Tibetan
ས་པར་གྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་གྱི་སེམས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྨྲས་པ། ཚིག་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ལུས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ཡོད་པ་སྟེ་སེམས་ཡོད་པར་འགྲུབ་པ་ཡོད་ཀྱི། མངོན་སུམ་གྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་ པར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་མ་རྟོགས་ན་ཡང་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུད་གཞན་གྱི་སེམས་མ་རྟོགས་ན་གཞན་གྱི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དོན་དུ་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་དང་རྩོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དང་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཐ་སྙད་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གཅིག་པུ་རིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རང་རིག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སུ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལྟར་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་འདི་ཡིན་ཡང་དེ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱི་སེམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་སེམས་རྟོགས་པ་ཡོད་ཀྱང༌། གང་ཞིག་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ནི་ཚད་མའི་རྟོག་དཔྱོད་ལ་འཇུག་པ་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐབས་གཞན་མེད་པས་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན་ཐབས་གཞན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་འདི་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། མེད་པར་ངེས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཏེ་གཞན་ཁས་ལེན་དུ་འཇུག་པ་སྟོན་པ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཞན་ཁས་ལེན་དུ་འཇུག་པ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་སུ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་བདག་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས་གཞན་གྱི་སེམས་ཡོད་པར་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡང་ངེས་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གཞན་མེད་ཀྱང་འཚོ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གཞན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འཚོ་བར་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཏེ། འདི་ལྟར་འཚོ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཅི་འདས་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ད་
Chinese
ས་པར་གྲུབ། །叫做这个。为了理解他人的心，两种量成立。如果仅仅通过现量就能理解他人相续中的心，那么对于这件事，其他的量能做什么呢？对此回答说，因为是语言等词语运用的原因。等等的声音是指身体的改变等等。那存在，即心的存在得以成立。但现量并不能理解他人的心，因为不能把握他人相续中心的差别，如贪欲等。即使不理解他人相续的心，一切言语也会中断。这样，如果不理解他人的心，为了让他人理解而创作论典、辩论等言语，以及进入和退出的言语，在他人相续中进行是不合理的。如果仅仅是现量才能认知，那么自证将变成无二。因此，谁也不会进入。然而，如果像某些人那样，知道他人的心，那也不是量，因为仅仅看到与他人心相符的言语。因此，虽然存在理解他人心的情况，但所理解的那个并非是量。如果是那样，那么将放弃进入量的思辨。如果因为没有其他方法而无法理解，所以放弃言语，那么这个“没有其他方法”的确定，难道不是量本身吗？已经表明，确定没有也是随后的推断。如果为了让别人接受而进行指示，那么让别人接受，不也是进入了对他人意义的随后的推断吗？这样，任何人都是通过随后的推断来指示自己的。如果因为没有其他方式，所以才假定他人有心，那么来世也必然存在。如果即使没有来世也能生存，所以不理解来世，那么如何知道能够生存呢？这样，追求生存本身是已经过去了吗？还是现在？
English
Sapar Grub. It is called this. In order to understand the minds of others, two valid cognitions are established. If the mind in the continuum of others can be understood by direct perception alone, then what can other valid cognitions do for this? To this it is said, because it is the cause of the application of terms such as speech. The word 'etcetera' refers to changes in the body, etc. That exists, that is, the existence of mind is established. But direct perception does not understand the minds of others, because it does not apprehend the differences in the minds in the continuum of others, such as desire, etc. Even if the mind in the continuum of others is not understood, all language will be interrupted. Thus, if the mind of another continuum is not understood, it is unreasonable to compose treatises, debate, and so on, and to engage in and withdraw from language in the continuum of others, for the purpose of making others understand. If only direct perception is the means of knowing, then self-awareness will become non-dual. Therefore, no one will enter. However, even if one knows the minds of others, as some do, that is not a valid cognition, because one only sees terms that are consistent with the minds of others. Therefore, although there is understanding of the minds of others, that which is understood is not a valid cognition. If that is the case, then entering into the reasoning of valid cognition will be abandoned. If language is abandoned because it cannot be understood due to the lack of other means, is not this certainty of 'no other means' itself a valid cognition? It has been shown that the certainty of non-existence is also subsequent inference. If one indicates in order to make others accept, is not making others accept also entering into subsequent inference of the meaning of others? Thus, anyone indicates himself by subsequent inference. If one assumes that others have minds because there is no other way, then the next life will necessarily exist. If one can live even without the next life, so one does not understand the next life, then how does one know that one can live? Thus, is the pursuit of life itself past? Or is it present?
Tibetan
ལྟར་བྱུང་བའི་འཚོ་བ་པོ་ཡིན། དེ་ལ་འདས་པ་ནི་འཚོ་བ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་འཚོ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་མ་འོངས་པའི་འཚོ་བ་པོ་ཐབས་འདིས་འབྱུང་གི །གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་རྟོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནའོ། །འདིས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་འབྲས་བུ་ ཅན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མ་དཔྱད་པ་ཉིད་འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ནི་ཅི་སྟེ་ཁྱེད་ཁོ་ནའི་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་གྱི་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཡིན་ན། གཉི་ག་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་གཞན་གྱི་ཡིན་ན་ཁས་བླངས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་ན་གཞན་གྱི་སེམས་རྟོགས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་སེམས་རྟོགས་པ་མེད་ན་བརྩད་པ་མི་འཐད་དོ། །སླུ་མེད་ཕྱིར་ཏེ་ཚད་མ་ཉིད། །ལ་ལ་དག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། །ཡིད་བརྟན་མི་རུང་ཞེ་ན་ནི། །རྟགས་ལོག་མཐོང་ཕྱིར་དེ་དེ་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ཚད་མར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ལ་ལ་འཁྲུལ་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་སྔོ་བསངས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུའོ། །དེ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་འཁྲུལ་པ་ཅན་དེ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ལ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོ་བསངས་དང་དེའི་བུ་ལ་འབྲེལ་པར་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པ་ཡང་རྟགས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པས་སླུ་བ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་ཁྱེད་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་བུར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་ཡོད་ལ། དེའི་བུ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་ན་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་གཞན་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གང་ཞིག་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དངོས་པོ་གང་ལས་ལ་ལར་ནི། །རེས་འགའ་འདི་ཡི་རྟོགས་པར་འགྲུབ། །དེ་ལས་དེ་ནི་ངེས་སྐྱེ་བའམ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱས་པ་དང་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་གང་
Chinese
是如是产生的有生命者。对于它来说，过去不是有生命者，因为它已过去。现在产生的也不是，因为它已获得。如果说是未来追求有生命者，那么未来的有生命者是通过这种方式产生的吗？不是通过其他方式，这是通过随行和背离来认识的，仅仅是比量。因此，说比量是具有怀疑果实者，这也是清楚的。另外，像这样对未考察的事物进行命名，难道仅仅是你的吗？还是其他人的？如果是你的，因为对双方都不成立，如何向他人展示？如果是其他人的，那就是没有承诺，这样一来，认识他人的心就一定会发生。那也仅仅是比量。如果不能认识他人的心，争论就不合理。因为无欺骗故，即是量。因为在一些事物中会出错。如果说不可信任，那是因为见到错误的征相，所以是那样的。所说的是，比量应当被承认为量，因为它没有欺骗性。然而，在一些比量中会见到错误，比如因为是它的儿子，所以也是蓝色的。如果因为它是错误的，就不能信任一切，那不是的。凡是具有错误的，就不应被认为是比量，因为它产生于相似的理由。因为除了蓝色和它的儿子之外没有关联。因此，因为不了解征相的自性，将非理由也误认为是征相，所以欺骗对你来说就像那个比量一样。然而，所有的比量都是那样的，比如在相似方和不相似方中，有见到和未见到，如果它的儿子本身也具有方的法，那么就没有与那些不同的特殊特征。因此，如果问什么样的比量没有错误，回答说：事物从何处，有时能成就对此的认识。从中必定产生它，或者变成它的自性。所说的是，从所作和烟等征相
English
It is a living being that arises in this way. For it, the past is not a living being, because it has passed. The present is also not, because it has been obtained. If it is said that the future seeks a living being, then does the future living being arise through this method? Not through other methods, this is understood through following and diverging, it is only inference. Therefore, saying that inference is one that has the fruit of doubt, that is also clear. Furthermore, is it only yours to apply terms to things that have not been examined in this way? Or is it someone else's? If it is yours, how can you show it to others, since it is not established for both? If it is someone else's, then there is no commitment, and in that case, understanding the minds of others will inevitably occur. That is also only inference. If you cannot understand the minds of others, then arguing is not reasonable. Because it is without deception, it is a valid means of knowledge. Because there are errors in some things. If you say it is not trustworthy, it is because you see the wrong signs, so it is like that. What is said is that inference should be accepted as a valid means of knowledge, because it is without deception. However, errors are seen in some inferences, such as saying that because he is his son, he is also blue. If because it is erroneous, you cannot trust everything, that is not the case. Whatever has errors should not be considered inference, because it arises from similar reasons. Because there is no connection other than between blue and its son. Therefore, because you do not understand the nature of the sign, and you mistake a non-reason for a sign, the deception appears to you to be like that inference. However, all inferences are like that, such as seeing and not seeing in similar and dissimilar instances, and if its son himself also has the qualities of the instance, then there are no other special characteristics that are different from those. Therefore, if you ask what kind of inference has no error, the answer is: From where do things sometimes accomplish the understanding of this? From that, it must arise, or it becomes its nature. What is said is, from signs such as being made and smoke