Tibetan
དངོས་པོ་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ཚད་མའོ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མཐོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ ན་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་ཕྱིས་ཀྱི་ཤེས་པས་སྔར་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་བལྟར་རུང་བ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན། ཕྱིས་མཐོང་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སྔར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྔར་ནི་མཐོང་བར་གྱུར་པས་དངོས་པོ་དེ་ཞེན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཚད་མ་དེ་ལས་ཤེས་སོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ན། གཞལ་བྱ་གཞན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བལྟར་རུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐུན་མོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་གཞལ་བྱ་གཞན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ལྟོས་ནས་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། སྤྱི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དངོས་པོ་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་འདོགས་པས་དུ་མ་ཤེས་ནས་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡུལ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་གཞལ་བྱ་འཛིན་པའི་ཚད་མ་གཞན་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ། དེ་ལ་སྨྲས་བ། གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་གཅིག་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་ན་ནི་ཚད་མ་གཉིས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་གྱི་གཞལ་བྱ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞལ་བྱ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་གྱི་གཞལ་བྱ་ཡོད་པའི་ཐལ་བ་མེད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པས་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དོན་དམ་པའི་གཞལ་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པའི་གཞལ་བྱ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཞལ་བྱ་ཐ་དད་པ་ནི་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དང་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་དཔེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་དོན་
Chinese
如果说以量成立事物存在，那么比量不也是随顺所见自性吗？因此，具有明亮相状的比量才是合理的。如果说后来的知识能够认识先前存在的事物，那么如果没有可观察之物，又怎么会存在呢？后来所见，不就是在那个时候才合理地存在吗？如果不是先前存在的，又怎么能够见到呢？先前已经见到，难道那个事物就没有执着了吗？比量并不是为了成立那个事物，而是为了说明从那个量中可以知道它的存在。那么，如果事物本身就是现量，又怎么会有其他的所量呢？这是因为通过其他事物的自性来认识它，以共同的方式理解可观察的自性，这就是所谓的其他所量。如果是这样，因为是依赖而产生的，所以总的来说，事物不会是真实存在的，是这样吗？确实是这样，已经说明了总的来说事物是不存在的。通过与事物相遇的方式来施设名言，因为不了解众多事物，所以施设名言说这是事物。因此，相对于施设名言的人来说，存在两个境。如果有人说，还有其他的量能够把握具有两种自性的所量。对此回答说，一个量不可能以两种自性同时作用，如果作用，那就是两个量了。因为把握具有两种自性的所量是不同的，所以量也是不同的。或者，因为认识不同，所以非真实的所量是不同的特征。不存在具有两种自性的所量的过失，因为蓝色等仅仅是事物的自性。能成立的认识不同，所以具有量。如果是这样，因为没有真实的所量，所以不会成为量，是这样吗？不是没有真实的所量。然而，不同的所量是考察的自性，能够获得它的是，凡是成为现量的，就是应当比量的。因此，以自性和其他自性的例子的随行，事
English
If it is said that a valid cognition establishes the existence of things, then is inference not also following the nature of what is seen? Therefore, it is reasonable for inference to have a clear appearance. But if later knowledge recognizes what existed before, how can it exist if there is nothing to be observed? Is it not reasonable that what is seen later exists at that time? But if it did not exist before, how can it be seen? Having been seen before, is there no attachment to that thing? Inference is not to establish that thing, but to say that its existence can be known from that valid cognition. Then, if the thing itself is direct perception, how can there be other objects of measurement? This is because it is understood through the nature of other things, and understanding the observable nature in a common way is called another object of measurement. If that is the case, since it is done in dependence, the general will not truly exist, is that so? That is indeed the case, it has been shown that the general does not exist. By means of encountering things, names are assigned, and because many things are not understood, names are assigned saying that this is a thing. Therefore, relative to the person who assigns names, there are two objects. If someone says that there is another valid cognition that grasps the object of measurement with two natures, then it is said that one valid cognition cannot operate with two natures, and if it does, then there are two valid cognitions. Because grasping the object of measurement with two natures is different, the valid cognitions are also different. Or, because the understandings are different, the non-real object of measurement is a different characteristic. There is no fault of having an object of measurement with two natures, because blue and so on are only the nature of things. The establishing understanding is different, so it has valid cognition. If that is the case, since there is no real object of measurement, will it not become a valid cognition? It is not that there is no real object of measurement. However, the different object of measurement is the nature of investigation, and what obtains it is that whatever becomes direct perception is what should be inferred. Therefore, by following the example of one's own nature and the nature of others, the meaning