Tibetan
་དུ་སེང་གེའི་སྒྲས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། མེད་པའི་དོན་ཅན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ལ་ཡང་མེད་པར་བཏགས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བུ་ཡིན་ཡང་བུའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བུ་མེད་དོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཕལ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མེད་པ་ཡང་མེད་པའི་སྒྲས་དངོས་ཁོ་ནར་བརྗོད་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་དངོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ནུབ་ན་མེད་པ་ལ་དངོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་ཚིག་གི་དོན་གྱི་སྒྲ་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པ་དེ་དེར་དངོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐ་དད་པས་བྱས་པ་དངོས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་ཚིག་གི་དོན་གྱི་སྒྲ་དངོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མེད་ན་ཡང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་གྱི་སྒྲ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་རྒྱུ་ལས་འདས་ཀྱང་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་གྲགས་པས་བསྟན་པ་དངོས་ཡིན་ན་ནི་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་རིགས་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། གྲགས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་ངེས་པར་གནས་པ་ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། གྲགས་པ་བརྡ་ཡི་རྗེས་འགྲོ་བ། །དེ་ཡང་བརྗོད་འདོད་རྗེས་འགྲོ་ཅན། །ཐ་སྙད་དོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན། །སྡེབ་སྦྱོར་སྒྲ་ཡི་ཆའི་མིང་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གྲགས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཞིང༌། རིགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གང་ལ་བརྡ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བརྡའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་འདི་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བརྡ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཕྱིར་རོལ་གྱི་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། བརྡ་དེ་ཡང་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ། ཚིག་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ལེའུ་དང་པོར་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བརྡ་བྱེད་ཅེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ མེད་པར་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་བརྡ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་མིང་དང༌། སྒྲའི་ཆའི་མིང་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ལྟར་སྡེ་བ་སྦྱོར་ནི་རྐང་ཆག་དང༌། རྐྱང་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་དང༌། ཆིག་གི་ཡང་ཡན་ལག་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྐྱེན་ལ་སོགས་པའི་མིང་བྱེད་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་
Chinese
以狮子吼声所说的那是安立于它的，而不是以无义而安立的体性，因为对有的也施加没有，例如虽然是儿子，但不做儿子的事，所以“没有儿子”这样的措辞会变成世俗说法。没有也是以没有的声音直接表达，如果具有事物所缘是事物名称的原因，那么事物所缘消失时，就不会对没有施加事物的名称。即使没有不同的原因，词的意义的声音也适用于事物，说那是事物，这也是不合理的，如果是那样，由不同所作的就变成不是事物了，因为即使没有不同的原因，词的意义的声音也是事物。即使没有也出现，那也不是它的理由，这样安立名称是不成立的，即使词的意义的声音超越了名称的原因，也会变成事物。因此，不是具有不同原因的。那么，如果名声所显示的是事物，那么名声本身怎么会变成无种姓呢？因为名声必定存在于无因之中，这不合道理。这里说到，名声随顺于表诠，它也随顺于想说，是作为名称的意义，如组合声音部分的名称。名声不是无因的，也不是种姓等的原因，然而，对于具有随顺于表诠之因的，那就是随顺于表诠的这个。那么，表诠又是如何无外因产生的呢？那不是的，因为，表诠也是想说的理由，在第一品中已经说明了随顺于词语的意愿。那么，为什么要做表诠呢？即使没有外在的理由，也为了名称的意义而做表诠，如组合的名称和声音部分的名称一样。比如，组合是残缺的，单音节和分节等的名称，以及一个的各个部分，本体和条件等的名称，对外在的原因一点也
English
That which is spoken of as the sound of a lion is attributed to it, but it is not the nature of being attributed with a meaning of non-existence, because applying non-existence to existence also occurs, for example, even though he is a son, he does not do the work of a son, so the expression "there is no son" becomes a common saying. Non-existence is also directly expressed by the sound of non-existence, if having an object of things is the cause of the name of things, then when the object of things disappears, the name of things will not be applied to non-existence. Even if there is no different cause, the sound of the meaning of the word applies to things, saying that it is a thing, that is also unreasonable, if that is the case, what is done by difference becomes not a thing, because even if there is no different cause, the sound of the meaning of the word is a thing. Even if it does not exist, it appears, that is not its reason, thus establishing a name is not established, even if the sound of the meaning of the word transcends the cause of the name, it will become a thing. Therefore, it is not something with a different cause. Then, if what is shown by fame is a thing, then how can fame itself become without lineage? Because fame must exist in the uncaused, which is unreasonable. Here it is said, fame follows the expression, it also follows the desire to speak, it is taken as the meaning of the name, like the name of the parts of the combined sound. Fame is not uncaused, nor is it the cause of lineage, etc., however, for that which has the cause of following the expression, that is this which follows the expression. Then, how does the expression arise without an external cause? That is not the case, because, the expression is also the reason for wanting to speak, it has been explained in the first chapter that it follows the intention of the word. Then, why make an expression? Even without an external reason, an expression is made for the meaning of the name, like the name of a combination and the name of a part of a sound. For example, a combination is a broken foot, the name of a single syllable and a section, etc., and the various parts of one, the name of the essence and the conditions, etc., with a slight external cause.
Tibetan
ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྐྱེན་གྱི་ཆར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། དངོས་པོ་ཁམས་བཟངས་ཕྲེང་སོགས་ཀྱི། །སྒྲ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ལ་ལྟོས་མིན། །ཞེས་བྱ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་བརྗོད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། རིགས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་བློ་དང་སྒྲ་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བློ་དང་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཕྱི་རོལ་པས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་སད་པ་ཐོབ་པས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གྱུར་པའི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་ཅན་ཕྱི་རོལ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་བློ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཐ་དད་ཀྱང་དངོས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། །དོན་དེ་འདྲ་བ་རྣམས་ཤེས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཡིན་གང་ལ་ཤེས་པ་དེ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཐ་དད་ཀྱང༌། །ཐ་དད་མེད་པར་རྣམ་རྟོག་ཕྱིར། །དེ་འབྲས་ཅན་མིན་དང་བྲལ་བའི། །རྗེས་འགྲོ་དངོས་གཅིག་ལ་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་གྱི། ཐ་དད་པའི་རིགས་ལ་སོགས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་འདྲ་བའི་ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་གང་ལས་ཐ་མི་དད་པར་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཐ་མི་དད་པར་སྐྱེས་པས་ཏེ། ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མཚུངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གསལ་བས་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གང་གིས་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རིམ་པས་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །དཔེར་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་བཙུན་མོ་མཐོང་ནས་བདེ་བའི་ བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་བཅད་ནས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་གྱི། ནང་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བ་རིག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གསལ་བ་ལ་བདེ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཕྱི་རོལ་གསལ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བས་ན་འོ་ན་རིགས་ཀྱང་གསལ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་མི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཤེས་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཅན་དུ་སྣང
Chinese
不是这样的，因为就像所希望的那样，施加于自性和缘起的范畴中。因此，事物如矿物、好、串珠等的词语，也安立于“不依赖于他者”之处。因此，因为见到相似的表达，所以不应推断种类。那么，按照佛陀的宗义，心识和声音如何显得是随顺的呢？心识和声音的随顺不是外道所为，而是因为获得苏醒业习种子的机会，殊胜的心识虽然是无随顺的，但也显得像是随顺的。具有显现倾向的成熟业习，这种不依赖于外境的心识，如何是具有不同境的呢？此处说道：纵然各别异，然由事物性，知彼相似义，何为识之因，彼等如是悟。如是识虽异，然以无异想，彼非具果性，离系非一物。意思是说，斑斓等事物是事物自性的缘故，而不是各别的种类等。具有无差别相的这种识，虽然在自身上存在差别，但却是原因。从斑斓等事物中产生的无差别识，因为是无差别产生的，所以斑斓等事物会如是领悟为相同的自性。此处的意图是：明晰是产生如是心识的原因，即通过何种心识，以业习种子完全成熟的次第，产生完全了知相似相的心识。例如，见到渴望的女子后，由于安乐的业习完全成熟而被切断，从而体验到安乐，但内在识别特殊安乐的，并不是外在明晰的安乐本身的原因。然而，如果认为安乐的相本身与外在明晰相关联的领悟不是外在的，那么，难道种类不也显得与明晰相关联吗？仅仅是心识本身显现为具有相似的相
English
It is not so, because, as desired, it is attributed to the categories of self-nature and conditions. Therefore, words such as things, minerals, good, beads, etc., are also established in a place that "does not depend on others." Therefore, because similar expressions are seen, one should not infer kinds. Then, how do mind and sound appear to be in accordance with the Buddhist tenets? The accordance of mind and sound is not done by outsiders, but because of obtaining the opportunity to awaken karmic habit seeds, the excellent mind, although it is without accordance, also appears to be in accordance. How is this mind, which has a tendency to manifest and has matured karmic habits, which does not depend on external objects, have different objects? Here it is said: Although different, by the nature of things, knowing those similar meanings, whatever is the cause of knowledge, they will be understood as such. Thus, although knowledge is different, because of the non-different thought, it is not fruit-bearing, and the separation is not a single thing. The meaning is that the meaning of variegated things and so on is by the nature of things, and not by different kinds and so on. This kind of knowledge with an undifferentiated aspect, although there is difference in its own self, is the cause. The undifferentiated knowledge that arises from variegated things and so on, because it arises undifferentiated, therefore variegated things and so on will be understood as the same self-nature. The intention here is: clarity is the cause of producing such knowledge, that is, through what kind of knowledge, by the order of the complete maturation of karmic habit seeds, the knowledge that completely understands the similar aspect is produced. For example, after seeing a desired woman, because the karmic habits of happiness are completely matured and cut off, one will experience happiness, but the inner recognition of special happiness is not the cause of the clarity of external happiness itself. However, if it is thought that the aspect of happiness itself is not an understanding associated with external clarity, then, does not the kind also appear to be associated with clarity? Only the mind itself appears to have a similar aspect.