Tibetan
། །དེས་ན་དོན་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འགལ་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདིར་སྨྲས་པ། རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ལ། བརྒྱུད་ནས་ནུས་པས་དེ་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འགལ། གལ་ཏེ་དོན་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ན་མེད་པ་ཡང་དོན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མི་དམིགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་ཕྱི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཤེས་བྱ་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེད་པ་སྟེ་ཞིག་ན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། སྤྱི་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བ་མེད་དེ། མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་འགག་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་གཏན་མེད་པ་ཡང་གལ་ཏེ་ཚད་མས་གཅོད་པ་ཉིད་ཀྱང་དགོས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དོན་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་ལ་དོགས་པ་མེད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་མེད་པར་ངེས་པར་ཤེས་པས་དེ་ལ་དོན་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅི་སྟེ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་པའོ་སྙམ་པའམ། སྐྲ་ཤད་དངོས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པ་ལས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཚད་མའི་ཡུལ་ཉིད་ཡོད་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན། །བཀག་པ་མེད་ཕྱིར་གསལ་སྣང་ཉིད། །ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་ཕྱིར།། སྐྲ་སོགས་ཤེས་བྱའི་བློ་དག་ཀྱང༌། །སྤྱི་ཡི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ལ། །སྐྲར་སྣང་དོན་མེད་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡོངས་སུ་གཅོད་ན། དེའི་ཚེ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱི་ཅིས་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པས་སམ། སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་མི་དམིགས་པ་དེ་བས་ན་ཡུལ་དང་དུས་དང་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། མེད་པ་སྤྱིར་བཀག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་སྟེ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་སྐྲ་ཤད་དངོས་བཞིན་ནོ་སྙམ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་འདྲ་བའི་ཐ་སྙད་འདོགས་ སོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་སྟེ་སྐྲ་ཤད་དང་འདྲ་བ་སྐྲ་ཤད་དུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་ཤེས་པ་ན་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅི་སྟེ་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོ
Chinese
因此，如果认为说“事物本身就是共相”是矛盾的，那么这里要说的是：能够以自己的特征显现地发挥作用，并且通过间接的方式发挥作用，因此它本身就是共相，怎么会矛盾呢？如果事物本身就是共相，那么不存在的事物也是事物本身，因此，共相的自性也会存在。因此，不显现的事物不会成为推论的对象，因为它是外境，不是吗？这里要说的是：因为它是被执持为所知的事物。不存在，即坏灭时，对于不存在等等的自性，没有陷入共相不存在的过失，因为不存在是通过遮止非存在的方式，来显现其他事物的自性，因此仅仅是事物。其他的事物也能发挥作用。或者，即使是彻底的不存在，如果被量所决断，也具有必要性，因此这是事物，因为对于不存在的事物，也有行走的必要性，没有疑惑。因此，通过确定地了解不存在，那么对于它来说，成为事物本身是合理的。如果认为毛发等也是不存在的，或者认为它就像真实的毛发一样，难道不是这样了解的吗？对于它来说，从了解不存在的事物中，产生了行走等等的存在，因此，如果认为对于毛发等等来说，也存在着量的对境，那么，那些也同样会变成那样。因为没有遮止，所以是明亮的显现。因为是知识的自性，所以是事物。毛发等所知的智慧，也是具有共相的对境，并且是显现为毛发而没有事物。这样说。如果完全确定毛发等是不存在的，那么，那时，不存在这个共相怎么不是呢？通过发挥作用的知识，或者其他人不显现，因此，因为时间和地点以及其他人没有看到，所以，对于不存在的共相来说，没有遮止。那些，即毛发等等。无论何时，如果认为了解它就像真实的毛发一样，那么，那时，对于毛发的知识的自性，会安立相似的名词。
English
Therefore, if it is thought that saying "the thing itself is a generality" is contradictory, then it is said here: It is able to function manifestly with its own characteristics, and it functions indirectly, therefore it itself is a generality, how can it be contradictory? If the thing itself is a generality, then the non-existent is also the thing itself, therefore, the self-nature of the generality will also exist. Therefore, the non-manifest will not become an object of inference, because it is an external object, isn't it? It is said here: Because it is held as a knowable thing. Non-existence, that is, when it is destroyed, for the self-nature of non-existence and so on, there is no fault of falling into the non-existence of generality, because non-existence is the self-nature of other things through the way of preventing non-existence, therefore it is only a thing. Other things can also function. Or, even if it is completely non-existent, if it is determined by measurement, it also has necessity, therefore this is a thing, because for non-existent things, there is also the necessity of walking, without doubt. Therefore, by definitely knowing non-existence, then for it, it is reasonable to become the thing itself. If it is thought that hair and so on are also non-existent, or that it is known as if it were real hair, isn't it? For it, from understanding non-existent things, there arises existence such as walking, therefore, if it is thought that for hair and so on, there also exists the object of measurement, then, those will also become like that. Because there is no prevention, it is a clear appearance. Because it is the self-nature of knowledge, it is a thing. The wisdom of knowable things such as hair is also the object of having generality, and it appears as hair but has no thing. It is said like this. If it is completely determined that hair and so on are non-existent, then, at that time, how is it that the generality called non-existence is not? Through the knowledge that functions, or others do not manifest, therefore, because time and place and others have not seen it, therefore, for the generality of non-existence, there is no prevention. Those, that is, hair and so on. Whenever, if it is thought that it is understood as if it were real hair, then, at that time, for the self-nature of the knowledge of hair, a similar term will be established.
Tibetan
ངས་སུ་གཅོད་ན་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ལས་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་སྨྲས་པ། སྐྲ་ཤད་རྣམས་གསལ་བ་ཉིད་ནི། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཉིད་ཡིན་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན། དེས་ན་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པའི་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པར་རམ། སྐྲ་ཤད་དངོས་འདྲ་བར་ཤེས་པ་ནི་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་བདེན་པ་ལས་བཟློག་པའོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡང་སྔར་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོགས་པ་སྟེ། སྔ་ཕྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་རང་རིག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་འཁྲུལ་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བ་སྟེ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རང་རིག་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་མེད་པའོ་ཞེས་ཆས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཉིད་རང་རིག་པ་ཡིན་ལ། རང་རིག་པ་ལས་གཞན་པའི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་མེད་དེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྟབས་ཀྱིས་རང་རིག་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དབང་པོའི་ཤེས་པ་དོན་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་མྱོང་བ་ནི་དབང་པོ་ལས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གསལ་བར་མྱོང་བ་དབང་པོ་མེད་པར་མི་འཇུག་ན་ནི། མྱོང་བ་ ཐམས་ཅད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། དོན་ནི་ཅུང་ཟད་གསལ་ཞིང་ཅུང་ཟད་མི་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མིག་མེད་པར་ཇི་ལྟར་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་དབང་པོ་མེད་ཀྱང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་ལ་འཇུག་ཅིང༌། དོན་མེད་ན་ནི་དོན་མེད་པ་ཅན་ཏེ། དེ་ལ་དོན་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ཡང་ཤེས་པའི་ར
Chinese
如果我来判断，毛发等不会变得清晰，那么毛发的觉知难道不是非常清晰吗？对此，我再次说道：毛发等清晰，是因为这是觉知的自性之义。毛发等是其自身的特征。如果清晰本身就是意义，并且显现出自身的特征，那么毛发等怎么会没有意义呢？那么，毛发等不会变成共相的自性吗？对此，我在这里说道：毛发等，通过自证而体验到的毛发等的念头所产生的智慧，是具有共相之境的，因为它是以相似的自性作为境的。就像这样，毛发等是虚假的吗？或者说，知道毛发与真实相似，这是考察的自性，是与真理相违背的。与此相似，也是追随先前的自性而领悟的，因为前后自性并非显现进入，因此，确定的觉知是具有共相之境的。如果那样，自证是具有自身特征之境的，而具有分别念的觉知是具有共相之境的，那么，什么是错乱呢？对此，我说道：显现为毛发，即根识是无意义的。自证是现量，分别念是比量，根识是无意义的，应当这样区分。如果根识本身就是自证，并且没有从自证之外的根所产生的觉知，因为通过眼等的作用而产生自证。那么，根识不是从起作用的事物中产生的吗？完全清晰地体验到自身的自性，不是从根进入的。然而，如果清晰地体验到没有根就不会进入，那么，所有的体验都是清晰的，难道事物不是稍微清晰又稍微不清晰吗？然而，如果没有眼睛，怎么会是清晰的呢？梦境的觉知，即使没有根，不也是清晰的自性吗？因此，根识是进入事物的，如果没有事物，那就是无意义的，因为在那里没有获得事物。共相也是觉知的
English
If I were to judge, hairs and the like would not become clear, so isn't the awareness of hairs extremely clear? To this, I say again: The clarity of hairs and the like is because it is the meaning of the very nature of awareness. Hairs and the like are their own characteristics. If clarity itself is the meaning and manifests its own characteristics, then how can hairs and the like be meaningless? Then, won't hairs and the like become the nature of universals? To this, I say here: Hairs and the like, the thought of hairs and the like experienced through self-awareness, the wisdom that arises is that which has a universal object, because it takes similar nature as its object. Like this, are hairs and the like false? Or, knowing that hairs are similar to reality, this is the nature of investigation, which is contrary to truth. Being similar to this is also understood by following the previous nature, because the previous and subsequent natures do not manifestly enter, therefore, definite awareness has a universal object. If that is the case, self-awareness has an object of its own characteristics, and awareness with conceptual thought has a universal object, then what is confusion? To this, I say: Appearing as hairs, that is, sense consciousness is meaningless. Self-awareness is direct perception, conceptual thought is inference, and sense consciousness is meaningless, this should be distinguished. If sense consciousness itself is self-awareness, and there is no awareness arising from the senses other than self-awareness, because self-awareness arises through the function of the eye and so on. Then, doesn't sense consciousness arise from things that function? Experiencing one's own nature completely clearly is not entering from the senses. However, if clearly experiencing does not enter without the senses, then all experiences are clear, aren't things slightly clear and slightly unclear? However, how can it be clear without eyes? Isn't the awareness of dreams clear in nature even without the senses? Therefore, sense consciousness enters into things, and if there are no things, then it is meaningless, because there is no attainment of things there. The universal is also of awareness