Tibetan
བྲས་བུ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དབང་པོའི་ཚོགས་སྐྱེ་རུ་ཆུག་ན། དེ་ཡང་འབྲས་བུ་མེད་པར་དཔོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྒྲ་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྱི་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྤྱི་སྟེ་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཚོགས་དོན་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། མིང་སོགས་བརྗོད་ཡིན་ན་སྨྲ་པོ། །ཉན་པོ་བརྗོད་བྱ་རྗེས་འབྲེལ་ཅན། །མིང་སོགས་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ན། །དོན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངག་མིང་ལ་འཇུག་ལ་མིང་རྒྱུ་མཚན་ལའོ། །རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་མིང་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་ཁས་ལེན་ན་ནི་མིང་ལ་སོགས་པ་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ན་སྨྲ་བ་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནམ། ཉན་པ་པོ་དང་འབྲེལ་ཏམ། ཡང་ན་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཡིན་ནམ། ནམ་ཡང་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཅན་བཞིར་བརྟག་གྲང་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཉན་པ་དང༌། སྨྲ་བ་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་མིང་ལ་སོགས་པ་སྒྲས་བརྗོད་པར་འདོད་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མིང་ལ་སོགས་པ་ཉན་པ་དང་སྨྲ་བ་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཅན་རྟོགས་པར་ མི་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟོགས་པར་འཇུག་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ངེས་པ་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་ལ་ཚུལ་འདྲ་ལས། །འཁྲུལ་པས་འཇུག་ན་ཀུན་དུ་མིན། །ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །འོན་ཏེ་མིང་ལ་སོགས་པ་གང་དོན་གང་ལ། དེ་དག་ཚུལ་འདྲ་བ་ལས་མིང་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་ན་དོན་ལ་འཁྲུལ་པས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དོན་ནི་ཕྱི་རོལ་ལོ། །དཔེར་ན་མཚེ་མ་དག་གཅིག་བརྗོད་ན་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཅིག་ཤོས་ལ་རྨོངས་ནས་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་འཛིན་པའི་སྒྲ་ལས་བྱུང་པའི་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཡུལ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་མིང་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་པོར་མི་རུང་སྟེ། མིང་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྣང་བ་ན་ཤེས་པ་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མིང་ལ་སོགས་པ་ཡང་མིང་གཞན་གྱི
Chinese
如果说因为没有果就没有生，如果允许根识产生，那么这也推断为没有果。即使这样，也不是从声音中领悟到色等。因此，为了能被表达，总相不是色等的自性。然而，名称和理由的自性是总相，是声音所要表达的，而色等是眼等的对境，因此如果说根识不是无意义的，那么，这里说到：如果名称等是所说，就是说话者。 听者所说与后相关联。 如果名称等没有关联， 就不会进入到意义中。 这里说，语言进入名称，名称进入理由。因为理由能阐明意义。这样，如果承认名称等是被表达的，那么就说是具有名称等的行。在什么时候与说话者相关联呢？与听者相关联吗？或者与意义相关联吗？如果考察为任何时候也与任何者都不相关联的四种情况，那么，如果认为与听者和说话者相关联的名称等被声音所表达，那么这样就不会进入到外境的意义中，因为知道名称等是与听者和说话者相关联的缘故。就不会领悟到各别的对境是各别的，如果进入到不领悟的状态，那么就会进入到一切中，并且确定也变得没有意义。如果因为意义上有相似之处， 由于错乱而进入，则并非普遍。 所谓在对境上没有错乱， 然而，如果从名称等在任何意义上，从那些相似之处领悟到名称等，那么就会由于在意义上错乱而进入，意义是外境。例如，如果说一对双胞胎中的一个，因为相似的缘故，就会迷惑而进入到另一个中，如果这样说，那是不对的。如果从执持名称和理由的声音中产生的知识怎么会错乱呢？即使是错乱，也会变成没有对境的。这样，名称等就不能成为执持者，因为不执持名称等的自性之缘故。当显现自己的自性时，知识才是执持事物的，否则就不是。然而，名称等也是其他名称的
English
If it is said that there is no birth because there is no result, if the aggregates of sense faculties are allowed to arise, then that is also inferred to be without result. Even so, it is not the case that form and so on are understood from sound. Therefore, in order to be expressed, the general characteristic is not the nature of form and so on. However, the nature of name and reason is the general characteristic, which is to be expressed by sound, and form and so on are the objects of the eye and so on, so if it is said that the aggregates of sense faculties are not meaningless, then it is said here: If names and so on are what is spoken, then there is a speaker. The listener's speech is related to what follows. If names and so on are not related, they will not enter into meaning. Here it is said that speech enters into name, and name enters into reason. Because reason clarifies meaning. Thus, if it is admitted that names and so on are expressed, then it is said to be an action that possesses names and so on. At what time is it related to the speaker? Is it related to the listener? Or is it related to meaning? If we examine the four cases where it is not related to anyone at any time, then, if it is thought that names and so on related to the listener and the speaker are expressed by sound, then in that case it will not enter into the meaning of the external object, because it is known that names and so on are related to the listener and the speaker. It will not be possible to understand that the different objects are different, and if one enters into a state of not understanding, then one will enter into everything, and certainty will also become meaningless. If because of similarity in meaning, entry is made through confusion, it is not universal. What is called non-confusion in the object, However, if names and so on are understood from those similarities in any meaning, then entry will be made through confusion in meaning, and meaning is the external object. For example, if one of a pair of twins is spoken of, because of the similarity, one will be confused and enter into the other, if this is said, that is not correct. How can the knowledge arising from the sound that holds names and reasons be confused? Even if it is confused, it will become without an object. In this way, names and so on cannot become holders, because they do not hold the nature of names and so on. When one's own nature appears, knowledge is what holds things, otherwise it is not. However, names and so on are also other names.
Tibetan
་རྒྱུས་གཏོགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་མིང་ལ་སོགས་པའི་འཕྲེང་བ་རིང་པོར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མཚེ་མ་དག་ལ་ཡང་མིང་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་ཡང་སྒྲ་ལས་མིང་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་སྟེ། མིང་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མཚེ་མ་ལ་སོགས་པ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་བརྩད་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མཚེ་མ་ལ་སོགས་པ་དཔེ་ཡིན། ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཚུལ་འདྲ་བ་ལས་འཁྲུལ་པས་འཇུག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། མཚེ་མ་དག་གཅིག་ཏུ་ངེས་ཀྱང་གཞན་ཁོ་ན་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྒུལ་བ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཅན་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་ཚུལ་འདྲ་བ་མེད་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་ཡིན་ལ། མིང་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུས་མེད་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ཇི་ལྟར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་དེའི་ཡིན། གཞན་ཡང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། སྨྲ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོའི་ཡུལ་དུ་མིང་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་ན། ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ ཤེས་པར་འགྱུར། ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་མཚེ་མ་ལ་བརྗོད་པ་ན། ཡུལ་གཞན་ན་གནས་པའི་དེ་དང་འདྲ་བ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྨྲ་བ་པོའི་ཡུལ་ལ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་པ་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མིང་གི་ཚུལ་ལས་ཡིན་པས། ཡུལ་དུ་ཡང་འཁྲུལ་པས་རྟོགས་པའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་ཡུལ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་སྟེ། ཡུལ་མེད་པའི་མིང་བརྗོད་པ་ན་ཡུལ་དང་འབྲེལ་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སུ་ཡང་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མིང་དང་གཟུགས་དག་གཅིག་ཏུ་ཞེན་ནས་ཕྱི་རོལ་ལ་འཇུག་ན་ནི། དེ་ལ་ཡང་ཅི་མིང་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་འདོགས་པ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ཕྱི་རོལ་པ་མིང་ལ་སོགས་པར་འདོགས་པ་གཉིས་སུ་བརྟག་ན། གལ་ཏེ་མིང་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཕྱི་རོལ་དུ་འདོགས་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ནི་མིང་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན། གང་དུ་ཤེས་པ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་རིགས་ཀྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མིང་ལ་སོགས་པར་འདོགས་ན་ནི། ཕྱི་རོལ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་མིང་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་
Chinese
如果与此有关，那么名称等的连串将变得很长。因此，对于双胞胎等，持有名称等的知识不是错误的例子。在那里，也是从声音中理解名称等。即使理解了名称等，又如何能像双胞胎等一样进入事物的自性呢？因此，因为争论是相同的，双胞胎等如何能成为例子呢？即使承认了，从表达方式相似的角度来说，虽然可以通过错误进入，但也不是所有情况都这样。即使双胞胎等被确定为一个，也不是所有情况都只进入另一个，因为看到进入移动本身。对于有身体的和没有身体的，如果没有相似之处，也没有相似的方式，又怎么会是错误呢？比如，色等自性是外道，而名称等是无身的。否则，怎么会是不具备的行呢？此外，也不会在境上产生错误。如果在说话者和听者的境上，被名称等驱使，又如何能知晓事物的方面呢？在各自确定的境上说双胞胎时，因为不能理解与处于其他境上的那个相似。然而，即使在说话者的境上也没有说自性，但因为是从名称的方式来说的，所以在境上也是通过错误来理解的吗？如果是这样，那么因为没有说境，又如何能进入事物的方面呢？在说没有境的名称时，谁也不会进入与境相关的色等。然而，如果执着于名称和色等为一，而进入外境，那么，对于此，是将名称等附加于外境呢？还是将外道附加于名称等，需要考察这两种情况。如果将名称等的自性附加于外境，那么这样一来，不是理解了名称等本身吗？又如何能进入外境呢？理应进入任何显现知识的地方，而不是其他地方，因为那样会太过分。然而，如果将事物的自性附加于名称等，那么将理解外境本身，而不是名称等。任何被认为存在于外境的
English
If it is related to this, then the series of names etc. will become long. Therefore, for twins etc., the knowledge of holding names etc. is not a proven example of error. There, too, it is from sound that names etc. are understood. Even if names etc. are understood, how can one enter the self-nature of things like twins etc.? Therefore, since the argument is the same, how can twins etc. be an example? Even if admitted, although it is possible to enter through error from the similar way of expression, it is not always the case. Even if twins etc. are determined as one, it is not always the case that they only enter the other, because it is seen that they enter the movement itself. For those with bodies and those without bodies, if there is no similarity, and there is no similar way, how can it be an error? For example, the self-nature of form etc. is an outsider, while names etc. are without bodies. Otherwise, how can it be a non-possessing action? Furthermore, there will be no error in the object. If in the object of the speaker and listener, one is driven by names etc., how can one know the aspect of things? When speaking of twins in their respective determined objects, it is not possible to understand the similarity with that which is in another object. However, even if the self-nature is not spoken of in the speaker's object, but because it is spoken of in the way of names, is it also understood through error in the object? If so, then since the object is not spoken of, how can one enter the aspect of things? When speaking of names without an object, no one will enter the form etc. related to the object. However, if one clings to names and form etc. as one, and enters the external object, then, for this, is it that names etc. are attached to the external object? Or is it that the outsider is attached to names etc., it is necessary to examine these two situations. If the self-nature of names etc. is attached to the external object, then in that case, is it not that names etc. themselves are understood? How can one enter the external object? It is reasonable to enter wherever knowledge appears, and not elsewhere, because that would be too extreme. However, if the self-nature of things is attached to names etc., then the external object itself will be understood, and not names etc. Whatever is considered to exist in the external object