Tibetan
་ལང་གི་སྒྲས་འདི་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བ་ལང་གི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་བརྡ་ཡིས་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྡ་ནི་འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྡ་དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་གང་ལ་ཡོད་པའི་རྫས་ ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དང་སྒྲའི་ཁྱད་པར་ཅན་འཛིན་པ་དེ་དེ་ལྟ་བུའོ། །བརྡའི་དུས་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་ན་མཐོང་བའི་འདྲེས་པ་འདི་ནི་བ་ལང་དེ་ཡིན་ན་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་བདག་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྫས་དང་སྒྲའི་ཁྱད་པར་ཅན་འཛིན་པ་མིག་གིས་ཤེས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུའི་ཞིག་ཅེ་ན། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་རྟོག་པ་དེ་ཡིས་སྟོང་པའོ། །དེས་ནི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་ཏེ། མིག་གི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་རྟོག་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་དང་འབྲེལ་པའི་དོན་ལ་དབང་པོ་རྣམས་འཇུག་གི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པ་ནི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ལ་དབང་པོ་འཇུག་པ་ཡང་བརྡ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པ་ཡང་དེ་ལ་སྔར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔར་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དྲན་པ་ལས་དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དྲན་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དྲན་པར་གྱུར་པས་བ་ལང་གི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྣང་བའི་རྣམ་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེན། དྲན་པའི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་ནུབ་པར་གྱུར་ཀྱང་དྲན་པས་གཞག་པའི་གཟུགས་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་པར་གྱུར་པའི་དོན་དང་ལྡན་ཅིག་པ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དངོས་པོ་གཞན་མཐོང་བ་ན་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་དེ་དྲན་པ་མི་བདེན་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་མི་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲན་པ་ནི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་པ་དང༌། དེའི་སྒྲ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སེམས་པ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔར་མཐོང་བའི་དོན་བྱེད་པ་དྲན་པ་དང༌། དོན་བྱེད་པ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་ནི་
Chinese
用牛的聲音來理解這個，這是一個術語。牛的聲音所表達的含義也是通過符號來理解的，因為符號存在於過去的時間裡。擁有回憶符號的方法，即抓住具有物質特徵和聲音特徵的事物，就是這樣。在符號的時間和術語的時間裡，看到混合物，認為“這就是那頭牛”，將其視為一體的主體在哪裡？抓住具有物質和聲音特徵的事物，眼睛如何能理解呢？不能。如果問是什麼樣的呢？它空無先後念頭。因此，這表明了論證：眼睛的意識是沒有念頭的，因為它空無先後念頭。像這樣，感官只作用於與現在發生的時間相關的事物，而不作用於過去和未來。直接的認識是具有依賴於感官的意義的事物。然而，如果感官作用於過去和未來也是由於符號，那是不對的。因為未來也會在那裡顯現出來。然而，如果先前理解的聲音所表達的含義是理解，那麼聲音所表達的含義的理解難道不是在術語的時間裡理解的嗎？或者，如果從回憶起表達的聲音中理解了它所表達的含義，那麼這樣一來，難道不是回憶本身變成了被理解的事物嗎？或者，如果回憶起牛的聲音所表達的含義，並且與之同時顯現的形象是通過直接認識來理解的，那麼這難道不是非量（pramana）的回憶嗎？它所建立的任何事物都不是存在的，因為即使事物消失了，回憶所建立的形象也會顯現出來。因此，直接認識作用於與回憶起的事物同時存在的事物是不可能的。然而，當看到其他事物時，具有不同對象的那個回憶是不真實的，但是具有相同對象的那個回憶是真實的，因為它執行了事物的行為，並且認為“這是它的聲音”的想法不是直接認識。如果問：先前看到的事物執行行為是回憶，而直接認識作用於執行行為和表達的聲音是
English
Understanding this through the sound of a cow, that is a term. The meaning expressed by the sound of a cow is also understood through symbols, because symbols exist in past time. The means of having the memory of symbols, which is to grasp things with material characteristics and sound characteristics, is like that. In the time of symbols and the time of terms, seeing the mixture, thinking "this is that cow," where is the subject that makes it one? How can the eye understand grasping things with material and sound characteristics? It cannot. If asked what it is like? It is empty of prior and subsequent thoughts. Therefore, this shows the argument: eye consciousness is without thought, because it is empty of prior and subsequent thoughts. Like this, the senses only act on things related to the time of what is happening now, and not on the past and future. Direct cognition is something that has meaning dependent on the senses. However, if the senses acting on the past and future is also due to symbols, that is not right. Because the future will also appear there. However, if what is previously understood as the meaning expressed by sound is understanding, then isn't the understanding of the meaning expressed by sound also understood in the time of terms? Or, if the meaning expressed by it is understood from remembering the expressing sound, then in that case, wouldn't memory itself become the thing to be understood? Or, if the meaning expressed by the sound of a cow is remembered, and the image that appears simultaneously with it is understood through direct cognition, then isn't that a non-valid (pramana) memory? Whatever it establishes is not existent, because even if the thing disappears, the image established by memory will appear. Therefore, it is impossible for direct cognition to act on things that exist simultaneously with the remembered thing. However, when seeing other things, that memory with different objects is untrue, but that memory with the same object is true, because it performs the action of things, and the thought of thinking "this is its sound" is not direct cognition. If asked: the action of the previously seen thing is memory, and direct cognition acting on the action and the expressing sound is
Tibetan
མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བ་དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔར་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་ པོར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མཚམས་སྦྱོར་བས་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་ན་ཇི་ལྟར་མཚམས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ཞིང༌། མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་བ་ཡང་སུ་ཞིག་ཡིན། མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་ངོ་ཤེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དྲན་པ་དང་མཐོང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མཐོང་བས་ཀྱང་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མཚམས་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བ་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཉེ་བར་མཐོང་བ་མཚམས་སྦྱོར་བ་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདག་གིས་ཀྱང་མཐོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི། རང་རྒྱུད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིད་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ན་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་ཡང་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ། དབང་པོ་ཡང་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དབང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོར་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེ་ལྟར་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་གང་དུ་དབང་པོ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པ་དེར་མངོན་སུམ་འཇུག་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་དབང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བཙམ་ཞིག་སྣང་བ་ཡིན་གྱི། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྡ་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉེ་བ་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པར་གྲུབ་བོ། །འོན་ཏེ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་བརྡ་འཛིན་པ་མེད་ན་སྒྲའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒྲའི་རྣམ་པ་བ་བརྡ་མེད་པར་མི་སྣང་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཅི་ཡང་རུང་བརྗོད་པར་བྱེད་བའི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲ་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་གཅོད་པར་ བྱེད་པ
Chinese
不是的。另外，如果能在此处见到能起作用的事物，那么如何能成为先前见过的对境呢？因为不能确定它本身就能起作用。如果说，是通过联系而相似才见到的，那么，如果前后二者没有同一性，又如何能联系呢？联系者又是谁呢？如果联系者和所联系的对境没有同一性，那么就会无法辨认。因为没有与记忆和见解不同的其他联系，而且见解也不能联系前后二者，因为它仅仅是执持近似而已。如果说，是近似的见解，联系者是我，那么，我也是凭借见解的力量来体验意义，而不是自主的，因为在睡眠状态下不执持。见解也依赖于根，而根也不是进入前后二者。如果说，具有随顺根的识进入前后二者的对境，那么，这样识依赖于根就不合理了。如果凡是具有根进入的地方，就成为现量进入，那么，那时才是随顺根，否则就不是。因此，从根所生的识仅仅是显现近似而已，因为它不是对前后二者的分别。由于是依赖于名言记忆的产生，并且是各异的，所以成立了无分别仅仅是执持近似。如果说，一切觉知都是伴随着分别来体验的，那么，如果没有执持名言，就不会有体验声音的形象，这不是无分别吗？这不合理，如果说，没有名言就不能显现特殊的声相，即使那样，由于具有无论如何都能表达的总相，所以觉知能够体验，因此不能安立无分别的名称。另外，如果完全没有声音的结合，即使那样，识也不是无分别，因为能断定境和时等
English
No. Furthermore, if the functional entity is seen here, how can it become the object of what was seen before? Because it is not certain that it itself performs the function. If it is said that it is seen as similar through connection, then if there is no identity between the former and the latter, how can there be connection? And who is the connector? If there is no identity between the connector and the object to be connected, then there will be no recognition. Because there is no other connection different from memory and seeing, and seeing also does not connect the former and the latter, because it only holds what is approximate. If it is said that the approximate seeing, the connector, is the self, then I also experience the meaning by the power of seeing, but it is not autonomous, because it does not hold in the state of sleep. Seeing also depends on the sense faculty, and the sense faculty also does not enter the former and the latter. If it is said that the consciousness that follows the sense faculty enters the objects of the former and the latter, then it is not reasonable to know that consciousness depends on the sense faculty in that way. If wherever there is a sense faculty entering, it becomes manifest entering, then at that time it is following the sense faculty, otherwise it is not. Therefore, the consciousness born from the sense faculty only appears approximate, because it is not a discrimination of the former and the latter. Because it is a birth dependent on the memory of terms, and is different, it is established that non-discrimination only holds what is approximate. If it is said that all awareness is experienced with discrimination, then if there is no holding of terms, there will be no experience of the form of sound, is that not non-discrimination? That is not reasonable, if it is said that the specific sound form cannot appear without terms, even so, because awareness can experience with the general form that can express anything, therefore the name of non-discrimination cannot be established. Furthermore, if there is no combination of sounds at all, even so, consciousness is not non-discrimination, because it can determine objects and times, etc.