Tibetan
ན་སུམ་གྱིས་དངོས་པོ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་མངོན་སུམ་མི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུན་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་ལ་འཇུག་པར་གྱུར་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འཇུག་པས་དོན་ལ་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མངོན་སུམ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་འཇུག་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟགས་པ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ལ་ཞེ་ན་ཡས་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གང་དང་གང་རྟོགས་པ་དེ་དང་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དཔེར་ན་མངོན་སུམ་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་རྟོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཡང༌། དབང་ཚོགས་འབྲས་མིན་ཐལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱི་དང་པོ་སྔོན་དུ་མཐོང་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་དོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་ཉེ་བ་ཙམ་སྣང་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། སྔར་མཐོང་བ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་སྲིད་དུ་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ནི་སྔར་གྱི་ཆོས་མཐུན་པ་འཛིན་པའི་མི་གསལ་བས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ནི་ ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་དང་གསལ་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སླུ་བ་མེད་པས་ཚད་མ་ཡིན་ཡང་འ
Chinese
如果说是因为现量执持事物，那么分别念所要获得的，现量不是不介入吗？因此，它怎么能执持呢？或者说，因为现量介入所要获得的相续，所以也介入所要获得的吗？那么，现量不是介入第一个刹那吗？已经介入其他的，就不能介入所要获得的了。如果是这样，那么比量也因为介入自己的体性，也会介入义。那么，如果说介入自己的体性的比量介入义，就仅仅是假立而已吗？如果是这样，那么现量也因为介入第一个刹那，如果说介入所要获得的，就是考察了。因此，比量也向外境介入，所以是量。凡是所认识的，那个和那个就是自己的体性，例如现量一样。比量也是认识。因此，如果说就是自己的体性，就对那个说了，即使是认识，也是以其他的体性而异于所见，例如像以宝珠的光而知为宝珠一样。比量是事物之境的这个方面，也以“是根聚非果故”来回答。因此，具有总相的识，是无事物的境。从现量的最初与先前所见相同之性，所产生的具有作用之境的识，就是比量，因为现量是仅仅显现近取之相的缘故。不是执持先前所见的，如果不知道是作用，那么如何能介入呢？因此，理应是作用，是以执持先前相同之性的不明显而作用的。现量是以近取而执持事物和明相的。因此，现量介入义，也是仅仅从比量而来的，因此是二量。以其他的体性而认识也是量，因为是不欺骗的缘故，这样显示了。虽然以不欺骗是量，但
English
If it is said that it is because perception directly grasps objects, isn't it the case that perception does not engage with what is to be obtained by conceptual thought? Therefore, how can it grasp it? Or, if it is said that because perception engages with the continuum of what is to be obtained, it also engages with what is to be obtained, then doesn't perception engage with the first moment? That which has engaged with something else is not able to engage with what is to be obtained. If that is the case, then inference, too, because it engages with its own essence, will also engage with the object. Well then, if it is said that the inference that engages with its own essence engages with the object is merely an imputation, then if that is the case, then perception, too, because it engages with the first moment, if it is said that it engages with what is to be obtained, it would be an investigation. Therefore, inference is also a valid cognition because it engages with external objects. Whatever is cognized, that and that is its own essence, just like perception. Inference is also cognition. Therefore, to that which says that it is its own essence, it is said: even though it is cognition, it is seen as different by the essence of another, just like knowing a jewel by the light of a jewel. To this side that says inference is an object of things, it is answered by "because it is not a collection of powers and is not a result." Therefore, the consciousness with the aspect of generality is an object without things. That which arises from the initial perception of what was previously seen and the similarity of qualities, the consciousness with the object of function, is inference, because perception is merely the appearance of proximity. It is not that which holds what was previously seen. As long as it is not known as function, how can it engage? Therefore, the reason it is a function is that it acts by holding the previous similarity of qualities indistinctly. Perception is that which holds things and clarity by proximity. Therefore, the engagement of perception with the object is also only from inference, therefore there are two valid cognitions. Cognition by the essence of another is also a valid cognition, because it is not deceptive, thus it is shown. Although it is a valid cognition because it is not deceptive, but
Tibetan
ཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ནོར་བུ་སྒྲོན་མའི་འོད་དག་ལས། །ནོར་བུ་བློ་ཡིས་མངོན་རྒྱུག་པ། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། །ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད་ལ་ཁྱད་ཡོད། །དེ་ལྟར་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་ཡང༌། །རྗེས་དཔག་དང་ནི་དེར་སྣང་དག །དོན་བྱེད་པ་དང་རྗེས་འབྲེལ་བས། །ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ནོར་བུའི་འོད་སྒོ་གསེང་ནས་ཤར་བ་དང་སྒྲོན་མའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཁྲུལ་པའི་བློས་ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྣང་སྟེ། འདི་ལྟར་སྒྲོན་མའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་བློ་སྐྱེས་པ་དོན་དམ་པའི་ནོར་བུ་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཛིན་པའི་བློ་ཡང་ནོར་བུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ནོར་བུའི་བློ་དེས་མངོན་པར་རྒྱུག་པའི་སྐྱེས་བུ་གཉི་ག་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ནོར་བུ་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་ཡོད་དེ། ནོར་བུའི་བློ་ཁ་ཅིག་གཅིག་གིས་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་དེར་སྣང་བ་དེ་དག་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པས་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་སྣང་བ་ནི་འབྲེལ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་ངོ་ཚར་མ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དེར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དེར་སྣང་བའི་སྒྲ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་བརྗོད་དེ། དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་དོན་བྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བལྟའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དངོས་པོ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མ་མཐོང་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ནོར་བུ་མ་ཐོང་ཡང་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ཞུགས་ན་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ན། འཁྲུལ་པར་གྱུར་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པའམ་མ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤེས་པ་ལ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཞིང་ལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡང་མི་བསླུ་བ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་མེད་བས་སླུ་བའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མི་
Chinese
为了显示是错觉的缘故。 从宝珠灯的光芒中， 以宝珠之心而显现追逐， 虽无错觉之差别， 然于成办义利有差别。 如是虽非如实义， 然比量及彼显现， 以成办义利及后有关联， 立为量。 如是说，宝珠之光从门缝中出现，以及于灯光错觉为宝珠之心，显现互无差别。如是于灯光生起宝珠之心，并非执取真实之宝珠。如是，于宝珠之光执取为宝珠之心，亦非执取宝珠。因此，以宝珠之心而显现追逐的二人，虽于错觉之识无有差别，然于成办与宝珠相遇有差别。如某些宝珠之心能使相遇一般。如是，于非如实义之错觉，然比量及彼显现，于成办义利有差别。虽是错觉，然比量是从具足三相之因的力量所生，以间接关联之故，能使相遇。彼显现是远离关联之故，不能使相遇。比量是成办义利的殊胜者，彼显现则否。或者，彼显现之语是指现量。因此，如同现量一般，比量亦以成办义利及后有关联，可视为成立为量。那么，如果比量不是事物显现，如何能进入未见之境呢？即使未见宝珠，然于宝珠之光显现执著为宝珠而进入，难道不会相遇吗？虽成错觉，然非一切皆相同，于一切时，成为因之差别的差别者是可能的。仅仅是识，并非一切皆是错觉或非错觉。譬如，某些识是错觉，某些则非错觉一般，错觉亦是不欺惑之真实识与量。以无关联故，凡是欺惑之识，则非量。那么，如果说是错觉，如何不
English
For the sake of showing it is an illusion. From the light of the jewel lamp, Appearing to chase with a jewel mind, Although there is no difference in illusion, There is a difference in accomplishing meaning. Thus, although not a real meaning, But inference and its appearance, By accomplishing meaning and later association, Establish as valid cognition. It is said that the light of the jewel appears from the crack of the door, and the mind that mistakes the light of the lamp for a jewel appears without any difference. Thus, the mind that arises from the light of the lamp as a jewel is not grasping the real jewel. Likewise, the mind that grasps the light of the jewel as a jewel is also not grasping the jewel. Therefore, although the two people who appear to chase with the jewel mind have no difference in the consciousness of illusion, there is a difference in accomplishing the encounter with the jewel. Just as some jewel minds can cause an encounter. Similarly, in the illusion of not being a real meaning, inference and its appearance have a difference in accomplishing meaning. Although it is an illusion, inference is born from the power of the three-characteristic reason, and because of the indirect association, it can cause an encounter. Its appearance is because it is far from association, it cannot cause an encounter. Inference is the excellence of accomplishing meaning, but its appearance is not. Or, the word its appearance refers to direct perception. Therefore, just like direct perception, inference is also considered to be established as valid cognition by accomplishing meaning and later association. Then, if inference is not the appearance of things, how can it enter the unseen realm? Even if the jewel is not seen, if one appears to grasp the light of the jewel as a jewel and enters, will it not be encountered? Although it becomes an illusion, not everything is the same, and it is possible to become a difference of the difference of cause at all times. Just because it is consciousness, not everything is illusion or non-illusion. For example, just as some consciousness is illusion and some is not, illusion is also a non-deceptive true consciousness and valid cognition. Because there is no association, whatever deceptive consciousness is, it is not valid cognition. Then, if it is said to be an illusion, how not