Tibetan
་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཅི་ཤེས་པར་འགྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མེད་པའི་ཆོས་སུ་རིགས་ཡོད་བར་འགྱུར་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། མེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་གསལ་བ་གཞན་གྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཡོད་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་འདས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདས་པའི་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་སྤྱི་འདས་པར་རིགས་ཀྱི་ད་ལྟར་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་རིགས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གདོན་མི་བླ་བར་རིགས་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །གང་མེད་པའི་ཆོས་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གམ་མེད་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ། ཆོས་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་འདས་པ་ཉིད་ཡིན། འཛིན་པ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འཛིན་པ་ཡང་ཤེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་སྒྲ་ལས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། དེ་བས་ན་འདས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཆོས་རིགས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བཏགས་ལས་དེ་འདོད་ན། །སྣམ་བུ་སོགས་ལས་མེད་གང་ཡིན། །ད་ལྟར་བ་ཡི་བུམ་པ་ཡི། །མེད་པ་དང་ནི་ཉེ་བ་གང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོན་ཏེ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སྤྱི་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་མེད་པའི་ཆོས་དེ་འདོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དེ་ལ་སྤྱི་མེད་པས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པའོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྨྲས་པ། འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་སྤྱིའི་ཉེ་བར་འདོགས་སམ་སྒྲ་ཡིན་ནམ་གསལ་བ་ཡིན་ཞེས་བརྟག་གྲང་ན། གལ་ཏེ་རིགས་ཉེ་བར་འདོགས་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ད་ལྟར་བའི་བུམ་པའི་སྤྱི་གང་ཡིན་པ་དེ་འདས་པ་ལ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་འབྲེལ་བ་ལས་ཡིན་ནམ། འདྲ་བ་ལས་འདོགས་ གྲང་ན་ཉེ་བ་མེད་པར་ཉེ་བར་འདོགས་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བུམ་པའི་རིགས་ལ་འབྲེལ་པ་འམ་འདྲ་བ་མེད་དེ་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཏེ་སྒྲ་འདོགས་ན་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་དོན་མེད་པར་སྒྲ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་ན་ཡང་མེད་པ་ལ་སྒྲ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་
Chinese
那么，当了知诸如等等的法性时，如何会变成无有之法中有种类呢？因为无有之法不可能存在。如果说存在本身的显现是其他的法，那么，如何了知存在之法性会变成过去呢？因为了知过去显现之法性的总相是过去，而不是现在的种类。因此，与过去有关联的种类是过去本身，所以无疑是无有种类的法。凡是无有之法，就不是存在，例如虚空中的花朵或无有本身一样。或者说，过去和未来被认为是存在的，因为该法存在。如果存在，怎么会是过去呢？如果说执着是过去，那么，执着不也是了知本身吗？或者说，因为不是现量了知，所以是隐蔽的。即使不是现量，不也是从名言中现量了知的吗？那么，为什么会变成隐蔽的呢？因此，过去不是存在，那么它的法种类也不是存在。如果从假立而认为它是，那么，毛料等之中什么是没有的呢？现在的瓶子的，没有和接近是什么呢？ 意思是说：或者说，无有之法性在总相上不成立，而是假立之后认为那个无有之法，但并非是究竟的。凡是假立的，因为事物本身不存在，所以对于过去和未来，因为没有总相，所以说它的法性，这个理由是不成立的。对此回答说：对于过去等等，是总相的假立，还是名言，还是显现呢？如果观察，如果种类是假立，那是不合理的，因为现在的瓶子的总相是什么，它与过去假立是由于关联还是由于相似而假立呢？如果没有接近而假立，那么一切对一切都会变成假立。过去和现在产生的瓶子的种类没有关联或相似，因为过去等等也会变成存在。或者说，如果是名言假立，那也是不合理的，因为名言不会无意义地使用。如果使用，也会变成对不存在的事物使用名言。
English
Then, when the nature of phenomena such as and so on is understood, how can it become that there is a kind in the non-existent dharma? Because the non-existent dharma cannot exist. If it is said that the manifestation of existence itself is another dharma, then how can the understanding of the nature of existence become the past? Because the general characteristic of understanding the nature of the past manifestation is the past, not the present kind. Therefore, the kind associated with the past is the past itself, so it is undoubtedly a dharma without kind. Whatever is a non-existent dharma is not existent, like a flower in the sky or non-existence itself. Or, the past and the future are considered to be existent, because that dharma exists. If it exists, how can it be the past? If it is said that grasping is the past, then isn't grasping also knowledge itself? Or, because it is not directly known, it is hidden. Even if it is not directly known, isn't it directly known from words? Then, why does it become hidden? Therefore, the past is not existent, so its dharma kind is also not existent. If it is considered to be so from imputation, then what is non-existent among woolen fabrics and so on? What is the non-existent and the near of the present pot? The meaning is: Or, the nature of non-existence is not established in the general characteristic, but after imputation, that non-existent dharma is considered, but it is not ultimate. Whatever is imputed, because the thing itself does not exist, so for the past and the future, because there is no general characteristic, so saying its nature, this reason is not established. In response to this, it is said: For the past and so on, is it the imputation of the general characteristic, or the name, or the manifestation? If observed, if the kind is imputed, that is unreasonable, because what is the general characteristic of the present pot, is it imputed to the past due to association or due to similarity? If it is imputed without proximity, then everything will become imputed to everything. The kinds of pots produced in the past and present have no association or similarity, because the past and so on will also become existent. Or, if it is the imputation of name, that is also unreasonable, because names are not used meaninglessly. If used, it will also become using names for non-existent things.
Tibetan
བྱ་བ་འཐོབ་བོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སྤྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །སྒྲ་དང་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་ཉེ་བར་གདགས་པར་འགྱུར་བའི་ཉེ་བ་ཡང་བརྗོད་དགོས་སོ། །འོ་ན་ཏེ་གསལ་བ་འདོགས་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བུམ་པ་ཡང་འདས་པ་ལ་ཉེ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའི་རྒྱུ་གང་ཞིག་གིས་ཉེ་བར་གདགས་པའི་གསལ་པའམ་རིགས་སམ། བརྗོད་པ་འདས་པའི་བུམ་པ་ལ་འཇུག་གི་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་ཡིན། ཉེ་བ་མེད་པར་ཉེ་བར་གདགས་པར་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་དད་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་སྤྱི་ཡོང་པས་ཐ་དད་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་ཡིན་ལ་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲ་ཉེ་བར་བཏགས་པའོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རྟག་ཏུ་དངོས་དང་བཏགས་པ་ནི། །བློ་ཡི་དྲང་མི་དྲང་འཇུག་ཡིན། །སེང་གེ་དང་ནི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་དངོས་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བློ་ཉིད་ཀྱི་དྲང་པོར་འཇུག་པ་དང་དྲང་པོ་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པ་ནི་དངོས་དང་བཏགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་སེང་གེ་དང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སེང་གེའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་ནི་དྲང་པོ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སེང་གེ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་སེང་གེ་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དངོས་ཡིན་ནོ། །བུམ་ཕ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་ནི་འཁྲུལ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གདགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་སྒྲ་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་ལ་ད་ལྟར་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ནི་དངོས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གང་ལ་གྲགས་པས་དོན་ཅན་ལའང༌།། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་འགོད་པ། །དེ་དེར་དངོས་ཡིན་དེ་མཚུངས་ཕྱིར། །འཁྲུལ་རྟོག་ཅན་གཞན་བཏགས་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་འང་མེད་བརྗོད་པའམ། །ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་ནི། །ནུས་པའམ་མི་ནུས་གཙོ་སོགས་པའི། །སྒྲ་ནི་སྐྱེ་བོས་བྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡུལ་གང་ལ་གྲགས་པས་ཡུལ་མེད་པ་ཅན་གྱི་སྒྲ་སྐྱེ་བོས་ འགོད་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་སྒྲ་དངོས་སུ་ཡིན་ནོ། །དངོས་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་གྲགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་གཞན་ལ་གལ་ཏེ་སྦྱོར་བདེའི་ཚེ་བརྟགས་པ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་ཅན་འདི་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་བུའི་བྱ་བ་བྱེ
Chinese
就能得到作用。如果那样，总的实体就会变成不存在。声音和过去等等，用什么来安立亲近，也必须说出亲近。那么，如果安立明显，那也不合理，像这样，现在产生的瓶子，对于过去来说，什么才是亲近的，对于氆氇等等来说，什么才是没有亲近的，用什么原因来安立亲近的明显或种类呢？说词是针对过去的瓶子，而不是针对氆氇等等。没有亲近，就不能安立亲近。然而，对于现在产生的瓶子等等，以不同的原因而进入，总的来说，以不同的原因进入的，那就是实体，对于过去等等，声音是安立的，如果这样认为。回答说： 实体和安立， 总是 心的正直与不正直的进入。 狮子和婆罗门之子， 像那样世间人所共知。 具有不同的特点不是实体，然而心本身的正直进入和不正直进入，是实体和安立的原因，依次就像狮子和婆罗门之子上的狮子的声音一样。对于婆罗门之子来说，因为是不正直的认识，所以在其上安立为狮子本身。其他，对于狮子本身来说，因为像那样说，所以是实体。对于瓶子等等来说，过去和现在，因为没有错乱认识的对境，所以不是安立。然而，没有关联的声音是安立，和现在的瓶子等等有关联的是实体，如果这样认为。回答说： 对于什么显现，对于有意义的， 众生的声音安立， 那在那里是实体，因为和那相同， 其他具有错乱分别就是安立。 就像存在也说不存在， 或者就像所分别的那样， 能力或者无能力，主等等的， 声音是众生所作。 就像所说的，对于什么对境，众生安立没有对境的声音的对境，在那里声音是实体。因为和实体相同，对于和显现不同的其他对境，如果容易结合的时候就分别，因为是具有错乱分别，这个就是具有错乱分别。就像儿子等等存在，也做儿子的事
English
Then the action can be obtained. If so, the general entity will become non-existent. It is also necessary to state what is close to what sound and the past, etc., will be used to establish proximity. Well, if you establish clarity, that is also unreasonable. Like this, what is close to the past for the vase that has just appeared, and what is not close to the cloth, etc.? What reason is used to establish the clarity or kind of proximity? The expression applies to the past vase, but not to the cloth, etc. It is not possible to establish proximity without proximity. However, for the vase that has just appeared, etc., what is the reason for entering differently in general? Whatever has the reason for entering differently is the entity, and the sound is established for the past, etc., if you think so. Answer: Entity and establishment, Always, it is the mind's straight and non-straight entry. Lion and Brahmin's son, As such, it is known to the world. Having different characteristics is not an entity, but the mind's own straight entry and non-straight entry are the cause of entity and establishment, just like the sound of a lion on a lion and a Brahmin's son, respectively. For the Brahmin's son, because it is a non-straight understanding, it is established as the lion itself on it. Otherwise, for the lion itself, because it is said like that, it is an entity. For vases, etc., the past and the present are not established because there is no object of mistaken understanding. However, a sound without association is established, and what is associated with the present vase, etc., is an entity, if you think so. Answer: For what appears, even for the meaningful, The sound of beings is established, That is the entity there, because it is the same as that, Others with confused distinctions are established. Just as existence is also said to be non-existence, Or just as what is distinguished, Ability or inability, the sound of the master, etc., is made by beings. As it is said, for what object, the object of the sound of no object is established by beings, there the sound is an entity. Because it is the same as the entity, for other objects that are different from the appearance, if it is easy to combine, then distinguish, because it has confused distinctions, this is what has confused distinctions. Just like sons, etc. exist, they also do the work of sons.