Tibetan
།སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུགས་བརྙན་ནི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ལོག་པ་ནི་སྒྲ་ཡིས་བརྟེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྡོག་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་ན་ལོག་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་མི་ཤེས་ན་ནི། ཇི་ལྟར་འོ་ན་དངོས་པོའི་ཆ་ཤས་སུ་གྱུར་པ་གཞན་སེལ་བ་སྒྲའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར། དངོས་པོའི་ཆ་མ་བརྗོད་པར་ཡང་བརྡ་བྱེད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་འདིར་སྨྲས་པ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་སྒྲོ་འདོགས་པའི། །རྟོགས་པས་གཞན་ལས་ལོག་ཤེས་ཕྱིར། །སྒྲ་དོན་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་ཅེས། །བརྗོད་པ་ལ་ནི་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་རྟོགས་པ་དེ་མྱོང་བས། གཞན་ལས་ལོག་པ་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་གཞན་ལས་ལོག་པའི་ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་ཕྱི་རོལ་གཅིག་ལས་ལོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་ཡིན་པར་ཐམས་ཅད་དུ་རིགས་མཚུངས་པར་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པ་མཚུངས་པར་ཤེས་ལ། བྱེ་བྲག་སོ་སོ་བ་ལ་ནི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་མི་ རྟོགས་པས་དེ་ཉིད་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལོག་པ་ལ་རིགས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་དང་ཤེས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དག་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རིགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློའི་གཟུགས་བརྙན་གལ་ཏེ་མི་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་མེ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་མེའི་གཟུགས་བརྙན་མི་གསལ་བར་འདི་ན་སྣང་བའི་ཕྱིར། ངེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལོག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་བློའི་གཟུགས་བརྙན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ལོག་པའི་བློའི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བའི་ལན་གང་ཡིན་པ་ནི། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་པའོ། །བརྗོད་པ་དེ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། གཞན་ལས་ལོག་པའི་ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པ་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལོག་པའི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ནི་དངོས་པོ་ལ་རེག་པའོ། །སྒྲ་ཡིས་བཞག་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པས་ཕྱི་རོལ་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།
Chinese
如果说声音是所表达的对象，那么影像就像意识一样，因为它们不是共同的。普遍的自性不是，外境的遮遣不是声音所依赖的，如果完全断绝遮遣，就会知道那是遮遣的事物本身，但不是事物本身。然而，如果不了解外境的事物，那么，事物的一部分如何成为排除他者的声音的领域呢？如果不表达事物的一部分，那么表达也会变得毫无意义，对此，这里说到：以对它的自性进行虚构的 认识，因为能从他者了知遮遣。 声音的意义是什么，就是那个， 对于言说没有矛盾。意思是说，通过体验认识，将意识的自性，即显现为蓝色等清晰的形象，虚构为外境的自性，因此能像从他者遮遣一样认识影像吗？或者应该观察是否是为了认识从他者遮遣的外境。无论如何，就像从一个外境遮遣一样，因为在所有情况下，相似的类别都同样知道从不相似的类别遮遣是相同的，因为对于各个差别来说，这不是认识。因为不认识差别，所以将从不相似的类别遮遣称为类别。外境和意识的影像中没有随行之类别，如果心的影像是从非人遮遣的火，那么从非火遮遣的火的影像不会清晰地显现在这里。以确定的力量称之为从不相似的类别遮遣。因此，如此一来，心的影像因为对所有事物进行了虚构，所以是相同的。因此，因为执着于从他者遮遣的心的影像或外境。询问声音的意义是什么的答案是什么呢？就是意识的形象本身和它本身的外境。对于那个言说没有任何矛盾，因为认识从他者遮遣的外境是从不相似的类别遮遣的事物的性质。声音是触及事物的。声音所设定的意识，因为已经体验了影像，所以没有外境的觉知。
English
If sound is the object to be expressed, then the image, like consciousness, is not common. The nature of the universal is not, and the negation of the external is not what sound relies on. If negation is completely cut off, then it will be known as the thing itself that is negated, but it is not the thing itself. However, if the external object is not understood, then how can a part of the object become the domain of sound that excludes others? If a part of the object is not expressed, then the expression will become meaningless. To this, it is said here: By the recognition that imputes its nature, because it knows negation from others. What is the meaning of sound, it is that, There is no contradiction in speaking. It means that by experiencing the recognition that imputes the nature of consciousness, that is, the image that appears clearly as blue, etc., as the nature of the external, therefore, can the image be recognized as negating from others? Or should it be observed whether it is to recognize the external that is negated from others. In any case, just as negating from one external, because in all cases, similar categories equally know that negating from dissimilar categories is the same, because for each difference, this is not recognition. Because the difference is not recognized, the negation from dissimilar categories is called category. There is no concomitant category in the images of external objects and consciousness. If the image of the mind is fire negated from non-human, then the image of fire negated from non-fire will not clearly appear here. It is called negation from dissimilar categories by the power of certainty. Therefore, in this way, the image of the mind is the same because it has imputed all things. Therefore, because of attachment to the image of the mind or the external that is negated from others. What is the answer to the question of what the meaning of sound is? It is the image of consciousness itself and the external object of itself. There is no contradiction in that statement, because recognizing the external that is negated from others is the nature of the thing that is negated from dissimilar categories. Sound touches the object. The consciousness established by sound, because the image has been experienced, there is no awareness of the external.
Tibetan
ཇི་ལྟར་དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། འོ་ན་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མི་སྣང་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཉེར་ལེན་སྒྲ་ཡིས་བསྐྱེད་པའི་མཐོང་བས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བའི་ཆོས་ཡིན་ནམ། འཛིན་པའི་ཆོས་ཡིན་གྲང་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་གཟུང་བའི་ཆོས་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་གཟུང་བ་མི་གསལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཟུང་བ་ལ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འཛིན་པའི་ཆོས་ཞེན་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྟོག་པས་གཟུང་བ་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། གསལ་བའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་གསལ་བའི་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཆོས་ནི་ཕྱི་རོལ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ལ་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ནམ། རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཕྱི་དྲོལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་གྲང་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དེས་ཕྱིར་ རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་པའི་དོན་བྱེད་པ་ནི་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྟོགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་སྒྲོ་འདོགས་པར་ནུས་ཏེ། ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པར་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་གྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་ཆུ་རུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྐྱེས་ན་སྨིག་རྒྱུ་བའི་ཕྱོགས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྟོག་པས་དོན་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། མི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཤེས་པའི་སྒྲ་ཡིས་ངེས་སྤྲུལ་པ། །དེ་དག་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད། །དོན་གྱི་ཆ་རྗེས་འདི་འགྲོའི་ཕྱིར། །སྒྲ་ནི་གཞན་སེལ་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྒྲ་ཡིས་སྤྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལོག་པར་སྣང་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལོག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང༌། དོན་གྱི་ཆ་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལོག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དེས་ན་ཕྱི་རོལ་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་མཐོང་བས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་མྱ་ངམ་གྱི་སྨིག་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་གི །དེ
Chinese
如何能入于彼？若谓外境不可见，然为由近取声所生之见而知故，若非由执著外境而入，云何名为执著？为是所取之法耶？抑为能取之法耶？若谓是所取之法，如是则以所取显现为不明显之故，于所取则无有明显之相。若谓执著是能取之法，如是则唯是分别入于所取不明显之相，而非入于明显之相。是故以能取之相亦非能作明显之识故，彼之法非是知外境。又于外境是妄加为分别之影像耶？抑于分别之影像妄加为外境耶？若谓是依于第一种，如是则以分别之相是离于能作义利之故，彼分别如何能入于外境之义？以不能了知外境之义利故。若谓于分别之影像妄加为外境，如是亦以非是知外境故，如何能妄加？以若不作境则不能妄加故。又若谓是知外境之自性，如是亦转成是识之分，而非是外境之分，譬如于水妄加而生，则如是转成入于阳焰之分。是故以分别不执持义故，岂非不入耶？于此说：识以声而定生，彼等即是颠倒显，为此行于义分后，声是遣除他性者。如是说，以声所生之识是具有颠倒显现者，是故以是颠倒显现之故，虽无自性之分别，然以义分随行于异类之后而显现，是故是入于外境，非以见事物而入，以错乱之识入于旷野之阳焰等。
English
How can one enter into that? If it is said that the external object is invisible, but it is known by the sight produced by the proximate sound, if one does not enter by clinging to the external object, then what is called clinging? Is it the object to be grasped? Or is it the subject to be grasped? If it is said to be the object to be grasped, then since the object appears as unclear, there is no clear aspect in the object to be grasped. If it is said that clinging is the subject to be grasped, then it is only that discrimination enters into the unclear aspect of the object to be grasped, but it does not enter into the clear aspect. Therefore, since the aspect of the subject to be grasped is not the one that makes clear knowledge, its dharma is not knowing the external object. Furthermore, is it that one falsely imputes the image of discrimination to the external object? Or is it that one falsely imputes the image of discrimination to the external object? If it is said to rely on the first aspect, then since the aspect of discrimination is devoid of the ability to perform the purpose, how can that discrimination enter into the meaning of the external object? Because it cannot understand the meaning of the external object. If it is said that one falsely imputes the image of discrimination to the external object, then how can one falsely impute it since it is not knowing the external object? Because one cannot falsely impute it without making it an object. Furthermore, if it is said that one knows the nature of knowing the external object, then it also turns into the aspect of consciousness, but not the aspect of the external object, just as if one falsely imputes water and it arises, then it turns into entering into the aspect of a mirage. Therefore, since discrimination does not grasp the meaning, is it not that it does not enter? Here it is said: Consciousness is definitely produced by sound, those are indeed inverted appearances, therefore it goes after the meaning division, sound is what eliminates otherness. Thus it is said, the consciousness produced by sound is the one with inverted appearances, therefore, since it is an inverted appearance, although there is no discrimination of self-nature, it appears as if the meaning division follows after the different kinds, therefore it enters into the external object, not by seeing things, but the confused consciousness enters into the mirage in the wilderness and so on.