Tibetan
པོས་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་རིགས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གང་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བར་ཐ་སྙད་འདོགས་ན་ཇི་ལྟར་མི་གསལ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པས་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྤྱིའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་སྔོན་པོའི་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཆ་མི་གསལ་བར་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དེའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྤྱིའི་ཤེས་པ་དེ་རུ་གང་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད། སྤྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བའི་རྣམ་པའོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་མ་བཟུང་བར་དེའི་རྣམ་པའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཤེས། གསལ་བ་བསྐྱེད་པས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རིགས་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་གསལ་བ་མེད་པར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་སོན་པའི་རྣམ་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གསལ་བས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རིགས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་ཤེས་པའི་དོན་ཅན་ཕྱིར། །དབང་པོ་དོན་མེད་མིན་ཞེ་ན། །དེ་ཉིད་ཚུལ་གཅིག་སྒྲ་སོགས་ལས། །ཐ་དད་སྣང་ཅན་བློ་གང་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་ཉིད་སྒྲའི་ཡུལ་ཡིན་བའམ་ཡན་གར་བ་ཡིན་ན་དེ་བས་ན་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཆ་དང་བྲལ་བའི་ཐལ་བའི་སྐྱོན་འདི་མེད་དོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་གསལ་བ་ཉིད་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དབང་པོའི་ཚོགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ན། དབང་པོ་རྣམས་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་ཤེས་པས་མི་གསལ་བར་བྱས་པ་འཛིན་ལ། མིག་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་འཛིན་ཏོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་ཉིད་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་བློ་ཚུལ་གཅིག་པ་ཅན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཅི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་གཅིག་པ་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡོད་ན་དབང་པོ་རྣམས་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མདུན་ན་ཡོད་པ་ མངོན་སུམ་གྱིས་མི་འཛིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྒྲ་ནི་མདུན་ན་ཡོད་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྒྲ་ནི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་སྒྲ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་བརྡ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ན་ནི་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་པ་ཡང་སྒྲ་ཉིད་ལས་འདོད་པས་འདི་ལྟ་བུ་བདེ་བླག་གི་དོན་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ཉིད་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་ཞིང་ཆོད་པའི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡང་སྦྱོར་གྱིས་མཐོང་བར་གྱུར་བའི་མཆོད་པ་ཉིད་ལ་ནི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དེར་དེ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོད་པ་མ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ནི་བདེ་བླག་ཏུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དབང་པོ་རྣམས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་འདས་ཕལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པར་གྱུར་པ་ལས་གཞན་པའི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པའི་མཆོད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆོད་པའི་གླུ་སྒྲ་མངོན་དུ་བྱས་པས་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་ཤིང་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཆུའི་རླབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པར་སྒྲ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ཅན་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྒྲ་འོད་བར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་རིང་པོ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་ཕྲད་ན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕྲད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ལས་སམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་ཤེས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རྣམས་དོན་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན། སྤྱི་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདིས་ཀྱང་སྤྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། གསལ་བའི་ངོ་བོ་གཞན་རྟེན་ཅན། །མ་གྲུབ་ཕྱིར་རོ་ཐ་དད་ན། །ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་འབྲས་བུར་བརྗོད། །རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་རག་ལས་མེད་པ་ཡང༌། །རྟོག་པས་འབྲེལ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ནམ་ཡང་འབྲས་མིན་ཇི་ལྟར་འབྲེལ། །གཞན་ཉིད་ ཡིན་ན་དེ་འབྲེལ་མེད། དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། རིགས་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་དམ་ཐ་མི་དད་པར་བརྟག་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་རིགས་དང་ལྡན་པ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་ལ་མ་བརྟེན་པ་ཅ
Chinese
将会执持，以其自性恒常执持种姓。然而，如果显现所知即是种姓的自性，那么，如果种姓的自性被显现所执持而被安立为名言，那么如何能知晓其不明显呢？因为由明性的自性之声所生的知识会显现。此外，普遍的知识也以不明显的方式随之执持青色的形状之部分，即显现，能知晓，那么与该形状相应的普遍知识是由什么产生的呢？不是由普遍产生的，因为其与青色的形状相离。如果是明性的形状，那么，在未执持明性的情况下，如何知晓那是其形状呢？如果说明性产生，那么并非如此，因为会陷入无种姓的过失，因为在没有明性的情况下不会执持。随之而来的形状并非存在于青色等其他形状中，因为那是明性所造，所以会变成无种姓。如果说因为是具有显现知识之义，所以根识并非无意义，那么，彼即一法声等，从何而生异相之智？意思是说，如果与普遍相应的明性本身是声音的对境或者是一体的，那么，从声音产生的知识就不会有与青色等形状部分相离的过失。那么，如果明性本身是声音的表达对象，那么，如此一来，根识的集合也会变得无意义吗？根识并非无意义，因为它们是具有显现知识之果的。如果声音的知识执持不明显之物，而眼等则显现执持色等，那么，此处说道，彼即异相之智，一法者从声音等如何能知晓？因为外境的色等一法者，其自性之知识即是显现本身。如果从声音产生的知识具有知晓自性的能力，那么根识就完全变得无意义了。然而，如果不是显现执持面前之物，所以就不是知晓自性，那么，如此一来，声音是不执持面前之物的缘
English
it will be held, and by its own nature it will always hold the lineage. However, if what is manifestly known is the very nature of the lineage, then, if the nature of the lineage is held by manifestation and established as a term, then how can it be known that it is not clear? Because the knowledge born from the sound of the nature of clarity will appear. Furthermore, universal knowledge also follows and holds the part of the blue shape in an unclear way, that is, it manifests, can know, then what produces the universal knowledge corresponding to that shape? It is not produced by the universal, because it is separated from the blue shape. If it is the shape of clarity, then, without holding clarity, how can it be known that it is its shape? If it is said that clarity produces it, then it is not so, because it will fall into the fault of having no lineage, because it will not hold without clarity. The shape that follows is not present in other shapes such as blue, because it is made by clarity, so it will become without lineage. If it is said that because it has the meaning of manifest knowledge, the root consciousness is not meaningless, then, from what does that one dharma, sound, etc., arise, the wisdom of different appearances? It means that if the clarity itself corresponding to the universal is the object of sound or is one, then the knowledge arising from sound will not have the fault of being separated from the shape parts such as blue. Then, if clarity itself is the object of expression of sound, then, in this way, will the collection of root consciousness also become meaningless? The root consciousness is not meaningless, because they have the fruit of manifest knowledge. If the knowledge of sound holds what is not clear, and the eye, etc., manifestly hold form, etc., then, here it is said, that is, the wisdom of different appearances, how can one dharma know from sound, etc.? Because the form, etc., of the external object, the one dharma, the knowledge of its own nature is the manifestation itself. If the knowledge arising from sound has the ability to know the self-nature, then the root consciousness will become completely meaningless. However, if it is not manifestation that holds what is in front, so it is not knowing the self-nature, then, in this way, sound is the condition of not holding what is in front.
Chinese
否则就不是现量了。如果说声音是被所有自体所执持的，所以是现量。那么，从声音也能了解外境，因为在那里能理解表达。如果说眼睛等能轻易了解事物，那么轻易了解也是从声音本身所希望的，像这样轻易的意义是相同的。如果说声音只与过去和未来相关联，而对于现在发生的事情，通过声音也能看到供品，但声音并不与供品相关联，因为在那里声音没有意义。对于过去的事物等，以及没有看到的事物，不容易做到。因此，感官具有结果吗？那么，了解事物自性如何与过去等相关联呢？因为无法了解与目标不同的过去等事物。通过现量了解的供品，因为是执持自性本身，所以不容易做到。像这样，通过显现确定的歌声，就能轻易了解并产生喜悦。如果说声音能了解像水波一样到来的供品。那么，为了了解远方的事物，声音如何能变成光呢？如果能了解远方的事物，并且与身体的感官相接触，那么事物等也会相接触。因此，如果从声音或推论中了解外境，那么也能了解事物的自性，那么感官不是变得没有意义了吗？因此，说了“总相不是事物”。这也说明了总相不是事物，因为什么呢？“显明的自性是依他性，因为没有成立，如果不同，称为依赖，说是果，因为从自己的因产生，果不依赖，也是通过分别念来联系，何时都不是果，如何联系？如果是他性，则没有联系，因此成立了无自性。”对于这个问题，如果考察种是与显明不同还是相同？对此，暂且说具有种的显明自性不是种，因为显明的自性不依赖于其他。
English
Otherwise, it would not be directly perceived. If it is said that sound is directly perceived because it is apprehended by all entities themselves, then it follows that external objects can also be known from sound, because expressions can be understood there. If it is said that eyes and the like easily understand things, then easy understanding is also desired from sound itself, and in this way, the meaning of easy is the same. If it is said that sound is only associated with the past and the future, but for what is happening now, offerings can also be seen through sound, but sound is not associated with offerings, because sound has no meaning there. It is not easy to do for past things and things that have not been seen. Therefore, do the senses have results? Then, how does knowing the nature of things relate to the past and so on? Because it is impossible to know past things and so on that are different from the object. Offerings known through direct perception are not easy to do because they are grasping the nature of things themselves. In this way, by manifesting a definite song, one can easily understand and generate joy. If it is said that sound can understand offerings that come like water waves. Then, in order to understand distant things, how can sound become light? If distant things can be understood and come into contact with the senses of the body, then things and so on will also come into contact. Therefore, if external objects are known from sound or inference, then the nature of things can also be known, then are the senses not meaningless? Therefore, it is said that "generality is not a thing." This also shows that generality is not a thing, because of what? "The clear nature is dependent on others, because it is not established, if it is different, it is called dependence, it is said to be the result, because it arises from its own cause, the result does not depend, it is also connected through conceptualization, it is never the result, how is it connected? If it is otherness, then there is no connection, therefore it is established as without self-nature." For this question, if we examine whether the genus is different or the same from the clear? To this, let us say for the time being that the clear nature with the genus is not the genus, because the clear nature does not depend on others.