Tibetan
་ཐ་དད་པ་བཞིན་དུ་དོན་གྱི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སྣང་བ་གང་ཡིན་བ་དེ་ནི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འོན་ཀྱང་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཏེ། ཤེས་པ་ལ་འཕོས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མེ་ལོང་གི་དངོས་པོ་ལས་བྱུང་བའི་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །དེ་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་དེ་དོན་རྟོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། བག་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མཐོང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་ན་མཐོང་བའི་རྣམ་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གང་ཅུང་ཟད་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ལས་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་ངོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་རྟོགས་པས་གཞག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་པ་སྟེ། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་སྒྲའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བརྗོད་པ་ན། །དོན་གྱི་ཆ་གང་རྟགས་པར་འགྱུར། །དེ་མ་རྟོགས་ནའང་དེ་དོན་ཅན། །བརྡ་བྱེད་པ་ནི་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་པས་གཞག་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པ་ན། སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཕྱི་རོལ་ལ་དོན་གྱི་ཆ་ཤས་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ གཟུགས་བརྙན་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་བློའི་གཟུགས་བརྙན་སྒྲ་ཡིས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྡའི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་རོལ་པ་དེའི་ཆ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། བརྡའི་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་དོན་ཅན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་དེ་དགོས་པའི་དོན་གང་ལ་བརྡ་བྱེད་པ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་བརྡ་བྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འདོད་མོད་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་གཞན་སེལ་བ་ཡིན་ཞིང་འདི་ཕྱིར་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་བརྡ་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། སྒྲས་དོན་ཆ་ཅི་བརྗོད་ཅེ་ན། །དེ་ལ་གཞན་སེལ་བརྗོད་པར་བྱ། །རྣམ་པ་དེ་ཡང་དོན་ལ་མེད། །དེ་བརྗོད་ཇི་ལྟར་དོན་བརྟེན་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཞན་སེལ་བ་ནི་མེད
Chinese
就像各不相同一样，事物的颜色和形状等显现的形象，不是事物的自性，不是事物本身的同义词。然而，事物的影像，即转移到意识中的影像，不是事物，就像镜子中的事物产生的面容影像一样。这是事物的影像，但不是事物本身，这是为什么呢？因为错觉是理解事物习气的因，从习气产生的意识所见到的不是外在的事物，就像在梦中见到的景象一样。如果稍微显现的就是事物本身吗？不是的，应该说从显现中没有事物本身。如果通过认识而安立的影像，意识的自性用声音来表达，意识的自性是事物，那怎么不会变成声音的意义呢？回答说：当声音表达它时，事物的哪一部分会成为标志？即使不理解它，它也是有意义的，发出信号就变得没有意义。意思是说，当意识安立的形象，即声音表达时，作为成立的自性的意义，在外境中有什么事物的部分存在吗？什么也没有，因为执着于依赖于分别念的影像。那么，如果心识的影像用声音来表达，那样的话，因为外境不是被认识的，所以信号的结合就会变得没有意义。如果外境的那部分没有被认识，信号的结合就会变得没有意义，因为它的意义，即对外境的认识，是发出信号所需要的意义。为了指示外境而发出信号，否则就不是。如果是这样，虽然承认声音的意义是排除他者，但因为这不是外境的自性，所以也不会对它发出信号。这里回答说：声音表达事物的哪一部分呢？对此，应该说表达的是排除他者。那种形象在事物中也不存在，那样表达怎么会依赖于事物呢？意思是说，与事物不同的排除他者是不存在的。
English
Just as things are different, the appearance of forms such as the color and shape of objects is not the self-nature of the object, nor is it synonymous with the essence of the object. However, the image of the object, that is, the image transferred to consciousness, is not the object, just like the image of the face produced from the object in a mirror. This is the image of the object, but it is not the object itself. Why is that? Because illusion is the cause of the habit of understanding things, and what is seen by the consciousness arising from habit is not an external object, just like the scene seen in a dream. If whatever appears slightly is the object itself? No, it should be said that there is no object itself from appearance. If the image established through cognition, the self-nature of consciousness is expressed by sound, and the self-nature of consciousness is an object, then how can it not become the meaning of sound? The answer is: When sounds express it, which part of the object becomes a sign? Even if it is not understood, it is meaningful, and signaling becomes meaningless. It means that when the image established by consciousness, that is, the expression of sounds, what part of the object exists in the external realm as the meaning of the established self-nature? Nothing exists, because it clings to the image that depends on conceptual thought. So, if the image of the mind is expressed by sound, then, because the external realm is not recognized, the combination of signals will become meaningless. If that part of the external realm is not recognized, the combination of signals will become meaningless, because its meaning, that is, the recognition of the external realm, is the meaning needed to send a signal. Signals are sent to indicate the external realm, otherwise it is not. If this is the case, although it is admitted that the meaning of sound is the exclusion of others, but because this is not the self-nature of the external realm, signals will not be sent to it either. Here, the answer is: Which part of the object does sound express? To this, it should be said that what is expressed is the exclusion of others. That image does not exist in the object either, so how can that expression depend on the object? It means that the exclusion of others, which is different from the object, does not exist.
Tibetan
་དེ། དོན་གྱི་ཆ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་གཞན་སེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྒྲ་ཡིས་དོན་གྱི་ཆ་ཤས་ཅི་ཞིག་བརྗོད་ཅེས། འདིར་འདྲི་བ་འདི་ལ་ལན་ནི་སྒྲ་ཡིས་གཞན་སེལ་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བློ་ཡིས་གཞག་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མེད་དེ། དེའི་བློའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི་ཇི་ལྟར་དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པ་དེ་དེའི་རྣམ་པ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་སྣང་བས་དོན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། རྗེས་འགྲོ་ཅན་སྒྲ་དོན་འབྲས་ཀྱང༌། །རྗེས་འགྲོ་ཅན་འགྱུར་དེ་ཡང་ནི། །རྗེས་འགྲོ་ཅན་མིན་དེ་བློ་ལས། །ཐ་མི་དད་ཕྱིར་མཐོང་གོམས་ཡུལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་སེལ་བ་ནི་སྤྱི་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ཚར་པ་དང་གླང་མ་ལ་སོགས་པ་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་རྣམས་ལ་ཤིང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སྒྲ་དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་དེ་ཡང་དོན་སོ་སོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བློ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཡང་ ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་འདི་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་སྔོན་པོར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་ནི་རང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འདི་རྣམ་པ་དང་འདྲེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་པ་མཐོང་བ་གོམས་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇུག་པ་དེས་སྤྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་ཕྱི་རོལ་བརྒྱུད་ནས་འོངས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་ཡང་བ་ལང་མི་གསལ་བ་དང་འདྲེས་པར་མཐོང་བའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློའི་གཟུགས་བརྙན་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པས་གསལ་བ་གཞན་སེལ་བ་ནི་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྤྱི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། བློའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་རེ་ཞིག་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྒྲའི་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
因此，只有意义的一部分是排除他者的。 就像这样，声音表达了意义的哪个部分呢？ 在这里，对于这个问题的回答是，声音表达的是排除他者。 此外，意识所设定的形态在外境的自性中是不存在的，因为那是意识的本体。 知识的形态，也就是表达的声音，是如何依赖于意义的呢？ 因为如果外境中不存在的事物，以意义的形态来认知它的形态是不合理的。 例如，就像患有眼疾的人看到毛发幻影一样，并不能真正理解意义。 此外： 随行之声亦是义之果， 随行之变亦复如是， 非随行者由心生， 无异故为常见境。 也就是说，排除他者被认为是共相，因为对于从松树和槐树等非树木中排除的事物，称之为“树”的声音是随行的。 随行之声之所以会变成随行的，是因为需要其所表达的意义。 知识的形态不是随行的，因为它与意识没有差别。 意识之所以没有差别，是因为它依赖于不同的事物，因为与意识没有差别，形态也是 不同的。 那么，如果知识的形态本身是这样，它怎么会显现为蓝色呢？ 如果知识是自我觉知的本体，它怎么会与形态混合呢？ 那是不存在的，因为外道所见的常见事物反复出现而产生的幻觉。 因此，它是通过外境而来的。 知识也被显示为与不清晰的牛混合在一起。 因此，由于不是随行的，意识的影像不是声音的表达对象，也不是外境的事物，因为通过理解而显现的排除他者是空性的本体。 那也不是可以表达的。 那么，如何说共相是声音的表达对象呢？ 意识的影像暂时不是声音的表达对象，因为那是声音所要接近的对象。
English
Therefore, only a part of the meaning is the exclusion of others. Like this, what part of the meaning does sound express? Here, the answer to this question is that sound expresses the exclusion of others. Furthermore, the form established by consciousness does not exist in the self-nature of external objects, because that is the essence of consciousness. How does the form of knowledge, that is, the expressing sound, depend on meaning? Because it is not reasonable to know the form of something that does not exist in the external world as the form of meaning. For example, just as a person with blurred vision sees hair illusions, it does not truly understand the meaning. Furthermore: The accompanying sound is also the result of meaning, The accompanying change is also like that, The non-accompanying one arises from the mind, Because there is no difference, it is a common sight. That is to say, the exclusion of others is considered a generality, because for things excluded from non-trees such as pine and locust trees, the sound called "tree" is accompanying. The accompanying sound becomes accompanying because the meaning it expresses is needed. The form of knowledge is not accompanying, because it is no different from consciousness. Consciousness is no different because it depends on different things, because there is no difference from consciousness, the forms are also different. Then, if the form of knowledge itself is like this, how can it appear as blue? If knowledge is the essence of self-awareness, how can it be mixed with form? That does not exist, because it is an illusion produced by the repeated appearance of common things seen by outsiders. Therefore, it comes through the external world. Knowledge is also shown to be mixed with unclear cattle. Therefore, since it is not accompanying, the image of consciousness is not the object of expression of sound, nor is it an external object, because the exclusion of others that appears through understanding is the essence of emptiness. That is also not expressible. Then, how can it be said that generality is the object of expression of sound? The image of consciousness is temporarily not the object of expression of sound, because that is the object to be approached by sound.