Tibetan
ན་རང་རྒྱུད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གསལ་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་རག་ལས་པ་མེད་པ་དང་ཐ་དད་པར་འཛིན་ཏོ། །འོན་ཏེ་གསལ་བ་ལས་སོ་སོ་ཐ་དད་པར་སྤྱི་ཁས་ལེན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་གསལ་བས་སྤྱི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་ལྟོས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རིགས་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་ན་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རིགས་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་གྱི་གསལ་བ་སྤྱིའི་རྟེན་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱ་ཤུག་ལ་སོགས་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པས་རང་གི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་གྲུབ་ན་རག་ལས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཇི་སྲིད་འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་པ་དེ་སྲིད་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཡང་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བས་རག་ལས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་རྒྱུ་ཞིག་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཡང་གང་ཅུང་ཟད་འབྲས་བུར་མ་གྱུར་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྟེ་དེ་བས་ན་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའམ་སྤྱི་དེ་ཡིན་ན་ཡང་འབྲེལ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་པ་སྟེ་སྤྱི་རང་རྒྱུད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་སྤྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་མེད་པ་ཡང་སྤྱིར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མེད་པ་རིགས་སུ་འགྱུར་མིན་ཏེ། །དེ་དག་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རི་བོང་གི་རྭ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་ཡང་སྤྱི་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །འོ་ན་ཡོད་པའི་སྤྱི་རུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྤྱི་རུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་གས་ལ་ པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་མེད་པ་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་རྟགས། །ཁྱད་པར་དེ་ལ་འཇུག་དོན་ཅན། །རིགས་དེ་སྒྲ་ཡིས་གསལ་བར་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རིགས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རིགས་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་རིགས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན་རང་གི་མཚ
Chinese
因为是自续部所成立的缘故。像这样，显现的诸法被认为是互不依赖且各不相同的。如果说，从显现中各自不同地承认总相，那么，显现就会产生总相，如果不是这样，就不会有关联。像这样，果本身就是用依赖的词语来表达的。如果又依赖于种类的显现，那么它的果必定会成立。然而，种类并不是成为果，而是因为显现为总相的所依，所以与它有关联，例如，就像乔木等与瓶子等有关联一样。那是不合理的，因为果只要通过认识幼芽等，就会与自己的因有关联，如果果成立了，就没有依赖了。就像只要果没有成立，那就只是分别念而已，在产生的时候，也与因一同产生，所以没有依赖。自己的因坏灭的时候，也是通过认识来关联。任何稍微没有成为果的东西，怎么会有关联呢？因为太过分了。因此，既然如此，无论是他者还是总相，都没有关联，因此，总相成立为无自性，因为总相不可能是自续部。如果总相不是无自性，那么无也就会成为总相，因为它也是无自性的。回答说：无不是种类，因为它们没有依赖。名为兔角的无也不是总相，因为它依赖于自己的显现。如果这样，为什么不会成为有的总相呢？这里回答说：有和无不会成为总相，因为有和无没有依赖。总相的相状是因为依赖于གས་ལ་པ་，所以是总相。因此，无自性是：依靠自性而成为相，特殊是具有进入意义的，种类用声音来清楚地显示。这是因为，既然如此，种类既不能说是它本身，也不能说是其他的，所以种类是无实且无自性的。如果种类是无实的，那么自己的相
English
Because it is established as Svatantrika. In this way, all appearances are considered to be independent and distinct from each other. If it is said that one acknowledges the general characteristic as distinct from the appearances, then the appearances will generate the general characteristic. If it is not so, there will be no connection. In this way, the result itself is to be expressed by a word of dependence. If it also depends on the appearance of the kind, then its result will definitely be established. However, the kind is not the result, but because the appearance is the basis of the general characteristic, it is related to it, for example, just as trees and the like are related to vases and the like. That is not reasonable, because the result, as long as it is understood by sprouts and the like, is related to its own cause, and if the result is established, there is no dependence. Just as as long as the result is not established, it is only a concept, and at the time of arising, it also arises together with the cause, so there is no dependence. Even when one's own cause is destroyed, it is related by recognition. How can anything that has not become a result at all be related? Because it is too extreme. Therefore, since it is so, whether it is other or the general characteristic, there is no connection, therefore, the general characteristic is established as without self-nature, because the general characteristic cannot be Svatantrika. If the general characteristic is not without self-nature, then non-existence will also become the general characteristic, because it is also without self-nature. Answer: Non-existence is not a kind, because they have no dependence. The non-existence called rabbit horns is also not a general characteristic, because it depends on its own appearance. If so, why would it not become the general characteristic of existence? Here it is answered: Existence and non-existence will not become the general characteristic, because existence and non-existence have no dependence. The aspect of the general characteristic is the general characteristic because it depends on gags la pa. Therefore, the absence of essence is: relying on essence to become a sign, special is having the meaning of entering, the kind is clearly shown by sound. This is because, since it is so, the kind can neither be said to be itself nor other, so the kind is unreal and without self-nature. If the kind is unreal, then its own sign
Tibetan
ན་ཉིད་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་དངོས་པོ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་སྒྲས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་མ་མ་ཡིན་བར་བཤད་དོ། །འོན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་རིགས་སྒྲས་བརྗོད་ན་ནི་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྒྲ་འགོད་ཀྱི་གྱི་ན་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ནི་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱད་པར་དེ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་ཅན་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྒྲས་རིགས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རིགས་པ་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། །ཆུ་མེད་པའི་སྨིག་རྒྱུ་རྟོགས་པས་བདེན་པའི་ཆུ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་རྣམས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རིགས་དེར་ཀུན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པས་ནི་ཕྱི་རོལ་བ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆུ་དང་ཕྲད་པ་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རིགས་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནམ། རིགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་ཞེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གང་གིས་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་སྣང་བ་གང༌། །དོན་གྱི་དེ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ། །དེ་འཁྲུལ་ཐོག་མེད་དུས་ནས་ནི། །བརྫུན་པ་མཐོང་གོམས་སྤྲུལ་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ལས་མ་ཡིན་གྱི། འཁྲུལ་པ་བརྒྱུད་པ་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རིགས་དེའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ནི་གསལ་བ་མཐོང་བ་ལས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དོ། །དོན་གྱི་དེ་ཉིད་དུ་འཛིན་ པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འཁྲུལ་བ་སྟེ། ས་བོན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་དེ་ལ་གོམས་པ་དེས་སྤྲུལ་པ་ཉིད་དོ། །ངེས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཡོད་པའི་སྤྱི་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ལས་སྤྱིར་འཁྲུལ་བ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་དང་འབྲེལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྤྱི་ནི་ལྡོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལོག་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་ཡི
Chinese
如果对彼进行语音结合，成为应当陈述自己的自性，是这样吗？并非如此，因为以语音显示了种类，种类已经成为无事物。已经阐述了，自己的自性不是语音的陈述对象。然而，如果以语音陈述无自性的种类，那么语音的结合就将成为无意义，因为为了了知能起作用的事物而安立语音并非如此。如果说，总的来说并非无意义，因此不进行语音结合，对此答复说，不是以语音显示种类，为了获得进入那个差别的意义。然而，如果知道种类如理不存在，如何能够获得自己的自性？如果了知无水的海市蜃楼，就无法获得真实的水，是这样吗？并非如此，因为诸法从一到一相续，依赖于此，因此在那种类中普遍了知，所以能够获得。在海市蜃楼中认知为水，因为与外境没有关联，因此无法与水相遇。不是以诸法自性的力量产生种类的了知吗？种类虽然是诸法自性的相状，但如何执着为一？因为没有见到与外境为一，因此以何者显现执着为一？答复说： 彼之体性显现为何，于义之如是而执取， 彼乃无始时来之错乱，虚妄见惯幻化性。 所谓的增益不是仅仅来自见到外境，也有来自错乱相续的，如主物等的了知一样。因此，那种类显现为彼之体性是什么，不明显的体性如何能从见到明显而改变，那只是错乱。执取为义之如是又是什么，那也是错乱，如果没有种子如何错乱？答复说，那是无始时来的虚妄见惯，由此幻化。确定是这样显示的：从无始时来存在的总相见，由此对总相错乱，与外境没有关联。然而，总相是相违的，那也是相违意义的自性
English
If one were to combine sounds to it, so that it becomes something that should express its own nature, is that so? It is not so, because the sound shows the kind, and the kind has become non-existent. It has been explained that one's own nature is not the object of the expression of sound. However, if one were to express the kind that is without self-nature with sound, then the combination of sounds would become meaningless, because it is not the case that sound is established in order to understand the thing that can function. If one says that the general is not meaningless, therefore one does not combine sounds, in response to this, it is said that it is not that sound shows the kind in order to obtain the meaning of entering into that difference. However, if one knows that the kind does not exist as it should, how can one obtain one's own nature? If one understands a mirage without water, one cannot obtain real water, is that so? It is not so, because all phenomena are continuous from one to another, relying on this, therefore one universally knows in that kind, so one can obtain it. Knowing water in a mirage, because there is no connection with the external environment, therefore one cannot encounter water. Isn't the understanding of the kind produced by the power of the nature of all phenomena? Although the kind is the aspect of the nature of all phenomena, how can one cling to it as one? Because one has not seen it as one with the external environment, therefore with what does one manifestly cling to it as one? The answer is: What is the appearance of its essence, Taking it as such in meaning, That is a delusion from beginningless time, The habit of seeing falsehood is illusory. The imputation does not only come from seeing the external environment, but also from the continuation of delusion, like the understanding of the chief thing and so on. Therefore, what is the appearance of that kind as its essence, how can the unclear essence change from seeing the clear, that is just a delusion. What is it to grasp as such in meaning, that is also a delusion, how can there be delusion without a seed? The answer is, that is the habit of seeing falsehood from beginningless time, hence the illusion. It is certain that this is what it shows: from the sight of the general appearance that has existed since beginningless time, hence the delusion about the general appearance, there is no connection with the external environment. However, the general appearance is contradictory, that is also the nature of the contradictory meaning.