so, the sense consciousness does not arise from memory, because it is not memory that makes the meaning manifest. Furthermore, at other times also, the memory of names and so on will transform into sense consciousness, because in some situations, there may later be the memory of the nature of that image. Therefore, sense consciousness will become the nature of memory at other times. If it is again thought that things are the cause of non-conceptual consciousness, because things are the cause of constantly producing non-conceptual consciousness, therefore non-conceptual is perception. If it gradually becomes the cause of both, because there is no difference, the former will transform. That is, if gradually, things become the cause of two kinds of consciousness, first non-conceptual consciousness is produced, and then conceptual consciousness. Then, starting from memory, at the time of the previous consciousness, conceptual consciousness will arise from the cause of meaning that is without difference. Or it is thought that the sense and the object with the help of memory will produce discrimination. If it is thought like that, isn't the memory with the help of the eye faculty unseen? Sense