Tibetan
དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པར་གདགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གང་གི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྒྲ་ལས་རྟོགས་ཀྱི། དོན་ལ་མི་རེག་པར་འདོད་པ་དེའི་ཡང་ཕྱི་རོལ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཤེས་མཚུངས་མིན། རྣམ་པ་དེ་ལྟའི་བློ་ཉིད་ནི། །སྐྱེ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་པ་སྟེ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་སྟེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་རང་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པར་སེམས་པས་སྐྱེ་བོ་འཇུག་ཕར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡང་མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། སྨྲས་པ། གཞན་ལ་དེ་མིན་ཏེ། བློ་ལ་ཁས་མི་ལེན་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་ དོན་དུ་སྣང་བ་ཅན། །ཁས་ལེན་ན་ཡང་ཤེས་པ་ལས། །ཐ་དད་པ་ནི་ཚད་ཅན་མིན། །ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མིང་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་གཞན་ལ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་དེ་མེད་ན། ཅི་སྟེ་འཁྲུལ་པས་འཇུག་པ་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་བློ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་དག་དོན་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིང་ལ་སོགས་པའམ། མ་རྟོགས་པར་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་མིང་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཛིན་ན་ནི། ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མིང་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་ན་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འཐད་དེ། ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འདོད་དེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ཚད་མའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཁས་ལེན་ན་སྟེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་ན
Chinese
那本身是认知的对境，因为如果不作为对境就无法安立。然而，如果有人认为，从声音中理解的只是认知的形象，而没有触及到事物本身，那么这种认知又如何能对外境产生作用呢？回答说：认知并不相同。因为产生如此形象的智慧。意思是说，认知，即表达认知形象的事物，并不会产生相同的过失，因为会产生具有如此形象的智慧，即具有对境形象的智慧。就像从习气苏醒而产生的智慧，由于认为自己的形象本身就是特殊对境的作用，所以人们会看到它对外境产生作用，因此没有任何矛盾。然而，如果有人认为，分别说者的从声音中产生的认知，具有名称和原因的形象，也会执着于名称和原因本身而对外境产生作用。回答说：对其他人来说并非如此，因为智慧不承认。外境显现为事物。即使承认，与认知不同也不是有量的。因为没有成立相违。对于这一点，对于想要表达名称等事物的其他人来说，如果没有具有形象的认知，那么又怎么会因为错乱而产生作用呢？为什么呢？因为不承认具有如此形象的智慧显现为外境的事物。认知本身是没有形象的，而外境的事物是有形象的。名称和原因等也不是对事物进行虚构，就像名称等，或者不理解而执着于事物的自性，如果这样的话，如果从声音中产生的认知执着于名称等为自性，那么又怎么会执着于事物的自性呢？将执着于自己的自性说成是理解为他者的自性是不合理的。如果不理解名称等，又怎么能理解为事物的形象呢？因为太过分了。就像一切都理解为一切的自性一样。然而，如果有人认为认知具有名称和原因的形象，因为说具有形象的认知是来自量士的力量。在这里回答说：如果承认，即承认具有形象的认知。
English
That itself is the object of cognition, because it cannot be established without being made an object. However, if someone thinks that what is understood from sound is only the image of cognition, and does not touch the thing itself, then how can this cognition have an effect on the external object? The answer is: Cognition is not the same. Because such an image of wisdom arises. It means that cognition, that is, the thing that expresses the image of cognition, does not produce the same fault, because it produces wisdom with such an image, that is, wisdom with the image of the object. Just like the wisdom that arises from the awakening of habits, because it thinks that its own image is the function of a special object, people see it having an effect on the external object, so there is no contradiction at all. However, if someone thinks that the cognition arising from the sound of the Vaibhashikas, which has the image of name and cause, also clings to the name and cause themselves and has an effect on the external object. The answer is: It is not so for others, because wisdom does not admit it. The external object appears as a thing. Even if it is admitted, being different from cognition is not measurable. Because there is no established contradiction. For this, for others who want to express names and other things, if there is no cognition with an image, then how can it have an effect because of confusion? Why? Because it is not admitted that wisdom with such an image appears as an external object. Cognition itself is without image, while the external object is with image. Names and causes are not fabricated on things, just like names, etc., or not understanding and clinging to the nature of things, if so, if the cognition arising from sound clings to names, etc. as self-nature, then how can it cling to the self-nature of things? It is unreasonable to say that clinging to one's own self-nature is understanding it as the self-nature of another. If one does not understand names, etc., how can one understand it as the image of things? Because it is too much. Just like everything is understood as the self-nature of everything. However, if someone thinks that cognition has the image of name and cause, because saying that cognition with an image comes from the power of valid cognition. Here the answer is: If you admit it, that is, admit cognition with an image.